journal intime

jt81 – plus je m’approche de moi moins je vois – WINST MA KE

Jean-François Chevrier heeft het verder in zijn hoofdstuk XII over oppervlakkige gelijkenissen met werken van Schongauer, Redon en over Flaubert die het ook wel ergens over iets anders heeft.
het aanhalen van de bekende seizoenshoofden van d’Arcimboldo gecollageerd met eetbaar spul lijkt misschien al wat meer gerechtvaardigd, maar het gaat bij Réquichot niet om een dergelijk verbluffend technisch truukje maar om echt erotisch geladen bewegingen en provocaties van instinctieve responsen: als hij voedselprenten combineert met concave dierenbeelden, tongen met taarten en gebak met bloedige gruwel wil hij de letterlijk de mond-hand- oog interactie van de toeschouwer aanspreken als omkering van de geregistreerde eigen automatismen, hij wil dezelfde aantrekking en afstotingspulsen en repulsies opwekken van het creatieproces, hij gebruikt de instinctieve walging die de beelden opwekken om zijn gewelddadige, monomane en sadistische panerotiek op de toeschouwer over te brengen. hij gaat door het oog recht naar de (onder)buik van de kijker.

Bernard Réquichot, NEKONK TANTEN TANK MANA, detail


het oog midden in het kluwen van de ringen van NEKONK TANTEN TANK MANA is tegelijk de opslokkende vaginale poort en het beloerende, beslijmde eikeloog waarmee hij de kijker wil confronteren met die afschuwelijke oscillatie van binnen-buiten, het heen en weer van het spel dat hij speelt om het moment te bereiken waarop het experiment zich ontpopt tot moment, tot een ijkpunt van de duurte in het verglijdende niets.
de mystiek van de lelijkheid is wat Réquichot zegt dat het is, lelijk en schaamte verwekkend. je kan daar niet zomaar conformistische verkoopbare Kunst van maken. Réquichot is wat dat betreft het finale eindpunt van de Kunst als artistiek gezwets dat enkel wil winst maken. daarna is het echt wel pure handel geworden, het werkt enkel nog als handel. niks mis met pure handel hoor, ons niet gelaten.

al die referenties die Chevrier uit zijn kunstkennershoedje tovert zijn dus totaal naast de kwestie, om dat te beseffen moet je enkel de teksten van Réquichot zelf maar te lezen en ernstig te nemen. nu, ik kan van Barthes nog begrijpen dat hij weigerde dat te doen, misschien omdat hij besefte dat wat Réquichot daarin beweerde al zijn noties van auteurschap onderuit haalde, misschien gewoon uit luiheid en uit gewoonte om liever de eigen theorie over het gepresenteerde werk te draperen, misschien uit onwil om een niet-gepubliceerd geschrift enige echte aandacht te geven of omwille van een combinatie van al die factoren.

maar Barthes schreef zijn stukje in 1972 en hij had ten minste nog een theorie waar je wat mee aankon. en hij schreef het tenslotte in opdracht van de commerçant Cordier, de werken dienden op literaire wijze gestut te worden. misschien speelt er in de motivatie om de echte thematiek en de ware aard van het werk van Réquichot te verhullen achter al dit droppen van modieuze namen alsnog iets soortgelijks mee, de marktwaarde van de werken van Réquichot zijn op tien jaar tijd vertienvoudigd, dus je kan dat zeker niet uitsluiten dat men zo er nog een nul wil bijflappen.

soit. wij hoeven er alleszins niet van wakker te liggen want wij hebben nergens wat te winnen of te verliezen. en we hebben voor de kennis waar wij op uit zijn, vooral de teksten van Réquichot zelf om ons haarfijn en exact uit te leggen waar het hem om te doen was.

BRONCODE van het journal intime -programma

This image has an empty alt attribute; its file name is ietsanders.jpg

gegeven:

geste: het pad van de primaire, spontane beweging
schrijfleeslus: herhaling van de geste die zich gaandeweg stabiliseert binnen de corridor van de geste
corridor: het tijdruimtelijke vlak waarbinnen de geste zich herhalen kan zoals geprojecteerd op een 2D schrijfvlak
jij, je: een participant aan het journal intime programma

het journal intime is een dagelijks algoritmisch uitgevoerde handeling (functie);

  • je wordt wakker en je doet onmiddellijk dit (géén andere bewuste handeling ervoor): je beeldt jezelf een geste in eventueel gelinkt aan een woord of een frase
  • je neemt de blocnote en initieert de schrijfleeslus
  • je vocaliseert daarbij het woord of de frase
  • als je merkt dat de herhaling zich gestabiliseerd heeft tot een geste
    • neem je jouw vocalisatie voor minstens vier iteraties op
    • teken je de geste
  • je leest in een boek in een vreemde taal (eender welke, niet je moedertaal) tot je een fragment tegenkomt waarvan je denkt dat het kan dienen als 'titel' of 'benoeming' van de geschreeftekende schrijfleeslus

uitvoer van het programma:
– een potloodtekening met een titel in een vreemde taal
– een geluidsopname van vier herhalingen van 1 uitgesproken woord of frase in het Nederlands (met NL tongval)
– enkele universa aan nieuwe betekenissen

journal intime is een gratis NKdeE-programma