het moment (22)

het zwijgen heeft haar middelpunt gevonden: woorden slaan de handen in elkaar, zin speelt in de gedachten. het gebaar doorbreekt de pose, bloed wil spatten, vingers grijpen, nijpen en in holtes dringen. zeven maagden doorprikken driftig met hun apparaten de ijdelheid van maagdenvlies.

engelen storten zich als vliegen in ’t verderf. het vloekt en tiert en tatert vol taboe, het wil van wreedheid rituelen en van het vieze liturgie. het torent op een berg van lijken en laat zich vol vertrouwen vallen, achterwaarts de steden in.

het strooit vergevend vlokken tot een laken doodse stilte op het bloot en stomp geraas. het opent vol gena maria’s doosje dat het kreeg. het wijsje gaat van tingeling ting ting. is het wit niet oogverblindend, oorzaak van het kwaad? het is verbaasd dat het ontwaakt.

het lacht en kleedt haar uit. ontdoet haar van het nodige. het wil haar zeggen dat zij het is en het zij maar het is te heerlijk. het komt niet verder dan een kus.

invoertekst (2015)

over ‘HET MOMENT

deze tekst maakt deel uit van de serie ‘HET MOMENT‘. ‘HET MOMENT’ vervolgt ‘LAIS’ dizain-programma met haar prequel ‘HET’. de invoer van ‘het moment’ is een genummerde serie teksten getiteld ‘moment‘ van 2015-2016 die nu door het Gedicht van de Dag-programma wordt herwerkt.