weigering


de onmacht is de verwoording van de onmachthet spreken snijdt niet aan, de stilte bloedt in stilte. het spatten van de zinnen op de zuilen van het zwijgenmaakt laag na laag van rot met brokken smurrie aan;kilometers hoog verheft zich reeds het slijmerige schuim. er is geen oor dat de gebeden nog aanhoren kan;er is […]

weigering 10/20


X het schuiven verder was een schuiven van drek: uit elke klank droop stank want zelfs de maan bekroop de naam en kromde vol haar galm van schaterlach. de weg lag in de weg dus weg de kleuren eerst en een lichter grijs werd toen het vale licht. in boeken prevelde vergeefs het leven troost alsof […]

weigering 9/20


IX de weg naar huis was om de hoek maar eerst stond hier met grimas en te voet het zwijgen opgesteld als wet. er diende nog vertaald te worden van  zeldzaam opgetekend infernaals naar het beproefde vers van pijn en bloed. drie van hen, de vriend voorop. drie slagen en en een voet van hoe […]

weigering 8/20


VIII “Zo hebben mensen, miljoenen dit gemeen Mijn nachten of mijn dagen.” Hugues C. Pernath een kind bedrieg je met grotesken niet, het kijkt naar wat het ziet, en hoort ook in de naam nog klaar de klank van de bekentenis. het pretpark is een haag van haat en spugenden en wie wil stampen, stampt […]

weigering 7/20


VII laag na laag omzwachtelt zich het geblakerde, de zwarte zon die in zichzelf verdween. de windels nijd verdrogen bij ontstentenis aan spijt maar stroef en stram de lelijkheid zit het vervloekte als gegoten. het vervloekte oogst successen bij vertoon van het groteske: kijk hoe afgehakte handen willen aaien, hoor wat toegesnauwde stemmen doen met zingen. vol geloof in […]

weigering 6/20


VI het gespeelde wordt bewaard als precieuze sintels, gouden as van de voorgoed verwenste zon. elke centimeter groei vergroot de plicht het te verzwijgen. nee, op elke vraag kan het slechts leven, een leven scheelt het wat er schort en leven is van dood de weigering. het vervloekte haat en slaat het licht uit het gespeelde […]

weigering 5/20


V het kind speelt eenzaam kind want elkeen mijdt met recht de naam. alleen wie het niet zo te noemen hoeft, ziet nog de vreugde zonder blaam. lang voordat de tijd begon heeft de verdoemenis de eeuwigheid geklonken aan de dood: het niets waaraan geen zijn ontkomt. van schuld is hier geen sprake: wat geschied […]

weigering 4/20


de vloek is eeuwig. de oorsprong is altijd eerder al met vloeken klaar. universa komen, universa gaan de eeuwigheid is klaar in haar bestaan. de zwarte vlek van het vervloekte is de plek waaruit wij zijn ontstaan. mussen fladderen, zwaluwen gieren laag over de velden.  onmiskenbaar vloekt de vloek. de dood bevrijdt het kind. de dood […]

weigering 3/20


III het eigendom weigerde de dood en wekt de woede in de spraak: de vloek daarom maakt doodgewoon van moord gewoonterecht en kruipt de klank in van de naam. de klanken kruisen hitsig het vervloekte uit tot nietigheid en waar het kind zich lelijk roert is elke aandacht blaam. het vloeken slaat zich daarbij luide […]

weigering 2/20


II de vloek verbant het eigendom. voortaan de tanden van de taal bijten wormen uit de aarde en de kraaien krassen luide de naam van de vermeende. na de vorst van het verpozen woedt het licht dat broedt een lente lang de zwermen uit van het verderf. een nieuwe zomer dreigt. in karrensporen spreidt de maan […]

weigering 1/20


“Maudite soit la nuit aux plaisirs éphémères” Charles Baudelaire   I het vervloekte lacht met de lach van het vervloekte. schuld ettert in de mondhoeken verwijten glimmen in het slijm van het besef. het aangezicht ter dood kan zich met geen zeep ontdoen van de blik die niet het kind ziet dat weent in het […]

weigering


Ik weiger hierbij uw schoonheid te beschrijven, Ik wil uw lichaam niet in letters zien vergaan, & Als ik mij dan toch verspreek wil ik u voelen Ik wil het licht zijn dat ik slapend op uw tong vertaal Tot cijfer, codewoord van dit bestaan. Mus Op de keer van uw akkers, eg in uw […]

weigering


Mistroostig de kale takken reiken Van het zuigende naar de grijze lucht Geen ene plaats is nog te  bereiken Want de  tijd is van mijn stilstand vlucht & De klank versmelt tot  loos gerucht. Jij, trilling in mijn vingers, maakt je haar Los & schittering ontstaat, godsgebaar. Ik ben er niet, ik weiger, was niet […]

opgave (2/7)


II ik ben het nu, ik ben het hier het is de dode, de blinde, de schaduw van het zwijgenin het luchtledige in het beweegt hethet kruipt onder de slechtende roede kleine gewervelde dieren, aas, afvalinfecties, gewemel, het wroeten in het bolwerkde container waar de stank walmt van het verledendezelfde vergasten die nu verzuipendezelfde gekeelden […]

28/01/2019


27/01/2019 – dagboek data – 29/01/2019 vast in taal. ik praat, ik schrijf, jij hoort jezelf, je eigen falen, wat ik ook zeg. ik denk aan die toren toen, van Babel, de spraakverwarring. ik zie die hele volkeren splijten. het zit m in de woorden, dat denk ik dan, het misverstand. en ja begrip is vrede, onbegrip een oorlog, met […]

5/01/2019


<- 4/01/2019 – dagboek data – 6/01/2019 -> is dit nu toekomst of herinnering? kijk en lees, luister of beslis. ongelukkig ben ik niet: het ontbreekt mij aan niets. maar iets in mij vertrekt toch steeds nog naar het einde. ik zie een struik en denk hem brandende. ik denk ‘een struik’ en zie een strik of […]

3/01/2019


<- 1/01/2019 – dagboek data – 4/01/2019 -> neen, ik wil niet van jou dromen. ik droom niet van jou dan maar van het gemis en eindigen doet het steeds weer met een verschrikkelijk ontwaken, recht in van dit echte het onaflatende bedrog. een intense vochtige hitte heerst er waar ik rondloop daar. vuur en water, […]

wolf


in de verwerping is de afwijzing het bindendede essence van de binding is het verwerpenhet verlangen betreft het verwerpen als bindendede ontkenning is de woonplaats van het ontkende de wolf bijt zich de poot af die geklemd zit de balling vertrekt naar de woning van het nietsde balling komt aan in de woning van het […]

poste restante


onbereikbaar ben ik bij u onaantastbaar in uw zicht bevroren afschuw in uw afschuw stille haat in uw verachten vast verkrampt in de ontkenning dieper dan de verste nacht voorbij uw klagen van verlatenheid voorbij de laatste echo van uw vloek parel van de weigering, afstandsconfirmatie keer op keer zal ik het schone eren vergeefs […]

zonderling


  een weigering geen eind en geen begin een aarzeling geheim er middenin vernietiging een adem zonder zin waarheen ik ging werd alles zonderling in golven golft het vlakke van de zee in vlakken tijd de zon danst met haar mee het eind was van begin de weigering geheim er middenin  haar aarzeling haar adem […]

2 birds singing in the dead of night


VIERING i.m. Julien Vekemans (26/06/1940-09/11/2007) nu  goed en have te lande vervallen is en de wereld door na-ijver verminkt en vergruisd wordt door hen die gij diende,  louter hun futiele krampkracht ter wille, nu het gedane u in al het gedane ontkent en uw liefde verdwenen is en verdwijnt in het gemis, nu gij staat […]

inkeer


Bij gebrek aan stilstand knellen wij de prop van het gebeuren in de gaten der gedachten. De monden prevelen gebeden om stilte tot het streven sterft & lust tot nijd verrot. De lippen persen slechts de lippen op de lippen: strakke lijnen ( α, β, Er). De barst in het zwijgen verdwijnt in het zwijgen, […]

3 gedichten en een letter (2008)


Afdrukbare pdf: Afloop_2008     Afloop Het bekende zoekt in het bekende de contouren van het bekende. …de ene al wat… …uiteindelijk allemaal: op in angst (op in angst) & heen in vrede (heen in vrede). Wijl de lamentaties altereren: de muil gaat open, waarin gorgelt de afloop (afloop) van de zoektocht naar het andere. […]

omkering


” Je kunt zelfs zeggen dat de productie van een biopolitiek lichaam het oorspronkelijke werk van de soevereine macht is” Giorgio Agambem. Homo sacer, ISBN 9053528296, p.12 Mijn naakte leven trillend in uw macht Wordt heerschappij & dode soeverein Over het lillen, de fragiele pracht Van heel uw  land, het lichaam van uw zijn & […]

& de hal was nog nat van pernath


Hier, waar ik de rijkdom van mijn dood bezit, Het kronkelen van het nare nergens naar Uw krimpende weigering, de ranke pit, Het inhaleren van de tijd, bezwaar Dat u maakt tegen het daar van mijn lijf, Terwijl mijn enten levend in u zweven, & Al het licht naar dit zonlicht is gericht? Vindt u […]

dageraad


ik raak mijn roeren aan & zie de makke spatel die ik heen & weer & heen vergeefs beweeg. ik strijk de tijd in kleuren uit, gestolde plaatjes van het duren van haar weigering. doof,  ik uit de woorden die als motten in mijn keelgat slaan. blind, ik zie een lijf dat liefde reikt mij […]

4 Barcelonese gedichten


De eerste drie komen uit ‘SUENA. Poemata Illuminati’, da’s een nieuw zwart schriftje met grafisch uitgebreide schrijfsels (vispo) (SUENA= POEMA + SUEÑO), je kan de teksten ook zo lezen, in een aangepaste versie dan, wég van het moment van de inscriptie in het schriftje (scans van ‘affe’ pagina’s volgen) Afloop Het bekende zoekt in het […]