Hruasmuze #342


// gun ons de rust in jouw gedachten (die de onze zijn)

342 – zou je niet veel liever een vis zijn of een boom dan een chimpansee?

hexagram 32 – héng – “Volharden”

commentaar

in het laatste kwartier moet je volharden tot het laatste op is

scève

Quand quelquesfoys d’elle a elle me plaings,
Et que son tort je luy fais recongnoistre,
De ses yeulx clers d’honneste courroux plains
Sortant rosée en pluye vient a croistre.
Mais, comme on voit le Soleil apparoistre
Sur le Printemps parmy l’air pluvieux,
Le Rossignol a chanter curieux
S’esgaye lors, ses plumes arousant.
Ainsi Amour aux larmes de ses yeulx
Ses aeles baigne, a gré se reposant.

Advertenties

hoe het ooit


een parel wordt het oog
gelijk. hout raakt hout waar
vingers waren en gevoel.

de wacht strekt. elk ogenblik
reikt verder dan Andromeda.
stilte heerst, die het stille wil.

het komt. een druppel eerst,
een tweede en het water
barst doorheen de steen.

ook de zon stroomt leeg, licht
wordt schietgebed, een schijn
waarin gewettigd ligt de stem.

het wiegen in de wind was
werveling, begin. nu. straal
uit as omhoog is het: de

schicht, verstrengeling.

dv 2019 – AR van ‘hoe het ooit’
inputtekst (1994)

Harusmuze #341


// elk probleem wil overleven

341 – het licht vindt nergens licht

hexagram 61中孚 – zhōng fú – “Innerlijke Waarheid

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/02/harusmuze-107/

commentaar

in het Landschap van het Rot (Rayon R666.542.412.913bis in het Magazijn van Alle Mogelijke Werelden) voedt het licht het donker alsof het zichzelf zocht en al zoekende slechts wat het niet is op zijn weg vindt.
hebben wij een ‘innerlijke waarheid’, een licht dat zich een weg baant terug naar het grote Licht? is onze verlossing een verlossing van onszelf, van die nood die ons vereenzelvigt met een gemis?
elkwegs: het probleem wil aanhouden, het houdt zich verre van elke vorm van oplossing, en wil daartoe zichzelf herkennen rondom zich, in het andere duistere… waar het wil en kan, zo lijkt het toch, oplossen, helpen, groeien, verwezenlijken, verbeteren, goed worden, waar zijn, mooi zijn, echt, gewoon zichzelf zijn…

scève

Quasi moins vraye alors je l’apperçoy,
Que la pensée a mes yeulx la presente,
Si plaisamment ainsi je me deçoy,
Comme si elle estoit au vray presente:
Bien que par foys aulcunement je sente
Estre tout vain ce, que j’ay apperceu.
Ce neantmoins pour le bien jà receu,
Je quiers la fin du songe, & le poursuis,
Me contentant d’estre par moy deceu,
Pour non m’oster du plaisir, ou je suis.

schichtig


de speeltuin bolt
de lijnen op, rolt
weg in het donker.

‘ik schommel’, kriepte
het kind, en de kraaien
bevlekten het gras.

het benodigde dient
afgewogen, fijn gemalen,
spaarzaam toegediend.

koud en tastbaar is het
altijd beter, een strakke
vorm verbergt toch het

schichtige karakter,
het onafwendbare.

dv 2019 – Asemische Lezing van ‘schichtig’

PdG- Epig. V


Puis qu’il t’à pleu de me faire congnoistre,
Et par ta main, le VICE A SE MUER,
Je tascheray faire en moy ce bien croistre,
Qui seul en toy me pourra transmuer :
C’est asçavoir, de tant m’esvertuer,
Que congnoistras, que par esgal office
Je fuiray loing d’ignorance le vice,
Puis que desir de me transmuer as
De noire en blanche, & par si hault service
En mon erreur CE VICE MUERAS.

Sinds het jou beliefde mij t’ ontmoeten
en, door jouw hand, het kwaad zich wou keren*
streef ik ernaar te versterken dat goede
dat enkel in jou mij doet verkeren
’t is te zeggen: ‘k wil de deugd zo leren
dat jij wete dat ik door eender daad
ver ontvluchten zal het domme kwaad
daar jij verlangt toch mij doen te keren
van zwart tot wit en door die dienst staat
in mijn dwalen ’t kwaad de dood te leren.**

(de anagrammen van MAURICE SCEVE zijn nogal onvertaalbaar maar ter wille van het behoud van de dizainvorm zijn er hier ook wel twee toegiften gedaan). dus:
*letterlijk: door jouw hand [behaagde het] de ondeugd zich te verplaatsen – de anagrammen van MAURICE SCEVE zijn nogal onvertaalbaar
**letterlijk: dankzij jouw service zal die ondeugd sterven in mijn dwalen

r.4: Qui seul en toy me pourra transmuer / dat enkel in jou mij doet verkeren Pernette en maurice hebben blijkbaar samen Abravanel’s Dialoghi d’Amor gelezen want daar wordt de ‘verkering’ letterlijk uitgelegd als een ver-ander-ing ten goede in de geliefde, wat alles behalve een achterhaalde visie op de potentie van de liefde is. Graham citeert Ebreo: “Si che disiando il ben’ de l’amico, il suo propria desia, et tu sai che l’amante si converte, e trasforma ne la persona amata”

Harusmuze #340


// beheers wat je verdient

340 – geef wat je nodig hebt

hexagram 22 – bì – “Verfraaien”

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/03/harusmuze-108/

commentaar

“geef wat je nodig hebt en beheers wat je verdient” is een goede samenvatting van het exemplarisch activisme dat de NKdeE uitdraagt als ethiek.
omdat je alleen maar van jezelf kan leren heeft het geen zin om enige ethiek als opgelegde oefening naar voren te schuiven: als men het zelf nier ervaart, en mede doordenkt, werkt de goede raad toch niet. dus we laten iedereen en alle dingen met rust (cfr. het niet-handelen in de Tao).
we proberen wèl zoveel mogelijk van onszelf te leren en daarom oefenen we ons in exemplarisch voorbeeldig gedrag: we proberen de goede raad van anderen in de praktijk van ons leven om te zetten en tonen zo aan de ander een nuttig voorbeeld van ‘actief (bewust) niet-handelen’

ieder is in haar leven afhankelijk van de omstandigheden en de ander. zich hechten aan illusoir bezit kan enkel tot treurnis lijden (de Dingen bestaan niet). vreugde vinden we meer in het geven dan in het krijgen, want wat zou je kunnen krijgen dat je niet alreeds had?

hoe beter ons voorbeeld, hoe meer mensen elkaar geven wat ze nodig hebben, dus we geven graag wat we nodig hebben aan de ander. wordt ons gedrag door de ander beloond, dan beheersen we onze verdienste en zorgen ervoor dat onze verdienste niet ons gaat beheersen, door ons voor te wenden dat we de verdienste nodig hebben en dat ze ons rechtmatig zou toekomen. wij aanvaarden de verdiensten omdat we de ander het plezier van het geven niet willen ontzeggen en vormen een doorgeefluik voor de verdienste die wij aan de ander gaan toekennen.

benodigdheden voor wat wij tot onze taak hebben gemaakt dienen beschouwd te worden als gunsten die ons zijn verleend in functie van de taak die wij verrichten. als wij vaststellen dat deze benodigheden niet meer nuttig zijn voor onze taakbeoefening dan zijn deze verworden tot Brol.

Brol moet gerecycleerd of weggeschonken worden, of , als het niet anders kan, gekwantificeerd (verkocht) om zo terug omgezet te kunnen worden in daadwerkelijke benodigdheden.

scève

Avoir le jour nostre Occident passé,
Cedant icy a la nuict tenebreuse,
Du triste esprit plus, que du corps lassé,
Me sembla veoir celle tant rigoureuse
Monstrer sa face envers moy amoureuse,
Et en tout acte, oultre l’espoir privé.
Mais le matin (trop hastif) m’à privé
De telz plaisirs, ausquelz, comme vent vistes,
J’estoys par vous, traistres yeulx, arrivé,
Qui cloz mon bien, & ouvertz mon mal vytes.

ferm


het werkte. een doel was
niet vereist: de bal rolde
en dat volstond. de vraag

was nu naar het punt
waarop het zeggen kon
dat er bestaan was, dat

het bestond. de nacht
bood gouden regen die
nooit de ochtend haalde.

de rat draait in het rad.
dit ademen ademt. geen
ander trekt zo elk gelaat

in striemen afschuw, in
lijnen letterlijke haat. het
zong iets, ter affirmatie,

en brak ferm en op tijd.

dv 2019 – AR van ‘ferm’
inputtekst: ‘WOUD’, 8 gelijnde schriftbladen gedateerd 11/11/1994 tot 26/11/1994