ik
voel hoe
de wind in
de haartjes op
mijn arm herinneringen schrijft aan jou.

invoer: 吴安西馆赠从弟楚客 – To Wu Anxi’s Inn, sent from his brother exiled in Chu – http://tangshi.tuxfamily.org/mengjiao/mj208.html

guǎn: gebouw, winkel, soortnaam voor een aantal etablissementen, ambassade, klaslokaal (oud)

MENG
is een auteursprogramma van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends

VERANTWOORDING
– losse afbeeldingen met de trekorde der Chinese karakters komen / kwamen van http://www.visualmandarin.com
– voor de woordverklaringen werd (ook) het woordenboek van Chinese Reader 8.0 gebruikt
– de gedichten van Meng Jiao werden gelezen met behulp van de vertaling van R. Earle Harris op http://tangshi.tuxfamily.org
– de illustratie bij de output van het MENGprogramma is output van de MENGmethode eerst in het Rodinprogramma, later in het Matisseprogramma

journal intime #33

jt#33 – le poème est noué au corps le temp de sa lecture – tuudà tudà tuuû

de I/O van het schrijven

in de Oudheid, de onze, maar ook in de Oosterse oudheid gebeurde het ‘natuurlijk’ en relatief eenvoudig. bij ons is het schrijven uitermate complex en technisch. hoe kunnen we daar iets zinnigs over zeggen?

laat ons ’s proberen dat ‘natuurlijke’ gebeuren, hypothetisch maar functioneel, te schematiseren in zijn temporele voortgang, eerst voor zover alle schriftculturen dat gemeenschappelijk hebben, om daar dan de verschillen in aan te duiden. want het ene schrift is het andere niet.

ik stop het resultaat van onze poging in een WordPress ‘herbruikbaar blok’, zodat onze theorieopbouw gaandeweg zichzelf overschrijft, als recursie van de beweging die het denken maakt in de verregaande verrotting van de ontologische techniek (complexifiëring van de codering), de lopende code.

we bekijken ondertussen dag na dag of we het schema niet kunnen vereenvoudigen/verbeteren/formaliseren en laten de oude versie achter op de dag van de wijziging (als herstelpunt en als getuigenis van de verwording). op deze manier stellen we bewust de voltooiing van het schema uit tot nooit, maar kunnen we wel de functionaliteit van het schema testen en wie weet zelfs gebruiken. deze beweging: het uitstellen van de voltooiing is fundamenteel voor het Neo-Kathedraalse denken van het Gebeuren.

fundamenten, stel je voor. en dat op een maandag!

hier is het schema in zijn eerste blabla-vorm. ge ziet van hier dat we dat epistel gaan willen inkorten, wie heeft er nu nog tijd voor dit soort epistels! ’t is lockdown è, de mensen weten met hun tijd en hun lijf gene blijf…

DE SCHRIFTSTELLING

STELLING : hypothetisch stellen we dat het schrijfproces essentieel (sic!) veranderd is

  • in het Middeleeuwse schrijven t.o.v. de Oudheid wat betreft de rol van het spreken
  • in het Moderne schrijven t.o.v. het Middeleeuwse wat betreft de uitvoering en status van het schrift (gefaseerde ontwikkeling van 1500 tot eind vorige eeuw
  • in het hedendaagse schrijven (2000-nu) t.o.v. Moderne wat betreft, euh, alles

uiteraard is deze evolutie een devolutie, een deterioratie: een samenleving die het zonder schrift kan stellen is sowieso het beste af, maar de Middeleeuwse toestand was al een enorme deterioratie t.o.v. de Oudheid en heden is het al helemaal een ramp. in ieder geval: we zijn beter af als we de rampen die ons overkomen beter begrijpen, kijk maar naar ons kroontje: als ge’t niet wil snappen ligt ge voor ge’t weet bij Boris Johnson in de kliniek!

het schrijven:

  1. init in het denken: het denken gebeurt, de gedachten gebeuren in het denken van het individu, krijgen door herhaling vorm, worden woorden, zinnen in de innerlijke stem van de mens – constructie van de Realiteit, bewustzijn bovenop het onvatbare Echte.
  2. het spreken: het lichaam verheft de innerlijke stem tot het waarneembare, de stem spreekt de woorden van de gedachten, de gedachten van de woorden uit. het denken verwerkelijkt auditief, hoorbaar. de woorden winnen aan kracht door het lichaam, zetten zich daardoor vast in het geheugen, het worden vage ‘dingen’
  3. het schrijven: de gedachten gebeuren motorisch in het handschrift in een wederzikjds corrigerendegebeurenslus met het denken en het spreken
  4. het schrift verlaat het lichaam in een serie van tekens, letters, als code. het denken corrigeert de sporen van het lichaam.
  5. het lichaam en het denken verlaten het schrift, laat het achter als code: het schrift blijft achter, wordt bewaard, wachtend op een lezer

het lezen:

  • de lezer ziet het schrift, een boodschap van de schrijver
  • de lezer vormde woorden, ah, sorry, ’t is tijd om met de hond te gaan wandelen…

BRONCODE van hetjournal intime -programma

This image has an empty alt attribute; its file name is ietsanders.jpg

gegeven:

geste: het pad van de primaire, spontane beweging
schrijfleeslus: herhaling van de geste die zich gaandeweg stabiliseert binnen de corridor van de geste
corridor: het tijdruimtelijke vlak waarbinnen de geste zich herhalen kan zoals geprojecteerd op een 2D schrijfvlak
jij, je: een participant aan het journal intime programma

het journal intime is een dagelijks algoritmisch uitgevoerde handeling (functie);

  • je wordt wakker en je doet onmiddellijk dit (géén andere bewuste handeling ervoor): je beeldt jezelf een geste in eventueel gelinkt aan een woord of een frase
  • je neemt de blocnote en initieert de schrijfleeslus
  • als je merkt dat de herhaling zich gestabiliseerd heeft tot een geste
    • teken je de geste
  • je signeert en dateert het resultaat
  • je leest in een boek in een vreemde taal (eender welke, niet je moedertaal) tot je een fragment tegenkomt waarvan je denkt dat het kan dienen als 'titel' of 'benoeming' van de geschreeftekende schrijfleeslus

uitvoer van het programma: een gesigneerde en gedateerde tekening met een titel in een vreemde taal

journal intime is een gratis NKdeE-programma

CCLXXX

Het is de bodem buiten het bereik.
Het is het vallen vallend in het zwart.
Het was gebaar, maar smelt als sneeuw in slijk.
Het werd een woord, dat dra tot naam verhardt.
Het wordt gezegd, gezicht, het boek is hard.
Zij vinden slechts elkaar nog in’t bestaan:
de taal heeft hen met blindheid aangedaan.
Zij zochten iets dat nooit begonnen was.
Het is geheel tot niets in haar vergaan:
Het was zichzelf nog toen het nergens was.

invoertekst (2015)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS 20

Yasushi Nishikawa – ‘De geest die het wijde en diepe bereikt heeft’

Yasushi Nishikawa (1902-1989) : de link op zijn naam is zowat het enige min of meer betrouwbaar stukje info dat ik kon vinden over deze ‘moderne’ Japanse kalligraaf, die klaarblijkelijk de verlichte achteloosheid van de oude Zenga schilderingen in zijn werk wil oproepen.

zijn vader was ook kalligraaf. in de oude Zenga traditie (die begon school te maken vanaf 1600) mocht er ook al wat gemorst worden: hij die satori heeft verworven, stoort zich daar niet meer aan.

de Chinese Tao en Boeddhistische kalligrafie is veel ouder, daar ga ik mij later ’s in verdiepen, als covid nrs 20 t.e.m.45 het mij nog gunnen tenminste.
ik schaamde mij dood voor mijn landgenoten vandaag. hij die satori heeft verworven, heeft niets meer.

het blijft toch verbazen hoe bitter weinig informatie er nog steeds in het Westen voorhanden is over de Oosterse culturen. de interesse is blijkbaar groter in Oost-Europa, als je kan afgaan op de degelijkheid van het Russisch of Poolse Zenga-artikel. ik schaamde mij dood voor mijn landgenoten vandaag

het is meer dan de taalbarrière, vermoed ik: wij denken nog altijd dat wij het superieure volkje zijn, dat wij onmogelijk iets van hen te leren kunnen hebben. in Rusland weten ze wel beter. tja: de cijfers gaan er straks niet om liegen, vrees ik. wie satori verwerft geeft zichzelf weg zonder ooit iets verworven te hebben.

Yasushi is de achternaam, dus. er was ook nog ergens sprake van landgenoten, dacht

prog. manifest (ontwerp)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS oba het NKdeE DRAAIBOEK-programma gebruikt hedendaagse middelen (Google, internet) om de afbeeldingen van een tentoonstellingscataloog van 1963 te stofferen met uitleg en, waar opportuun, wat zachtaardige Neo-Kathedraalse Stichting


Al het grafische materiaal is gescand uit dit boek (als iemand daar een auteursrechterlijk probleem mee heeft, contacteer mij aub):

  • Schrift und Bild- L’Art et l’ écriture. Katalogbuch zur Ausstellung Schrift und Bild, Amsterdam – Baden-Baden, 1963 (de Duits-Franse versie, er bestaat ook een Engels-Nederlandse)

ken
jij de
kracht van een
herhaald gebaar?
het roept hen op die al gestorven zijn.

invoer: invoer: 赠李观 – For Li Guan – http://tangshi.tuxfamily.org/mengjiao/mj207.html

qì: lucht, gas, kwaad(heid), ergeren, geur, weer, vitale energie, Qi

MENG
is een auteursprogramma van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends

VERANTWOORDING
– losse afbeeldingen met de trekorde der Chinese karakters komen / kwamen van http://www.visualmandarin.com
– voor de woordverklaringen werd (ook) het woordenboek van Chinese Reader 8.0 gebruikt
– de gedichten van Meng Jiao werden gelezen met behulp van de vertaling van R. Earle Harris op http://tangshi.tuxfamily.org
– de illustratie bij de output van het MENGprogramma is output van de MENGmethode eerst in het Rodinprogramma, later in het Matisseprogramma

journal intime 32

jt#32 – ça ne vaut que pour moi – weu wee wo wàaaaa

elke poging om een ‘schrift van het reële’ tot stand te brengen is gedoemd om strikt individueel te blijven, zo lijkt het.

dat is ook wat Moralès vaststelt in zijn behandeling van Réquichot.

maar is dat wel zo? is het niet net ons noodlijdende vastklampen aan de constructie van het Zelf die ons blind maakt voor het communicatieve aspect, het verbindende van de geste, het gebaar.
tenslotte hebben we allemaal min of meer dezelfde ‘hardware’, alles aan ons is herkenbaar in de Ander.

de praktijk van het Asemische Schrift die sinds 2000 op de meest diverse manieren wordt uitgebouwd door een kleine groep van via de sociale netwerken verbonden enthousiastelingen toont aan dat het schrift door het naast zich neerleggen van haar communicatieve vereisten, eerder wint aan expressiviteit, aan verbinding scheppend uitdrukkingsvermogen.

kunnen we in de diepten van onze gebaren enkel uitdrukkingen vinden die uitsluitend gelden voor het individu dat de gebaren stelt? nee toch, want voel ik niet wat (het lichaam van) Réquichot ‘wil zeggen’ in zijn spiralen, zijn vergaarbakken van papiertjes, verf en rot? misschien moeten we de Fictie, die harde Realiteit van onze enkel schijnbaar rationele, zelfzekere maar voortdurend aan verslavingen en noden onderhevige ego wat meer durven prijsgeven, uitstellen om belangeloos het Moment van het Reële te delen in plaats van likes te verzamelen voor onze glanzende profielen. misschien moeten we gewoon in vertrouwen kunnen geven terug in plaats van altijd maar te willen hebben hebben hebben….

het is en blijft een kleine minderheid die zich wil bezighouden met deze maniakale zoektocht naar de expressie van het onzegbare, ook al omdat je onvermijdelijk in het obscene veld terechtkomt, en omdat je moeilijk kan hard maken wat niet bestaat in een Realiteit die enkel aan het Zijn waarde hecht en blind wil/moet zijn voor het Gebeuren. maar het onbestaande gebeurt wel degelijk, net zoals het ondenkbare momenteel de wereld in haar greep houdt
enkel daardoor zal het geloof in een verbinding door het gesturale, in de letterlijke incorporatie van het gemeenschappelijk onverwoordbare elke dag veld winnen, de toekomst daarvan deelt voor mij al in de nieuwe status van de wetenschappelijkheid van het future waarmee virologen ons momenteel de juiste beslissingen aanreiken om het aangewezen gedrag af te dwingen.

soit. weu wee wo wàaaaa. het is onze verwachting dat de vraag naar een werkbare methode hiervoor enorm groot gaat worden nu elke ‘gewone’ lichamelijke aanwezigheid het gevaar van een besmetting inhoudt, dus vergeef mij als ik mijn onderzoekingen in deze verbijsterende tijden hardnekkig en schijnbaar onaangedaan, ongestoord verder zet. het heeft allemaal net een urgente gekregen die niemand had kunnen voorzien.

want de straten mogen dan evident leeg zijn, er is momenteel wel degelijk massaal veel vraag naar meer Lyriek in de straat

BRONCODE van hetjournal intime -programma

This image has an empty alt attribute; its file name is ietsanders.jpg

gegeven:

geste: het pad van de primaire, spontane beweging
schrijfleeslus: herhaling van de geste die zich gaandeweg stabiliseert binnen de corridor van de geste
corridor: het tijdruimtelijke vlak waarbinnen de geste zich herhalen kan zoals geprojecteerd op een 2D schrijfvlak
jij, je: een participant aan het journal intime programma

het journal intime is een dagelijks algoritmisch uitgevoerde handeling (functie);

  • je wordt wakker en je doet onmiddellijk dit (géén andere bewuste handeling ervoor): je beeldt jezelf een geste in eventueel gelinkt aan een woord of een frase
  • je neemt de blocnote en initieert de schrijfleeslus
  • als je merkt dat de herhaling zich gestabiliseerd heeft tot een geste
    • teken je de geste
  • je signeert en dateert het resultaat
  • je leest in een boek in een vreemde taal (eender welke, niet je moedertaal) tot je een fragment tegenkomt waarvan je denkt dat het kan dienen als 'titel' of 'benoeming' van de geschreeftekende schrijfleeslus

uitvoer van het programma: een gesigneerde en gedateerde tekening met een titel in een vreemde taal

journal intime is een gratis NKdeE-programma

LAIS CCLXXIX

Het wil schoonheid schoonheid laten raken
wimpers laten langs lippen glijden, ’t oog
stormstil, ’t lichaam zee zijn, de ziel een baken:
beweging wil bereiken zijn betoog.
Zij is moment waarin het nu bewoog,
straal waarin het licht zichzelf betekent,
stroom die zich in de stroom vanzelf herkent,
parel in het weke van ’t verlangen,
geheim dat met een zucht haar naam bekent.
De wereld bulkt, breekt, brult haar gezangen.

invoertekst (2015)