ut pictura poesis


Het verschil tussen grijs
en zilver
is de opstandigheid
van zwart
in de waan van het wit.

Het verschil tussen geel
en gouden
is de onzichtbaarheid
van zwart
in een geslaagd gedicht.

inputtekst (19-20/06/1993) een kopie is enkel op aanvraag en persoonlijk af te halen gesteld dat u al aan de zeer strenge voorwaarden zou voldoen

Advertenties

Harusmuze #337


// elke aanzet bergt haar duizenden restanten

337 – afschuw maakt de schelp voor al het schone

hexagram 7 師 – shī – “Leiden”

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/06/harusmuze-111/

commentaar

het ongekwalificeerde is louter kwantum in de kwantiteit, een humane vertekening van het gebeuren. de waarneming kwalificeert, het gekwalificeerde intensifieert de waarneming tot begrenzing, de begrenzing kwantificeert de kwalificatie en vertekent de aanvankelijk ‘neutrale’ kwantiteit tot gekwalificeerde entiteit die opbloeit, zich al dan niet telbaar maakt en wegrot, terug naar het louter kwantitatieve.

de individualisering zoals die tot stand komt in de menselijke waarneming is een schijnbaar ontologiserende interactie, een oscillatie in het Veld, de contingente expressie van een recursie, een golfbeweging.

de menselijke ‘waarneming’ is in die context een heel breed spectrum aan cognitief en vooral pre-cognitief en onbewust gebeuren en gelijkt in niets op de ‘waarneming’ zoals die in de fysica gedacht wordt, waar het louter interactie is tussen abstracta zodat de conclusies toepasbaar blijven op alles wat tot die en alleen die kwantificaties herleid kan worden. zulk een abstractum kan je niet ‘waarnemen’, je kan de ‘lichtsnelheid’ niet zien, een ‘gravitatieveld’ voelen, in een ‘golf’ duiken of een ‘deeltje’ omcirkelen.

het is hier dus de fysica zelf die door haar woordgebruik voor verwarring zorgt omdat ze er verkeerdelijk vanuit gaat dat een volgehouden fictie van het Zijn en de Dingen hun bevindingen ‘begrijpelijker’ kan maken. het is dezelfde onnozele metaforendrang die er ook al voor zorgde dat programmeurs hun eigen programma’s niet meer begrijpen omdat er ‘snelkoppelingen’ op hun ‘bureaublad’ staan die dan ‘klik hier voor meer uitleg’ als naam hebben.

eigenlijk feitelijk is dat vrij afstotelijk om aan te zien, al even pathetisch, nu we het toch daarover hebben, om vast te stellen dat iedereen die zijn werk ewa degelijk doet bij julie zoals Einstein en Heisenberg en Turing enzo meteen als semi-god de hemel in moet worden gehesen: man man man, die mensen waren gewoon goed in hun job zoals Celan en Joyce en Yeats enzo dat waren è, al die flauwe zever is voor niks nodig dus stopt daar ’s mee è, seg! pfft!

scève

Veu que Fortune aux accidentz commande,
Amour au Coeur, & la Mort sur le Corps:
Occasion conteste a la demande,
Qu’affection pretent en ses accordz.
Toy seule, ô Parque, appaises leurs discordz,
Restituant la liberté ravie.
Vien donc, heureuse, & desirée envie,
Nous delyvrant de tant facheux encombres:
Vien sans doubter, que l’esprit, & la vie
Par toy fuyront indignez soubz les umbres.

evident


Bij oogopslag verdwijnt het, zinkt
slaafs als een afbeelding in de afgebeelde
zee waarmee het zichzelf toe plooit, uit

zet, in het niets uitstrekt. Nochtans
de nacht lang laafde het zich aan
het sijpelen van de roestige kraan,

het druipen van engelenbloed
waarvan elke drup het antwoord
geeft dat in de vraag al was vervat.

Zo versmacht in rook en koffiegeur
vervolgt vergeefs het lichtziek oog
de kracht die daar tot stof verstijft,

dat het vloekt en krimpt en snikt
om hoe onbarmhartig weinig er
geschreven blijft, terwijl het lezen

zich zo evident besluiten laat.

dv 2019 – Asemische Lezing van ‘evident’ – 27,8 x 20,4cm

inputtekst (1993) enkel op aanvraag persoonlijk af te halen enkel indien u aan de zeer strenge voorwaarden voldoet

Harusmuze #336


// het onopzettelijke veroorzaakt het bedoelde

336 – elke vorm van communicatie is van groter belang voor de communicerenden dan haar inhoud

hexagram 8   – bǐ – “Groeperen”

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/07/harusmuze-112/

commentaar

de uitspraak lijkt wel enige aanspraak op algemene geldigheid te kunnen maken: in eender welke situatie waar er sprake is van uitwisseling van informatie tussen twee of meerdere ‘entiteiten’ , zal het feit dat die uitwisseling gebeurt belangrijker zijn voor de betrokkenen dan wat precies er aan informatie wordt uitgewisseld.

voor de Bewegingsleer is dit een triviale vaststelling (het gebeuren primeert bij afwezigheid van de existentie sowieso op wat er gebeurt) de uitkomst van de stelling in ontologische structuren zal natuurlijk afhangen van wat er als definitie van ‘entiteit’, ‘informatie’ en ‘belang’ wordt gehanteerd.

het particuliere geval van de seksuele en sensuele informatieoverdracht is in dit geval wel zeer interessant. het informatiedebiet is bij seksuele betrekkingen ook los van de bevruchting of zelfs maar de penetratie, louter sensueel dus gigantisch in vergelijking met a-sensuele communicatie (met dien verstande dat bij intermenselijke communicatie de grens altijd dynamisch is en door de informatie zelf op beslissende wijze wordt beïnvloed). Men merkt onmiddellijk dat de finaliteit van de communicatie al bepalend wordt voor de appreciatie ervan. Een functioneel vergelijkende analyse van communicatieve patronen in vegetale/animale interactie kan daar meer klaarheid in verschaffen, zeker in combinatie met interactieve en generatieve computermodellen.

we vragen ons hierbij af wat er momenteel ontwikkeld wordt als ‘minimale auto-reproductie’ en hoe die dan gedefinieerd wordt. elk getal kan bv gelezen worden als een minimaal systeem van auto-reproductie in een telprogramma. leest het getal de dingen? is elk contact met de mens dodelijk voor de van Zijn gevrijwaarde Alien? langs deze weg heeft de uitspraak een viraal-destructief potentieel voor elk identiteitsdenken…

scève

Ne cuydez point entre vous, qui suyvistes,
Comme je fays, cest Enfant desvoyé,
Que mes souspirs trop legerement vistes
N’ayent mon coeur sainctement desvoyé.
Car il y fut pour mon bien envoyé
Et a son pire il se voyt parvenu.
Puis qu’il est donc vers elle mal venu,
Pourquoy ne vois je acoup le retirer?
Las je crains trop, qu’en lieu de le tirer,
Le Corps ne soit, comme luy, detenu.

musette maison


Benodigd zijn: bloed
inkt, papier en daarin
een goed oog. Onder

invloed van het wit
stolt het opgeklopte
gebeuren. Kluts er

desnoods wat eiwit
door, maar het moet
glad wel en diafaan.

Onderaan dichtplakken
met het zwart van je
longen. Koel serveren

onder voorbehoud
en (noblesse oblige)
een glazen stolp.

dv 2019 – AR van ‘musette maison’

inputtekst (1993):

Harusmuze #335


// de kwaliteit is eenheid van toekenning

335 – het ene is enkel denkbaar als je het weggeeft

hexagram 59 – huàn – “Oplossen”

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/08/harusmuze-113/

commentaar

het ene dat het Ene is in onze gedachten, het Al, waartoe wij dan denken te willen behoren, of anders, gewoon: het ene als eenheid, het ene als dusdanig dat we dan laten samenvallen met het cijfer 1: we kunnen geen van die ‘dingen’ denken zonder meteen ook òf 1. de verdeling van het ene òf 2. het andere dat het niet-ene is (óf het andere dat anders is dan het ene als onderscheiden van het niet-ene dat enkel niet het ene zou zijn) òf 3. het tweede en het daaropvolgende te denken.

probeer het gerust ’s uit: de leegte van het Ene is rustgevend zelfs, net omdat je altijd er rond blijft denken in één van de aangegeven richtingen.

daarom zou je kunnen stellen dat we het ene enkel echt denken als het ene als we er niet op bedacht zijn dat we het ene hanteren in onze gedachten: wanneer we zeggen dat iets of iemand of een gebeuren ‘goed’ is of ‘slecht’ of ‘warm’ of ‘stevig’: bij het toekennen van een kwaliteit denken we waarlijk het onverdeelde Ene dat nooit het andere is en ook nog niet het niet-ene, laat staan het tweede of het daaropvolgende. immers: de kwaliteit die we toekennen is een zuiver geheel: als je iets een eigenschap toekent geef je de eigenschap altijd in haar geheel weg: je kan dat wel aangeven dat de eigenschap slechts ten dele van kracht/toepassing is op of geldt voor het voorwerp van de toekenning maar de eigenschap die je dan denkt is een rein, onverdeeld geheel waar er ook geen tweede van bestaat: je gebruikt de kwaliteit volkomen als eenheid van toekenning.

het tellen is dan uiteraard het recursief toekennen van de kwaliteit 1 aan het cijfer 1, als je telt doe je meestal geen grondslagenonderzoek naar de mathesis.

het Ene is wat dat betreft geheel gelijk aan het Zijn en de Dingen: alleen als het gebeurt, als je het weggeeft, ‘bestaat’ het en dat ‘bestaan’ is ongeveer even interessant als het bestaan van ‘wokkel’ als je een keer of twintig ‘wokkel’ hebt gezegd of gedacht (als je het zegt ervaar je het sneller).

dus: weg met het Ene, geef het al gauw aan de ander…

scève

Pour la fraicheur Delie se dormoit
Sur la fontaine, & l’Archier en personne,
Qui dedans l’eau d’elle, que tant aymoit,
Voit la figure, & aulcun mot ne sonne:
Car en ce lieu sa mere il souspeçonne,
Dont il se lance au fond pour la baiser.
Hà, dy je lors, pour ma Dame appaiser,
Tu pleures bien cest Amour en ces eaux,
Et si ne plaings le mien, qui pour se ayser,
Se pert du tout en ces deux miens ruysseaulx.

lemmet


zilver draaiend blonk het rond het ijle
van je greep. het viel en zonk de weide in.

het heft was weg, verrot. wat het inhield
had geen angst, het kon zich als vanzelf
in je hand leggen. begrip is relatief. is

het bloed dat nu gestold de snede
tekent, of tekent nog het in de grond
gestokene de zwarte lijn? vloek,

spuug en wrijf je handen, geef
de aarde wat haar toekomt grif
en kom van dat verlangen vrij.

dv 2019 – AR van ‘lemmet’

inputtekst (1993):