gloed voor guido gezelle


marslagenNASA
NASA 2006 : tesserae op Mars

o rouwgezel, gij

die van ’t leven loeide in de schaduw van gods twinkeling
en het fijnste bleeksel van de schichten onzer lusten
vatten kon in de vloeiende keren van uw verzen als
loodplooien (ooien) (oin) (o)

die hoogachtte en ons verstaanbaar bracht ten lippenmonde
het zoet genot vol zaligheid van elke morgenstond
en de leegteplons te belijden toonde
in de kapotte klaproep der naar liefde hakende
handen (nden) (nd) (e)

die uit de nijdnaad van het scheurschip,
de glijzangen herhaalde der zinkgrijpers,
het behangsel week na weekend de steunbeer afvalliger
maar die verzweeg toch de haat en ’t kwalijk-waalsche
krasvlees (asvlees) (avls) (a)

o, ’t zal bruisend van u in ’t witsel ruisen nog
wijl ongenadig hen als zaad en zwart
de snarenklank ontvalt,

van u zal ’t voorzeker
zo weet ik en zo zweer ik u

trouwe gezel in de rouw om de gekte
de slonzige vrouw die wij beiden huwden
in de man die ik was, de kut
en de put die wij zingende
met godenstoten vullen en blijven
vullen zullen
want gij toch zeker godverdomme

uw gloed strijkt eeuwen nog
in hartsplooi heftig en in ’t liefste lijfsverband
de voze kus weg van de kanker en van de koude
uit dit stervensgeile stroef
aan ’t leed verknochte
dikkoppenland.

inputtekst (2017 > 2006)



Christine de Pizan Rondeau I &III


I (1396)


Com turtre suis sanz per toute seulete
Et com brebis sanz pastour esgarée;
Car par la mort fus jadis separée
De mon doulz per, qu’a toute heure regrette.

Il a sept ans que le perdi, lassette,
Mieulx me vaulsist estre lors enterrée!
Com turtre suis sans per toute seulete.

Car depuis lors en dueil et en suffrete
Et en meschief trés grief suis demourée,
Ne n’ay espoir, tant com j’aré durée,
D’avoir soulas qui en joye me mette;
Com turtre suis sans per toute seulete.

Zonder vader als een duif ben ik gans alleen
Zonder herder als een ooi dwaal ik rond
Want de dood brak uiteen wat ons verbond
Elk uur heb ik spijt sinds mijn vader verdween.

‘t Is zeven jaar heilaas sinds hij ging heen
‘k Ware beter begraven toen in de grond
Zonder vader als een duif ben ik gans alleen.

In leed en in rouw vertoef ik sinds die stond’
En er is alleen zwaar malheur om mij heen
En geen hoop is er ooit dat ik hier vond
Troost die maakt dat ik vreugde hervond;
Zonder vader als een duif ben ik gans alleen.

III

Je suis vesve, seulete et noir vestue,
A triste vis simplement affulée;
En grant courroux et maniere adoulée
Porte le dueil trés amer qui me tue.

Et bien est droit que soye rabatue,
Pleine de plour et petit enparlée;
Je suis vesve, seulete et noir vestue.

Puis qu’ay perdu cil par qui ramenteue
M’est la doulour, dont je suis affolée,
Tous mes bons jours et ma joye est alée,
En dur estat ma fortune embatue;
Je suis vesve, seulete et noir vestue.


Ik ben een weef, alleen en zwart gekleed
Een triest zicht eenvoudig aangestoken;
In groot verdriet en tristesse verdoken
Draag ik de dodende last van mijn leed.

En ‘t is goed recht dat ‘k mij verslagen weet
Vol van tranen en weinig aangesproken
Ik ben een weef, alleen en zwart gekleed.

Want ik verloor hem en ‘t doet mij wenen
Met pijn te denken aan hem doet mij leed
De goede dagen en mijn vreugd zijn henen
Mijn fortuin is een leed, hard als de stenen
Ik ben een weef, alleen en zwart gekleed.

vert. dv

https://gallica.bnf.fr/ark:/12148/bpt6k65555269/f217.image

Harusmuze #277



// om te ontsnappen moet ge u van het grijpen ontdoen

277 – begrip moet je betalen om te hebben, verstaan gebeurt gratis als je maar luistert

hexagram 26 – 大畜  – DA CHU – ‘het temmen van macht’

Lees over het Harusmuzeprogramma

Bekijk alle Harusmuzes

input:

https://dirkvekemans.com/2018/12/06/harusmuze-171/

commentaar:

af en toe, het dient gezegd, hebt ge wel iets aan Plato, diene ouwe geilaard in zijn mancave.
in de Faidros staat bv het heel schone zinneke:

“als ik Faidros niet ken, ben ik ook vergeten wie ik ben”.

 Φαῖδρεεἰ ἐγὼ Φαῖδρον ἀγνοῶκαὶ ἐμαυτοῦ ἐπιλέλησμαι.

en dan krijgt ge wel nen hele rol gewauwel over paarden en eros enzo (echt è, dat blijft maar duren) maar tegen het einde aan komt ie dan toch uiteindelijk nog op de proppen met de legende van Theuth om te expliceren dat het schrift een gezegende vloek is, een vergiftigd geschenk omdat het ons toelaat te vergeten dat het bij het onderricht, het doorgeven van ervaring over de vooralsnog finale grens van de dood in de eerste plaats zou moeten te doen zijn om het betoog ondergeschikt te maken aan de ontvanger, om ons bij het onderricht te richten naar het bepalende van de ander.
praatjesmakers maken praatjes om de ander te onderwerpen, de wijze leider ‘onderwijst’ letterlijk: hij laat het doel primeren op het middel en stemt het geluid af op de ontvanger in plaats van zichzelf of zijn tekst te verheerlijken (verkopen).

het leren zelf, dat kan je dan maar beter aan die lezer-ontvanger overlaten, want het gaat er bij de ontvangst letterlijk om om niet ‘gevangen’ te worden in een dode-letter-begrip van de tekst, maar om de tekst in het denken te laten ontkiemen tot een beweging, een gebeurlijke gedachte.

je leert immers alleen maar iets van jezelf, in de beslotenheid van jouw bewegen dat altijd eigen-aardig is (ja, zelfs in Heidegger zit af en toe wat bruikbaars, ungeluufluk, Walter!).

bij het leren ligt de nadruk al te vaak op de inspanning die je zou dienen te leveren en al te weinig op hoe je die ‘inspanning’ best organiseert. zo hoor je vaak dat je moet lijden om te leren, dat er dient geranseld en gegeseld te worden, dat de school des levens hard is en ook onbarmhartig hoort te zijn.

nu ja, vroeger toch. nu hebben de kindjes adhd als het turnles is en burnout als het wiskunde is.

toch maakt willens nillens de Harusmuze vandaag het onderscheid tussen ‘begrijpen ‘ en ‘verstaan’. ‘begrijpen’ is de traditionele kennisverwerving waar tegenwoordig, soortgelijk aan hoe het schrift bij Plato de mens een nieuwe tool aanreikte, maar die nieuwe techniek vooral aanleiding gaf tot ‘waanwijsheid’ die enkel vertrouwde op de geschreven geheugensteuntjes, vandaag de genetwerkte computer de mens het verwerven van kennis misschien net iets te zeer vergemakkelijkt. want met al dat (beschikbaar) ‘hebben’ van kennis, dat zich wanstaltig uit in het kopen van producten die enkel gelabeld zijn met waardebepalingen maar generlei waarde hebben, met al die nijd leert men nog niet een gezond denken te installeren.

om te kunnen verstaan, moet men zich immers eerst inspannen in de ander, zich ontspannen uit zichzelf om te luisteren naar de ander en vervolgens zich in haar plaats te begeven, in haar te gaan ‘verstaan’.

de goede verstaander begrijpt wel dit onderscheid en ook dat het verstaan altijd gratis zal zijn omdat het de spreker bevrijdt van de plaag van zijn taal die in haar, in hem in het werelden van de wereld niet kan ophouden met grijpen omdat het nu eenmaal tot die staat vervallen (de decadentie van Nietzsche – hij zegt dat met een licht anders accentje, maar onze vooruitgang is verval dus het rotten is eigen vooruitgang, onze Verlichting, meneerkens Baudet en De Wever is eigenlijk verduistering van het Licht, ge kunt de gradatie van het verderf perfect aflezen aan het aantal lijken, stopt diene graadmeter maar ’s in het hol van WOII, om maar iets te zeggen) is vanuit de perfectie van het ene.

want net zoals de dieren nog geen taal nodig hadden om zich verstaanbaar te maken had de wereldziel het ooit nodig om zich van zichzelf bewust te maken, zoals het nu als kapitale infectie dwars door ons in al haar bewegingen bewerkstelligt tot diep in het groteske geheim van deze laatste zin toe.

LAIS XX


Koopstof zuigt aan de zolen, nat en zwaar
op hun halzen de hoofden wiegen. Stroken
akkers met gif perkt hen ter stede waar
geldhonger giert: de zielen zijn spoken
de breinen verdoofd, de geesten gebroken.
De pit van hun ego is klein en hol
maar vanbuiten oogt het groots, zwaar en bol,
gewichtig gebarend ‘n heftig sujet.
Talloos zo zijn ze van leegte zo vol:
de steden zijn slop, hun land is volzet.

inputtekst (2010)

dv 2019 – AR van LAIS XX – A6

Harusmuze #276




// alleen de schoonheid doet de leugen blozen

276 – schoonheid zien vernietigt haar bewegen

hexagram 18 蠱 – GU – ‘werk aan het bederf’

Lees over het Harusmuzeprogramma

Bekijk alle Harusmuzes

input:

https://dirkvekemans.com/2018/12/07/harusmuze-172/

commentaar:

elke generatie betreurt de teloorgang van wat ze zelf nastreefde en meende bereikt te hebben, of te gaan bereiken in het eigen streven. de treurnis in de deinende vlagen der jammerkoren zou beter ontneuried worden tot vreugde, want hoeveel duidelijker is het niet bij bederf van het bereikte wat er dient gedaan te worden om alsnog het begeerde te bereiken? 
is het niet evident dat minder te wateren aangewezen is bij bedervende planten op zompige akkers?
is het niet vanzelfsprekend de kinders tot springen en lopen aan te zetten als hunne ledematen van vet en van suikers van hunne bottekens dreigen te glijden?
wat treurt gij, stoethaspels als het te lande niet gaat naar uw zin? juicht toch ‘jolijt’ en steekt de trompetten want eindelijk blijkt dat het werk van uw bewering, geen loze bezwering van onkunde, nijd en luiheid was, maar in de grond ook blijk geeft van enige waarde en zin!
en zo is het immer zo dat het is zoals het is en dat de schoonheid onvatbaar en enkel schoon blijft voor wie haar bewegen en leegte te midden het lege oprecht genegen is…

blue delight


teleport

in zonnedwarrelstof je blauwe blouse
kronkelt en jij als
vuurwater jij sprenkelt jij als jij
op het zuchtkussen hier, sist, sst
op het harde aardse daar, lost
op in dit azuur, lost, sst

jouw huid maakt in mijn handen blauw geluid
jouw huid maakt in mijn handen blauw geluid (o ja)

en speels jij hangt aan dat teenpunt jij als jij als
die zweefpantoffel te bengelen jij hangt aan
dat teenpuntertje jij hangt aan

(wollen sokken willen wollen sokken)

schud ik je
schud ik je
schud ik je ja
schud ik je je ik uit
ik uit
ik uit

(wollen sokken willen)

ik uit en weg ben je
weg ben je
ja schud ik je
ja schud ik je nee
schud je ja nee ik je

plof
in het stof

ploft in het stof,


plof

in het stof.

inputtekst (2017 >2010)

uit SUN(T)RA(NCE)

Harusmuze #275


// zweven is vallen voor beginners

275 – we zitten in nesten

hexagram 17 隨 – SUI – ‘volgen’

Lees over het Harusmuzeprogramma

Bekijk alle Harusmuzes

input:

https://dirkvekemans.com/2018/12/08/harusmuze-173/

commentaar:

joa. ’t gaat nie goed è.

stopt maar met vissen en jagen è mannen want we zitten in nesten. voor het eerst in pakweg 10000 jaar worden de mensen massaal bedreigd door iets anders dan hun buurman. geen extinction level alien, geen nieuwbakken superbeest en (nog) geen hyperhitler maar gewoon nestbevuiling, slonzigheid, het vertikken om ons kamer op te ruimen.

o angst en ontzetting! o ontreddering! maar schrik verblindt, en afschuw sluit de ogen: alle negatieve emoties zijn doeltreffende beschermingsfilters. 
maar de negatieve emoties zijn wel onze nestbeschermers: ze houden het vuil buiten, het schadelijke.
en de positieve emoties zijn uiterst doeltreffende intentiefilters: kies de schoonste meneer/madam met de beste genen, hou van het schone en ’t komt wel goe. 
maar de nesten puilen uit! we moeten temperen, stoppen met die kankerende groei want ’t lukt niet meer zo.

hm. s zien. wat als we nu ’s de positieve emoties efkens doelbewust als beschermingsfilters gaan gebruiken (‘o muriel wat hebt gij een schoon living en die geiten mogen daar gewoon in rondlopen?’) en de negatieve doelbewust als intentiefilters (“bweikes felix uwen t-shirt is van plastic, bol het maar af ze”)?

gewoon ewa bijsturen, zachtjes, niet dwingen want dan hebt ge prul voor. ge kent ze è, de mensen…

joa ge kunt dat zeggen è, maar gaan de mensen dat ook doen? tja, als het likes oplevert plassen de mensen elke vrijdagmiddag om stipt 12u in hun broek tegenwoordig è, mss moeten we ’s met dienen Inhalige van de likesmachine gaan praten è.

maar wacht ‘s… kunnen we zelf geen leukere leukmachine maken, iets voor onze bevolking alleen, dan zijn wij ’t goede voorbeeld è, want dan kan iedereen zien dat het werkt zo.

joa. kweetnie ze. we zitten in nesten è. en ’t geld is weeral op.jaja ’t geleend geld ook. ieder ’t zijn è, en da van mij eerst.’t is wat het is è…

joa. ’t gaat nie goed è.

heeft uwe vent ook nen burnout?