Azië 2017


mrl
dv 2017 – “mrl” – modified aquarel

 

Altijd slavenmeisje,
bronsborstig koninklijkje,
moederbevlekte draai
om de ezelsoren,
aarde beschreven met
oceanenpennenhalen.

De inkt komt uit de mensenpot.

Er klinkt een schot.
De tsaar is kapot – uitroepteken!
Triomftocht der komma’s, aan
de gepeupel-linie.

———————————————
Hun razernij aarzelt niet,
volkswoede is geen vergissing
(tussen de haakjes van eeuwen).

In plaats van een oorbel glinstert
je oorlel van de overheidszegels.

Meid met een zwaard, zó hard anti
anti-verwekking, zó oude oude
vroedvrouw van oproer.

 

(naar een fragment uit ‘Azië’ van Velimir Chlebnikov)

 

 

sparagmos


sparagmos
dv 2017 – “sparagmos”
Schrikbarend stopt het lot de schemering
 zo dof en lusteloos het nachtvel in
 en in het zwart van die betovering
 propt zij bij deze dag de levenszin,
 dat elk beginsel weerloos sterft daarin.
   Rest mij ternauwernood herinnering:
 haar beeld gevangen in mijn woekering.
   Zij wringt zich om in mij en om en vrij
 of scheukt en schokt in mijn verbittering:
 de nacht komt dichterbij, niet ik, niet zij.

aquarel ‘sparagmos’

dv 2017 - "sparagmos" - water colour, ink & chalk on 300g Canson paper, A4

€35,00

Nog op zoek naar Brol voor de Jaarsafloop? Bestelt hier uw Hoogwaardig Creatief Afval!

ROEST


een serieel killersgedicht

 

 

 

roest
dv 2017 – “roest” – aquarel A6

“Meisje en instrument paren als dieren.”

Gerrit Achterberg

Ravage

Een lor met lachgas is in je mond
gepropt, touwen van jute maken
schuinse groeven op polshoogte

zodat je breedgeschouderd in
de ruimte uitbloedt. Hier een spatje
en daar zo lijkt het, stolt het hem toe.

Wat hij ook doet, het bindijzer roest.
De werkman stuift het huis uit, verzwijgt
zijn stilte als oorlogsbuit onder de tong.

Jij, weenkind met de blijtbloswangen moe
van hoe het wenen moet. De sleutel steekt
in de dag, de deur slaat aan, de auto

vertrekt. Zo, bij vlagen, komt er nog bluts
in het koetswerk. Kijk, hoe het zich uitvlekt,
hoe bloot al het laagje schande eronder.

 

 


Oorlof

Ook als je hem de maaltijd niet
gunt: hij mosselt je nauwgezet
en minachtend zoals enkel

een Hollander dat kan. Waarom nog
dit enjambement? Dat jou de schelp
uitpulken helpt niets,  niemandal.

Verward en balorig groeit zijn
bespinragde woordenbrij
die jou het leven ontzegd. Heisa,

Hema en Heijn! Ha, zie: je lacht al ,
alsof niet de lor met het gas in je
mond, de touwen niet schuins je

binden in de droom van zijn daad.


Einde

 

“bij het voelen, mijn kind, vandaag
van jouw hart in mijn hand op je hand
stroom ik weg in jouw bloed op het erf,

los ik op met jouw lach in mijn hoofd
o woord dat mij even nog tegen jouw lijf
drukt en waait dan, wegsterft, een zucht

in de wind bij het voelen mijn kind.”

 


Spiegel


Het was een lichaam met op het lichaam een berg
en op de berg het lichaam dat zij was en haar lichaam
was toe, dicht, af en het blonk als een met koper

omkaderde spiegel. Toen kwam er een barstje,
de uitstulpende schilfers vernagelden zwart en
op een dag bleef het licht erin haken. Roest.

“De lucht die ik hijgde zat vol zware metalen
het roet was ros en los in de longen gezongen,
puntig heet gezogen wijl de monden paarden

en liefde in de haat krulde als een wijf in andere wijven
met hun van wellust verzengende tongen. Iemand
nog een zuurtje, vroeg jij toen, vanop de achterbank.”.

 

 


Triomf

Het graf is geruimd. Er
zijn dingen gebeurd, die
niemand achterhaalt.

De eeuwen verluchten,
de hemel verkleurt.
De lust is gaan rusten,

de dader bekeurd. Roes.
Let op met die blutsen.

 

 


 

“roest” in afdrukbaar PDF-formaat

binnen handbereik


binnenHandbereik
dv 2007-2017 – NKdeE CR&D fiche ” binnen handbereik” – A4

de wereld heeft vier vingers (een duim is geen vinger, een duim is een duim).
de wereld heeft vier vingers en twee kanten.

als ge u een wereld kunt voorstellen met meer of minder vingers en met meer of minder kanten, dan moogt ge gaan aanschuiven bij google of in china of eender waar: de wereld zal aan uw voeten liggen want gij kunt het AGI-probleem oplossen.

waarom is een duim geen vinger? begin daar al mee, dat is nog een beetje te doen…

toen het schone aanbrak was het vocht al lang verstreken


kelk
dv 2017 – “de kelk bodemloos de kelk”

wij, wij lagen wak te duren, het weefsel in ons weefsel
als een kanker bij het weven ingewreven. de vloedgolf
wemelende larven vrat ons bloot. aan de einder rode
vegen van ons die de luchten besmeurden, het vage

in novemberlicht, de opwaaiende bladeren een werveling
die de pestilente winden zichtbaar maakte. aldus het nu
verankert zich in de beweging eerst: de geest implodeert,
de eenhoorn stijft op tot een gevleugelde penis te paard,

de vrouw van het lijden draagt aan het lijden haar lijdensweg op,
de puist van het ik in de breinen barst uit in een zwerm kraaien.
dan, de zintuigen verlagen de waarnemingsdrempels tot nul,

het zien beperkt het zicht tot zien, de klank tot een bleep
in een golf, de geuren vergrijzen tot wit, wat je aanraakt
dreigt jou aan te raken, hou maar beter je mond jij jongetje

wij, wij lagen wak te duren, het weefsel in ons weefsel
als een kanker bij het weven ingewreven. de vloedgolf
wemelende larven vrat ons bloot. aan de einder rode
vegen van ons die de luchten besmeurden, het vage

[…]

wijl de dikhuidige op het klavier haar lusten botviert


bleibtnix
dv 2017 – “PLIX,  oder (b)Leibnix: the updated baroque -pastel A5

 

op komt de rosse,  holda met heur alom geleukte ontvangstbenen
wijds open ter inzicht in de bloedeloze omloop het volk. klik en
tel. spin k1 als de kernbal  i (x1,x2, tot xn), k2 is cellulair
de ovaliteit s(y1,y2 tot yn), dan is ik1 in de mond bij k2s gelijk

of groter dan k2s minus de pus met k1i over s erin.  de waarheid
loopt om en om en in de omgang kent men zijn vrienden. aubade:
haan kraaie, hen legge: zo is bij renwet de voortgang der pennen:
is de kam gekomen ter hane dan zwijgen ook weldra de hennen.

roestdraad uit de kont? de kunst bestaat er in ons zwijgen af te vangen.
bevlekt het ik zich niet aan wie anders dan wodan? hoe dan? ho maar,
rukt hij ons niet de moederkoek uit? niets is nog, enkel het koper bestaat,

het koopt op, hoopt op verlossing in aftelrijmpjes, worst om het vel
in te binden, een wijfjesstrik a.h.w.. ach liesje, ziehier de er-volte: vage
vegen fontanellenvenijn. laat ons het zijnde in de zinnen verstillen:

op komt de rosse,  holda met heur alom geleukte ontvangstbenen
wijds open ter inzicht in de bloedeloze omloop het volk. klik en
tel. spin k1 als de kernbal  i (x1,x2, tot xn), k2 is cellulair
de ovaliteit s(y1,y2 tot yn), dan is ik1 in de mond bij k2s gelijk

[…]

en de talloze ondoden die in de dwalingen lopen te dolen


elveld
dv 2007 – ” het Elveld”

 

wanneer u in pek en teer onze nummers en letters tot grijs plet,
te smelten legt, bedenk dan dat het ons een verlossing was … u zal
ons evenwel moeten … dit … het weefsel, het spel hapert. meneer
ik met zijn mijns inziens. het lijk schuift langzaam van de wanden af.

handen. de boom kromt de lucht in haar takken, de boom licht
een lijn zachtjes uit de kromme lucht, de zon slaat in als een obus,
de boom klapt toe, de hunkerende ijzerlippen van het kind in de helm
klappen toe. o dat ik u nog knijpen kon. ik, van het zijn af.  de olie.

de rest is. god sta ons bij: er resten ons inderdaad enkele restanten.
de dood Kil met zijn doodsjekkertje aan knoopt het doodsjekkertje
open knoop per knoop. en, Kil? wel? wat zie je? ik kom, sergeant.

je ziet de zwarte wilgen knappen, de snoeren springen, je hoort
jezelf denken laat mij dit nu maar eens niet ontcijferen. tel de letters.
geen Er is nog brug. de weg Altijd klapt in. olie doet de wanden glanzen.

wanneer u in pek en teer onze nummers en letters tot grijs plet,
te smelten legt, bedenk dan dat het ons een verlossing was … u zal
ons evenwel moeten … dit … het weefsel, het spel hapert. meneer
ik met zijn mijns inziens. het lijk schuift langzaam van de wanden af.

 […]