er


‘er’ in de RADIO KLEBNIKOV versie van 19/01/2019

voor k.j.

er zijn de dode handen in mijn handen die haar handen waren
er is het ros dat rest van de chrysanten,
er zijn de wiegeliedjes die verwaaien in de wind
er is de stilte als de vogels zwijgen, er is het donker midden in de zon

er komt een trein voorbij, ik hoor gebeente kraken
er is de dag die huizen tekent, straten aflijnt naar het lege plein
er is de hoop die het heden als uit een asla in een sneeuwstorm ledigt
er is de hoop die uit de jaren alle dagen schrapt,

ik kom er, denk ik, ik kom er niet,
ik kom er nooit voorbij.

er is daarvan het slot, moment, het lot, verlaten voor de eeuwigheid
er is het trage tellen tot het niets van tijd
er is mijn wachten zonder wil of strijd

en dan gebeurt van nergens ooit een ranke anjer
en dan gebeurt er uit het reinste zwijgen
dan gebeurt er in dit niets van mij
dan scheurt het echte uit de vliezen van de spijt
dan gebeurt er als een teêr bewegen op geprevel
als een wrede wenteling van leed
tot nieuw heringedeelde wereld

jij.

inputtekst (2010)

dv 2019 – AR van ‘er’ – A6

doek


“Je moet het ruimere kader zien” (de Grieken).
“Het zit ‘m in de voetnoten” (de Columbia Rivier).

<haiku stijl=”kortzichtig”> 
op rotsen kribbelt
met de vernederde muur
de lijn haar verband
</haiku>

Schoonheid is een vector
door een immer stijgend aantal dimensies
van schoonheid.

(“Pek & veren, Koning Mark!”)

de code ‘code’ is het doek dat valt
in de lege zalen van de goden.

inputtekst (2010)

dv 2019 – AR van ‘doek’ – A6

gestrikt


Breedstraterige slet, zegt hij (spuugt)
haar de eerste (derde, vierde) liefde

aan/af {
een Bartas doet wat een Bartas doen kan
} (ik) – Uw

verscheidene werken […] hoe helder. De weg is ons
bekend zoals wij ons aan de weg bekennen.
Het duister
in deze regels is ruis, lichtafval, tijdsslakken.

De ervaringsdeskundige (sic) kerft zich open en plakt.
Het plakken gaat van mij, mij, mij en ik.
De verbeelding kokhalst,
braakt haar brokken code naar de macht:

verbeelding. strik (ik);

“Van oorlog zing ik en van steden die vergaan. “

Populatie.Readers.reader (Age that);

inputtekst (2010)

dv2019 – AR van ‘gestrikt’ – A6

ukulele leuke lul


prison birdcage klankkast
deze kooi is mooi, moi, ik

ai, cassandra, blauw aan elke horizon.
hij perforeert jouw denken met zijn tong
van mauve malaise naar wit wit wit
(in twee bedrijven, lentement).

cross your legs, regina.
my eye’s a finger, ginger.

(doe je open, Reine, ik ben het)

s = new Date ("Sandra");
muzak.muse (“breng die rozen naar”+  s) ;

inputtekst (2010)

dv 2019 – AR van ‘ukulele leuke lul’


bergaf


scharrelvoetende bottenkrabbers beboteren
de anus van het geheel-en-alverganene
de zijteef nijpt zich oogboluitvallende
een lul tussen de kersterwtbuikvorsbillen
gladiolen rijzen paarsgroenbepareld
uit het veile bumperkuilenwegdekslijk
zweerbuilen barsten geelkoppig
uit dubbeltongige wolkenkrabberskraters
handafhakkende moslimfanaten rukken
armstomperig aan kruisvaarderslonten
obameske moskoumietjes tandenborstelen
chinamieren van hun kernkoppige erf af
stellazuipende neo-evakutlikkers knallen
de harige handpalmen op hun caravanplafond
kwettervogelverenbedekte profi-literatoren
ondertekenen de mediamonopollekensacte
het zonnewijf komt heermannelijk klaar
in de  scherp-schuiverige poolijswakken
het maanmannetje hoort daarginds
de coladeurwaardersbelletjes al

en de tijd, mijn liefste, de tijd die gaat bergaf.

inputtekst (2010)

dv 2019 -AR van ‘bergaf’ – A6

banaal


Advent? Reclameer de tekst, de herinnering
van een eerdere krul van de s van samen
slapen, met de vingers op een tepel. Dat was
inbegrepen ja, kijk: ze pinkstert nog wat na..

Krab, in de verlatenheid van het verlatene
een kuil voor de eenzaamheid, die ruimte.
Dit huis is niet voor jou gebouwd maar je kan
het betrekken. Als er een trap is, leg mij

maar onderaan, uitgetrapt. De schuifdeuren
zijn intact, ze missen hooguit wat slijm. Grof
en grauw vuil veroorzaken rugklachten.

Diep het darmpje op in de geulen van de leugens:
televisie, want het zicht is rond. Lijfjes in de grond.
De lente rijmt: er zitten vieze venten in haar kont.

inputtekst (2010)

dv 2018 – AR of ‘banaal’ – A6