LAIS CXLV


Het speelt nu hand, met plooien van jaren,
lijnen van verzet, getaand en met eelt
getooid. Het wil zichzelve in gebaren
zien, zich schrijvende begrijpen. Zo deelt
het zich op in ‘echt’ en ‘wat het speelt’:
daar is het strakke, de tongval van haat,
het nijdige binden van wilskracht aan daad;
hier was er dans toch, plezier onderweg,
letters van liefde en vriendschap paraat?
Wèg wil het zijn, bevrijd van dit beleg!

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CXLV

Advertenties

LAIS CXLIV


Het heeft in handen nu: totaliteit,
in de spieren is er niets dat nijpt,
en in de geest verbaast verscheidenheid,
hoe het splijt en dan zichzelf begrijpt
want het is het schone in zichzelf dat rijpt,
en nu het niets zich hier als niets belijdt,
wordt het een woord dat grenzen overschrijdt.
  En alles is geheel zoals het wil,
het stille hier, de datum van de spijt,
gestolde beelden, kruimels van haar schil.

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CXLIV

LAIS CXLII


In ’t trage verloop van zinloze tijd
in de koude rust van nakende dood
in de kluiten van de nijd en van spijt,
in het lijf van de letter, in de nood
aan gebrek, wordt elkeen gelijk ontbloot:
een warrige schaduw, warende schim
rond het witte skelet van Elohim.
Het roert met een veer in een zucht van haar:
“zie mij LAIS, hoe ik jou hier bemin”.
Leesbaar blijft enkel ’t asemisch gebaar.

invoertekst (2012)

LAIS CXLI


Elk uur dat het hier tot een het verduurt
elke seconde dat het tot het verwordt,
gevangen in de nood die duurt en duurt,
de roes en verdoving waarin het zich stort:
het zegt wat het is, benoemt wat er schort.
Elke adem in, adem uit, deze stilstand
in beweging, deze schrijvende hand
vergroot de laster, betekent zijn huid
met zwerende leugens, met haat als verband:
’t krassende schrift van het Zijn schrijft hem uit.

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CXLI


als
verse
sneeuw winkels
en banen dekt
en al uw brol, dan is Vlaanderen schoon.

invoer: 晚雪吟 – Late Snow Chant – http://tangshi.tuxfamily.org/mengjiao/mj113.html

xuē : sneeuw, sneeuwval, op sneeuw lijken, wegvegen, uitvagen, schoonmaken

MENG
is een auteursprogramma van de
Neue Kathedrale des erotischen Elends

VERANTWOORDING
– de afbeeldingen met de trekorde der Chinese karakters komen van http://www.visualmandarin.com
– voor de woordverklaringen werd (ook) het woordenboek van Chinese Reader 8.0 gebruikt
– de gedichten van Meng Jiao werden gelezen met behulp van de vertaling van R. Earle Harris op http://tangshi.tuxfamily.org

LAIS CXL


Hier woedde zonnebrand van eenzaamheid
toen er nog woord was hier, men de woorden
nog sprak hier, en hen verzweeg voor de tijd.
Hier klonk wanhoop die allen bekoorde,
Hier was er lust die lusten vermoordde.
De mond was nog grens, de tong nog een spier,
liefde verdichting, met de haat op ’n kier.
Hier was het einde, begin van de tijd,
Hier was exces, én gebrek aan plezier
Hier was het. Het was er. Nu is er spijt.

invoertekst (2012)

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CXL

LAIS CXXXIX


’t Is een het in ’t diepst van zijn gedachten,
van wat het was, een zelf, geheel ontdaan,
onzijdig één en niets en zonder krachten
van u afhankelijk voor zijn bestaan:
het kan alleen maar op uw schermen staan.
Het heeft een doel , en zal dat dankzij u
of desondanks bereiken. Zegt u nu
‘wat hier staat is mij toch om het even’
u denkt het toch, en zo zal het in u
dit en elke lezing overleven.

dv 2019 – asemische lezing van LAIS CXXXIX