eenheid

van alle wegen af, de duinen in,
puntig bijvoorbeeld, of stomp
een keer maar nooit er ergens,
zelfs niet amper, doorheen. stug
zand. striemen van helm. maar

zee dan, ziedende zon ploegt met
godmachtige gloed een dieprode
schittering.  elk oog kijkt rechtdoor
het oog in maar zie nu dit ijslicht 

plots lumieren door de kronkels
van getallen,  de straal straalt
onbekende radialen van ster 
tot ster, totale vertaling in tellen

van het zich aandienende
naar het onbestaande,
van de verpulverde beenderen 
naar de ontvreemde urne. ja

dat ik haar kende, beken ik die
in haar geklemd in het zwart
van de kennis keek en tijdloos

tussen de eenheid van zwijgen
en liefde verdween.

inputtekst (2009)

dv 2018 – “ik leert tellen: 2” – ink – a4

22B11

haar lichaam valt mijn vingers uit en zinkt
het vormeloze in. elke zucht verwijdert
beelden en verdaagt geluid. haar hals
is vaas, een waas van licht, ik durf

de ogen niet te sluiten. er is koude die niet
wijken wil. kale takken tikken op het raam.
de frigo slaat aan, dat ademruisen hoort
hier niet, dat krijsen was geen trein.

verbolgen draait de aarde dol met mij, haar
bergen willen van ons af van snot, haar zeeën
walgen wee van koortsdelier,  de geile zon

doet stiekem teken naar de maan:  geheel
de naam van god mag worden uitgesproken,
drijf al wat kruipt maar voort met vloek en stok.

[deze tekst maakt deel uit van het NKdeE Heraclitusprogramma: ‘Heraclitus lezen’ (1999-heden)]

22B41

haat doorboort.  haat bakt. niets ontsnapt.
een barbecue op het strand is altijd een succes

op het rooster is de offerande 
hard en zwaar en heet aan je vingers, 
de breinaald peilt en prikt, je liet mij rijgen
aan een spit, je haalde draden aan en bond

mijn hals toe en mijn anus. nu kan je pronken. mijn vel
is goud en knisperig,  voorwerp van bewondering. 
in mijn leegte kookt verlangen vet, in mijn navel
pruttelt het. verheerlijking.

voor ieder wat. alleen dat ene deel, dat wil je niet.

een meeuw spreidt hoog zijn wieken uit
en krijst: één is het ware, het weten
dat alles alles met eenvoud bestiert
.


dv 2018 – ‘inept for writing: z” – ink/bister -A4

61 fragmenten

  1. de vlammen in je handen verslinden de geschenken
  2. elke vooruitgang is een degradatie van het Rot
  3. de letters dansen een mazurka
  4. de herhaling herhaalt alleen zichzelf.
  5. het wordt hem oker voor de ogen
  6. eerste links, tweede rechts en dan een kuiltje graven
  7. er komt paarse damp uit de hamvraag
  8. een geruststellende nederlaag met het oor op de grond
  9. zij wil dat het toeval een geleedpotige is
  10. het begin is nog niet in zicht
  11. het vermoeden versterkt de zekerheid, zonder dewelke er geen vermoeden zou zijn  geweest
  12. Hooft was een pottenbakker
  13. de gewassen groeien beter op het kerkhof
  14. de zon heeft een grotere harde schijf
  15. als je bij volle maan tegen een muur plast, maak je de maan blij
  16. vernietigingswapens spreken zichzelf tegen
  17. je kan geen twee keer in dezelfde hondenpoep stappen
  18. er hangt iets aan je onderbuik, maar als je kijkt is het weg
  19. als ik mijn nachtlamp doof, is het buiten donker
  20. de vervanger vervangt eerst zichzelf en dan pas de andere
  21. de boel staat op stelten, we kunnen er niet meer aan
  22. ik ging buiten
  23. nooit leefde er ergens een zanger zonder deze haast
  24. we moeten sterven om te kunnen leven en we maken kinderen om te kunnen sterven
  25. snel, het einde is net vertrokken
  26. het is voor dichters niet zo goed om gelezen te worden
  27. de avond stijgt uit de verzuchtingen van een cactus
  28. warme chocomelk met honing is beter dan koude
  29. zij die blind geboren worden begrijpen beter wat begrijpen is
  30. schenk me je hart en je krijgt mijn tanden
  31. de taal is een luchtballon zonder zandzakjes
  32. de zon brandt het felst in een diamant
  33. het kleine maakt het grote kleiner dan zichzelf en grijpt dan naar het immense
  34. de vogels vertalen ons gebazel voor de wind en de zon
  35. twee plus drie is twee plus drie
  36. het gebeuren is  voortgang van energie met de tijd als dissipatief vermogen
  37. de zang vernietigt het denken, de lichamen draaien als door zichzelf bekeken
  38. de herhaling herhaalt enkel zichzelf
  39. de muziek verzet zich tegen de stilte die ze zelf creëert
  40. de regen valt en valt niet
  41. voor elke levende zijn er evenveel doden als er levenden zijn
  42. de adem [is zichtbaar] in koude, de geest in het vuur
  43. de vrouw vrijt met de man in zich, de man met de vrouw, tot ze één worden in het niets
  44. sinaasappelen zijn het enige fruit [ het andere is afgeleid of cake]
  45. zuiverheid is de stilte van het oog, stilte de focus van het oor, lucht het water van de neus, water de smaak van de dood
  46. van alle woorden is het licht wellicht het snelste
  47. lopend ken je de vermoeidheid, rustend het lopen
  48. als de verhalen beginnen te stinken, moet je de stofzuigerzak verversen
  49. als je een kokosnoot wil verklaren, moet je hem doormidden hakken
  50. we zien wat we willen zien, maar willen niet wat we zien. we willen wat we zien, maar zien niet wat we willen.
  51. je moet er in roeren,  anders proef je de honing niet
  52. de herhaling herhaalt alleen zichzelf.
  53. als je de drek niet ruiken kan, ontgaat je ook de geur van de fajalobi
  54. een boom is een boom als een boom een boom wordt (en niet een badeend). Vervolgens wordt de boom een boom. Daphne & Apollo zijn in afwachting alvast maar getrouwd, gescheiden en hebben volgens de media nog steeds een ‘intieme relatie’
  55. als je meegaat, ben je meegaand; als je niet meegaat, ben je tendentieus
  56. zij die het geluk zoeken kennen het meeste spreuken over het geluk
  57. vrouwen moet je ruiken, mannen proeven
  58. het heelal deint uit tot het ontploft
  59. een steen moet geen seconde nadenken om de wijsheid te bereiken
  60. gewassen groeien beter op een kerkhof
  61. gouden bloemen bloeien waar het grootse faalt


dv 2018 – ‘inept for writing: y” – ink/bister -A4

22B25

van de instortende gangen. een rookpluim siert
de heuvel (het gevederde hoofd), dwarsbalken
branden, een hand tekent een M in het roet 
en valt stil. ‘kom, de zee wacht op ons.’

(de nacht deint op de nachten in haar ogen, er
zitten vele werelden in, haar  ranke lichaam is
een doorsnede, kaart van het Al, versie 2).

slaat over in brullen, schreeuwen, snikken. pal
boven zijn hoofd, op het einde van de hellende
straat, staat de maan, schildert hem af, zwart
op de keien, hobbelende  neergang, een duwtje

volstond. briefjes van 50 wapperen weg.  de kraaien.
dode arbeid, de geur van urine. hoe grootser nu
je sterven, hoe groter toen je aandeel was.
 de tijd

is de eenheid van plaats en handeling, meet het
onvermogen. haar vuur brandt in je vingers.


dv 2018 – ‘inept for writing: x” – ink/bister -A4

alleen

ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben
alleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleen
ikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikbenalleenikben


dv 2018 – ‘inept for writing: u’ – ink/bister -A4

22B99

pfiee-ie-ie-ieuw 
pfiee-ie-ie-ieuw

je ziet een vogel falen die de luchten scheiden wou.
je ogen zijn te traag, op het beeld gaat het sneller. 
de soep staat te dampen op de tafel, de eters
lachen maar er is geen stoel voor jou.
de klinkers u en a verdunnen tot o en au.
de k en de m verbinden zich tot kom
en kam nu eens je haar.  onechte echo draait
de woorden weg en uit elkaar. er is brand.
je stampt de deuren in van brandende huizen.
je spuit de nacht vol met bloed en donkergele gal.

je ziet er niet uit. je zegt ‘verontschuldig mij’.
je buigt voorover, dichter bij de tekst.
je grijpt de lezer bij de haren, drukt
haar met de neus op het scherm.
je sist haar toe: zonder de  zon
is het ook voor alle andere sterren  nacht.

pfiee-ie-ie-ieuw 
pfiee-ie-ie-ieuw


[deze tekst maakt deel uit van het NKdeE Heraclitusprogramma: ‘Heraclitus lezen’ (1999-heden)]


dv 2018 – ‘inept for writing: s’ – ink/bister -A4

22B64 – 22B121

Je voelt de warmte binnen
komen, zich verspreiden, eerst
in je buik en dan op je rug, je huid.

Tonnen springstof razen in containers over de autosnelweg. Op de middenberm staat een stekelhaag. Heel erg luid roept het meisje
in de blauwe bikini dat ze haar teen aan een kei stootte.
Schimmen van oude mensen knisperen kwaad achter
het behang. Ze willen er niet te veel van zien.

Een ijsschots stuikt met veel geraas de zee in.
Je huid verraadt hoe je huilde als baby.
De Ephesiërs kunnen zich maar beter ophangen
en hun stad aan de kinderen laten.

Er hing een druppel aan haar neus, ik zei het en ze lachte.
België voldoet hiermee niet aan de Europese richtlijnen.
Ik hoor haar zingen dat een roos een roos is (roos is).
De bliksem bestuurt dit alles als een roer.

[deze tekst maakt deel uit van het NKdeE Heraclitusprogramma: ‘Heraclitus lezen’ (1999-heden)]


dv 2018 – ‘inept for writing: r’ – ink/bister -A4

letterlijk

er. ik streel jou omdat je er zelf niet bij kan
hoe mooi je bent. ik ruk je de kleren van het lijf
omdat ze jou niet dragen. jij bent in droge kurk

mijn kathedraal. bezet val ik je binnen als een woeste
zon, de stoelen verschroeien ogenblikkelijk. ik hef
jouw naam aan daar, jij bent het altaar tijd aldaar, haar

van jou in mij, degradatie van het licht in duisternis.
ik lees je lichaam eerst als open boek, je bloedt een vonk
van rode inkt en brandt volledig uit. ik heb je dan gehad.

er is wierook, zang en mist. de winter verhardt er
de dagen onder een dode zon. orgel gorgel ik en spuw
de profetieën uit. het is er voorbij. schaarste heerst.


dv 2018 – ‘inept for writing: q’ – ink/bister -A4

wijk niet te ver van dit heden

in de diepte de donkere dagen
lang op groen beslagen spiegels
amper oplicht een straal en de schijn
van de maan verdrijft niet de wolken.

noest de nieuwe muziekmensen vijlen
van tussen de tenen de roestende garde.

ros is de nacht’,  zo blinken zij droef
op tuba’s en doffe trombonen
en niemand verklaart hen
hun vroegtijdige kalen.

     wijk niet te ver van dit heden, jongeling,
     hou een oog op dit nu.

     op de barstende lippen leze  jouw tong
     de lijnen van  vuuradem.
     in de gekloofde borst roere  jouw handen
     vergeefs want het hart ligt naast jou.


dv 2018 – ‘inept for writing: p’ – ink/bister -A4

waar ben jij wanneer de storm komt

de gevangenen zitten gevangen in de gevangenis
de vermoorden liggen stil als vermoord
de hongerigen lijden honger daar zij dàt toch hebben
de daklozen slapen eten plassen en kakken zonder dak
de verminkten strompelen en klungelen veel
de armen wekken de ergernis van de rijken
de rijken draaien bij het zien van de armen de hoofden

om en om en

de priesters verkondigen luide dat de priesters heilig zijn
de journalisten vullen nieuws in waar het oud werd
de dansers dansen dans tot diep in de nacht
de dichters dichten dichters eer en glorie toe

de zwijgers zwijgen want als het stil is

komt de
storm.


dv 2018 – ‘inept for writing: o’ – ink/bister -A4

HET
is de prequel op
LAIS,
de
Geschiedenis van een Verwording

uitbetaling

wij zijn verslagen
iemand moet het gelag betalen

  • het dagelijkse verwijderen van de droom van de gezamenlijke veredeling: 3€/dag.
  • bijstand bij het inzinken van de ziel in de bodem: 80€
  • artificiële regulator van de paringsdrang (eenmalige installatiekost): 70€
  • artificiële regulator van de paringsdrang (maandelijkse bijdrage): €60/maand
  • behoud van het geloof in de toekomst: 120€/maand
  • de flessen vodka (aldi) : 354,40€/maand

vrees niet: het leefloon is ruim onvoldoende
voor het behoud van zingeving in de activiteit
laat staan het huren van genegenheid

vrees niet: we spreken over maanden, enkele jaren, hooguit


dv 2018 – ‘inept for writing: n’ – ink/bister -A4

van zelf tot zelf

verjaagt het aangebrachte niet –
bij hoogtij de invloed op het zand dat
met eendere slag in het verwante waaien,

het willoze van de wind, op
de landtong zo zalvend legt het lot
van mensenkind of ouderpaar
van eenheid en verstrooiing

dat alles in jouw lussen struikelt, valt
en huilend al op jouw verrekte
huilen kletst –

verjaagt niet het aangebrachte,
de inbreng der zeeën
in het breekbeeld alg, de zwaar

gegronde steen, jouw wildst
verscheurde stilte?

                       troost kan ik enkel bieden
                       zwijgend bij de onbekende
                       die ik voor je werd:

                       ik lees de jaren uit
                       tot ik er ben en wij
                       elkaar het schrijven
                       toch vergeven.


dv 2018 – ‘inept for writing: m’ – ink/bister -A4

addenda voor ‘Het Pad van de Wenende Nacht’ (1)

[SCENE: de eerste dood van Izeganz
personages:
– Izeganz, illuster zanger die minstens 1 keer per dag sterft
– Reva, een schone furie, zijn onbereikbare geliefde
– Mijnheer T., een anonieme verteller]

[een plank op de grond, een tang, een hamer & een roestige nagel. de verteller wil er niets mee te maken hebben en sluipt weg op kousenvoeten]

REVA: 

[roept woedend de verteller na] ” Moet ik het weer allemaal zelf doen ja?

(richt zich tot het publiek)
mensen,  voor mij staat Izeganz 
met een bloedend gat in zijn hand, bevend.
wanneer hij begint te spreken verstillen zelfs de kraaien buiten. 
in de kamer verdwijnt elke beweging, 
                                    we zijn Er 
                                                      en de stilstaande as 
van de tijd biedt enkel plaats voor de klank van zijn stem."

IZEGANZ:

“ik sta zot van u Maaike, gij zijt 
een groot zwart gat in het oneindige veld
van mijn gedachten, gij sleurt mij
de letters als vislijnen uit de mond,
de weerhaken verscheuren mijn slokdarm, 
ik braak lieftallig bloedende troetelnaampjes
uit de drek mijn dromen,
ik wil ze niet zeggen, niet zo besmeurd, 
maar ze rommelen
                       en bruisen geil
                       en botsen met weerzin in mij
want mijn maag niet mijn keel niet mijn tong niet
niets van mij is hun tintelende klinken waard
en ze moeten eruit en zij zingen want gij zijt zo schoon Maaike
uw lijf is het licht van een lamp en
ik vlieg naar u als een zwerm motten
want in uw schoot worden de sterren geboren
in uw ogen versmelten het wit van de maan met het rood van de zon
en in dat kolken slijmt ook zelfs de harde korrel
van mijn ziel tot een groenige parel aan en zie mij hier:

verworden tot een veelarmige krab met het vlees als een  giftige worm in de kilte van mijn schalen en  ik scharrel maar wat rond op de bodem van stinkende putten ik schuifel ik tjaffel ik val om van verdriet en colère

en  het deksel van de put wordt gelicht 
en ik besef het
en de zee van uw liefde overspoelt mij
en vol dankbaarheid roep ik uw naam Maaike
Maaike Maaika Michaela Maria
en in uw licht word ik licht
en...”

[Izeganz flikkert op in een solferflits, een zwarte rookpluim rest]

REVA: 
(plechtig tot de rookpluim)
"uw getal kere weer naar de rust van de onbenoemde getallen.

[tot het publiek]
dat was dat.  de vele papieren van zijn geschriften besmeur ik met honing ’s ochtends met honing en ’s avonds eet ik ze op, zonder haast maar gestaag want elke maand is er een nieuwe.

de rij stervende Izeganzen is eindeloos maar ik hou het vol door enkel aan de volgende te denken, te genieten al van het opspringende hart bij de herkenning, de vreugde die als een bliksem zal oplichten  in de eindeloze nacht van hun wanhopige ogen…
[kijkt om alsof ze iemand iets hoort zeggen]

(kwaad) ja, iemand moet er voor de kinderen zorgen, toch?"


dv 2018 – “inept for writing – l” – ink/bister – A4

2031

[pas hier dagelijks uw toekomstvisie aan aan de nieuwe data]

de huizen staan onbetaalbaar leeg in nette rijen 
de straten slibben dicht met autowrakken
de killer drones stijgen op bij nacht en naderen onzichtbaar voor de radar  
de muzikanten werden verleden jaar al gedeletet

het water stijgt.

ondraaglijke droefheid heeft een grens maar die bereik je nooit
de euthanasiekliniek is dag en nacht open,  er is er een in elke gemeente
iedereen vergeet alles, reken nooit op vriendschap, je bent een melaats
de sociale netwerkprogramma’s waren perfect voor de voorbereiding:
identificeren, isoleren, liquideren 
het spontane verzet van ongeorganiseerde ‘criminelen’ is het ideale excuus voor genadeloze repressie

het water stijgt.

maak jezelf niets wijs, ook jij bent volstrekt overbodig,
het is een kwestie van tijd, van wij of jullie. jullie
zijn met te veel, wij willen te veel, jullie verliezen.
zie het als een zondvloed, maar gecontroleerd dan
(god was een knoeier)

het water stijgt.

[laatste update 22/11/2018 @ 21:11]


dv 2018 – ‘inept for writing: j’ – ink/bister -A4

grieppreventie: wat kan je doen?

1. ontken alles

de zon is daar, ik zie het niet. nochtans deze
ogen zijn trouwe, weerstandsloze gaten,
deze handen grijpen slaafs de houten handvaten
tijdens de elektrocutiesessies, deze koude vingers
roeren met geduld en precisie de stilte om
tot betaalbare stilte.

er is nog vaag zichtbaar een vlek daar waar ik in haar drong.

de schaduwen jagen op mij, ja, de nacht zingt
elke nacht dat iedereen weldra van mij 
verlost zal zijn, de dageraad zal een dolk zijn

die de laatste rafels snijdt, mij terug geeft
aan het niets. ik plof neer en ik vloei al weg, de schimmel ik
gaat de weg op van al het stof. dat zwarte gat

is geen portal maar een universeel
toilet baby, sure, spoel maar door.

2. doe alsof je gezond bent

de sterren vertellen een verhaal.
de zee murmelt mee. de maan
haat mannen. ik wou ook nog iets

zeggen, maar verhip
de sessie is alweer gedaan.

3. klaag de dokter aan

de letters staan klaar, netjes
op een rij. maak je keuze, vrij

van mij. elke zin is slechts
een plaats waar bloed verhardde
tot tekens die je uit je haren

pulken kan. pluk er een dag uit,
maak er een ‘mea culpa’ van, een pens,  gebruik
een vloek, een pan, de microgolf, het mag, het kan,

maar als je dit leest, denk dan aan mij.

4. zwijg en infecteer zoveel mogelijk anderen


dv 2018 – “inept for writing – h” – ink/bister – A4

bevroren vuur

de zon zonk. ik zie de rook rondom en voel het vuur.
mijn lippen bloeden leeg,  mijn stille hart verzuurt.
stormen storten woedend in tot wind. ik flakker aan
en uit en aan en weg. het licht is weg. zwart stof drijft 

alles aan. wrijf mij nog ’s door de ogen. dit boek is niet
van steen, je prikt er zo doorheen en laag na laag
van wat beschreven staat, vervalt in ritselingen grijs
en grauw naar witte ruis. mijn vloek verjaagt mij van

het scherm. ik had jouw hand in vuur  bewaard, in vlam
jouw warme lijf, in laaien en in lust jouw huid, haarden
die ik met mijn radeloze rouw verstoor. het vuur bevroor,

het beeld verdween. straks, gelukkig, komt de sneeuw, dan ziet 
mij niemand nog, dat is de schaamte weg, dan zink ook ik
het ruisen in. genadige dooi tot slot lost ook mijn leegte op.


dv 2018 – ‘inept for writing: g’ – ink/bister -A4

Als steun aan de Neue Kathedrale des erotischen Elends en mijn ‘afhankelijke’ schrijverij kan je het ‘afval’ van deze prenten kopen (de originelen): tenzij anders vermeld is dat aan afvalprijs ofte ‘Brolprijs’. Brol wordt verkocht per oppervlakte papier. De huidige Brolprijs is vastgelegd op €5 per A6 dus een A5=€10 , een A4=€20, een A3=€40.

Verzending is gratis vanaf een bestelling van €20 naar adressen in Nederland, Frankrijk, Duitsland, België en Luxemburg. 

Bestellen via dirkvekemans@yahoo.com. Kopieer en plak best de links naar de prenten hier in uw mail. Vergeet uw verzendadres niet te vermelden. Betalen kan via bankoverschrijving naar IBAN  BE22 7340 2968 5847 op mijn naam of via Paypal op dirkvekemans@yahoo.com. 

2 seconden

[1]

opgekropte tranen barsten uit de droogte 
in het verwelkende hoofd zwelt de mondholte
een vette kikker met purperen brulwoorden
woelhanden verscheuren duister verdriet
stompe bijlen treurnis hakken gestaag de lagen
adem uit een lijf dat stil
wil liggen rot omarmen

[2]

een vinger die haar lippen met genot ontroerden
wijst: het bot steekt slijmerig uit het nicotinerot
wreed en zoet de teugen snoeren hem de mond
vullen doorslikken vullen doorslikken
keer na keer als hij alles denkt gehad te hebben
komt zij terug met streling,
wimpers vol herinnering

[…]


dv 2018 – ‘inept for writing: f’ – ink/bister -A4

tijdspijl

de varkensblaas staat stram, je  bent mooi,
de haren wapperen krols uit je zwarte nek ‘

corps-porcs

berichten eindigen bij het verzenden. stof.
niets ervan komt aan. hier, hij walgt van haar.
zij is een het. zij is het waard. stomp. pons.
fronsfaçade. poes. soep. haar gruwelijke pose.

fruit. zij giet haar zuur in groene kool. er
sluimert iets, de tijd is bijna daar. aai. je
kan wel vernielen wat je zelf hebt gemaakt
maar daarmee verdwijnt het niet. tiens,

enkel het niets heeft niemand nodig.


dv 2018 – “inept for writing – d” – ink/bister – A4

Als steun aan de Neue Kathedrale des erotischen Elends en mijn ‘afhankelijke’ schrijverij kan je het ‘afval’ van deze prenten kopen (de originele Brol): tenzij anders vermeld is dat aan afvalprijs ofte ‘Brolprijs’. Brol wordt verkocht per oppervlakte papier. De huidige Brolprijs is per Kathedraals decreet vastgelegd op €5 per A6 dus een A5=€10 , een A4=€20, een A3=€40.

Verzending is gratis vanaf een bestelling van €20 naar adressen in Nederland, Frankrijk, Duitsland, België en Luxemburg. 

Bestellen via dirkvekemans@yahoo.com. Kopieer en plak best de links naar de prenten hier in uw mail. Vergeet uw verzendadres niet te vermelden. Betalen kan via bankoverschrijving naar IBAN  BE22 7340 2968 5847 op mijn naam of via Paypal op dirkvekemans@yahoo.com. 

drieluik van zuchten

1.

de nacht is een boze godin
de nacht versleutelt haar zwart tot letters
de nacht krast op het glas

de letters worden gulzige gloeipriemen
tastend naar sisgaten, schroeischeuren
in een dicht veld van doorligwonden

de aarde bronst, de talloze lijken fikken op
de graslanden liggen bezaaid met sintels

‘hé jij daar, leg nog ‘s een lijfje op het vuur’
(knars je tanden, vloek, maar doe het in de maat)

2.

Anke neemt plichtbewust haar rechterknie in de linkerhand en lacht
haar naakte rug schittert in de zon.
‘neen, doe geen moeite, jouw leugens zijn voor haar het zoemen van een vlieg.’

pets.

verschrijf mij dan, zegt ze, doe ’s wat beter je best.

er hangt dauw op haar onderlip, alsof ze ook iets anders zeggen wou.

[bits] ‘je hebt enkel te lezen wat zij je zeggen wou.
de ogen ogen duidelijk, toch? wil je ze blauw?’

er wappert een zijden sjaaltje rond haar nek, dus neen, oef: dit is niet echt.

 

3.

de oproep om te genieten is in het genot vergaan.
streel haar arm alsof er een arm was,
kus haar lippen alsof de wereld een mond had.

neem haar, want dit is jouw lichaam.

zucht. vertaal het. verzin wat. doe iets.

te laat. in november is de dag
maar een zucht van de zon in de nacht.

dv 2018 – ‘inept for writing: a’ – ink/bister -A4

Als steun aan de Neue Kathedrale des erotischen Elends en mijn ‘afhankelijke’ schrijverij kan je het ‘afval’ van deze prenten kopen (de originelen): tenzij anders vermeld is dat aan afvalprijs ofte ‘Brolprijs’. Brol wordt verkocht per oppervlakte papier. De huidige Brolprijs is vastgelegd op €5 per A6 dus een A5=€10 , een A4=€20, een A3=€40.

Verzending is gratis vanaf een bestelling van €20 naar adressen in Nederland, Frankrijk, Duitsland, België en Luxemburg. 

Bestellen via dirkvekemans@yahoo.com. Kopieer en plak best de links naar de prenten hier in uw mail. Vergeet uw verzendadres niet te vermelden. Betalen kan via bankoverschrijving naar IBAN  BE22 7340 2968 5847 op mijn naam of via Paypal op dirkvekemans@yahoo.com. 

anna prolepsis

zwem anna zwem
zoals een meeuw door luchten zeilt.
zwem anna zwem
zoals een dooier door mijn vingers glijdt.
zwem anna zwem
ik schrijf de zege in jouw lijf.
zwem anna zwem
ik breek de wetten van de tijd:

als straks jouw hand het droge raakt,
van nu versnel dan nog jouw vaart.

zet
dv 2018 – “Alphabet 2018 – zet” – crayon, bister – A5

Als steun aan de Neue Kathedrale des erotischen Elends en mijn ‘afhankelijke’ schrijverij kan je het ‘afval’ van deze prenten kopen (de originelen): tenzij anders vermeld is dat aan afvalprijs ofte ‘Brolprijs’. Brol wordt verkocht per oppervlakte papier. De huidige Brolprijs is vastgelegd op €5 per A6 dus een A5=€10 , een A4=€20, een A3=€40.

Verzending is gratis vanaf een bestelling van €20 naar adressen in Nederland, Frankrijk, Duitsland, België en Luxemburg. 

Bestellen via dirkvekemans@yahoo.com. Kopieer en plak best de links naar de prenten hier in uw mail. Vergeet uw verzendadres niet te vermelden. Betalen kan via bankoverschrijving naar IBAN  BE22 7340 2968 5847 op mijn naam of via Paypal op dirkvekemans@yahoo.com. 

draagbaar vers

het groene veld verheerlijkt zich
met een groen veld. hijg ik? neen:
het hijgt zich een groen veld.

draag ik jou af, tegen u op,
dan krijs ik, mij bezighoudende
als beleefdheidsvorm.

vergelijkbaar met stenen,
zijn wij geworden, rollende,
vergelijkbaar van stof.

 

 

y-bird.jpg
dv 2018 – “Alphabet 2018 – ypsie” – crayon, bister – A5

Als steun aan de Neue Kathedrale des erotischen Elends en mijn ‘afhankelijke’ schrijverij kan je het ‘afval’ van deze prenten kopen (de originelen): tenzij anders vermeld is dat aan afvalprijs ofte ‘Brolprijs’. Brol wordt verkocht per oppervlakte papier. De huidige Brolprijs is vastgelegd op €5 per A6 dus een A5=€10 , een A4=€20, een A3=€40.

Verzending is gratis vanaf een bestelling van €20 naar adressen in Nederland, Frankrijk, Duitsland, België en Luxemburg. 

Bestellen via dirkvekemans@yahoo.com. Kopieer en plak best de links naar de prenten hier in uw mail. Vergeet uw verzendadres niet te vermelden. Betalen kan via bankoverschrijving naar IBAN  BE22 7340 2968 5847 op mijn naam of via Paypal op dirkvekemans@yahoo.com. 

ANNETTE

 

Annette, zo mooi en lief en net,
liep stiekem op het strand die nacht
en stouter nog, ze liep in zee en zag
dat aan haar blote voeten zomaar
voor het grijpen lag:

de maan! Ze bukte zich en schepte
in haar hand een stralend stukje zee
met felle schijn en kraters in.
ze hield het hoog en bracht het
dichter, dichter naar

haar rechtste oog. Ze hield haar adem in
en niets aan haar bewoog. zo keek ze
dieper, dieper in haar zee.
o jee, o jee: toen kwam
het water in haar oog

en nam de maan
haar wenend mee.

 

iks.jpg
dv 2018 – “Alphabet 2018 – iks” – crayon, bister – A5

 

 

Als steun aan de Neue Kathedrale des erotischen Elends en mijn ‘afhankelijke’ schrijverij kan je het ‘afval’ van deze prenten kopen (de originelen): tenzij anders vermeld is dat aan afvalprijs ofte ‘Brolprijs’. Brol wordt verkocht per oppervlakte papier. De huidige Brolprijs is vastgelegd op €5 per A6 dus een A5=€10 , een A4=€20, een A3=€40.

Verzending is gratis vanaf een bestelling van €20 naar adressen in Nederland, Frankrijk, Duitsland, België en Luxemburg. 

Bestellen via dirkvekemans@yahoo.com. Kopieer en plak best de links naar de prenten hier in uw mail. Vergeet uw verzendadres niet te vermelden. Betalen kan via bankoverschrijving naar IBAN  BE22 7340 2968 5847 op mijn naam of via Paypal op dirkvekemans@yahoo.com. 

 

zand

Hij zag zijn kans deze zomer,
op het strand, nam vlug wat kiekjes
van wat er aan reëels vakantie had
genomen. Hij plakt en schrijft nu
traag de onderschriften:

‘Liesje draagt het water naar de zee’
‘Frits die zich een schuilkuil graaft’
‘Melanie die golven telt om Ludwig niet te zien’

De regels werden volle emmers,
woorden wirwar dat de beelden wist.
Hij droomt voldaan vannacht
en leeg van zand.

 

 

 

wewe
dv 2018 – “Alphabet 2018 – weuh” – crayon, bister – A5

 

Als steun aan de Neue Kathedrale des erotischen Elends en mijn ‘afhankelijke’ schrijverij kan je het ‘afval’ van deze prenten kopen (de originelen): tenzij anders vermeld is dat aan afvalprijs ofte ‘Brolprijs’. Brol wordt verkocht per oppervlakte papier. De huidige Brolprijs is vastgelegd op €5 per A6 dus een A5=€10 , een A4=€20, een A3=€40.

Verzending is gratis vanaf een bestelling van €20 naar adressen in Nederland, Frankrijk, Duitsland, België en Luxemburg. 

Bestellen via dirkvekemans@yahoo.com. Kopieer en plak best de links naar de prenten hier in uw mail. Vergeet uw verzendadres niet te vermelden. Betalen kan via bankoverschrijving naar IBAN  BE22 7340 2968 5847 op mijn naam of via Paypal op dirkvekemans@yahoo.com. 

 

routine

Ik lees haar het boek dag na dag,
herstel onder het stof de rollen,
restaureer minutieus mijn matière,
verbonden met de laagheid van dit land.

Ik wikkel mij methodisch af,
doe laag na laag kwabben
uit de doeken. Ik breek mij af
tot ik verstaanbaarheid bereik.

Ik stel teleur en mij ten toon
ik tel en keur de zinnen ik.
Als ik afloop stort ik mij
verwoed alweer op het begin

van mijn routine.

1992 – rev. 6/8/2009 – rev. 9/11/2018

 

 

uwel.jpg
dv 2018 – “Alphabet 2018 – uwel” – crayon, bister – A5

 

beeldhouwwerk

mal. slierten stof en slijm
verharden in de rode jurk.
het haar deint uit in wolken.

haar tijd spat uit de aders
op mijn hand, zij snijdt
de  rozen in mijn adem open.

het kolkt en stokt, zie het lid
de lijven binnendringen, golven
slaan de staande rotsen aan.

voortgang is er niet, het schokt
van kwaad naar erger. vuur
versteent, het water stoomt,

de lucht vergeelt tot elixir,
en de aarde baart gecrashte
cabrio’s. compact gehuil omwikkelt

ons de botte stompjes vinger,
voedsel druipt verdorven
alle bomen af. zie haar rug

de letters vormen van de wet,
de flarden huid op schouderbladen
hebben mij en haar de warmte uit

en doodse stilte aan gezet. het
gedane is geslaagd, we hebben
plaats voor ons gemaakt, een ruim

in brons, zo eindigt al het leven
nu tot louter vorm, vol ledigheid:
en binnen zijn de woorden hol.

11/09/2009 – rev. 31/10/2018

geduld

orgelpunt op een  glasrand:
het kraakt zijn ogen binnen, breekt
hem op, en alle zuurtjes zingen zoet

haar tingeling, van hoe hij ooit
met haar begon, zijn leed tot deel
van haar bedwong. haar lichaam zong,

de maan was vol, die acht die nacht
staat eeuwig in zijn bril. zo sprak hij.

nihil. het zand glijdt uit zijn hand.

hij heeft zijn dresden beet, het vuur
verzengt zijn draken, zijn lijf
bedrijft als schuim het lijken,

en zijn haar groeit door alsof hij
nooit bestond. de dood keert
elke nood weerom. orde,

mettertijd.

inputtekst (2009)

tete
dv 2018 – “Alphabet 2018 – tete” – crayon, bister – A5

autofagie

de beste wil van de wereld
zit mij niet mee. ik sta mij
in de weg en staar op weg
van u naar onze woestenij.

er is geen vuur dat mij verbranden wil.
er is geen zee die mij verzwelgen wil.
er is geen land dat mij begraven wil.

ik sla mijn handen stuk
in deze handen
die de tijd verlijden.

ik braak  en tast vergeefs
met uitgedroogde lippen
in de bekomen brij:

een draadje zenuw nog,
een spaander bot
van jij en mij.

inputtekst (2009)

esses.jpg
dv 2018 – “Alphabet 2018 – es” – crayon, bister – A5

nacht

o nacht,

jij zwarte ogenherderin, jij weidster
van  verbijstering. sirenen
zingen bij de blauwe maan jouw naam en
het einde  wacht met ongeduld op de herhaling
van het einde: jij,
een set bloederige keukenmessen, wij,
de lijven ik en zij.

wij horen de zon, gebrande wellust onder onze voeten,
versmacht toch, o nacht
dat ruisen vlug in vuilniszakken.

beschadigd beschadig ik mijzelf, plastic
wappert het plastic, hond blaft
de hond, maar niets heeft nog van zelf
de overtuiging.

o schade,

jouw zwart kruipt dieper in mijn strepen rot.
ik snuif gedonder, solfer. in de diagnose
jammeren de jaarringen  dat men dat ene jaar
dat het onze was te karig heeft omringd.

ik verwelkom onder de rampen
de leesbaarheid van rupsenplagen:
verdelging leest beter dan extinctie.

maar in mijn onmacht schittert slechts mijn onmacht, nacht,
mijn kracht verdraait er in,  losse riemen kletsend op de wals.
al mijn liefde werd bij wet verboden. het rot
zinkt in mijn illegale woord,
het kruipt als roet in alle kelen,
door het ene breekt het vele :
het dorre van het droeve
priemt erdoor.  ik voel nog bot, en enigszins bewegen,
maar heel dit lijf hangt bij jouw stilte waaiende op stok.

mijn rug scheurt, er
zitten barsten in mijn benen
en ook de stad vervaagt windstil. stank

schuift langzaam over daken, het licht wil er
wel sneeuwen, maar het komt maar niet. alle stralen
rotten immers ogenblikkelijk in mij.

nacht,

laat mij barsten in uw zwart
als overrijp gezwel

nacht,
zie mij, hoor mij,
hoe ik mij van mij
vertel, hoe ik in u
vervel.

25/08/2009 – rev. 30/10/2018

erre
dv 2018 – “Alphabet 2018 – re” – crayon, bister – A5

klebnikologismen

  1. dromen over roze olifanten (62)
  2. een wit blad papier (63)
  3. je vader noemt zichzelf papierversnipperaar (64)
  4. je ziet een man met een bolhoed, netjes ingeduffeld (65)
  5. je haat dat haperende fototoestel, maar toch staat het er, zwart op wit (66)
  6. er zit een vlieg op het pc-scherm van de toekomst (67)
  7. de kracht van de letter a in het woord lenteschoonmaak (68)
  8. die stapel boeken mocht mee naar booischot, jij niet (69)
  9. je wil een meikever vangen en krijgt een snee van glas, verdoken in de haag (70)
  10. je weet: jij bent helaas de man met de zee in zijn jas (71)
  11. die wapperende haren van haar, wat een vreemd gebaar (72)
  12. een cactus in de zon achter ongekuiste ramen (73)
  13. je voelt de vogels die je ziel platstrijken (74)
  14. je noemt het maar le destin nevrotique des choses (75)
  15. je hoort een rij van lampen, netjes opgebrand (76)
  16. da capo (77)
  17. dorst (78)
  18. honger (79)
  19. stilte (80)
  20. eenzaamheid (81)
  21. explosie van ontleend verlangen (82)
  22. de intensiteit van opgebruikte tijd herhaalt (83)
  23. het nu dat nimmer is (84)
  24. verstaalde muziek op hete kookplaten (85)
  25. bijten in je bed op het gebed om liefde (86)
  26. het besef van in een te fel ontspannen lier geboren te zijn (87)
  27. mu, je blaft je klanten af , de triestheid met haar tres van goud(88)
  28. zet ajb dit hemelse geheugen af,  de wereld druipt (89)
  29. je drinkt de drank die je ontzielde lijf recht houdt (90)
  30. ze loopt al weg van jou, je kent ze amper (91)
  31. je weeft een web van staaldraad, giet het vol beton (92)
  32. spelen dat het donker wordt, maar zij ontstaat (93)
  33. er is een zon in huis, je hebt een hond (94)
  34. het stof waait op, er heerst woestijn (95)
  35. je boort een bron aan, onderaards (96)
  36. het blijkt olie, dus ook brandbaar (97)
  37. je lijft je lijf aan haar, een link ontvlamt, het is een anagram, je knielt (98)
  38. je kruipt de berg op in een wereld die er niet meer is (99)
  39. je verwekt een zoon, de naam ontgrendelt  (00)
  40. het lachen van de kinderen ontslaat je van verlangen (01)
  41. je vecht en vecht maar niets is echt (02)
  42. het verlies van vrienden is het einde van een begin (03)
  43. je ziet een plek waar het zou kunnen, je bouwt een kathedraal (04)
  44. je ziet het wel, maar laat haar groeien (05)
  45. je lacht en vrijt, je voelt jezelf bevrijd (06)
  46. je nagelt en je hamert maar het slaat nergens op. je vader sterft (07)
  47. je ziet je muze maar niets heeft niets te bieden (08)
  48. ach shit, de cijfers kloppen niet, je moet terug naar nu(l) (09)

30/07/2009 – rev. 26/10/2018

 

kjuqu
dv 2018 – “Alphabet 2018 – kjuqu” – crayon, bister – A5

song for europe 2009 (6)

 

6

afscheid is creatie van de tautoloog. scheidende
ga je af van een ons naar een ik met druipende
tussen de trilvingers regen uit het oog,
verloren parels van het onbegrijpelijke.

nagel de ramen toe met spaanderplaat.
koop de magazijnen leeg, stapel de suiker,
orden de bloem. vergeefs in stormen staan wij pal,
malloten met liefde bengelend aan onze wimpers. wij

verdrinken. het onze wil nog in het kokhalzen
op het dons van wier gaan zingen. vernietig londen maar,
breek rome af , sla plat parijs, haal de bodem
open van madrid tot reykjavik.

slijk schept slijk op vette lagen drift. er drijft een lijk
of duizend hier,  voorbij de stad
die stil stond, daar, dat gat
waarin de mens met taal betrekking had.

 

1/08/2009 – rev. 26/10/2018

 

pepee.jpg
dv 2018 – “Alphabet 2018 – pepee” – crayon, bister – A5

 

 

song for europe 2009 (5)

5

ernst verstrengt de stem. er heerst onrust in de gebaren.
ze boeren beurs de walmen van verval. het groen
in de vingers is rot, zit vol met grijpsnot. het schone
bleek onzichtbaar zonder spiegel. je lacht, de angst

verschuift, je schuift gebreken af op overmacht.
kracht ontbreekt, de lach breekt verre stormen los,
gebouwen op de plannen raken kant noch wal. het zal.
je kan. kon. zich lavende aan leegte stapelt zich een steen

op een andere steen. het stenigen van de vrouw in jou.
het was maar kiezel dacht je dat je wierp, je keutelde.
een prop in het zwart dat je dieper wou. bloed op doek

verjongt de ziel. dat wiel radbraakt mij, braakt ongedierte.
zo zei je het: zie de supermarkt is open, het is volop dag. glij
verder en geniet. de vlinders dat ben jij, open je buik, snij.

 

23/07/2009 – rev. 25/10/2018

oh

song for europe 2009 (4)

4.

de horden, als wespen
steken wij elkaar door plaatsgebrek. ons
vreet ons, het zelf is dood, zelfs de dood mist het. het
wordt steeds erger. samen hadden we een kans.
knars je tanden. bijt je lip, bloed, geef toe

dat elk ik naar ons nog snokt, dat verhaal was het zeil
waarmee wij de gewonde stad tot stad verbonden. bij nacht
dit zwarte gewapper in de wind.

we hadden beter gaas gebruikt zodat
de wormen.

versteend. wij zweren af, gooien heksen in het heksengraf.
jij loopt straat na straat af op zoek naar mooie, nieuwe  schoenen
elke link op het scherm is klink op vele deuren, naar talloze gangen
met op het einde vlees van mij in kaders lood en zink.

invoertekst (2009)

en
dv 2018 – “Alphabet 2018 – en” – crayon, bister – A5

song for europe 2009 (3)

3.

aan valsheid geen gebrek in de geschriften .
de dagen lengen niet bij winteruur. er is iets
niet. jij niest. leg je neer. verleg snel je ziel naar
onaangetaste plekken in je lijf. blijf jij. verstijf

desnoods, maar raak niet mij. doods als de armen
waarmee je mij inlijfde, zo zijn wij geworden,
met hun zwarte lijken rottend op het strand,
terwijl wij zonnen hadden kunnen zijn.

nosferatu. uit de toekomst stormt een zee
van afschuw op ons af. het zullen wij zijn die

het hebben gedaan. onderdanig buig ik
voor het lege van uw nijd, hoe behoeftig u de haat
belijdt. ik droom mij uit alsof ik branden kon, en
even geniet ik van de illusie dat ik nu tenminste –

maar uit is geen bestand, het vat slechts alles samen
als een misverstand. vergoelijkt typ ik mij online,
de letters ‘i,k’ branden door het scherm: waar zijn
dan die bladen van het ondergaande Avondland?

 

23/07/2009 – rev. 25/10/2018

em
dv 2018 – “Alphabet 2018 – em” – crayon, bister – A5

song for europe 2009 (2)

2.

grafieken teken je, je liegt, bedriegt en staaft je leugens
met wat loze statistieken. je ouders betalen graag je huis
alsof er ster was, kind en stro. je strompelt schaap en
dronken soms het pad af van je tuin. er is geen buiten
aan de lege kamers van jouw eindeloze hier.

maar een weg is een weg, jouw autobaan. de auto’s
razen, spuwen, voeren export aan en bijten armen
van de fietsers af. de kindjes ook, hun longetjes.

alsof jij draagt met trots jouw retro aktetas. jij voert
geen daad maar plannen uit. jij bent consultant,
manager en barst spontaan in wartaal uit. ooit

was je vrouw, misschien, maar straks is er verlof
jij vliegt dan met manlief 2.0 naar verder hier
in tuig dat raast en spuwt, en buit
aldaar het bergen van je schulden uit.

23/07/2009 – rev. 24/10/2018

elle
dv 2018 – “Alphabet 2018 – ellen” – crayon, bister – A5

 

song for europe 2009 (1)

1

het zijn moeilijke tijden want de tijd kent geen meervoud.
vogels dwarrelen neer en wij geloven dan in speldenprikken
hoe we in een voornaam enkelvoud het woord ‘zon’ bevestigen

in het kastje ‘omloop de zon’ en zeggen: “hier sla ik mijn zwarte
vleugels uit”. of:  “kom in mijn donker beven jij, zie haar in ogen
die de onze waren”. kijk, R fladdert nog, laat er de liefde zijn.

“eclips”, verhaal je dan, “sonnet”, en roept inheems het onheil aan.
de traan van klaarte die ik uit jou pulk smelt in snot en smeer, jij 
pekelt al het rot met geile schijnsels van volledigheid, heelal.

eenzaamheid die eeuwig onze zielen branden zal. het ene
was het al, het andere wordt het nooit, enkel ik, jij en ook
dat wordt maar niks. zie je zwijgen: o stilte, zegel van verval.

inputtekst: 23/07/2009

kakak
dv 2018 – “Alphabet 2018 – ka” – crayon, bister – A5

dranklied

ik ontwaak en er is niets
ik ga slapen en er is niets
het niets is mij een vaststaand ding

dagelijkse knuppel op mijn achterhoofd
bij nacht de duizend dode vlindervleugels
vallen op mijn ramen toe
stof is alles, niets dat stuift

ik hoor het krijsen van de kraaien buiten
alsof er nog een binnen is

ik kruip dronken door het grauw
grint en grijs beton heeft mij nog lief
ik droom soms nog van zachte dijen
de weg van hier kwijnt weg daar tussenin

het zwarte slurpt van mij
het duister slokt, ik drink het puur nu

de beelden van jouw handen, het strelen dat ik slik,
gebaren die als warmte ik in mij te dalen zeg
en te slaan daar met zware stokken in mijn maag

genadeloos dit maakt mij vrij
nauwgezet mij los van mij,
weekt mij weg, verwekt
het niets in mij.

 

 

jeuhje
dv 2018 – “Alphabet 2018 – jeuh de jeuje” – crayon, bister – A5

klad in de seizoenen

dit is nog maar een begin.

de herfst zat in de lente. we hebben het toevallig
ontdekt: bloot in de borst, afvalligheid in het fatsoen,
een scheut vodka bij het sap van niets en nergens.

wind in de scheurzeilen

erroll flyn daalt neer, de zelfbevlekking is gigantisch.
je armen hou je in een handomdraai, je ogen duiken
onder. de vijver spoelt de vijver weg. zweren
moet je eren met wat nieuwe huid erop,
herhaalvel spant het vel op:

‘ik hou van jou, sterven is een spel, je leert het wel’. 

de slang van het verlangen kronkelt rond het verlangen en in het midden
verhul je wat je zelf van jou niet weten mag, jouw droom is de tempel, tepel
van je daden, een top heiligdom waar het ook lekker hol is,
waar het om zichzelf lacht.

en nu het wintert, staat overal in ons
de dood in volle bloei

inputtekst : 14/06/2009 

isi
dv 2018 – “Alphabet 2018 – i de is-i” – crayon, bister – A5

recept

je hebt het duister al. snij
twee uien. zie je het verschil? half

is dubbel tot het heel is, kringen
neigen weg van kringen. zachte sneeuw,

beide voeten bloot in de aarde. kraaien,

daar. uitbranden.

 

13-/06/2009 – rev. 18/10/2018

 

 

 

ahha
dv 2018 – “Alphabet 2018 – ah ha” – crayon, bister – A5

het brak

de weerzin schimmelt om naar zin en weer
is er een wankel zicht op tover van weleer.
het vocht blauwt uit het rode ochtendgloren
het violette nu gaat in een groter nu verloren.

ting tang tong verklankt de koper-zink legering zich.
een grijze kompel snuift het grauw en spuwt het weer de
koepelramen in van basilieken. waar wij verkeerden
draait het licht nu weg uit ogen: geen gehoor gaart zich

daar de vogelzang, niet wiekt hoog de lust in lagen lust.
zij nochtans heeft met mij ooit in de enterprise gekust.
elle ronflait près de mon klingon rod – i rode a horse.

elle etait mon meilleur set de publi-bones, nouveau buste:
dichterlijk behangen met zuiver geil van pastoors. 
‘you sang my words and then you broke yours’.

zo ging er keer op keer een mooi sonnet aan ons voorbij.

inputtekst 4-5/06/2009 (zie aldaar)

eefhetefje
dv 2018 – “Alphabet 2018 – eefje het efje” – crayon, bister – A5