MAILARTPROJECT “ALBENE”

Even uw aandacht voor een oproep die ik graag verder verspreid:

(ENGLISH BELOW)

Belgisch kunstenaar, curator, radiomaker, DJ, Animatiefilmer,
LEO REIJNDERS – DE WOLKENBREIER – CLOUD FORCE
ONE organiseert dit in samenwerking met de AMBASSADE van Albanie
in Den Haag (Nederland) en ism QUARTAIR
het oudste en het beste kunstenaarscollectief van Den Haag.
Iedereen wereldwijd kan hieraan meedoen kunstenaar of niet,
beroemd of minder besproken, groen geel of nog blauw,
nat achter de oren of net zijn slagtanden volgroeit,
welgemutst of donker van geest, wiskundige of onwetende,
welbespraakt of recht door zee de enigste voorwaarde is dat
je een zelfgemaakte postkaart met de post stuurt naar:


Mailartproject “ALBENE”
LEO REIJNDERS – DE WOLKENBREIER
Bouwensstraat 9
2140 Borgerhout
Belgium

Onderwerp “ HET LAATSTE AVONDMAAL”

Al de inzendingen worden tentoongesteld in de ALBANESE
AMBASSADE
Hoge Nieuwstraat 2 2514 EL Den Haag in Nederland.
De juiste datum wordt later vastgelegd. Denk Corona.

Van het hele “ALBENE” Mailart project wordt ook een you
tube filmpje gemaakt

Al de inzendingen worden ook gepubliceerd op het
facebookaccount van Leo Reijnders.

Eeuwige roem blijft gelden en slijt nooit.

Voor alle duidelijkheid er wordt geen enkele kaart terug gestuurd.
Leo Reijnders

Vorige Mail Art Projecten
“LET SKY THE LIMIT”
https://www.youtube.com/watch?v=QuGjW-tJKPE&t=146s
“CLOUD FORCE ONE Fase1”
https://www.youtube.com/watch?v=rY7fTa49Ga8


ENGLISH: MAILARTPROJECT “ALBENE”


Belgium artist, curator, radiomaker, DJ, Animationmovies
LEO REIJNDERS – THE CLOUDKNITTER – CLOUD FORCE
ONE
Organises with the EMBASSY of Albania in The Hague (The
Netherlands) and in collaboration with QUARTAIR the oldest and
best art collectif of The Hague.
Everyone worldwide can participate in this Project artist or not,
famous or unknown, green yellow or still blue, wet behind your

ears or or just fullgrown, in the mood or in a bad temper,
mathematician or innocent citizen, well-spoken or not,
The only condition is that you send a selfmade postcard(s) with
post to :

“ALBENE” Mail Art Project
LEO REIJNDERS – THE CLOUDKNITTER`
Bouwensstraat 9
2140 Borgerhout
Belgium

Subject “THE LAST SUPPER”

ESSENTIAL:

  • All the postcards will be exhibit in the ALBANIAN
  • EMBASSADY
  • Hoge Nieuwstraat 2 2514 EL Den Haag (The Netherlands)
  • The date will follow later. Remember Corona.
  • From the whole “ALBENE” Mail Art Project will be made a
    you tube movie
  • All the postcards will be published on the facebook account of
    Leo Reijnders.

To be clear: none of the postcards will be send back.

Leo Reijnders


Former Mail Art Projects:


“LET SKY THE LIMIT”

“CLOUD FORCE ONE Fase1”

RK 09/11/2019:de visman van Lemuria

Beluister de uitzending op Mixcloud:

Download de bijhorende
RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN #6
DE VISMAN VAN LEMURIA



met een deel van de voorgelezen teksten van
Anke Veld, Arthur Rimbaud, Dirk Vekemans, Guido Utermark, Hannah Duchamp, Harmen Verbrugge, Jerome Rothenberg, Jürgen Smit, Sarah Michaux, Paul van Ostaijen en Adriaan Krabbendam.

Verder nog in de uitzending o.m. enkele fragmenten uit de Vier geschriften van de Gele Keizer, ‘Ubi Sunt’ van Carlos Marzal, Lucebert, Harry Mulish, 3 uit ‘Droom’ van Kees Ouwens, mismeesterde flarden uit ‘Amphibious Maidens‘ van Suzanne Livingstone, Luciana Parisi en Anna Greenspan en enkele scenes uit het Rode Ridder album ‘De Koraalburcht’ van Willy Vandersteen…

Asemisch Lezen

asemic_reading
dv 2018 – “Asemic Reading” – crayon, bister & ink – 15,7x22cm – €40

Net een nieuwe FB groep opgericht voor de praktijk van het Asemisch Lezen.

Wat is Asemisch Lezen?

Asemisch Lezen (EN: Asemic Reading) is een creatieve activiteit waarbij je een bestaand literair werk als input neemt en middels allerlei (schrijf- en teken)technieken zoals die heden in de praktijk van het Asemisch Schrijven (EN: Asemic Writing) worden gebruikt, komt tot een output die zich niet baseert op woorden of semantische inhouden maar op bewegingen, de gestiek van het schrijven met de hand zelf.

Asemisch Lezen is dus een creatieve I/O met literatuur (of andere vormen van codering zoals muziek, dans, foto, video…) als input en louter gesturaal schrift als output. Het programma kan worden uitgevoerd door eender welk individu of daartoe ge-equipeerde en geprogrammeerde AI agent/robot.

In Neo-Kathedraalse termen komt de praktijk van het Asemisch Lezen neer op het bevrijden van de lyrische beweging uit haar codering en een deontologisering van het literaire werk: het gelezen boek ‘is’ niet meer, is verlost van haar zijn en kan vrijuit gebeuren in de schriftuur die samenvalt met haar lezing.

Theoretisch streeft elke Asemische Lezing het ideaal na van een zo zuiver mogelijke weergave te zijn van de lyrische beweging. Daartoe vereist het van de practicant

  • een zo grondig mogelijke lezing van de tekst die veel gelijkenis vertoond met de  praktijk van de close-reading of met de klassieke exegese van heilige teksten
  • een totale immersie in het gebeuren zodat deze een zuivere poort wordt waardoor de lyrische energie opgeslagen in de code zich kan bewegen.

In de praktijk is elke Asemische Lezing van een ietwat geslaagde literaire tekst gewoon enorm plezant waarbij iedereen naar eigen kunnen en goesting de diverse stadia van de lezing invult…

 

Karakteristieken van het Asemisch Lezen

  • participatief en anti-elitair: iedereen die kan lezen en kan kribbelen kan het, je hebt geen voorafgaande training of kennis nodig. Omdat de lees-act samenvalt met de schrijf-act wordt ook het oude ideaal van Joseph Beuys gerealiseerd: iedereen is auteur (of k-dinges), iedereen kan mee-schrijven…
  • grensoverschrijdend :  de praktijk overschrijdt de grenzen van wat er specifiek is aan de talige codering van de Lyriek en natuurlijk ook de grenzen van leven en dood omdat het de beweging die haar origine vindt bij een dode auteur opnieuw tot leven wekt. Asemisch Lezen is dus een vorm van rationeel spiritisme
  • a-commercieel: de praktijk kost niks, iedereen kan het en het brengt niks op! jeuh!
  • leesbevorderend: de praktijk zet aan tot het nauwgezet lezen van literatuur
  • traditioneel: de praktijk heeft een groot gevoel voor de traditie van zowel literatuur als het schrift. Asemisch Lezen wil middels vrije uitwisseling van technieken ook een traditie van de praktijk opbouwen
  • verbindend: door haar taaloverschrijdend karakter brengt de praktijk de mensen van verschillende talen en culturen bij elkaar
  • therapeutisch: de ervaring leert ons dat de beoefening van Asemisch Lezen enorm stimulerend is bij het herstel van mentale aandoeningen en ook bij juiste aanwending heel erg rustgevend kan werken voor onze gestresseerde medemens
  • spiritueel: de ervaring is er een van grenzeloze rijkdom en geluk

 

Waar en Wanneer?

Ik richt zo snel mogelijk een eerste workshop in waar men terecht kan om, tegen geheel vrije bijdrage, de basics van Asemisch Lezen aan te leren / mee te helpen ontwikkelen.

De workshops hebben dus een dubbele ‘stichtende’ functie, we verkennen samen het nieuwe terrein en leren van elkaar: iedereen is evenwaardig leraar en leerling van elkaar en brengt haar of zijn schrijf-, lees-, kribbel- en/of tekenervaring mee.

Wat we samen ontdekken en opbouwen proberen we in onze output als input voor volgende workshops door te geven (toonmoment, online documentatie, persoonlijk verslag,..)

Nieuws daaromtrent verneemt u hier op deze blog of in de FB-groep ‘Asemic Reading’.
Wordt nu lid van deze Facebook-groep.

Women Asemic Writers – Spring 2018 Exhibit

safe_image

Asemisch schrift is een hybride kunstvorm die tekst en beeld in een eenheid smelt en die dan  vrijlaat voor willekeurige subjectieve interpretaties. Asemische werken laten de lezer beslissen hoe een asemische tekst vertaald of ontdekt moet worden; in die zin wordt de lezer daardoor mede-schepper van het asemische werk”

Dat staat te lezen in het Engels in de ‘over’-sectie van de nieuwe tentoonstellingswebsite op  http://womenasemicwriters.intuitiveartists.com/

Ik haal het hier aan, niet om het nieuws te melden – blogs hebben ooit die verslag- of meldfunctie effen gehad, nu gebeurt dat via de sociale netwerken – maar omdat ik het gebaar van deze 22 vrouwen om zich te verenigen in een asemische tentoonstelling voor mijzelf en publiek wil lezen en dus ook meteen ook markerend wil be-schrijven als een kantelmoment van een paradigmaverschuiving in de creatieve beleving.

De Asemische beweging en meer bepaald het vrouwelijke bevolken of incorporeren daarvan verschuift de auteur waar ook ik die graag hebben wil: in het midden van een geheel open deelnemersveld, waar iedereen mede-auteur is van het werk, omdat het werk als schrijven afhankelijk is van het werk als lezing en dat het lezen en het schrijven niet anders dan samenvallen met elkaar als creatieve activiteit in de bredere stroom van de interactie de I/O van autonoom gelaten schrijf- en leesprogramma’s.

Op deze manier is de Asemische beweging voor mij een welgekomen bevrijding van de exploitatielogica die ons overal en altijd uit winstbejag in een ‘humane’ cel van nood en nijd wil duwen waar geen menselijk bestaan mogelijk is.

Het individueel (als auteur) vrijlaten en radicaal openstellen van het schrijf- en leesproces in een Inhumane autonome Input-Output stroom in de informele netwerken via internet geeft het geven terug aan het fysieke gebaar van het schrijven zodat het gebaar terug een gelouterd geven kan worden, een lichamelijk gedacht geven dat niets nodig heeft omdat het de geestelijke voldoening vindt in het zichtbare gebaar van de creatie zelf.

Het tautologisch woordgebruik hier wil geenszins het onbeschrijflijke van dit gebeuren verhullen, het vestigt er vrij onbeholpen slechts de aandacht op. Om de Asemische beweging te begrijpen zal je er immers niet hoeven over te lezen, je moet gewoon meedoen, lezen of schrijven, dat is eender, maar de beweging is onbeschrijflijk, je moet ze maken en ervaren om iets van haar schoonheid te kunnen ervaren.

De Asemische beweging is m.i. geen kunstbeweging maar een creatieve praktijk, iets dat je doet. Iedereen kan het ook, het kleinste kind kan kribbelen, dat is nu net ook het mooie aan het opheffen van de fictieve grens tussen lezen en schrijven. Als je het gekribbel van een kind waardeloos vindt, hoe verklaar je dan de intensiteit waarmee je toen gekribbeld hebt? Kindertekeningen lezen, ten volle begrijpen wat er daar gebeurt is een esthetisch ideaal, de natte droom van menig ‘onsterfelijk kunstenaar’…
Vanuit die eerlijkheid met zichzelf, met de eigen gebaren laat de asemische creatieveling toe dat haar praktijk haar eigen weg vindt, dat zij volgt waar het werk wil gaan…

Van die schoonheidsbeweging, een renaissance van het menselijke gebaar, krijg je op deze virtuele tentoonstelling een mooie en erg uitnodigende staalkaart vanwege 22 fantastische vrouwen vanuit heel de wereld.

Ik ben niet zo snel ontroerd meer, maar op dit moment pink ik nog graag een traantje weg, zo blij en dankbaar ben ik dat ik dit mag meemaken.

Thanks, all of you.

het mombakkes van de LYRIEK

mombakkes
dv 2018 – “selesteina declamation around a large ink spot representing the author” aka “het mombakkes van de Vlaamsche Lyriek” dedicated to MARCO GIOVENALE – ink on paper -105x78cm

 

ziehier het MOMBAKKES (eigenface) van de Vlaamsche LYRIEK! het MOMBAKKES houdt zich schuil tenmidden netjes uitgegeven gerenommeerde verzen! maar het is enorm VERRADERLIJK! het beschadigt FATAAL uw OGEN en uw BREIN!!!

past op!

schrijft enkel ROND het MOMBAKKES en NOOIT er over! Uw schrijven zou op mysterieuze wijze kunnen VERDWIJNEN in de VERGETELHEID!!!

de kleinste letter in het mottigste hoekske of boekske dat gij ergens over het MOMBAKKES schrijft en GE KUNT HET SCHUDDEN!!!

NOOIT zal er iemand u nog willen uitgeven!!! Nooit zal men uw schrijfsels nog AU SERIEUX nemen!!!

past op past op past toch op!!!!

 

(dit werk wordt in mei 2018 in Rome tentoongesteld opdat het voor eens en voor altijd duidelijk zou zijn voor GANSCH de WERELD dat VLAANDEREN zorg draagt voor haar LYRIEK en haar onwettelijke kinderen! Leve De Zever!)

 

mombakkes_detail
MOMBAKKES detail, getroffen door de Schaduw van  de Hand van de Gevreesde Auteur

HEMELNETLYRIEK 1.0

hemelnetlyriekafdruk
de allereerste hemelnetlyriekafdruk, nog wat draaierig van het printen

HEMELNETLYRIEK (versie 1.0) is klaar!

U kan het bestand (net  1mb in pdf-formaat) downloaden door op deze link te klikken/tikken:

hemelnetlyriek_1_0_2

Op het werk is een by-nc-sa Creative Commons Licentie van toepassing.

 

Mensen die willen helpen met het proeflezen: stuur een berichtje naar dirkvekemans@yahoo.com en dan stuur ik je de laatste versie van het bestand.
Idealiter zou ik met Github werken, maar ja, tja, misschien toch beter maar niet.
Proeflezers zijn geweldige mensen met een oog voor spelfouten en andere stoorsels. Zij krijgen een gesigneerd exemplaar van de uitgave van zodra dat kan (als er presentexemplaren beschikbaar zijn of als de uitgave genoeg heeft opgeleverd voor een exemplaar). En een (1) grafisch werkje naar keuze uit de shop-sectie van deze blog!

Bedrijven, uitgeverijen die  geïnteresseerd zijn in een eventuele (commerciële) uitgave: zelfde mail, zelfde bestand. Als er na 30/01/2018 niemand in een uitgave geïnteresseerd blijkt te zijn, wordt de tekst sowieso beschikbaar gemaakt in P.O.D.

Hier is nog het woord vooraf bij deze versie:

 

woord vooraf bij deze versie

Deze uitgave verzamelt in 2017 geredigeerde versies van teksten van lyrische aard die eerder raadpleegbaar waren via de URL http://vilt.skynetblogs.be. De teksten zijn opgenomen in nagenoeg chronologische volgorde van verschijning daar in de periode 2004-2007.

De teksten werden gegenereerd in een sinds 2004 lopend creatief onderzoek (de ‘Praktijk van de Vrije Lyriek’ zoals het later is gaan heten) naar lyriek als code en naar de mogelijkheid van algoritmisch gegenereerde lyriek. Dat onderzoek verloopt in het ruimere verband van het programma ‘Neue Kathedrale des erotischen Elends’ dat op 27-09-2004 werd geïnitieerd door de auteur.

Beide, het onderzoek en het ruimere verband werden vanaf 2008 verdergezet via https://vilt.wordpress.com en via andere domeinen op internet en daarbuiten. Het onderzoek heeft geen einddoel.

Wat niet af is, kan niet worden ongedaan gemaakt.

dv, Drieslinter 8-12-2017

POETRY EXPOSEE POEZIE

U P D A T E   U P D A T E     U P D A T E

Iemand ooit van Dirk Braeckman gehoord vòòr 2016? Ik niet hoor. Nochtans zijn u en ik nu in Venetië vertegenwoordigd door ‘levensgrote’ afdrukken van zijn foto’s. Fenomenaal. Ungeluufluk.

Het systeem Art à la Flamande© (AF) werkt zo: enkele banken Belfius (voorheen Dexia) bv, of CERA (ondertussen KBC) (tja die naamsveranderingen hè… is het opdat jij niet meer zou weten wie wie is? wie ben jij? of eerder zodat justitie geen rechtspersoon meer kan vinden die aansprakelijk gesteld kan worden? zo deed mijn nonkel Bruno dat toch, de Putten van Bruno zijn legendarisch in Lier en omstreken, die kreeg altijd lumineuze ideeën en dan begon hij een zaak daarmee en een jaar later was ’t boeken toe en afbolleuh. Den Bruno had ne Put in Duffel, nu Put in Waarschoot, eentje in Mechelen ook en ook in Putte maar daar ben ik nie zo zeker van. En altijd onder nen andere naam ook hè. Soit.

Enkele banken, dus, kopen massaal voor een prikje kunstwerken op, spullen waar de hun adviserende ‘kenners’ wel brood in zien, slaan die dan ver van het publiek op in hun catacomben en op gezette tijden daalt Iemand dan ’s af daarin. Iemand is meestal een tenger manneke met een brilleke dat vloeiend Postmodernaans praat; Hij snuffelt wat rond daar, op de hielen gezeten door twee directeurs en een hijgende investeerder die hem aansporen bij de Keuze. Plots staat hij stil bij een Werk, heft het Bevende vingertje en mompelt : “De wereld bestaat uit heterogene clusters aan articulaties en acties die niet kunnen bogen op een autoriteit die buiten henzelf ligt.”

Dat is het signaal voor de Volgers dat de Jaarkeuze gemaakt is.

dwbraeckman

Vervolgens wordt het leger schrijvertjes in loondienst opgetrommeld en wordt er massaal geschreven over de Revelatie van het Jaar in de Glanzende Restanten van de Literaire Tijdschriftencultuur. Slijm glimt, het is, ik weet het, bij wijle een misselijk makende trope in mijn werk, mijn excuus.

De rest is Kinderspel. Doorbellen naar de Contacten, een Delegatie preppen en hop ’t is weer in de sjakosj voor dit jaar. Het netto resultaat van deze kleine AF-actie is niet min: de marktwaarde van de opgeslagen werken is minstens vertienvoudigd. In deze tijden van Post-Truth moet ge zoiets niet aan het toeval overlaten hè, Koenst = Markt en de Markt moet ge Bespelen.

Aja, en die embetante schrijvertjes die op de sociale fora luide lopen te kelen over  Ons, de Cultuurminnende Banken die geeft je vlug een Fintro literatuurprijs en ge zijt er vanaf. Diene loopt vanaf nu met ne Fintro T-shirt rond. 
27.500 eurokens, wa ’s da nu? Hahaha!


 

Soit. Waar het in feite over ging vandaag: op zaterdag 27/05/2017 geef ik op De Bereklauw in Herent, in het kader van SKILLTREE, een iets genaamd  ‘DE BOSBRAND‘, een Workshop Poëzie voor ’t Jong Volk. Dit ten einde onze kinders tijdig te infecteren met het Virus van de Vrije Lyriek.

Er is ook iets voor volwassenen later op de dag. Om dat ewa op te fleuren dacht ik naast het inviteren van al mijn Muzen ook aan het volgende:

Stuur AUB zo snel mogelijk de tekst van Uw Favoriete Gedicht over de Poëzie naar mij op, via Facebook of via dirkvekemans_at_yahoo.com. Ik maak daar met mijn antiek HP-printerke een afdruksel van, plak dat op triplex, kieper daar wat bister over en dan ewa vernis en dan krijgt ge van die schoon ‘Gedichten over Gedichten’-plakkaatjes. Zoiets:

plakkaatjes
Mensen die eigen gedichten opsturen mogen ‘hun’ plakkaatjes meepakken, de rest verkoop ik dan ten voordele van het Onderhoudsfonds van mijn Kathedraal (tja, het dak boven de sacristie lekt weeral enzo en de banken willen niks voorschieten precies).

Allez Vooruit!
Leve de Vrije Lyriek!

P.S.: sssssst hou het stil, maar op den achterkant van de plakkaatjes staan Schandalig Subversieve Kathedraalse Spreuken (SSKS’s). Tegen als ik dood ben is da geld waard man, niet te schatten! Koopt da vlug op voor uw kinders, voordat de Banken d’r mee weg zijn!

achterkant

foto van de dag

(gekozen door A.M. Krabbendam)

fotovandedag

Edward Weston  – Tina Modotti op het dak van haar huis, Mexico 1924

vers van de dag

jeugdmerken

frunnikend haar vingertjes bevoelen overal haar fabelland;
open ter blik nipt het neusje vrijuit het haar omringende;
haar glinsterogen doen het boze in het geringste niet teniet want

niets drukt haar pret.

de adem warmt zich aan een koek van betterfood
het haarfluweel wrijft op het silanhemd elsève open
de mevrouwen van de winkel zien hun kindje in haar

prinsessentred.

met bikkelhanden gloeiend van ’t zaaien & ’t kappen
mijn kreet komt ruwweg ideaal haar toe, haar bel
van stilte ploft & als wonder lacht zij mij alles toe,

haar schoonheidswet.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

verval 1.3

hieronder een link naar het typoscript van verval.

verval is een reeks van 10 veertienregelige gedichten met een proloog. verval is opgevat als een echte cyclus: de gedichten kunnen afzonderlijk gelezen worden maar verkrijgen pas hun volledige zin door hun plaats in de reeks.

het geheel is verlucht door afbeeldingen van prachtig grafisch werk van Catherine Buyle, persoon die mij tot het werk inspireerde en aan wie de teksten liefdevol zijn opgedragen. ik zeg verlucht en wel hierom: de teksten verwijzen niet doelbewust naar de grafiek, en de grafiek is ook geenszins geënt op de teksten, maar beiden ademen medunkt wel dezelfde sfeer uit, zodat ze, althans in mijn ogen, naadloos in elkander kunnen overgaan.

in tegenstelling tot mijn andere ‘officieuze’ publicaties hier (zie https://dirkvekemans.com/afdrukbaar/) beschouw ik deze teksten als teksten waar ik verder niets aan toe te voegen of af te dingen heb. wat mij betreft zouden ze zo in drukvorm mogen verschijnen, zulks zou mij bijzonder plezieren.

u zou dan het fabelachtige werk van Buyle in voldoende hoge resolutie kunnen bewonderen, wat, ik kan het u garanderen, toch nog wat anders is dan de 150 dpi waarmee het middels onderstaande link op uw scherm te zien is.

edoch en alvast: veel lees- en kijkplezier!

verval_cover

verval-web.pdf (870 kb)

 

Tulkens van de dag

tulkens_wommersom
Julia Tulkens

Het naadren van de avond komt mijn wangen rozer malen
en doet een leeuwrik zingen in het hart, dat u verbeidt.
Ik vouw mijn bleke handen als een tere, vlezen schale
op mijn bevruchte schoot, waarin g’ uw liefde hebt geleid.

En in mijn warme flanken voel ik stil uw kind bewegen.
Een zwoele, troeble vreugde maakt mijn jonge leden lam.
ik voel uw mannenmacht zo al-verterend op mij wegen
en huiver van geluk als een door wind gewekte vlam.

Het naadren van uw stappen komt mijn handen weer ontvouwen
en feller klopt het bloed, dat stadig onze liefde voedt.
Gij weet het niet, o man, dat wijl ik u in d’ ogen schouwe,
een andre liefde in mij me dubbel van u houden doet.

Julia Tulkens
Uit de cyclus: Liederen voor de man

witregels

beweging van de dag

witregels

ontluiken2

de beweging van de dag is het ontluiken.

witregels

Lexicografisch materiaal

Oud-Nederlands Woordenboek

de oudste attestatie van het Oud-Nederlandse ‘antlūkan’ dateert van de 10de eeuw.
qua cognaten heb je ’t Oud-Fries voor sluiten lūka

1. Openen, ontsluiten.
1.2. (Iemand) de ogen openen, inzicht geven.

Middel-Nederlands Woordenboek

(-luiken), st. ww. trans. en wederk. Mhd. entlûchen; mnd. entluken; ndl. ontluiken (Ndl. Wdb. 10, 1906). Gewoner dan ontluken is ontpluken; z. ald.

I.  Trans.
1.  Ontsluiten (verouderd ook ontluiken, Ndl. Wdb.), openen, van iets dat gesloten is. Teuth. ontluycken, verw. naar apenen (openen). Kil. ontluycken, aperire. Voc. Cop. ontluyken, adaperire.
2.  Eene opening maken in iets, een gat in iets maken.
3.  Eene ruimte openen of openstellen, een sluitboom of slagboom er van verwijderen. Voc. Cop. ontluken, desepire, dissepire (ook Kil.); ontloken, disseptus. — Hiertoe behoort ook OVl. Lied. 365, 5: “ic ghere uwen mont te cussen ende voorts tontluucken u armkens blanc” (16de eeuw).
4.  Uitspreiden, ontplooien, ontvouwen. Dit kan bedoeld zijn met Kil. ontluycken, expandere (doch ook het intr., ndl. ontluiken; vgl. Plant. de rose ontluyckt, expandit rosa).
5.  Ontvouwen, in overdrachtelijken zin, bekend maken, openbaren. Vooral van getuigenissen. Zie Stallaert 2, 285. Zoo nog in de 17de eeuw (Ndl. Wdb. 10, 1907).
Van Christus, in het pass., geopenbaard worden in het vleesch.
Aanm.
Brugm. 2, 151: “dat hemelrijc ende aertrijck noyt en conste ontluycken, dat sal een suyver maghet reyn in haren lichaem sluyten”  , leze men met Moll omluycken, d. i. omsluiten, omvatten. Vgl. ommeluken.
II.  Wederk. Hem ontluken.
Zich openen. Het wederk. ww. zal ongetwijfeld in verschillende opvattingen in het Mnl. in gebruik zijn geweest, want daaruit heeft zich het intr. ontluiken in zijne verschillende beteekenissen ontwikkeld (Plant., Ndl. Wdb.), doch het is slechts gevonden in den zin van zich openen, uiteengaan, gezegd van aaneengesloten gelederen.

ontluiken1

witregels

Woordenboek van de Nederlandse Taal

bedr., wederk en onz. st. ww. Van Luiken met Ont- in de bet. B, 3, a). Ontsluiten.
I.  Bedr.

1.  Eigenlijk.

Ghy Predicanten ontluyckt u monden,   A. BIJNS 1, 50  (ed. 1646).
Die Vorst heeft op het lest sijn lippen dan ontloken,   CATS 2, 488 b [1655].
Met ermen wijd ontloken,   HOFFERUS 41.
Ontluickt ze dan den mont, nu stom en zonder spreecken,
Hoe zalze ’t hart van Mars niet morselen en breecken.

  VONDEL 7, 15 [1670].

Den Hemel is gheweest om u ontloken.

  Z. Nacht. 2, 37.

—  Van bloemen, die haar kelk openen.

Ick ben een roos, die eerst haer knop ontluyckt,   CATS 1, 457 b [1629].
Een schoone Roos, die inde doornen struycken Op haeren groenen steel heur bladen gaet ontluycken,   VONDEL 1, 147 [1613].
Dan is een roosjen best en op zijn eelst gepluykt,
Als ’t uyt zijn knopjen eerst zijn bladertjes ontluykt.

  KRUL, P. W. 1, 14.

En naauwlijks heeft een bloem zijn morgenknop ontloken,
Of de eerste stormwind blaast en werpt heur bladers af.

  BILD. 11, 49 [1808].

2.  Figuurlijk.

Meest comt onmaticheid meestellik eerst bestoken, Als hem het Avontuur haar ghaven heeft ontloken,   SPIEGHEL, Hertsp. 6, 214.
Voorwaer soo gy uw geest maer eens ontluycken wilt, enz.,   CATS 2, 195 a [1635].

3.  Overdrachtelijk. Uiteenzetten, duidelijk maken; thans verouderd.

Ick sal’t u ontluycken,   COORNHERT 1, 400 d [c. 1570].
Op dat ick zonder nijt myn redens mach ontluycken,   HOOFT, Ged. 2, 81 [c. 1600].
Den stercken Milon hier een yeder wil ontluycken,
Dat elck verhoeden zal zijn gaven te misbruycken.

  VONDEL 1, 272 [1613].

II.  Wederk. — Zich ontsluiten, zich openbaren.

’t Is best dat yder meent, dat hem de sonneschijn
Die heden sich ontluyckt wel lest sou mogen zijn.

  CATS 1, 194 a [1620].

III.  Onz.

1.  Eigenlijk. Van bloemen, die haar kelk openen: zich ontsluiten.

Hoe versch en schoon een knop ontluyckt, het tweede ghezicht zal zijn prijs verminderen,   DE BRUNE, Bank. 2, 248 [1658].
De handel was daar (in Italië) als bij ons, de weelderige boom, waar de kunst als eene sierlijke bloem op ontlook,   ROOSES, Antw. Schildersch. 132.
Er (zijn) bloemen …, die … des nachts ontluiken,   OUDEMANS, Leerb. d. Plantenk. 1, 798.
Soo haest een roos ontluyckt, en toont haer rijcke gaven,
Flucks zijn de byen daer om hen te mogen laven.

  CATS 2, 181 a [1635].

—  In vrijer gebruik.

Lenten doet het Landt ontluycken
Dat de koude Winter sluyt.

  COSTER, Ithys 24 [ed. 1643].

2.  Overdrachtelijk, bij vergelijking met bloemen.

a.  Van personen en hunne jeugd.

De zoetste Lent van Uw ontloken jaren,   KRUL, P. W. 1, 12.
Een … ontloken jongen,   BERKHEY, N.H. 4, 2, 169 [1805].
Want na de jonge Vorst haer voor sijn liefste koos,
Ontlook haer gulle jeugt gelijck een versche Roos.

  CATS 2, 129 a [1635].

Sidonia ontloock, gelijck een weereltswonder:
Zy ging in roozen op: nu gaetze in tranen onder.

  VONDEL 3, 750 [1640].

b.  Van het hart: opengaan, vroolijk worden.

Desen wijn … Drinckt hem, u hert zal daer af ontluycken,   Rotterd. Spelen v. Sinne, 241.

c.  Van aandoeningen: zich ontwikkelen, ontstaan.

Een treeckjen doet meer lust in mijn gemoedt ontluicken,   HOOFT, Ged. 1, 84 [1608].
Ik zag die deugden in het jeugdig hart ontluiken,   DA COSTA 1, 149 [1821].

d.  Van het licht: aanbreken; dichterlijk.

O Zonnegod! … Doe haast den dag der wraak aan deze kim ontluiken,   DA COSTA 1, 268 [1819].

—  Zelfs van de sterren.

So veel men oit ’s nagts sterren ziet ontloken,   DE GROOT, Nederd. Ged. 244.

witregels

gignogram & gignomenologische aantekeningen

gignogram_ontluiken

gignogram van  “ontluiken”

dv 2017 – ink & water color, A6

  • het semantische veld van ‘ontluiken’ is binnen de metamorfosen een hysteresis met een vrij brede duurfasering
  • de metamorfose is van een intensiviteitsaccumulatieve stasis zonder grensdynamiek via een grenspenetratie naar een langdurig ongelimiteerde groei
  • in de groei is er een duidelijke fasering van de aanvankelijke post-hysteresis (pH) resulterende in een relaxerende mini-regressie R naar de eigenlijke groei G (zie gignogram).
    de staande hypothese [citaat vereist] is dat de waargenomen regressie een gevolg is van de benodigde tijdsrek voor de explicatie (uitvouw) van het voorheen belemmerde in de vrije ruimte, los van de gepenetreerde begrenzing, terwijl uiteraard in een eerder stadium de belemmering een groeibevorderende intensiviteitsaccumulatie in stand hield.in dat geval, zo wordt er in radicale anti-veganistische kringen gefluisterd, zou er sprake kunnen zijn van een minimaal reflexief moment binnen het entropie-eiland
    van de ontluikingsregressie, een vorm van plantenbewustzijn dus

 

 

.witregels

Gignopedie

ontluiken

in het prangen
wrijft het dringen
de omhelzing open

die te knellend is, & drukt & breekt
de leegte aan waarin de ruimte
wordt ontvouwen, zuchtend.

zo herinnert zich de bloei
het prangen & de bloei

als licht
in nachtblauw open-
flitsend.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

alphavillle geïnfecteerd door vilein virus

alphaville

Het Vlaamsche Serverpark staat in rep en roer! Terwijl iedereen de laatste voorbereidingen treft om alsnog aan het Rampenjaar 2016 te ontsnappen (kwatongen beweren dat 2017 alleen maar erger wordt), wordt achter de schermen van het Vlaamsche Internet druk gegesticuleerd & arm bewogen door de informatietechneuten. Een uitbraak van een vilein virus dat men de dv-Worm noemt, heeft al menige website volkomen overhoop gehaald. Overal duiken rare tekeningen & schabouwelijke teksten op die verwijzen naar een geheimzinnige ‘Kathedraal’. De Worm is ook al op Facebook en andere sociale netwerken gesignaleerd. Zit hier een bende godsdienstwaanzinnigen achter? Of is het de voorbereiding van een breed opgezette phishing operatie?  Karel Vermaelen, Hoofd IT bij Vermaelen Projects sprak zijn grote ongerustheid uit: “Dit is erg, ik zou zelfs zeggen: hier is werk aan!”. Alarmerende woorden, als u weet dat er al sinds 2008 niet meer gewerkt wordt op zijn afdeling.

In een eerste reactie bleef zelfs Niet-Premier Bart De Wever ongewoon behoedzaam in zijn uitlatingen: “We moeten op het ergste voorbereid zijn, maar als Burgemeester van Antwerpen kan ik u zeggen: wat er ook te gebeuren staat, ons internet blijft Vlaams!”

tekst en grafisch werk van,  & een essay van Rutger H. Cornets de Groot  over dv op ALPHAVILLE.ORG

Bewaren

liefdeskunde

liefdeskunde“Het woord fonkelt in bewogen breinen,
restlicht pijn reconstrueren we met glans:
wanhoop ebt tot golven innig samenzijn.

Je rukt & de algen druipen
als slijk op je arm. Het hele ding
was water, al het vlees druipt rot er in.

De aarde is ziek. Onmachtig wij
woekeren verder & ’s nachts
amechtig wij liggen te woelen. Ziek.

Stil. Voel. Wat daar beweegt in je bed,
dat is haar reddende hand, tastend
naar je in het slijk opgeschoten wortel.”

uit: dirk vekemans – liefdeskunde – gedichten bij verhalen van H.P. Lovecraft (2008-2016)

DOWNLOAD “liefdeskunde.pdf” (372 kb)

Pedro Alonso Ruiz

Pedro Alonso Ruiz (Bargas, Toledo 1887- Toledo 1941) werd op 28-jarige leeftijd geïnterneerd in een psychiatrisch ziekenhuis in Toledo met een acute psychose. Achtervolgingswanen maakten hem agressief en een gevaar voor zichzelf en de omgeving. Hij bleef geïnterneerd tot hij in 1941 stierf aan een longaandoening. In het ziekenhuis manifesteerde hij zich als een stabiele en gehoorzame patiënt die zelfs werd ingezet als hulpverpleger. Daar kwam ook zijn tekentalent tot bloei.
Van zijn talloze, meestal erg decoratieve tekeningen, gemaakt met (giftige!) anilinekleurtjes publiceerde ene Gonzalo R. Lafora in 1965 bij Editions Sandoz een twaaltal tekeningen op a4 formaat. Dit als vol. 7 in de reeks ‘Psychopathologie De L’Expression. Une Collection iconographique internationale’. Ik kon het kaftje met de reproducties en de bijhorende katern commentaar in de Kringwinkel kopen voor € 0.20.
Ik bespaar u de hemeltergend denigrerende commentaren van voormalig kliniekdirecteur Lafora in de katern en laat de tekeningen van Ruiz voor zich spreken.
Hier is nog een post over Pedro Alonso Ruiz (in het Spaans).

een poort van de "Palacio Puertoyano's" - Inkt , 8,5x12 cm
een poort van de “Palacio Puertoyano’s” – Inkt , 8,5×12 cm

“Une petite bourrique” – Anilinekleurtjes, 14×16 cm

"Une petite bourrique" - Anilinekleurtjes, 14x16 cm
“Une petite bourrique” – Anilinekleurtjes, 14×16 cm

Pauw, aniline, 13,5x21 cm

Pauw, aniline, 13,5×21 cm
zonder titel, aniline, 9,5x14,5cm
zonder titel, aniline, 9,5×14,5cm

zonder titel, aniline, 11x15,5 cm
zonder titel, aniline, 11×15,5 cm

zonder titel, aniline, 13x19 cm
zonder titel, aniline, 13×19 cm

zonder titel, 30x42 cm
zonder titel, 30×42 cm

zonder titel, aniline, 44x31 cm
zonder titel, aniline, 44×31 cm

Un cheval attaché à une crèche, aniline, 21x16 cm
Un cheval attaché à une crèche, aniline, 21×16 cm

zonder titel, aniline, 42x29 cm
zonder titel, aniline, 42×29 cm

la mouche aveugle, aniline, 20,5x30 cm
la mouche aveugle, aniline, 20,5×30 cm

zonder titel, aniline, 30x43 cm
zonder titel, aniline, 30×43 cm

nieuwe pdf’s beschikbaar

 

Van enkele van mijn voornaamste ‘lopende werken’ zijn er heden nieuwe afdrukbare pdf-bestanden beschikbaar:

alle bestanden zijn beschikbaar onder 
CC by-nc-sa 3.0

Enkele Sun(t)Ra(nce)-revisies

De tot op heden volledige reeks Sun(t)Ra(nce) gedichten  – lyrische improvisaties geschreven tijdens het beluisteren van een track van Sun Ra – vindt u online hier: http://plaatsisruimte.wordpress.com/

Hier is een afdrukbare versie (PDF) van de huidige stand van zaken (versie 0.3): suntrance_0_3_1

Heliocentric

het brede heeft het van het verre
& het verre verheldert de omvang

de vogels aan de voet gehouden
& de berg beschenen in het licht

verklaren ook de schaal waarop
de zon een zon is in de zon.

19/08/2008 rev.20/06/2011

Sunrise

het donker tokt op de hoofden van de horizon
een tong krult dat ze plassen moet, elk oog
staat bol van de leugens maar in de geulen

van het licht wiebelt de slang van de vreugde
hogerop, kronkelt langs de streepjeskatten
tot bij de schots & scheve vensterbanken.

het zwalkhuis braakt de nacht op de velden
& de velden slikken, hikken, schikken zich
in akkers,  koeienwei  & macadamweg.

de postbode kiepert dikke enveloppen
paprikapoeder en witkalk in
verdrietige blinkbrievenbussen.

overal loopt een vader uit werken
de hoekjes van de straten af met een bruin
boekentasje boterhammen
óp naar de ploegbus.

uit de kieren van jouw dromen
stoom ik weg,  in zon vergaan

& in de draden onderaan
hangt als laatste knikkebollend
& moe van mij jouw mooie maan.

21/11/2008 rev. 22/06/2011

Circe

hierheen, gebaart een zon.  jouw katten
waren er rond met grote wolvenogen,
jouw leeuwenburcht is opgebouwd
uit lagen linnen leem & paarlemoer

deken dak & sprei. de stem snijdt door
het langverwachte ochtendgloren. jij tast jij vlucht
jouw schouders bollen hun oker in het grijpen
van mijn handen. ik zie voluit een blauwe maan
jouw naam jouw tijd jouw lijf verbrandt als wol
in mijn al te snel gesponnen heden.

de gong. ik vang omfloerst in warme tranen
de  eerste heesbevroren klank. ik slik.
er scheurt een kleenex van verdriet in mij.

15/08/2010 re. 20/06/2011

Fate in a Pleasant Mood

 een voet schiet door de weg de weg
is van behangpapier het is er
modderig & in het vale licht
verdwijnen jij & ik op elk
van onze glibberige paden.

in onze handen bengelen de rafels
van een nat eindje touw. gemis. uit
het verkleefde boek van onze lijven
lees jij mij een knoop van gaas uit de
verbanddoos er zijn zeg jij er nog.

onze tongen proeven zoete tongen &
de resten van een woekerende wonde.
het geurt in onze week naar stof,
de lucht draagt vuil in zich ik
geloof die zo verzwaarde ether

wel.

15/08/2010 re. 20/06/2011

Vuurkraal

Vanuit het wegens laaiende lentezon quasi onbereikbare Antwerpse bereikt ons het volgende bericht (voor 14-jarigen of ouder):

Edelbesten,

we leven in een tijd waar vele lezers hapklare psychologie en emotie op het bord willen; we hollen de tijd achterna, er moet gescoord worden mààr er is ook een uiterst merkwaardige (adolescenten)roman die zich tegen deze mallemolen/eventwereld verzet, héél anders dan het vorige veel bekroonde en gelezen ‘Dolores!’: het fonkelfilmische ‘VUURKRAAL’ (uitg. Van Goor) over (= hoofdpersonage:) een laatmiddeleeuws speelliedengezelschap dat Vlaanderen en Frankrijk doorkruist, outcasts met levenslust ondanks alles. Geen grote maar een kleine geschiedenis, vanuit vrouwelijk standpunt ditmaal. Over omgaan met verlies,… Spanning niet in de kicks maar in de mooie passages en Noëlla weet op het einde alle koorden samen te trekken wat diepe ontroering oplevert, tenminste voor wie fijngevoelige schotelantennes heeft. Ik zou u ook mijn luiken openende bloemlezing-b u n d e l ‘De reis naar Inframundo’ (Prometheus) kunnen aanbevelen, een heel andere leesevaring dan voorheen en gewis luiken openend, maar zeg/mail/LinkedIn het voort (doch horen wil wie HOORT): stap zelf in de sprookspreekwereld van VUURKRAAL. Betovering voor wie nog kan ‘reizen in het hoofd’… Uw bétere pensioenspaarplantip, en, serieus: een mijlpaal.

Voordracht 25/3 15:15-17:15 in het Begijnhof in ‘La Caravane’ te Brussel zie www.passaporta.be in ‘Vuurkraal’-stylee

dank voor uw welwillende aandacht en een goéde wind in ùw zeieln,

Peter H2 www.antwerpen.be/boekenstad (klik ‘Stadsdichter’)
lid van het dolende, tweetalige verteltheater van www.madametoutou.be

LYLIA in Dighter

De nieuwe Dighter is extra dik (het is een wat verlaat dubbelnummer, 3 & 4 van de jaargang 2010) en rijkelijk gevuld met verzen maar ook een boeiend interview van Alain Delmotte met Bart Vonck die het werk van F.G. Lorca vertaalde, een vertaling waarvan de indringende Klaagzang voor Ingacio Sanchez Mejias is opgenomen, inclusief een toelichting daarbij door de grote,  lyrische vertaler die Vonck is.

En er is ook een reeks van negen dizains uit mijn LYLIA opgenomen, dizains die wel nog herwerkt zullen  worden, maar dat maakt deze voorpublicatie misschien net dat tikkeltje meer begerenswaard.

Voor de centen hoeft u het niet te laten: een los nummer kost amper 3,5 euro, een jaarabonnement 15 euro!
Deze jaargang 2011, overigens,  zal Dighter tweemaal verschijnen met dus telkens zo’n dubbeldik nummer.

LYLIA 1.0

Door op de link hieronder te klikken kan u de eerste gecompileerde code van het LYLIA-programma downloaden, een pdf-bestand met een 50-tal dizains:

LYLIA 1.0

Over dit bestand

Dit bestand bevat de huidige stand van zaken wat betreft de tekstuele output van het Neo-Kathedraalse Creatieve Research & Developement programma dat de naam LYLIA meegekregen heeft.

Het is tot stand gekomen na een eerste revisie van de middels de blog op https://vilt.wordpress.com verspreidde teksten, tienregelige gedichten van telkens 10 (soms 11) lettergrepen, in het rijmschema ABABBCCDCD met als alternatief ABBABCCDCD. Hoewel dat duidelijk in de initiatie van het programma als regel stond, werd daar vooral in den beginne, mede door de tomeloze schrijfwoede van de auteur, zwaar tegen gezondigd. Deze eerste revisie, LYLIA 1.0, stelt daar paal en perk aan.

Voor de bruikbaarheid van de code in latere cycli van dit programma is een strikte naleving van het in Maurice Scève’s DELIE gehanteerde keurslijf immers van primordiaal  belang. Zonder dat kan je net zo min een update maken van die DELIE als dat je dat zou willen doen van zeg maar Word zonder alinea’s te gebruiken. De vorm is met andere woorden een validatie-criterium, zonder die vorm is er geen geldige LYLIA-code.

De eerste revisie gebeurt chronologisch (time is all we have) in twee richtingen: eentje vertrekt en ‘stijgt’ van het allereerst verschenen dizaintje richting ‘heden’, het andere daalt af van 23/02/2011 tot het de andere richting ‘tegenkomt’, waarna beiden gewoon verder gaan met reviseren, zodat de ene richting de andere ten tweede male zal reviseren, met dien verstande dat de ‘stijgende’ richting vruchteloos dat ‘heden’ zal najagen, enfin, soit, het is een kluwen van jewelste dat mij aan de befaamde Terminator-paradoxen doet denken.

Per pagina treft u drie dizaines aan, met telkens

  • rechts uitgelijnd een link naar de oorspronkelijke post op de vilt-blog (ik geef ook de titel daarvan mee omdat die soms relevant is voor de inhoud)
  • het dizain zelf
  • een vermelding van de onstaansdatum van het origineel en data van de subsequente  revisies.

Latere versies van dit bestand (LYLIA 1.01, 1.02 etc) zullen allicht documentatie van de geproduceerde code bevatten alsmede relevante zaken  uit de LYLIA-FORSCHUNG, een offspin van het LYLIA-programma.

Zoals vermeld op de titelpagina wordt dit bestand wie immer vrijgegeven onder een by-no-sa Creative Commons licentie.
Gelieve u, gezien ons precair milieu, wat in te houden met het afdrukken ervan.

Dit bestand zal, overigens, regelmatig worden ge-update, conform het gebruik in de releases van reguliere software,  onder de benamingen LYLIA 1.01, LYLIA 1.02, LYLIA 1.1,  untsoweiter.

Bugmeldingen (spelfouten e.d.) zijn uiterst welkom via commentaar op dit bericht, Facebook of per mail naar dirk@vilt.net.

Enjoy.

Worries about the Giving Pledge

by Anthe Vrijlandt

Dear Mr Zuckerberg,

It’s with great interest but also with great worry that I have been following recent articles in the press about your wish to “give a large part of your fortune away”(Giving Pledge). I am a Dutch national, who has been advising African Governments for the last 10 years. My very first reaction was: “please don’t give it to development aid”. My next reaction was a bit more nuanced: “please consider how you give it away”.  Moreover, what we really want here in Africa, more than your money, is your ‘brains’, your knowledge, and your capacity of being innovative, creative, challenging.

After so many years in the Aid Business, I have come to some conclusions on development aid that I want to share with you:

  1. Reduce as much as possible “charity”; most countries in Africa are stuck in the Aid Trap. The only way to move out of this trap is developing a flourishing business sector. If you have time and if you are interested I can advise you on some good reading (for example work by William Easterly or Hubbard and Duggan).
  2. One of the objectives of aid should be making itself redundant. Please come and assist terrible poor countries in getting rid of aid by setting up businesses, loan schemes and capacity development schemes (scholarships for example).
  3. Come advise a Government of a poor country (for example of Burundi, the country of my current residence) by setting up some businesses and showing how they can abolish the “red tape” that makes life impossible for local or international companies.
  4. Use produce from local producers to make high quality products.
  5. Invest in energy. All over Africa I have seen a massive transformation the very moment a house, a street, a town is connected to electricity. Eco-friendly power is particularly well available (wind, sun, hydro power). Moreover, this will be an investment, not charity.

Allow me to challenge you. If you are considering giving part of your fortune to good cases, for example in Africa, please, do reflect thoroughly on the way you want to spend it. I would be more than happy to reflect / debate with you, if you so wish.

Yours sincerely,

Anthe Vrijlandt

International Advisor
Aid Coordination
BURUNDI

(open brief van Anthe Vrijlandt aan Mark Zuckerberg, oprichter van Facebook en  Time Magazine Man van het Jaar 2010)

interrotte speranza

Interrotte speranze, eterna fede,
fiamme e strali possenti in debil core;
nutrir sol di sospiri un fero ardore
e celare il suo mal quand’altri il vede:

seguir di vago e fuggitivo piede
l’orme rivolte a volontario errore;
perder del seme sparso e’l frutto e’l fiore
e la sperata al gran languir mercede;

far d’uno sguardo sol legge ai pensieri
e d’un casto voler freno al desìo,
e spender lacrimando i lustri interi:

questi ch’a voi, quasi gran fasci, invio,
donna crudel, d’aspri tormenti e fieri,
saranno i trofei vostri e’l rogo mio.

Giovanni Battista Guarini (1538-1612)

vert. dv

De opgeschorte hoop, de eeuwige trouw
Machtig vlammende stralen in het zwakke hart
Het voeden van de woeste brand met één zucht
Het kwaad voor ’t zicht van anderen verborgen

Het volgen van een dwaalvoet & een vlucht
De sporen gericht naar het verkozen dwalen
Het verlies van der granen bloem en vrucht
en van het smachten elke hoop op gratie

Het dictaat van één blik, de wet der gedachten
De reine wil, de rem op het verlangen
Het wenend verspelen van durende jaren.

Dit, dat als groot boeket ik u verstuur,
Wrede Dame, van bittere, hevige kwellingen,
Zal mijn brandstapel zijn, uw grote trofee.

Archief Skynet-blog dirk vekemans

Natuurliefhebbers kunnen nu mijn literaire wildgroei van 2004-2007 langs de bermen van Skynet, de Belgacom reclame-autostrade,  in één keer plukken.

Download hier het zip-bestand van om en bij 42 meg en u bent de trotse bezitter van le tous Vekemans van die periode, al mijn blogposts, inclusief de blunders,  de onnozeliteiten, en  alle commentaren:

het Skynet-archief (zip bestand, 42 mb)

(negeer de foutmeldingen bij het openen van het zip-bestand, er zitten wat brol referenties naar onbestaande bestanden tussen – you know: de dag dat Belgacom iets tegoei doet…)

Tomassina Squadrito – C’era qualcuno che mi guardava

Palermo, Italië.

‘Kalligrafie in  bewegingen, voorwaarden, schrijfsels’ noemt ze het zelf in 5 talen, op haar blog  ‘officina patosq’. Het is schoon schrift, ja, het leest als een open boek.

Tommasina Squadrito. Hier ’n video van haar: een oud filmpje, gekaderd in het spannende You Tube kanaaltje.

Schimmen van een feest, overbelicht, nauwelijks nog zwart voor het verblindende wit van de virtuele projector, het getekende bekende (bekend voor wie? wie onthoud er wie, wie vergeet wat? ) verzinkt in het amorfe, het onbetekenende, het loutere licht. Wat uitgewist is, en wat je ziet verdwijnen,  licht in het verdwijnen, in het verzwijgen de sluier op van de schoonheid in de beweging van anonieme lichamen, het krassen van de onherstelbare beschadiging van wat ooit een poging was om te bewaren, te vatten, als gekoesterd moment van verval te vrijwaren, want er bestond een productie van verlangen, er was iemand die mij in het oog had.

Tommasina is sinds kort een Kesselpoet.

vertaling en postzegelpreview ‘this is visual poetry by dirk vekemans’

Monochrome blik op de inhoud van "this is visual poetry by dirk vekemans"

Vertaling van wat ik aldaar over deze collectie te vertellen heb:

Dirk zegt: “De Neue Kathedrale is zowat een levenslang CR&D programma geworden voor mij: Creatieve Research & Development. Ik ga waar het mij heen leidt & het deert mij niet in welk medium de output terecht komt.

Het lopende programma zélf is belangrijk, wat eruit komt is afval, mest dat het vertrekpunt van nieuwe richtingen kan zijn voor mij en hopelijk ook voor anderen. ’t Is  toch  allemaal code, het verdwijnt allemaal in bestanden.

Voor deze verzameling heb ik enkele werken gekozen die pogen de artificiële barrière tussen taal en het picturale neer te halen.

Er is een grote selectie uitIslandverse‘, een project dat de oude traditie van emblemata probeert nieuw leven in te blazen, alleen zijn hier de woorden geen afgescheiden spreuken met verheven wijsheid, maar verzen uit Audacia Dangereyes gelijknamige bundel, die bestaat uit woorden die ze tijdens een vakantie op een eiland tegenkwam en verwerkte in haar lyrische bewustzijn.

En er zit behoorlijk wat letterwerk tussen, waar het NKdeE-programma subgranulair te keer gaat in een deconstructie van de versteende clusters van lopende code die letters eigenlijk zijn.”

Nieuwe uitgave

Geinteresseerden in vispo ofte visuele poëzie kunnen sinds kort hun hart ophalen bij Dan Waber’s webshop “This is visual poetry“. Dan Waber is al sinds jaar en dag bezig met visuele poëzie, zijn website op logolalia.com is een mijlpaal in de geschiedenis van visuele poëzie op internet.

Met zijn nieuwe initiatief geeft hij m.i. het enige valabele antwoord op de vraag “Wat is visuele poëzie?”. Er zijn natuurlijk zoveel soorten visuele poëzie als er visuele poëten zijn, en hij laat beoefenaars van het genre dan ook graag hun antwoord geven door de uitgave van een 16+1 pagina tellend “chapbook” (o heer, geef ons toch een soortgelijke chapbook-traditie in het Nederlandse taalgebied) per visuele poëet.

Binnen een mum van tijd is de collectie al uitgegroeid tot een ware schatkamer voor vispo-enthousiastelingen. Uiteraard kon ook uw nederige dienaar niet ontbreken. Zelf verdien ik er niks aan, dat hoeft ook niet, want straks gaan onze verenigde overheden eindelijk het werk van internetauteurs naar waarde schatten en ons massaal uit de vangnetten van het leeflonendom plukken, ja toch?

Anyway: gaat u vooral ’s neuzelen in Waber’s shop en gooi er gerust enkele dollars tegenaan: dit initiatief steunen is de visuele poëzie steunen en u wint er allicht enkele prachtige ‘hoofdstukboekjes’ bij.

bekijk de advertentie voor mijn boekje, het eerste dv-product ooit  dat u Werkelijk Kan Kopen:

this is visual poetry

by dirk vekemans