POETRY EXPOSEE POEZIE


U P D A T E   U P D A T E     U P D A T E

Iemand ooit van Dirk Braeckman gehoord vòòr 2016? Ik niet hoor. Nochtans zijn u en ik nu in Venetië vertegenwoordigd door ‘levensgrote’ afdrukken van zijn foto’s. Fenomenaal. Ungeluufluk.

Het systeem Art à la Flamande© (AF) werkt zo: enkele banken Belfius (voorheen Dexia) bv, of CERA (ondertussen KBC) (tja die naamsveranderingen hè… is het opdat jij niet meer zou weten wie wie is? wie ben jij? of eerder zodat justitie geen rechtspersoon meer kan vinden die aansprakelijk gesteld kan worden? zo deed mijn nonkel Bruno dat toch, de Putten van Bruno zijn legendarisch in Lier en omstreken, die kreeg altijd lumineuze ideeën en dan begon hij een zaak daarmee en een jaar later was ’t boeken toe en afbolleuh. Den Bruno had ne Put in Duffel, nu Put in Waarschoot, eentje in Mechelen ook en ook in Putte maar daar ben ik nie zo zeker van. En altijd onder nen andere naam ook hè. Soit.

Enkele banken, dus, kopen massaal voor een prikje kunstwerken op, spullen waar de hun adviserende ‘kenners’ wel brood in zien, slaan die dan ver van het publiek op in hun catacomben en op gezette tijden daalt Iemand dan ’s af daarin. Iemand is meestal een tenger manneke met een brilleke dat vloeiend Postmodernaans praat; Hij snuffelt wat rond daar, op de hielen gezeten door twee directeurs en een hijgende investeerder die hem aansporen bij de Keuze. Plots staat hij stil bij een Werk, heft het Bevende vingertje en mompelt : “De wereld bestaat uit heterogene clusters aan articulaties en acties die niet kunnen bogen op een autoriteit die buiten henzelf ligt.”

Dat is het signaal voor de Volgers dat de Jaarkeuze gemaakt is.

dwbraeckman

Vervolgens wordt het leger schrijvertjes in loondienst opgetrommeld en wordt er massaal geschreven over de Revelatie van het Jaar in de Glanzende Restanten van de Literaire Tijdschriftencultuur. Slijm glimt, het is, ik weet het, bij wijle een misselijk makende trope in mijn werk, mijn excuus.

De rest is Kinderspel. Doorbellen naar de Contacten, een Delegatie preppen en hop ’t is weer in de sjakosj voor dit jaar. Het netto resultaat van deze kleine AF-actie is niet min: de marktwaarde van de opgeslagen werken is minstens vertienvoudigd. In deze tijden van Post-Truth moet ge zoiets niet aan het toeval overlaten hè, Koenst = Markt en de Markt moet ge Bespelen.

Aja, en die embetante schrijvertjes die op de sociale fora luide lopen te kelen over  Ons, de Cultuurminnende Banken die geeft je vlug een Fintro literatuurprijs en ge zijt er vanaf. Diene loopt vanaf nu met ne Fintro T-shirt rond. 
27.500 eurokens, wa ’s da nu? Hahaha!


 

Soit. Waar het in feite over ging vandaag: op zaterdag 27/05/2017 geef ik op De Bereklauw in Herent, in het kader van SKILLTREE, een iets genaamd  ‘DE BOSBRAND‘, een Workshop Poëzie voor ’t Jong Volk. Dit ten einde onze kinders tijdig te infecteren met het Virus van de Vrije Lyriek.

Er is ook iets voor volwassenen later op de dag. Om dat ewa op te fleuren dacht ik naast het inviteren van al mijn Muzen ook aan het volgende:

Stuur AUB zo snel mogelijk de tekst van Uw Favoriete Gedicht over de Poëzie naar mij op, via Facebook of via dirkvekemans_at_yahoo.com. Ik maak daar met mijn antiek HP-printerke een afdruksel van, plak dat op triplex, kieper daar wat bister over en dan ewa vernis en dan krijgt ge van die schoon ‘Gedichten over Gedichten’-plakkaatjes. Zoiets:

plakkaatjes
Mensen die eigen gedichten opsturen mogen ‘hun’ plakkaatjes meepakken, de rest verkoop ik dan ten voordele van het Onderhoudsfonds van mijn Kathedraal (tja, het dak boven de sacristie lekt weeral enzo en de banken willen niks voorschieten precies).

Allez Vooruit!
Leve de Vrije Lyriek!

P.S.: sssssst hou het stil, maar op den achterkant van de plakkaatjes staan Schandalig Subversieve Kathedraalse Spreuken (SSKS’s). Tegen als ik dood ben is da geld waard man, niet te schatten! Koopt da vlug op voor uw kinders, voordat de Banken d’r mee weg zijn!

achterkant

foto van de dag


(gekozen door A.M. Krabbendam)

fotovandedag

Edward Weston  – Tina Modotti op het dak van haar huis, Mexico 1924

vers van de dag

jeugdmerken

frunnikend haar vingertjes bevoelen overal haar fabelland;
open ter blik nipt het neusje vrijuit het haar omringende;
haar glinsterogen doen het boze in het geringste niet teniet want

niets drukt haar pret.

de adem warmt zich aan een koek van betterfood
het haarfluweel wrijft op het silanhemd elsève open
de mevrouwen van de winkel zien hun kindje in haar

prinsessentred.

met bikkelhanden gloeiend van ’t zaaien & ’t kappen
mijn kreet komt ruwweg ideaal haar toe, haar bel
van stilte ploft & als wonder lacht zij mij alles toe,

haar schoonheidswet.

 

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

verval 1.3


hieronder een link naar het typoscript van verval.

verval is een reeks van 10 veertienregelige gedichten met een proloog. verval is opgevat als een echte cyclus: de gedichten kunnen afzonderlijk gelezen worden maar verkrijgen pas hun volledige zin door hun plaats in de reeks.

het geheel is verlucht door afbeeldingen van prachtig grafisch werk van Catherine Buyle, persoon die mij tot het werk inspireerde en aan wie de teksten liefdevol zijn opgedragen. ik zeg verlucht en wel hierom: de teksten verwijzen niet doelbewust naar de grafiek, en de grafiek is ook geenszins geënt op de teksten, maar beiden ademen medunkt wel dezelfde sfeer uit, zodat ze, althans in mijn ogen, naadloos in elkander kunnen overgaan.

in tegenstelling tot mijn andere ‘officieuze’ publicaties hier (zie https://dirkvekemans.com/afdrukbaar/) beschouw ik deze teksten als teksten waar ik verder niets aan toe te voegen of af te dingen heb. wat mij betreft zouden ze zo in drukvorm mogen verschijnen, zulks zou mij bijzonder plezieren.

u zou dan het fabelachtige werk van Buyle in voldoende hoge resolutie kunnen bewonderen, wat, ik kan het u garanderen, toch nog wat anders is dan de 150 dpi waarmee het middels onderstaande link op uw scherm te zien is.

edoch en alvast: veel lees- en kijkplezier!

verval_cover

verval-web.pdf (870 kb)

 

Tulkens van de dag


tulkens_wommersom
Julia Tulkens

Het naadren van de avond komt mijn wangen rozer malen
en doet een leeuwrik zingen in het hart, dat u verbeidt.
Ik vouw mijn bleke handen als een tere, vlezen schale
op mijn bevruchte schoot, waarin g’ uw liefde hebt geleid.

En in mijn warme flanken voel ik stil uw kind bewegen.
Een zwoele, troeble vreugde maakt mijn jonge leden lam.
ik voel uw mannenmacht zo al-verterend op mij wegen
en huiver van geluk als een door wind gewekte vlam.

Het naadren van uw stappen komt mijn handen weer ontvouwen
en feller klopt het bloed, dat stadig onze liefde voedt.
Gij weet het niet, o man, dat wijl ik u in d’ ogen schouwe,
een andre liefde in mij me dubbel van u houden doet.

Julia Tulkens
Uit de cyclus: Liederen voor de man

witregels

beweging van de dag

witregels

ontluiken2

de beweging van de dag is het ontluiken.

witregels

Lexicografisch materiaal

Oud-Nederlands Woordenboek

de oudste attestatie van het Oud-Nederlandse ‘antlūkan’ dateert van de 10de eeuw.
qua cognaten heb je ’t Oud-Fries voor sluiten lūka

1. Openen, ontsluiten.
1.2. (Iemand) de ogen openen, inzicht geven.

Middel-Nederlands Woordenboek

(-luiken), st. ww. trans. en wederk. Mhd. entlûchen; mnd. entluken; ndl. ontluiken (Ndl. Wdb. 10, 1906). Gewoner dan ontluken is ontpluken; z. ald.

I.  Trans.
1.  Ontsluiten (verouderd ook ontluiken, Ndl. Wdb.), openen, van iets dat gesloten is. Teuth. ontluycken, verw. naar apenen (openen). Kil. ontluycken, aperire. Voc. Cop. ontluyken, adaperire.
2.  Eene opening maken in iets, een gat in iets maken.
3.  Eene ruimte openen of openstellen, een sluitboom of slagboom er van verwijderen. Voc. Cop. ontluken, desepire, dissepire (ook Kil.); ontloken, disseptus. — Hiertoe behoort ook OVl. Lied. 365, 5: “ic ghere uwen mont te cussen ende voorts tontluucken u armkens blanc” (16de eeuw).
4.  Uitspreiden, ontplooien, ontvouwen. Dit kan bedoeld zijn met Kil. ontluycken, expandere (doch ook het intr., ndl. ontluiken; vgl. Plant. de rose ontluyckt, expandit rosa).
5.  Ontvouwen, in overdrachtelijken zin, bekend maken, openbaren. Vooral van getuigenissen. Zie Stallaert 2, 285. Zoo nog in de 17de eeuw (Ndl. Wdb. 10, 1907).
Van Christus, in het pass., geopenbaard worden in het vleesch.
Aanm.
Brugm. 2, 151: “dat hemelrijc ende aertrijck noyt en conste ontluycken, dat sal een suyver maghet reyn in haren lichaem sluyten”  , leze men met Moll omluycken, d. i. omsluiten, omvatten. Vgl. ommeluken.
II.  Wederk. Hem ontluken.
Zich openen. Het wederk. ww. zal ongetwijfeld in verschillende opvattingen in het Mnl. in gebruik zijn geweest, want daaruit heeft zich het intr. ontluiken in zijne verschillende beteekenissen ontwikkeld (Plant., Ndl. Wdb.), doch het is slechts gevonden in den zin van zich openen, uiteengaan, gezegd van aaneengesloten gelederen.

ontluiken1

witregels

Woordenboek van de Nederlandse Taal

bedr., wederk en onz. st. ww. Van Luiken met Ont- in de bet. B, 3, a). Ontsluiten.
I.  Bedr.

1.  Eigenlijk.

Ghy Predicanten ontluyckt u monden,   A. BIJNS 1, 50  (ed. 1646).
Die Vorst heeft op het lest sijn lippen dan ontloken,   CATS 2, 488 b [1655].
Met ermen wijd ontloken,   HOFFERUS 41.
Ontluickt ze dan den mont, nu stom en zonder spreecken,
Hoe zalze ’t hart van Mars niet morselen en breecken.

  VONDEL 7, 15 [1670].

Den Hemel is gheweest om u ontloken.

  Z. Nacht. 2, 37.

—  Van bloemen, die haar kelk openen.

Ick ben een roos, die eerst haer knop ontluyckt,   CATS 1, 457 b [1629].
Een schoone Roos, die inde doornen struycken Op haeren groenen steel heur bladen gaet ontluycken,   VONDEL 1, 147 [1613].
Dan is een roosjen best en op zijn eelst gepluykt,
Als ’t uyt zijn knopjen eerst zijn bladertjes ontluykt.

  KRUL, P. W. 1, 14.

En naauwlijks heeft een bloem zijn morgenknop ontloken,
Of de eerste stormwind blaast en werpt heur bladers af.

  BILD. 11, 49 [1808].

2.  Figuurlijk.

Meest comt onmaticheid meestellik eerst bestoken, Als hem het Avontuur haar ghaven heeft ontloken,   SPIEGHEL, Hertsp. 6, 214.
Voorwaer soo gy uw geest maer eens ontluycken wilt, enz.,   CATS 2, 195 a [1635].

3.  Overdrachtelijk. Uiteenzetten, duidelijk maken; thans verouderd.

Ick sal’t u ontluycken,   COORNHERT 1, 400 d [c. 1570].
Op dat ick zonder nijt myn redens mach ontluycken,   HOOFT, Ged. 2, 81 [c. 1600].
Den stercken Milon hier een yeder wil ontluycken,
Dat elck verhoeden zal zijn gaven te misbruycken.

  VONDEL 1, 272 [1613].

II.  Wederk. — Zich ontsluiten, zich openbaren.

’t Is best dat yder meent, dat hem de sonneschijn
Die heden sich ontluyckt wel lest sou mogen zijn.

  CATS 1, 194 a [1620].

III.  Onz.

1.  Eigenlijk. Van bloemen, die haar kelk openen: zich ontsluiten.

Hoe versch en schoon een knop ontluyckt, het tweede ghezicht zal zijn prijs verminderen,   DE BRUNE, Bank. 2, 248 [1658].
De handel was daar (in Italië) als bij ons, de weelderige boom, waar de kunst als eene sierlijke bloem op ontlook,   ROOSES, Antw. Schildersch. 132.
Er (zijn) bloemen …, die … des nachts ontluiken,   OUDEMANS, Leerb. d. Plantenk. 1, 798.
Soo haest een roos ontluyckt, en toont haer rijcke gaven,
Flucks zijn de byen daer om hen te mogen laven.

  CATS 2, 181 a [1635].

—  In vrijer gebruik.

Lenten doet het Landt ontluycken
Dat de koude Winter sluyt.

  COSTER, Ithys 24 [ed. 1643].

2.  Overdrachtelijk, bij vergelijking met bloemen.

a.  Van personen en hunne jeugd.

De zoetste Lent van Uw ontloken jaren,   KRUL, P. W. 1, 12.
Een … ontloken jongen,   BERKHEY, N.H. 4, 2, 169 [1805].
Want na de jonge Vorst haer voor sijn liefste koos,
Ontlook haer gulle jeugt gelijck een versche Roos.

  CATS 2, 129 a [1635].

Sidonia ontloock, gelijck een weereltswonder:
Zy ging in roozen op: nu gaetze in tranen onder.

  VONDEL 3, 750 [1640].

b.  Van het hart: opengaan, vroolijk worden.

Desen wijn … Drinckt hem, u hert zal daer af ontluycken,   Rotterd. Spelen v. Sinne, 241.

c.  Van aandoeningen: zich ontwikkelen, ontstaan.

Een treeckjen doet meer lust in mijn gemoedt ontluicken,   HOOFT, Ged. 1, 84 [1608].
Ik zag die deugden in het jeugdig hart ontluiken,   DA COSTA 1, 149 [1821].

d.  Van het licht: aanbreken; dichterlijk.

O Zonnegod! … Doe haast den dag der wraak aan deze kim ontluiken,   DA COSTA 1, 268 [1819].

—  Zelfs van de sterren.

So veel men oit ’s nagts sterren ziet ontloken,   DE GROOT, Nederd. Ged. 244.

witregels

gignogram & gignomenologische aantekeningen

gignogram_ontluiken

gignogram van  “ontluiken”

dv 2017 – ink & water color, A6

  • het semantische veld van ‘ontluiken’ is binnen de metamorfosen een hysteresis met een vrij brede duurfasering
  • de metamorfose is van een intensiviteitsaccumulatieve stasis zonder grensdynamiek via een grenspenetratie naar een langdurig ongelimiteerde groei
  • in de groei is er een duidelijke fasering van de aanvankelijke post-hysteresis (pH) resulterende in een relaxerende mini-regressie R naar de eigenlijke groei G (zie gignogram).
    de staande hypothese [citaat vereist] is dat de waargenomen regressie een gevolg is van de benodigde tijdsrek voor de explicatie (uitvouw) van het voorheen belemmerde in de vrije ruimte, los van de gepenetreerde begrenzing, terwijl uiteraard in een eerder stadium de belemmering een groeibevorderende intensiviteitsaccumulatie in stand hield.in dat geval, zo wordt er in radicale anti-veganistische kringen gefluisterd, zou er sprake kunnen zijn van een minimaal reflexief moment binnen het entropie-eiland
    van de ontluikingsregressie, een vorm van plantenbewustzijn dus

 

 

.witregels

Gignopedie

ontluiken

in het prangen
wrijft het dringen
de omhelzing open

die te knellend is, & drukt & breekt
de leegte aan waarin de ruimte
wordt ontvouwen, zuchtend.

zo herinnert zich de bloei
het prangen & de bloei

als licht
in nachtblauw open-
flitsend.

Bewaren

Bewaren

Bewaren

Bewaren

alphavillle geïnfecteerd door vilein virus


alphaville

Het Vlaamsche Serverpark staat in rep en roer! Terwijl iedereen de laatste voorbereidingen treft om alsnog aan het Rampenjaar 2016 te ontsnappen (kwatongen beweren dat 2017 alleen maar erger wordt), wordt achter de schermen van het Vlaamsche Internet druk gegesticuleerd & arm bewogen door de informatietechneuten. Een uitbraak van een vilein virus dat men de dv-Worm noemt, heeft al menige website volkomen overhoop gehaald. Overal duiken rare tekeningen & schabouwelijke teksten op die verwijzen naar een geheimzinnige ‘Kathedraal’. De Worm is ook al op Facebook en andere sociale netwerken gesignaleerd. Zit hier een bende godsdienstwaanzinnigen achter? Of is het de voorbereiding van een breed opgezette phishing operatie?  Karel Vermaelen, Hoofd IT bij Vermaelen Projects sprak zijn grote ongerustheid uit: “Dit is erg, ik zou zelfs zeggen: hier is werk aan!”. Alarmerende woorden, als u weet dat er al sinds 2008 niet meer gewerkt wordt op zijn afdeling.

In een eerste reactie bleef zelfs Niet-Premier Bart De Wever ongewoon behoedzaam in zijn uitlatingen: “We moeten op het ergste voorbereid zijn, maar als Burgemeester van Antwerpen kan ik u zeggen: wat er ook te gebeuren staat, ons internet blijft Vlaams!”

tekst en grafisch werk van,  & een essay van Rutger H. Cornets de Groot  over dv op ALPHAVILLE.ORG

Bewaren

liefdeskunde


liefdeskunde“Het woord fonkelt in bewogen breinen,
restlicht pijn reconstrueren we met glans:
wanhoop ebt tot golven innig samenzijn.

Je rukt & de algen druipen
als slijk op je arm. Het hele ding
was water, al het vlees druipt rot er in.

De aarde is ziek. Onmachtig wij
woekeren verder & ’s nachts
amechtig wij liggen te woelen. Ziek.

Stil. Voel. Wat daar beweegt in je bed,
dat is haar reddende hand, tastend
naar je in het slijk opgeschoten wortel.”

uit: dirk vekemans – liefdeskunde – gedichten bij verhalen van H.P. Lovecraft (2008-2016)

DOWNLOAD “liefdeskunde.pdf” (372 kb)