per Spective

listen to RADIO KLEBNIKOV’s reading of Olchar E. Lindsann’s “per Spective“:

the text by Olchar E. Lindsann:

per Spective

~~@~~~~~~~~~~~~~~~~~~

“hen spirits turn themselves
away they become invisible but the hells
are not seen be”
– Swedenborg, Heaven and Hell

~~~~

“joyments of Genius, which to Angels
look like torment and insanity, I coll”
– Blake, The Marriage of Heaven and Hell

~~@~~~~~~~~~~~~~~~~~~

specula utopium:
spirintversion turneth versus
corneal empathy gauze, re-
turns to distal in the moongloam: verses
in jambment of the pneuma gleam: o
sulphur smear of breath fume glass
spear it help as monitor
sight of de, molition psyche ,Dis
solution pit, pan-
opticon upon
it featherstorm in swivels drill
subjective retina ô collander of angels
flameblood cataract honey beam stigmatatism
vertiginous plasm callibrator, up
ward tumblers, worm-
holes trembling divinely, limb
from ape torn limb purse, pective
brain bath vegetative
ô memorable fumage choir, arck of
texture of refractive optic sin:
brief-gleam in the
devileye

heibel in de Coronatiestraat

Integrale Uitzending van Radio Klebnikov op Radio Scorpio van 07/03//2020. beluister ze hier in haar volledigheid:

tracklist:

#20

van de RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN bevat teksten van Adriaan Krabbendam, Astrid van Rijn, Bernard Réquichot, Bert Schierbeek, Dirk Vekemans, Eva Cox, Lanny Quarles en Olchar E. Lindsann.

daarnaast bevatten deze WEEKBLADEN ook nog volgend uiterst besmettelijk communiqué van de Neue Kathedrale des erotische Elends:

over de Vrije Lyriek

de leesbare uitdrukking van een gevoel is een absurditeit: een gebaar kan een gevoel uitdrukken wanneer het gevoel erin gebeurt.
woorden kunnen hooguit gedachten weergeven die het gevoel heeft teweeggebracht, doen gebeuren.

verbale expressie is een historische deterioratie van de schreeuw, een verregaande verrotting van het vocale gebaar van onmacht, woede en frustratie.een vreugdekreet heeft geen verklaring nodig, geen verdere verbalisering.

daarom gebeurt de vrije lyriek ook nooit in de woorden, in hun betekenissen maar erlangs, ervan weg, er tussendoor. de Stem zingt tussen de woorden, weg van het Rot.

lyriek strandt in de woorden, verkalkt er tot schelpjes, met enkel een spoor van de Stem erin. lyriek lezen, stilletjes in je hoekje is onvoldoende om de vrije lyriek geheel tot leven te wekken. het heeft je adem nodig, het wil klinken zoals je adem, zoals dat waar je leven van afhangt.

je hoeft het niet te zingen als een diva, lyriek mag je stamelen, je mag stotteren, lispelen, kraken, kakelen, schreeuwen, fluisteren, kuchen, schuren, schrapen, horten, je verslikken, je vergissen en vloeken en haperen en wenen.

het is ook jouw leven, overigens, het leven van de lyriek: als je het hoort herken je het vast. tot in de diepste treurnis, de goorste ellende zingt het glashelder de onbereikbare toon van jouw onverwoordbaar, onverwoestbaar geluk.

de vrije lyriek heeft de woorden immers enkel nodig omdat jij die nou eenmaal nodig hebt.

NKdeE 5/03/2020

RADIO KLEBNIKOV 22/02/20

gearchiveerde uitzending op mixcloud:

tracklist:

bijhorende WEEKBLADEN*:

*de “WEEKBLADEN” is een afdrukbaar pdf-bestand met een deel van de voorgedragen teksten

EPILOOG

(vier stemmen in canon)

ik wil vrij zijn ik wil mij zijn
ik wil meer zijn ik wil blij zijn
ik wil ook niet meer alleen zijn

ik moet vrij zijn ik moet mij zijn
ik moet meer zijn ik moet blij zijn
ik mag ook niet meer alleen zijn

ik wou vrij zijn ik wou mij zijn
ik wou meer zijn ik wou blij zijn
ik wou ook niet meer alleen zijn

wil ik vrij zijn? wil ik mij zijn?
wil ik meer zijn? wil ik blij zijn?
waarom moest ik ook weer hier zijn?

RADIO KLEBNIKOV 22/02/2020 @19u58

Bommen komen altijd op hetzelfde neer

RADIO KLEBNIKOV SINGLE 2019 – #002
uit de uitzending van 28/12/2019 ‘de doden sterven niet’

tekst: Paul Snoek (De Zwarte Muze, Manteau, Brussel-A’pen- Den Haag 1967, p. 36)
muziek : Max Richter – On the Nature of Daylight (Entropy) – https://www.youtube.com/watch?v=b_YHE4Sx-08
voordracht: Dirk Vekemans
zangintro: Sylvia Wezemael
techniek en mixage: Zaahne Houbrechts

Boodschap – Paul Snoek

Niemand gelooft mij. Het is te eenvoudig.
Elke dag ik ontwaak uit mijn slaap, verdoofd
als na een explosie, met lood in de lippen,
met stof en drukwerk in mijn haar.

En het gaat verder en het blijft gevaarlijk.
Ik klauter nooit uit de kuil, doch bewonder
hemelwaarts het alledaagse landschap:
de blauwe lucht is blauw, zo blauw.

Ik maak het mij geriefelijk. Ik arbeid
en gooi wat aarde in de hoogte, zo maar.
En ganse dagen zing ik voor de vrede,
zo graaf ik mij dieper naar de bescherming.

Ik zing en graaf tot ik er moe en hees van word,
want wat je wil vergeten, moet je veel herhalen.
Zolang mij niemand hoort ben ik veilig.
(Bommen komen altijd op hetzelfde neer.)

RADIO KLEBNIKOV 30-11-2019

Beluister hier de integrale uitzending van RADIO KLEBNIKOV op Radio Scorpio van afgelopen zaterdag.

Met teksten van o.m. Adriaan Krabbendam, Astrid van Rijn, Lucebert, Kees Ouwens, Segher Diengodgaf, Ida Gerhardt, Anke Veld, Marije Langelaar en Gaston Burssens én een live-vertolking van een song van Geert Huybens door de man zelve.

Tracklist:

Een deel van de voorgedragen teksten vind je terug in de RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN #9 – De Molman van Hackney:

RKW#7: de Wals van Balamundi

” Vlaanderen o Vlaanderen
uw eiken en uw breugels heb ik lief
Vlaanderen o Vlaanderen
in de gamma ligt er altijd veel goedkoop gerief
Vlaanderen o Vlaanderen
ge hebt op elke planken vloer uw balatum gelegd
Vlaanderen o Vlaanderen
ge hebt uw grachten toegedaan
en alle kronkels op uw erf gerecht
Vlaanderen o Vlaanderen
ge moet niet komen klagen nu
dat alles rot en stinkt
Vlaanderen o Vlaanderen
ge hebt van na den oorlog al
al uw have, al uw goed constant
aan ‘t gele geld en zwarte winst verlinkt.”

aldus de epiloog van deze zevende editie van de

RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN.
Download ‘m hier!

Met verder teksten van Anke Veld, Caro Van Braeckel, Dirk Vekemans, Guido Utermark, Harry Mulisch, Paul van Ostaijen en Willem Kloos.

“Ruist Gij Zwarte Zeilen van de Tijd!”

V. Chlebnikov


RK 09/11/2019:de visman van Lemuria

Beluister de uitzending op Mixcloud:

Download de bijhorende
RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN #6
DE VISMAN VAN LEMURIA



met een deel van de voorgelezen teksten van
Anke Veld, Arthur Rimbaud, Dirk Vekemans, Guido Utermark, Hannah Duchamp, Harmen Verbrugge, Jerome Rothenberg, Jürgen Smit, Sarah Michaux, Paul van Ostaijen en Adriaan Krabbendam.

Verder nog in de uitzending o.m. enkele fragmenten uit de Vier geschriften van de Gele Keizer, ‘Ubi Sunt’ van Carlos Marzal, Lucebert, Harry Mulish, 3 uit ‘Droom’ van Kees Ouwens, mismeesterde flarden uit ‘Amphibious Maidens‘ van Suzanne Livingstone, Luciana Parisi en Anna Greenspan en enkele scenes uit het Rode Ridder album ‘De Koraalburcht’ van Willy Vandersteen…

RADIO KLEBNIKOV uitzending 25-10-2019

met de stemmen van klaus pardon, liesbeth lemmens, dirk vekemans en sarah michaux…

download hier de
RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN #4

met teksten van Dirk Vekemans, Guido Utermark, Hannah Duchamp, Lanny Quarles, Paul van Ostaijen, Petra Fenijn en Velimir Chlebnikov

(uitzending 26/10/2019)

RADIO KLEBNIKOV 12/10/2019

met losgeweekte teksten van Guido Utermark, Hannah Duchamp, Petra Fenijn, Sylvia Plath, James Joyce en Dirk Vekemans.
Sylvia en James konden ons echter hun teksten niet tijdig bezorgen, de overigen kan u meelezen in HET REYNAERTSBAANTJE, de tweede episode van de legendarische WEEKBLADEN van RADIO KLEBNIKOV

haaaaaaaaaaaaaaaaa
aaaaSTIM!

Het Reynaertsbaantje

Download en bestudeer NU de tweede episode van de WEEKBLADEN van RADIO KLEBNIKOV! Getiteld ‘het Reynaertsbaantje’! Met bijdragen van Guido Utermark, Hannah Duchamp, Dirk Vekemans, Petra Fenijn, Nachoem M. Wijnberg en Paul van Ostaijen!

De Levende Uitzending volgt nu zaterdag 12/10/2019 tussen 18-20u via FM 106 in het Leuvense en wordt gestreamd via http://radioscorpio.be/luister.html

Kinderen! Luistert goed want ik zeg dit slechts éénmaal!

Radio Scorpio, de oudste Vrije Radio in ons land is dit jaar 40 jaar jong!
Viert met ons mede deze heuglijke verjaardag! O.m. door onze razend populaire Platenbeurs te bezoeken die dit jaar wordt besloten met twee geweldige optredens!

Pomp op de file! Ga wild! Laat het alles los!

Link naar de
Facebook Gebeurtenis

RADIO KLEBNIKOV WEEKBLADEN

foto van Knowhate.

Vanaf deze week biedt RADIO KLEBNIKOV, het programma van de Vrije Lyriek,de trouwe luisteraar zijn unieke Weekbladen aan, waarin opgenomen een deel van de lyrische teksten die worden voorgedragen tijdens de komende, lopende of afgelopen uitzending.

Vòòr de uitzending vind je deze Weekbladen via een link naar Google Docs die o.m. wordt verspreid via de FB Pagina van RADIO KLEBNIKOV .
Auteurs (lees: ‘iedereen’) kunnen (kan) daar voor de dag van de uitzending (tot middernacht vrijdag) hun teksten in pasten: misschien worden ze voorgedragen, misschien niet…

Als voorbeeld hier een link naar de eerste editie van de Weekbladen voor de uitzending op 5/10/2019 op Google Docs.

Na de uitzending volgt hier voortaan, als alles volgens onze verwachtingen verloopt, een bericht met een link naar Mixcloud met de gearchiveerde uitzending en een link naar een afdrukbare PDF-versie van de bijhorende Weekbladen.

N.B. : die PDF blijft ook principieel en dus strikt louter tekstueel, zonder afbeeldingen.

Als voorbeeld hier al de link naar de PDF-versie van ‘de Motten van Hurt -Radio Klebnikov Weekbladen #1

tenslotte nog dit:

Radio Scorpio
onze geliefkoosde Gastheer, bestaat dit jaar 40 jaar!!!

Ruist gij Zwarte Zeilen van de Tijd!

PERK: Kupris in ’t Woud

muziek: Bart De Becker
lezing: Jan D. Vekemans
opname en studiobeheersing: Arnout Camerlinckx

XXXIV   KUPRIS IN ‘T WOUD

Het woud, geworteld in de dorre blâren,
    Spreidt lommer met zijn loovers over ’t mos,
    En zijner bronzen armen tempeltrots
Wijdt honderd esmeralden zode-altaren:

Om steen en stronken waaiert zich de varen,
    Zefier kust geuren uit de rozen los,
    En door het heilig, hemelschragend bosch
Schijnt wellustademend een god te waren:

’t Is Kupris, wie de mirt en roze kransen,
    Wie maneschijn van leest en boezem licht,
        Wier lokkend oog in ’t hart verlangen lacht,-

En zeven duiven zwermen in heur glanzen,-
    De zode zwelt, waar zij heur schrede richt…
        Wee mij! Ik zie Mathilde in Kupris’ pracht!

Jacques Perk, Gedichten, ISBN 90351 2014 0, p.80

een productie van RADIO KLEBNIKOV, elke zaterdag 2 uur Vrije Lyriek op Radio Scorpio!

het

in mijn ogen wellen de tranen om de dode zoon.
in mijn ogen staat gegrift het leed om de gestorven dochter.
in mijn ogen breken open koude zakken vol met bloed.
in mijn ogen helt het zinkende schip naar zinken.
in mijn ogen klaagt en kraait en lacht de kraai om ons.

in mijn ogen danst een lijk dat liefde heette.
in mijn ogen zitten ogen die de genocide lezen.
in mijn handen bloeit de kennis en methode van het moorden op.
in mijn mond schreeuwt er een schreeuwen ‘er’ en schuurt de stem uit mij.
in mijn vingers knaagt de onmacht als een reumakramp.

door mijn armen trekt het leven weg en uit de lijven.
in mijn aders schuimt en snottert zwakte vol van zelfverachting.
in de nood kent men inderdaad zichzelf en daardoor ook zijn vrienden.

ik ben het.
ik ben het echt.
ik ben het helemaal.

het lacht. het weent. het danst en drinkt. het doet wat u en ik zouden doen.
het wil deeltjes vangen van mijn roet in de bewegingen die ik hen leerde.
het zoekt restanten van verlangen in het rot waar ooit mijn tulpen stoeiden.
het breekt de aarde open in een geile hunker naar wat rust en peis.
het vindt daar helder slechts het felle blinken van een zeis.
het is de grimas op een dood en zwaar verminkt gelaat.

het schrijft dat ik het ben,
en het bestaat.

inputtekst (2010)

dv 2019 – ‘la main se ferme: elle aime le rien que je suis’ -A6

HET
is de prequel op
LAIS,
de
Geschiedenis van een Verwording

u, een apocrief vlak van het Pad van de Wenende Nacht

Izeganz tot het Onderbergse

u, de oordelenden
jaloers, wrokkig, inhalig

u, die mij de Stem ontzegt
van alle grote lyrici in mij
opdat ik uw gebral
versterken zou, uw krijsende
smeekbede om uw dood, uw ontkenning
van het leven

dat uzelf halsstarrig aan uw kinderen ontzegt
omdat u verkrampt staat
in de illusoire strekking van uw ik
een lid van het niets, een gat op oneindig
zoals u het strenger, sterker door uw ouders is ontzegd
& uw ouders straffer nog door de hunne
& zo tot in de verste verte
van uw kapitaal verleden
de dode einder der dingen waar uw ogen
brandend begerig blijven op gericht
met uw ruggen, stijf van het fatsoen
onwrikbaar gericht naar het heden

u, de oordelenden
die elke andere van de uwen
de ban in wil van uw verlangen
& slechts uzelf in hen herkent
als hen iets ernstigs overkomt,
op welke tijdstippen u zich dan
verlustigen kan
in het stromen der tranen
naar uw tranendal, niet om hen
maar om uzelf in hen,
het overlevende, het overleven
van uw dood op hun leven.

u, de oordelenden
jaloers, wrokkig, inhalig

u, die mij de Stem ontzegt
van alle grote lyrici in mij
opdat ik uw gebral
versterken zou, uw krijsende
smeekbede om uw dood, uw ontkenning
van het leven

u, de veroordeelden.

Een vriend kocht nieuwe schoenen

EEN VRIEND KOCHT NIEUWE SCHOENEN

Blues for Ronirokit

Mevrouw, Mijnheer, Geacht publiek
Wij zijn de Grapes of Art.
Wij dwalen door de  straten
En dromen van weleer.

Wij zijn erg stil, wij vasten.
Wij kauwen op het zure druivenvel.
Onze vingers bevoelen koud
De scherpe rand der mensenhel.

Zie ons schuiven langs ’t kanaal:
Dampen in de dunne ochtendzon.
Sigaretten gaan van hand tot hand,
Zie ons leunen in het avondland.

Een vriend kocht nieuwe schoenen
Goede schoenen. Sterke schoenen.
Zijn spoor loopt langs de wijngaard
Hij zoekt een ander land.

Een vriend bevaart de zeven zeeën
Blaast zijn rook in d’oceanenmist
Hij zingt het lied der ongehavenden
& Niemand weet zich hier nog raad:
Levi Stubbs’ tranen bedekken zijn gelaat.

-Koksmeeuwen krijsen:
Mon nom est Thérèse! Et
Je suis née le treize

Een vriend kocht nieuwe schoenen
Goede schoenen. Sterke schoenen.
Zijn spoor loopt langs de wijngaard
Hij zoekt een ander land.

Een vriend heeft ons verlaten
Wij, gestruikeld & gestrand,
Verweesd in Daring Land

tekst: Arnaud Camerlinckx, Ilse Derden & Dirk Vekemans

 

tekstmateriaal Radio Klebnikov 15/11/2011

[ ik probeer vanaf nu telkens vooraf een pdf beschikbaar te maken met daarin de teksten waar ik en andere medewerkers zullen uit voordragen. RK is een collectief, andere medewerkers brengen daarbuiten veel en vaak andere teksten mee, maar dan heb je dit toch al, een indicatie van wat je te horen gaat krijgen en een soort RK-missaal voor onze talloze gelovigen]

Inhoud van het pdf-bestand:

  • miksaje rijtope – dv
  • what will come – Alan Sondheim
  • Aan V.V.Majakovski – Velimir Chlebnikov
  • Te ver – dv
  • BURNT NORTON – T.S. Eliot
  • de barst – dv
  • verbonden – dv
  • Le Pèse-nerfs – Antonin Artaud
  • FOOK KOOFINI NIFOO FONGO BOOFI – Lanny Quarles
  • Gedichten van Judith V.

download het pdf-bestand: RADIO KLEBNIKOV 20111115_3

onvoltooid verlopen tijd

i.m. johan develder

jouw frêle knoken staken en jouw stem
te diep verzweeg de marteling door vuur,
de brand op aarde, die enkel op qui vive
en tijdelijk bewoonbaar was. uit dat diepe

breekt jouw lach de vlakke tijd volledig open
naar het wormgat van het jou ontzegde heden.
o jaren dat jij lachte, kuste, bralde en verzwakte
met jouw doodskleed aan, het heroïeke gewaad

van hij die reeds het quotum kent van wat er hier
aan aards vertier en hemels leed is toebedeeld:
dagen die wij kennen als van al jouw liefde vol

en mededogen dat alvast bij eigen smart begon;
uren die ik mis waarin jouw troost mijn ritme was,
zuchten in het razen van de dood door de seconden.

HET
is de prequel op
LAIS,
de
Geschiedenis van een Verwording

3 maal lucebert

tekst: Lucebert
voordracht: dv
mixage en productie: Arnout Camerlinckx

ik denk dat een god het is

tekst:

ik denk dat een god het is
viool spelend op mijn strot
nu is het een bronzen negerin
straks een marmeren man
morgen een moerbezie

ik zie mij gaan trillen trillen
mijn machine blind een kubus
met pakketten sterren
genummerd en helder
de huizen kijken in mijn ogen
daar is het zwart
ginds is het wit
zwart en wit zien
daartussen hangt een wind
een lied een wind van woorden
de liefde is wind

vrienden drinken de dieren
en een volk zomert boven op zijn heuvel
onder zware nevels blaast de aarde
dit is vruchtbaar spelen
met de lucht geuren en houden
van de bloemen opstaan en dalen

dit is vruchtbaar slapen
in warm water een vlinder vinden
en ovale vlinders
wit en donker jagen

wij zijn gezichten

tekst:

wij zijn gezichten
wij hebben het licht gestolen
van de hoogbrandende ogen
of gestolen van de rode bodem

ik ben
veel vuur
veel golven van vuur
vissen die stil zijn als het gezicht dat
alleen is
ik ben
veel van steen en vaag als
vissen in watervallen
ik ben alleen alleen beenlicht en
steendood

wij zijn gezichten
open en rood zijn wij
licht
zijn wij
open
wij zijn
ontplofbaar
ik weet niet wat
steen werd
ik weet wel wat
dood is

dood is ik word
ik word recht weer
ik word geroofd en ben weer
echt licht

ik tracht op poëtische wijze

tekst:

ik tracht op poëtische wijze
dat wil zeggen
eenvouds verlichte waters
de ruimte van het volledig leven
tot uitdrukking te brengen

ware ik geen mens geweest
gelijk aan menigte mensen
maar ware ik die ik was
de stenen of vloeibare engel
geboorte en ontbinding hadden mij niet aangeraakt
de weg van verlatenheid naar gemeenschap
de stenen stenen dieren dieren vogels vogels weg
zou niet zo bevuild zijn
als dat nu te zien is aan mijn gedichten
die momentopnamen zijn van die weg

in deze tijd heeft wat men altijd noemde
schoonheid schoonheid haar gezicht verbrand
zij troost niet meer de mensen
zij troost de larven de reptielen de ratten
maar de mens verschrikt zij
en treft hem met het besef
een broodkruimel te zijn op de rok van het universum

niet meer alleen het kwade
de doodsteek maakt ons opstandig of deemoedig
maar ook het goede
de omarming laat ons wanhopig aan de ruimte
morrelen

ik heb daarom de taal
in haar schoonheid opgezocht
hoorde daar dat zij niet meer menselijks had
dan de spraakgebreken van de schaduw
dan die van het oorverdovend zonlicht

het onze is dit ene al

tekst en voordracht: dirk vekemans
mixage en productie: arnout camerlinckx

tekst (nog niet gereviseerde dizains van november 2010):

Moment, waarop de ruimte krakend splijt.
Ogenblik, waarop de tijd vervalt in licht.
Dit nu in u, het geluk waaraan ik lijd,
Doorschiet de eeuwigheid als bliksemschicht.
Gebeurtenis valt samen met geschiedenis
& Al het komende stuikt in tot wat er is,
& Al wat was, herhaalt zich in wat is.
Niets zijn wij. Het onze is dit ene Al
Wij staan al samen in wat komen zal.
Wij laten achter: Niets, dit tranendal.

De winden jagen rond dit lege huis.
Ik zit erin, & hoor de muren huilen,
& Wat ik zie wordt in mijn dromen gruis
Van burchten waar de nare ogen schuilen.
Ik woel, & waar ik woel ontstaat mijn schelp,
Materie die uw zee aan ‘t ruisen helpt.
Ik klaag & wat ik in hier de nacht injaag,
Parelt ‘s morgens uit tot sieraad dat je draagt.
Ik maal tot stof  vannacht mijn angsten fijn,
Waarin jij dansend dan als Licht verschijnt.

Donker is de nacht & ik hark hier blind
De bladeren weg terwijl een veelvoud
Ervan de einder mij ten einde bindt.
Mijn schouders punten, mijn hand is woud,
& Als ik wijs verschijnt de hel als goud.
Ik ga het water in, u vindt mij niet,
Het is de lege huls die u omklemt & ziet:
Ik slijt mijn dagen in die dag van haar,
dat uur, die zin, dat aarzelende gebaar.

Mijn dag is rose, bloed, gemis & dichte mist
Een jurk van jou wappert in herinnering
Alsof je slaan wil, meer verwijdering.
Ik droomde van een tuin vannacht, ik wist
In welke kelk  je als de dauw verscholen lag.
Het drinken van  lippen dat ik niet meer mag.
De glinstering in ogen die ik niet  zag.
Ik zal mijzelf in klank begraven, lijk
Dat zich in ‘t luiden van de klok vergist
& nu al hoort hoezeer het slijk mij mist.