Spelen dat het donker wordt (6/8)


Over daken turen, naar naden speuren:
elke achtergrond een nieuwe afgrond.
Van dak op dak en heel erg wit blijft 
het pluimsliertje schoorstenen tonen. 

Stampvoetend
tot hier de laatste snik 
van kleur verdacht 
mij uitlijnt,

valt er niets te beginnen. Al hapt 
de hond zich dol, sneeuw
herhaalt zich niet.


uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

readingSnow
dv 2018 – “the forgotten art of reading snow” – bister, pastel, crayon – A4 – €25
Advertenties

Spelen dat het donker wordt (7/8)


Valt, hoe plots ook: een goed oog erin.
Je hebt voordien en weet
hoe ook uiteindelijk het laatste

pluisje van de paardenbloem iets
raakt. Ondraaglijk echter,
telkens deze winternacht,

wordt de herinnering
aan hoe het spel het licht deed duren,-
alsof het zo niet verder kon.

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

 

endswell
dv 2018 –  “goed als ’t gedaan is” – crayon, bister – A4 – €25

Spelen dat het donker wordt (5/8)


Verlangen, bijvoorbeeld, dat de mist
de voorjaarsdag een glans verlenen zou,
alsof het verder niet meer hoefde.

Roerloos, hooguit, op het randje
en door heel gaarne te kijken,
zie je nog iets.

Voor beweging is de tijd te klein:
de klok vertikt een eeuwigheid, de trein 
ontwikkelt zich, een wijzersprong
en alles eindigt zoals het net begon.

Verlangen, bij voorbaat al, de hoop
tot het zichtbare te beperken.

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

hardly
dv 2018 – “loving sight in order to see” – pastel, crayon, bister – A4 – € 25

Spelen dat het donker wordt (4/8)


In tegenspraak jezelf de vloek ontzeggen,
verblind door hoe de zon zo ijzig laag 
op je oog slaat, en murw van de wind 
die je weer de andere hand dient aan te bieden.

Een hoofdvol kiespijn schud je 
meewarig de woorden toe,
voor het kwaadste spreken uitgedost:

het leed, zonder twijfel,
is de stilte aangewezen,
en waanzin het klapwiekend uitslaan 
van luttele veren. Heroïsch 

wordt er zelden des winters
een leven de dood aangemeten.

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

curses
dv 2018 – “vloeken van kou” –  bister, pastel, crayon – A4 – €25

Spelen dat het donker wordt (3/8)


Ontwaken, zo, getrouw de dag, zij
die plots het zonlicht ziet, die bij haar thee 
gedroogde abrikozen neemt, een dame
op haar stekje slurpend tussen vlagen 

regenval in januari en hij, vervloekt, 
die bevroren aarde van zich slaat in Mostar 
waar hij moorden gaat weer zo meteen
en voor een tijd nog wel, 
die zich niet door haar om de rekening 
roepen laat, noch stopt.

Zo getrouw de dag ontwaken dat zwijgen
respectabel wordt en elk gerucht 
van hoogste tijd gelijk 
de kop ingedrukt.

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

oblivion
dv 2018 – “getrouw de dag” – bister, pastel, crayon – A4 – €25

Spelen dat het donker wordt (2/8)


Van tuinwerk dromen, uitgespitte grond
en of je daar een parel trof? Niets 
bleef bewaard, hoe je het ook prijsgaf 
aan de tijd dat je nog bestond, hoe ook

je het van Griekse schoonheid, haar 
scherpte losgewrikt en van de aarde
afgebroken vond. Restant van een gaffel,
het uitgeroeste nagelgat gehecht al 

aan afwezigheid. Verwijdering. Afdoende 
werd het instappen op de trein te Booischot 
van scholieren nooit beschreven. Dood

is alles wat wij wakker zien. 
uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

gaffel
dv 2018 – “gaffel” – bister, pastel -A4 – €25

Spelen dat het donker wordt (1/8)


Spelen dat het donker wordt:
zo dook de boeman nacht
gebrild op ski's de kamer in, 
brak daverend het raam 
tot een spiegel van waarachtigheid.

Kijken dat het je ernst is:
vader met de lamp in het oog
en een rimpelende voetganger
op je glimmende voorhoofd  
voor je het gordijn dicht trok.

Dat het donker werd, speelde jij
en zij, die lachend aan haar fopspeen
trok, schreef even echt
de stand der dingen 
op het meten van de lat.

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

 

playing1
dv 2018 – “it must be it” – pastel, bister, crayon – A4 – €25