ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

101 Aanroepingen

101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze

don’t mess with a missionary man


versleuteld (behuist zij elke vrouw als alfabet) oh ik heb haar lief omdat de liefde haar tot woord verdingt, het letterlijke van haar wil in mij verzet mijn hemeltergende gebleir van het restje  leegte op de schimmenrijke bodem naar volledigheid. de voegen barsten uit de letters uit in klanken, motoren slaan bulderend aan & elke chip begint van haar te zingen. het lied staat hier voor haar & niemand peilt […]

Lees verder →

Jij weer


Reïncarnerend De lucifer die je kende & knakte is het stoffen staafje dat ik  plet tussen twee natte vingers die ik effen van je leen & ondertussen verlustigt u lieden zich in het begaan van het ene onrecht na het andere door mij halsbrekend & reikpiemelig uit het dwaze gehoekte van jullie woordelijke dwalen te breken , ik zie ik zie zeg jij (terwijl de hippe quizmaster klaarkomt op een […]

Lees verder →

Tijd is een diafragma


bloemlezing van het oofdloos verzet tijdens de moeilijke jaren 1945-1962 Besluitend met melkvlammen de grafadem in  zweefmonden  het tonggolven in volle zaadstulp die bulken maar  heilzang gaat bij sluitselpijn in de stemspleten knellen, juffrouw het hert HMS Spanningsberger – te jong in de sterfspijlen – afwaarts de tranenvloed éenogig  blijft – de dijen bekoren de dijen bekronen de dijen bekreunen de spil – hij dóór dorst te g(r)aan (doe de molensong) wit […]

Lees verder →

onrust het naderen & vragen


onrust het naderen & vragen in je zwartleren jekker met donkerrode spitsruiten je grijze  vleeslappen prondels tussen de zogklamp deze arm (neem een arm) deze hand (neem een hand) die je de mist aandraagt, in je haar opdrijft het  gefonkel in straatlamplicht, jij, oh jee, ja,  jij (allemaal samen)))) waar er op hetzelfde ogenblik (negen ballonnen in de wind) indien de klant met betrekking tot de uitvoering (guur & donker) […]

Lees verder →

Duister


Het duister met de kleffe armen slaat de kleffe armen om & om de natte dag. Diep oranje kleuren in mijn handen alle tonen die ik  vang. Er tokkelt iets van nu op fel gespannen snaren toen & nooit. Giraffen schuren traag hun hals in het slome wiegen van een donker groen. Ik ban de weemoed &  de warmte uit het donker in je lach. Ik schuif de ladder uit […]

Lees verder →

Nooit


[actueel geperforeerde retro-lyrieke mijmering vanop maar vlug & ver verwijderd van een draagvlak door Judith V. opgericht] Nee. Nu. Nu & straks. Of niet, nu de verwelkte daad gebaart in  droge kronkels van het raken bijna aan de kille tegels van de dood. Of niet. Of nu & nu het aan de grijze lippen net niet lippen gaat & nu het aan de starre tongen  niet wil likken & nu […]

Lees verder →

kristallen


de wereld zakt vervaarlijk weg de daken stormen op de hemel af de vogels zwenken ver om mij mijn stem versteent mijn lichaam breekt mijn taal verguist & waar de koude in het kille huist daar ruist nu zilt mijn stof een letterdans van zout een stuk kristallen ik dat eertijds hete adem in je natte hijgen was & straks vervalt tot glas verwordt van scherf tot schuren & dan […]

Lees verder →

fraai


de vrouw waarop ik draai is een platvloerse sloerie: het soort waarmee je niet of toch niet in haar bed vooraleer je die nachtomrande naden in je daden schriftelijk & onomstotelijk hebt bijgezet maar het samengaan van haar gedachten met het golven van haar onwil brengt mijn zinnen in vervoering tot een feit van dierbaar onverschil

Lees verder →

karnaval


Bloed ik niet als gij mij in de ogen kerft? Is mijn maag u dan niet naakt genoeg, mijn vel geen afdoend oponthoud? snijdt uitzinnig niet dit woord de hemel open? Voelt gij niet de doden in mijn mond te roeren staan, had mijn tong u daaromtrent teveel of net niet goed of niet die sprong? Waar wilt gij met uw pijnen in mij razen? Wie wilt gij dat ik […]

Lees verder →

Zomers


Het is nog koel dus doen we maar. Het lichaam niet is de gevangenis, het zijn de woorden eerder waartoe eerst gekomen wordt: ze sluiten aan, vervolgens in, & staan dan tijdig klaar. Ze slikken ogenblikkelijk de tong in & mijn mond. Ze rukken op terstond als het sidderen staakt waarmee ik mij & u & jij & al je liefde liefde in de kille zinnen van je warme lichaam […]

Lees verder →

KOOP


SFE 2005/4 Gebruiksaanwijzing voor Belgische Lichamen 2 Oostende, het jaar is 2000 : er waait zout aan & roest uit de bunkers. Zon splijt het plein, James trekt de lijn, er wordt al flink doorgestapt. Een stoet weldoeners zwengelt in steeds scherpere hoek de kerkklokken aan. Torpedo’s bonzen dreigend tegen de stalen verankering, de dag wordt gewogen, een veertje maakt het verschil. Het jongetje met kniebroek in de glazen kooi […]

Lees verder →

Opent


Het antwoord daar. De wereld is. Opent. Brak. Stem, lip met het misprijzen er donkerrood in. Onze rijkdom is haat een band die je niet zomaar achterlaat. Uw adem is perslucht, elk woord in zicht een nieuw monstertje in de centimeters opening. Ik heb minder. Veel minder. Hoe minder hoe meer ik. (Ik schoof uit & viel schreeuwend in de slangenkuil). (Het glijden. Het glijden). Af. Het angstzweet parelt. Kom […]

Lees verder →

De Klasse Hij


Hij opent stil het oog in trage golven waardoor je droge leven loopt. Hij duwt het raderwerk de olie in dat in je hoofd zat vast ineen. Hij glijdt je grotten door waar droef het water in het duister droop. Hij steekt je lichten aan waar elke lijn in schemering verdween. Hij brengt het ritme van de sterren in je starre lijf van grond. Hij zet het slijk in vorm […]

Lees verder →

De Klasse Zij


Zij murwt haar zinnen donker in je zwartste gaten. Zij smeedt je warmte aan het woeden van haar nacht. Zij klemt haar vlakken aan de rimpels als je lacht. Zij stoot je woorden af als koortsen op haar pracht. Zij schatert om de bonte schimmels van je nijd. Zij maalt je onmin snerend om tot dure spijt. Zij braakt de klaarte die als lust in u begon. Zij schittert waar […]

Lees verder →

Into the trees zo zongen The Cure


met dank aan Wiron voor dit plaatje HOUTERIG Ik ben de minnaar van je ogenblik. Ik ben al dichter bij je dan je ooit nog mij verzeggen kan. Ik neem je hand & trek het laken van je af dat op je huid je huid met linnen in het wit verplooide & verhing. Het laken flappert wild het nachtzwart in. Het laken suist & klapt het donker uit. Het laken […]

Lees verder →

voordracht van de klassen


de klasse ik ik ben het doorgeefluik van je verlangen ik heb je handen in de letters van mijn ik gevangen ik laat je reddeloos & vochtig in je leven hangen & je verhardt weldra tot rijm in mijn gezangen ik zie je takken, hoor je doods verdorven liefdespraat ik zie het witte blinken in je roodomrande haat ik draai de poorten op je ogen in het slot je blijft […]

Lees verder →

INGEDUT


Ik, nu ik staar : de wereld draait mij los van jou & bij god verdomd in gebreke. Het licht puft muf gordijnen door, de dag hoeft niet zonodig. Baaldag. Jij, nu je slaapt : de wereld is je glad ontgaan, nergens aan je lijf is iets mislukt. Totdat je lacht in je droom, natuurlijk. dv 2000, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze” PDF: 101eigentijdse_schijf1_a5_final 8/04/2008

Lees verder →

Chiraal


Blijf mij bij , verdrijf toch niet, ik zal omstandig strelen heel je huid & in je broosheid teder stromen wekken tot je trilt & als je rilt je angst onmiddellijk verbrijzelen, restjes pijn secuur uit groeven vijlen tot haar vlies je leden sluitend dekt & in je mond bij gulpen goud haar stilte stokt, haar hitte stulpt. Blijf bij mij, verdrijf haar niet, ik heb haar leegte in je […]

Lees verder →

PASTORAAL


1 Dat geschipper liefje, hoeft niet meer. Het strand is uit, de hemel af, die heeft de em tevreden uit haar hel geheven. De zee valt stil, ze golft nog uit in lauwe kabbeling. & Ook de zon zijgt neer, het zand verschittert in haar radiatie tot een ál van glas. Ik kijk erdoor & zie je weer zoals het was. Het bed was weken ons een troon, de vale […]

Lees verder →

constanten van het U


Download het mp3 bestand de klasse U “Woorden, ze deugen niet” Herlinda Vekemans, Herhaald onderwerp in Buiging ISBN 90-5655-283-X U bent het Ene , Oorzaak, Middel & het Al. U zegt mij van uw Wet het rijmen aan & het verhaal. U maakt de muze af tot vrouw & mij tot haar vazal. U buigt elk zwijgen om tot einde van uw Taal. U zuigt het leven op, de vreugde […]

Lees verder →

methoden van het jij


de klasse jij jij bent afwezig als een veld van ongebruikt geheugen. jij bent een al met niets nog opgevuld & vlak & leeg. jij zet het afgedane op als initiële boord van het verlangen. ik schrijf je neer & af om jou te zien & wil dan meer. jij zuigt mijn woorden aan & gomt werktuiglijk alles uit. jij breekt het zuchten als een muffe aanslag uit mijn keel. […]

Lees verder →

functies van het ik


de klasse ik ik ben het doorgeefluik van je verlangen ik heb je handen in de letters van mijn ik gevangen ik laat je reddeloos & vochtig in je leven hangen & je verhardt weldra tot rijm in mijn gezangen ik zie je takken, hoor je doods verdorven liefdespraat ik zie het witte blinken in je roodomrande haat ik draai de poorten op je ogen in het slot je blijft […]

Lees verder →

Genoeg


De luchten klinken onder druk tot klanken. De klanken vluchten in de muffe woorden. Het stof stuift uit de dode boeken. Genoeg. Ik doe het licht aan als het uit is. Ik doe het licht uit als het aan is. Ik doe het kleed uit dat je draagt. Ik licht het vel op dat je schraagt. Ik duw de zwaarte uit je zucht. Ik ben in u. Jij bent in […]

Lees verder →

de tijdsgeest vannacht, mijn duit in de keel


Deep Throat* Dezelfde bergen bergen hetzelfde: te zijn aaneen, hartstochtelijk. Peenemunde, rocketshafts, uniformen wriemelen richting de Gloeiende Kluster van Kleur. Aber euch, in het zog: onmemorabel. Jonge slurfen die bloedeloos hun wasdom tot een klemnet arceren. De streep door het berekende. Het zeer in de stem, fragiel barok of viraal orgaan, engel met een klit haar in de keel. Test es. Ik spuwt het spuwsel zoals wij haar spuwen. Leef […]

Lees verder →

er komt nog wat


DE HOEK IS NIET OM twee improvisaties op Iraakse maqâms van Munir Bashir ‘if it has an ûd we can bomb it’ George ‘Burnin’ Bush III I nono niet is niet is niet niet is niet is niet de hoek is niet de hoek er vallen bladerdraden flardenbekers plastic- schilfers oliesaus & groentenfolders in nee nee de hoek is niet de hoek is niet om niet is niet is niet […]

Lees verder →

sluurbok aalzong sliergoor klaf


ROZIG roos pr stoort ond teh roesten rood s & a te chroom ros te ordén vr oa groenen wu a hegen tua tukatukatuka bukklschudl sprudlmunde 3,2,1 sluurbok aalzong sliergoor klaf —————————-> VERO VERO KINA VERO VERO KINA VERO VERO KINA vero vero kina roo ro roo ro roo ro roo ro Roo RRRRR   sluurbok aalzong sliergoor klaf RRRRR Roo ro roo ro roo ro rooorror roo kina vero […]

Lees verder →

bij de nataliteitsindigestie


      BREUGELS   tel je de lettergrepen wel? suis je de juiste oren in? zit de rijmslag goed? is het dekentje warm? hoor   je het vegetale kromtakken door ik denk vergilius beschreven de trage nijd zoals enkel bomen boomdulden kunnen in het bos, naast & onder het zompige maanschuiven? zie je treurnis haar volle gestalte aankrabben dan? kan je de g*dsnaam al kaakploffen? vraag je tijdig om […]

Lees verder →

VERSCHROEIENDE


” As I walked out tonight in the mystic garden The wounded flowers were dangling from the vine I was passing by yon cool crystal fountain Someone hit me from behind ” Bob Dylan – Ain’t Talkin’ — gij zwiept & slaat mij in uw bulderende zwijgen gij torent uw rilangsten ijl of koert onder lichaamswarme daken de omkrullende korstjes op de pruillippen die zich stulpen om & om het […]

Lees verder →

a-logie / (ze)e-cloge


(SCHR)EEUW(ER)IG (‘eat ur heart out, horace’) de ogen scheuren van het afzien af de monden breken al het aanzien op de lippen barsten open de rimpelhuid verpulvert het slaan van metersbrede bekkens op het slaan dat in het slaan daarvan haar stem verheft- kabaal dat in kabaal vermeerdert, de strik die rond het niets het niets hervindt – het helder blauwe water dat ons dra van stilte ook het stilzijn […]

Lees verder →

naar punten graaien


STOKZWART Daar bij het gedwarrel bij het wieken opwaarts met de wind van het gevallene de kraai met de spermuil open stokzwart graait in de fluks naar het sterfpunt & het sterfpunt raakt meteen zo de origine van het zeggen zoekt de gehelmde nijlpaardruiter Ridder Dapper de dappere nijlpaardridder bij het naamsontrafelen, zo het kromme vingertje kromt ons om & wijst het eigen hoekje in naar de gedagtekende in de […]

Lees verder →

101eigentijdse_schijf1


              dirk vekemans   101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze R.I.P. 2005-2007 etc       101 eroretorieën in diverse installments – schijf 1     INHOUD Voorwoord: de dichter tot de lezer, terzijde Afwezig Ascetisch Behoudsgezind Dissipatief Egyptisch Horatiaans Italiaans Kathaars Laconiek Maritiem Momenteel Ochtendlijk Peristaltisch Pribamiaans Religieus Therapeutisch Zakelijk                     Voorwoord: de dichter […]

Lees verder →

Behoudsgezind.doc


Behoudsgezind   wij, onze lijven met andere lijven bezig zijnde die onder ons gezegd de lijven van de anderen zijn die er het zwijgen toedoen, met geen arm dus buik of vingernagel de rottende code van ons lieflijk kabbelende gewauwel uitraken maar ons wel met de schuld van hun falen doen betalen voor wat? ach wel ja o dat,- wij, die de tong roeren in monden ons vreemder dan de […]

Lees verder →


Pribramiaans ‘He [=Karl Pribram] believes that conscious experience is the act of correlation itself and that correlation occurs in the dendritic structures by the summation of the polarisations (and depolarisations) through the processes in the dendritic networks’ Jeff Prideaux (WCU) in “Comparison between Karl Pribram’s “Holographic Brain Theory” and more Conventional Models of Neuronal Computation”, XXXXX, Compiled and edited by XXXXX, XXXXX 2006, ISBN 0-9550664-4-1, p82 Beeld je in dat […]

Lees verder →