de klasse Het

Hoe het ook zij, zegt het, zo is het en het wijst zich aan
waar het niet is. Het is me wat: het noemt zich je van het
maar heeft geen naam, het gaat vooruit tot het er is,
maar waar is het? vergeet het maar, we zijn het kwijt.

Het is goed en het is kwaad, het is beter dat
men het niet weet want het is de hoogste tijd
zegt men, en dan meteen ook al te laat. Het wordt
bevestigd ook: het wordt hier heel vaak gedaan.

Het regent, het sneeuwt, het hagelt en het stormt
en naar het schijnt is het uitzonderlijk dit jaar
het is het schone en het ware goed dat het er was,
het wil ook wel, maar zie jij het nog wel goed komen?

Ach wat zou het, ’t is erg, het gaat, het maakt niet uit,
het is voorbij, het is het om het even, het is een vloek
verdomme als het zo is, het is om zeep, gedaan, het is
bij god het zijn dat er niet is, niet was en nooit zal zijn.

7/07/2019

noot: deze klasse is een onderdeel van het protocol benodigd voor een geldige lezing van de Aanroepingen en andere packages van de NKdeE lyrische codebibliotheken. Elk gebruik van de desbetreffende klasse in die pakketten instantieert, vervolledigt en/of overschrijft deze klasse of gebruikt haar methodes.

dv 2019 – ‘het’ – potlood – A6

Duits

Zie je, Schätze, mensen
in dit park van menselijke zaken,
vrome mensen, stemmig en wellicht
eensluidend met het stoffige
van deze zomernacht
hun wulpse conversatie?

Hoor je ritselingen
in dit gras en klavecimbelerig
het knetterende zingen van vuur
dat zich in duizenden vleugels
vliezig vel op vel
tastbaar bewogen verteert?

Voel je strak mijn handen
rond je lijf geklemd, vingers wriemelen
rond eindjes been en ogen priemen
in het weeïge wijken
van je hals, het zilte
parelen van zweet op jou?

Ruik je fijntjes, Liebchen,
giftig geurend gas in deze zak van angst,
wasems in de bloei van barbecues,
leven dat zichzelf verast,
opgewonden water
dat mijn mond, mijn maag uitbraakt?

Likt je tong het poeder
dat ik in de schuren op mijn akkers meng,
nippen je besmeurde lippen wijn
die in mijn aderen kolkt
en eet je mee van mij,
vlees dat in je stad verzengt?

inputtekst (2000)

dv 2019 – AR van ‘Duits’ – A4

egyptisch

In tegenspraak, uw zinnen tergende,
soit disant als plaag
in duizendvouden dit moment :
hoe langzaam ik je
open, hoe uitgesplinterd in
mijn oor het kirren
van je oudste lach weerklinkt.

Ik, de schender van je opgeruimde
staat, force majeure, riet
dat splijtend naar je diepte dingt :
in vreemde luchten
mond ik uit, stof strandt op mijn tong
van onbesproken
kamers, tomben blauw in jou.

Jij, op barricaden spinnende,
aardse liaison,
omkaderd vlees dat lacht om mij :
langs brede lanen
redt je oog het moeiteloos, deint
je onbewogen
hoofd in wervelingen mee.

Zij, haar museale schoonheid is
vanzelfsprekend nu
in stilstand bevende nabij :
schril tableau vivant,
van hoe je uitverkoren door
haar zee mag komen,
hoe mijn leger sterft in jou.

inputtekst

dv 2019 – AR van ‘egyptisch’ – A4 – potlood, crayon, bister

ongegrond

Niet eens beweegt
haar hand: het boek
ligt jarenlang open
op dit onbeschreven
blad:

dag na dag en
uur na uur zie
je in haar blik seconden
afgemeten staan

die het moment
millennia verdagen
waarop je haar het
woord kon vragen.

Zo heeft ook de lucht, zegt
men, rond een klaproos
geen weet daarvan.

dv 2019 – AR van ‘ongegrond’
inputtekst (1994)

uit de vroege geschriften (1992-93)

de teksten uit dit boekje zijn mee opgenomen in Rigorisme:

3 eigentijdse manieren om de muze te aanroepen

adoration.jpg
dv 2018 – “l’adoration des nanettes asémiques au printemps de l’ ère post-litteraire”

ATTENT

het
oude
liedje schoot
haar doel voorbij,
keert nu weer om zichzelf op te rapen.





GEIL

onder de maan tjirpt
gehurkt als een bidsprinkhaan
de naakte ziener





VERSTANDIG

de maan is vol, de man is hol
het ware beter dat het niet
opnieuw begon.

zomers

zomers

Het is nog koel
dus doen we maar.

Het lichaam niet
is de gevangenis,
het zijn de woorden
eerst die er toe doen:

ze slikken in
het strelen strelen in
& dan hun tong &
in hun mond de mond;

ze sluiten aan
vervolgens in & staan
dan klaar met daden
waar geen mens om vroeg;

ze rukken op
zodra de stilte stopt
met schuren aan de
oevers van jouw zucht,

& ik liefde
in de kille zinnen
van jouw besproken
lichaam achterlaat.

 

2008-2017, uit  “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze”

 

 

het fatum van de schriftuur

de tirannie van de commerciële orde waartoe de praktijk van het creatieve schrijven zich grotendeels heeft laten inlijven (het normatieve van de ‘productendwang’, de ‘bundeltjespowesie’, de ‘bankzitters in de prijzenwachtrij’, de infantiel-corrupte subsidiepolitiekjes, heel dat misselijkmakend gedoe waartoe de ‘literatuur’ verworden is) is erg, de dwingelandij van de ‘sociale netwerken’ is zo mogelijk nog erger.

voor enige vrije beleving van de schrijvende creativiteit is blijkbaar allengs geen ruimte meer. tja.

aldus wordt het schrijven dat zichzelf ernstig neemt  gedwongen om een ‘zuiver’ schrijven te zijn, terwijl het niet liever zou willen dan zich middenin de nooddruftige samenleving te bevuilen aan alle mogelijke besmettingen.

dat heeft twee consequenties, wat ik zou wille noemen het dubbele fatum van het hedendaagse creatieve schrijven:

  • het wordt teruggegooid op de essentie, de ‘main thread’ (functie) van haar programma en dat is en blijft een ‘wegschrijven’ van de ervaring gericht naar de afwezige lezeres in een misschien al even afwezige toekomst (de gave van het schrijven als opgave)
  • het wordt, in de prehistorie van de AI-complete, en in haar aldus ‘uitgezuiverde vorm’, gedwongen aansluiting te zoeken bij, ingelijfd in het niet-menselijke schrijven

met een fatum ga je om zoals met andere wetten van de natuur zoals de dood of het kapitalisme. elk verzet is energieverspilling, alleen in de aanvaarding is er geborgenheid te vinden/maken waarin de liefde als een entropie-eilandje haar buiten kan blijven bepalen.

 

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

 

duister

duister

“muzerot”
dv 2007, ink & water color on paper, A4, €45

 

Het duister met haar kleffe armen slaat de kleffe armen om
& om omhelst de dag. Het schuiven schokt, het is discreet, er
zit staccato in het rot. Er tokkelt iets van nu op de al te fel
gespannen snaren toen & nooit. Er braakt. Giraffen schuren traag

hun hals in de wiegewals van donker groen. Krak. Ik knip de
letters warmte uit het donker in jouw lach. Maanklomp, kil. Ik
schuif de ladder uit tot hoog boven de daken. Het licht vervalt
ook daar maar hier kan ik misschien nog aan een einde raken.

Alle vormen glijden nu in vormen weg & takken braken takken
uit hun slierten wak gebladerte. Wortels duwen grond op grond,
de kraaien pikken wormen alsof jij niet meer bestond. Ik weet

niet waar jij bent. Jouw naam ben ik vergeten. Ik gil. Jij trilt
waar ik mijn handen leg, de aarde tolt, jij was mijn lijf, mijn goud,
de wereld die ik verdwijnende in jou om haar heb opgebouwd.

2008-2017, uit  “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze”

 

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

 

de klasse HIJ

zelfportret_als_sekteleider

“zelfportret als sekteleider” uit het A4 scratchbook
dv 2004, pencil on paper A4

noot: deze klasse is een onderdeel van het protocol benodigd voor een geldige lezing van de Aanroepingen en andere packages van de NKdeE lyrische codebibliotheken. Elk gebruik van de desbetreffende klasse in die pakketten instantieert, vervolledigt en/of overschrijft deze klasse of gebruikt haar methodes. Het betreft hier, in vergane/vergaande/uitrottende literaire terminologie een overcodering (surcodage) van  het begrip ‘intertekstualiteit’ of ‘thematiek’.

Deze overcodering is misschien verwarrend voor de lezer maar noodzakelijk in functie van de NKdeE Kairotiek (kort door de bocht: de esthetica van de Kathedraal) omdat er anders geen valabel Moment voor de code kan bewerkstelligd worden. Er is in de programmatie nu eenmaal objectconsistentie vereist, een evidente humane beperking. Zie vroeger. Alles op z’n tijd è.

 

de klasse HIJ

 

Hij opent stil het oog in glazen poorten waardoor je leven loopt.
Hij ploeft het raderwerk de olie in dat in je hoofd zat vast ineen.
Hij glijdt je grotten door waar droef het water in het duister droop.
Hij steekt de lichten aan waar elke lijn in schemering verdween.

Hij brengt het ritme van de sterren in je starre lijf op gang.
Hij zet jouw slijk in vorm & wrijft de vormen om tot glanzend brons.
Hij boort een tunnel naar de ochtend in een nacht die nooit begon.
Hij spreekt de taal van vóór men jou verkopen kon in Babylon.

Hij zaait het leven waar de aarde barst van lijken in de grond.
Hij snoert het onrecht aan het onrecht tot een mandje gouden eeuw.
Hij brengt weer eenvoud in je lakens & gooit je plat met verse sneeuw.

Hij zet de wereld om in huid & staal & tong & glanzend porselein.
Hij sluipt je bloedbaan in, je hoest hem op, hij maalt je hersens fijn.
Hij was een vonk, het is het vuur, het brandt je op, hij is een zwijn.

 

2008-2017, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

de klasse Zij

zij

dv 2006 -potloodtekening A4

noot: deze klasse is een onderdeel van het protocol benodigd voor een geldige lezing van de Aanroepingen en andere packages van de NKdeE lyrische codebibliotheken. Elk gebruik van de desbetreffende klasse in die pakketten instantieert, vervolledigt en/of overschrijft deze klasse of gebruikt haar methodes. Het betreft hier, in vergane/vergaande/uitrottende literaire terminologie een overcodering (surcodage) van  het begrip ‘intertekstualiteit’ of ‘thematiek’.

Deze overcodering is begrijpelijkerwijze verwarrend voor de lezer maar noodzakelijk in functie van de NKdeE Kairotiek (kort door de bocht: de esthetica van de Kathedraal) omdat er anders geen Moment voor de code kan bewerkstelligd worden. De deiktische aanspreekpunten ‘ik’, ‘jij’, ‘u’, etc., de persoonlijke voornaamwoorden met de betekenis waarmede zij in de code van de klasse beschreven worden, moeten gecompileerd worden, door de poort van de Lezing om tot bruikbaar en oproepbaar object te worden omgevormd. Het is een noodzakelijke reïficatie. Zie vroeger.

Alles op z’n tijd è.

 

de klasse Zij

 

Zij murwt haar stralen in de plooien van je hel.
Zij smeedt jouw kilte in het woeden van haar nacht.
Zij scherpt haar vragen aan de snede van een zwaard.
Zij stoot jouw woorden af als korsten op haar pracht.

Zij schatert om de bonte schimmels van je nijd.
Zij maalt je onmin smalend om tot min & mond.
Zij braakt al klaarte voor je lust in leed begon.
Zij is al zon waar jij nog maneschijn bezong

Zij slaat de armen om & lachend uit je kom.
Zij keert de aarde vruchtbaar voor jouw zuchten om.
Zij breekt het ijs, ontsteekt het vuur & spettert zuur.

Zij schrijft jouw leven uit in minder dan een uur.
Zij draait haar wensen als een fishstick in je om.
Ik richt haar aan in u, zij is uw reinigende kuur.

 

2008-2017, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

de klasse JIJ

 

 

jij
“Jij” – dv 2017, naar een jeugdtekening uit 1979 – ink & water color on paper, 15×10 cm, €20

 

 

noot: deze klasse is een onderdeel van het protocol benodigd voor een geldige lezing van de Aanroepingen en andere packages van de NKdeE lyrische codebibliotheken. Elk gebruik van de desbetreffende klasse in die pakketten instantieert, vervolledigt en/of overschrijft deze klasse of gebruikt haar methodes. Het betreft hier, in vergane/vergaande/uitrottende literaire terminologie een overcodering (surcodage) van  het begrip ‘intertekstualiteit’ of ‘thematiek’.

Deze overcodering is begrijpelijkerwijze verwarrend voor de lezer maar noodzakelijk in functie van de NKdeE Kairotiek (kort door de bocht: de esthetica van de Kathedraal) omdat er anders geen Moment voor de code kan bewerkstelligd worden.

Zie later. Alles op z’n tijd è.

 

 

de klasse Jij

Jij bent afwezig als een veld van ongebruikt geheugen.
Jij bent een al met niets nog opgevuld & vlak & leeg.
Jij zet het afgedane op als initiële boord van het verlangen.
ik schrijf je neer & af om jou te zien & wil dan meer.

Jij zuigt mijn woorden aan & gomt werktuiglijk alles uit.
Jij breekt het zuchten als een muffe aanslag uit mijn keel.
Jij sluipt mijn zinnen in & stelt er elk begin van uit tot nooit.
Ik stamel & ik stotter, ik zoek je lichaam jankend in geluid.

Jij trekt mijn vingerspieren in een letterlijk verband.
Jij zet mijn ogen af & steekt mijn hand in ijs & brand.
Jij jaagt het stromend bloed naar een ondraaglijk bestand.

Jij houdt mij van je einder weg omdat mijn sterven je voltooit.
Jij stelt jouw lichaam in zodat ik alles als een vaststaand feit herschrijf:
ik snoer jouw op & aan mijn geest, mijn ziel, dit hunkerende lijf.

 

2007-2017, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze”

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

wreed

rats
dv 2009 – ink & watercolor on paper, varnished, 24×18 cm, €75

 

Verdwijn ik niet
als jij mij ziet?

Bloedt mijn oog niet
in jouw lege wereld uit,
smelt mijn hand niet
kleverig je polsen langs,
je vingers ver weg in,
als jij mij roept, mij raakt?

Ik sta, ommuurd als jij
door eender traliewerk,
& geef jou slaafs bevelen door
die ik spartaans van haar
ontving : spreek niet,
zeg niet hoe doods ik jou,
jij mij de dood instoot.

Los ik niet op in jou,
in haar,

in u?

2000-2017,  uit ‘101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze’

 

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

zakelijk

zakelijk

“play it again”
dv 2017, ink & water color on paper, 25x21cm , 110 €

 

Wonderbaarlijk noem je
hoe haar stem mij vangt
& ik van jou versleept
op harde grond bevlogen
kronkels maak.

Betoverend vind je
elk gebaar dat ik
van haar op jou verhaal
& hoe haar lijf in elke
streling past.

Zaligmakend heet het
als ik in je krul,
je tongen vurig lik
& al gods heerlijkheden
uit je dwing.

Vergis je niet in haar,
mijn lieveling : je
kreeg van haar die zwoele
stem, dat golvend haar, mijn
zilverling.

 

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

slaafs

steichen

“naar Steichen’s ‘Der Spiegel’ (1902)”
dv 2017, water color on paper,18×24 cm, €45

 

Slaapwel, slaap nu, slaap niet.
Verhef je fijnst besnaarde gil
tot in je spiegel plotse barsten
elke stilstand woest verdoezelen.

Breek dan, in jouw dag die sterft,
mijn boerse woorden aan,
ontrafel mij tot ik
die aan jouw voeten lig & zing

van hoe je heilig bijna
bij mij lag, niet bij mij ligt,
tot mij verworden zal. Omarm
mijn schaduw in jouw diepste nacht,

lees mij tot ik dronken dans
& schenk het oude glas
nog éénmaal vol voor mij & drink
& droom, droom niet, droom zacht.

2000-2017,  uit ‘101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze’

 

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

religieus

lareligiosa_kleur
“la religiosa” – dv 2007-2017, ink & water color on paper, A5 – €30

 

Er is geen tijd
& niets staat ons te wachten.

Er is geen bed
waarop mijn nacht geschreven staat,
maar dagelijks
is je schoonheid krijtend
op mijn zwartgeblakerd land
een toverzang :

geborgen klank van zilversnaren,
handen, dansend,
die mijn talen breken,
klakkeloos van liefde spreken,
alsof geen wervelstorm
ons in die oogwenk ooit
nog raken kon.

Er is geen tijd
& niets staat mij te wachten.

2000 – uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze”

 

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

pastoraal

 

pastoraal

dv2009 –  “la muse asemique” ink & water color on paper, varnished, A4, €150

1

Dat geschipper liefje, hoeft niet meer.
Het strand is uit, de hemel af,  de em
is  uit haar hel geheven. De zee
valt stil, ze golft nog uit
in flauwe kabbeling.

& Ook de zon zijgt  neer, het zand
versmelt in radiatie tot een ál van glas.
Ik kijk  erdoor & zie je weer zoals het was.
Het bed was weken ons een troon,
de vale lakens van het licht in dikke plooien
tot een stralend wereldbaken opgericht,
&  jij er zingend middenin.

Ik maan je aan in dat bestaan.
Altijd moest ook toen al
altijd vlugger gaan.

Ik maak je leeg vertelde zinnen nu weer boordevol
ik vul de holtes van je dromen tot ze bollen
vol van infernale glinstering. Ik herneem
jouw tekens uit een pastoraal verhaal.

 

2.

Kom, sla je zomerrokje om je badpakslip,
sluip druipend weg langs zanderige wegels,
toeter tonen met getuite lippen, klak
verwachtingsvol je tongetje & rep
je billen in het ritme van een deuntje
dat je dapper maakt & los van zeden.

Haast je, hemelelfje, kom & speel
voor mij het hamelmeisje op de weide
in dit lang vergeten achterland, haal
je handen langoureus & onverschrokken
door mijn korzelig vergroeide vacht, schurk
je dijen droevig langs mijn grijze sik
& spreek mij nostalgiek terwijl ik snik
van rijke oogsten of  plagerig van  ‘t zicht
uit kelderkamerramen op de spieren
van je vaders knoeste meesterknecht.

Schuddebollend sta ik straks wel weer
het likken toe aan bokkehieltjes
& het haken van je blauwe blouse
aan mijn afgeknotte stompjes hoorn.

 

3.

Breekt uit het kader dan in bliksemflitsen
& stort het natte stomend op de hitte in?
Kom  in mijn stal & berg je tere lijfje
voor des donders droeve buldering.

Haal je daar het zilte zweet & schimmen op het lijf
van spinsels in mijn maan- en winddoorlaatbaar
krocht, hecht je hijgen aan het kattenkrijten
buiten in de duisternis, waar de wereld
naar zijn wet & uit gewoonte aan het razen is.

Stop je morrelende borrelen dan
bij het krols gezwiep van hagedissen,
slaak je diepste zucht met kille tong
onder, dieper, dáár waar ik
al heel de tijd zo donker droef
& hoekig nors van zong.

2000-2017  uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze”

peristaltisch

 

demenster
“de menster”
dv 2006 – ink & watercolor on paper A5, €45

 

Weef mij het rag, Vernuftige, & de nevel,
draai de stof van uw listen bol in mij, om
& om uw vinger die zich in mij vormt &
dans mij, als ik snak & grimmig naar u hak,

jouw fraaiste zijden weetjes voor, lucht je
hartje & jouw jurk van glim gedroomde draden
op & op tot op je buikhuid halogene spotjes
zon weerschijnen,  licht dat moet verdwijnen
bij het aardse briesje dat ik tastend
in de zwarte plooien warmer maak:

drijf uw hand dan onverwacht in mij,
schep & diep & schrijf mij
brandende uit : daar sis ik al
op steen & roest & smeer ik u
in blaar & vers & vloeken uit.

2000-2017, “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

overdrachtelijk

acbloem

“de bloemenzoen”
dv 2017, uit het ‘A5 letterboekje voor AC’, nog aan bezig

Was je als een lelieblaadje
dat ik onder handen had,
een vale rest die moeilijk
van mijn vingers ging?

Werd je als dit zomerse gras,
zachtaardigheid, eens aangedrukt,
een tijdelijke vorm van tederheid
maar dra weer ongezien ?

Was je als een vlinder beter
ver van mij gebleven toen,
toekomst die niet ik
maar mij in handen had ?

Wil je dat ik verder vragen
bij jouw lichaam stel, jou
de liefde letterlijk
het naakte vel op spel ?

Of kijk je mee naar hoe de zon
haar licht zo speels verstrooien kan
& vlekjes vijverwaterschimmering
op gindse boomstam zet? Tergend

langzaam, nonchalant
strijk ik voor ons uit
de vele vouwen, rimpels in
het woord herinnering.

2000-2017, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze”

 

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

momentaan

momentaan

“groteske: de gift van de muze”
dv2005, 24x18cm, ink & water colour on paper, varnished €350

Niet eens beweegt
je hand : het boek ligt als gegoten
sinds jaren open op dit blad.

Het linkerkinderwagenwieltje
waar een slag aan zat,
heeft zich voor twee maanden
in het voetpad aan je voet
plots stuikend klem gereden :

des moeders vloek klonk simultaan
met mijn geslaakte zucht, je schouderblad
stak uit haar blouse heel precies & puntig
alle lentestralen uit & brak
in de wolken boven mij
een regen aan van weken.

Dag na dag & uur na uur
zag ik in je blik
seconden afgemeten staan

die het moment
millennia verdaagden
waarop ik je het woord kon vragen.

Niet eens je hand bewoog.

2000, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze”

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

Maritiem

maritiem

dv 2006, 18×12,5 cm ink & water color on paper, varnished

 

Omdat jij toen toch zo doordacht
het kleine meisje speelde
& elkeen die naar je lachtte
vol ontzetting na één nacht
nooit meer uit zijn woorden kwam;

omdat de giechel mij beviel
waarmee je om het leven gruwde
& elke waarheid die ik sprak
jou even kostbaar was als het ivoor
dat in jouw mond vergeelde;

omdat er verte in jouw ogen stond
& schoonheid zich die tijd
met jou had aangekleed :

kom & berg nu blozend maar
jouw sterren in hun kastje
gooi onachtzaam al jouw linnen
aan de haak, pulk dat strakke koordje
van je haardot los, snoer je leegte
rond het mastje dat ik maak.

 

2000, uit “101 Eigentijdse Aaanroepingen van de Muze”

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

Laconiek

Leef je dagje, zweveteefje,
want ik kleef je lieve lijfje aan
als aarde ’s nachts aan lucht.

Drink je wijntje, fuivetrijntje
want ik zwelg je klanken tot het barst
& knarst van stille pijn.

Lik je ijsje, snoepedoosje,
want ik kauw je zinnen tot het bloedt
uit bleke blaadjes roos.

Lach je lachje, linkepinkje,
want ik maak je sprookjes groot & hol
vol droeve gorgeling.

Moraal :

Strijk je kopje, zwavelstokje,
want ik ben vuur waar jij niet bent,
& water waar je zwemt.

2000, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze”

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

kathaars

kathaars
dv 2004, ink & water color on paper, varnished 18×24 cm, €200

 

Ik zocht de bloem die in haar
cirkel brandde (haar naam
is uit elk boek geschrapt).
Een tempel had ze niet ;
ze bleef soms even in profiel
op natbestoomde ramen staan.

Zij is wellicht sinds lang
in walm & kreten opgegaan
& wat een kerksteen ademt
van de treurnis om haar dood,
heeft niets van het afgrijzen
dat in steden flinterfijne groeven zoekt,
de kleinste plaats om niet zo hoorbaar
menselijk te hoeven zijn.

Liefde is het niet & waarheid evenmin,
maar als jouw blik, mijn liefste
dartel erzatz-ding, zo godverlaten geil
van opgehoopt verlangen op mijn leegte
stuit & ik barbaars gemeen alweer
haar wezen diep in jou bemin,
dan weet ik dat ik snikkend sterven zal
& onvoldaan door het gebrek aan geweld,
de tederheid, waardoor jij nu zo stilletjes
& rillend aan het gillen gaat.

 

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

italiaans

italiaans
dv 2004, ink & water color on paper, varnished 24×18 cm, €175

Unheimliche, van wrok verkrampte teef,
misnoegde enkelinge, van elke zin
onterfde, hoogbejaarde slet, jij,
die van je knekelhuis de grond
verspeelde & mekkert nu, je lot bejammert,

jij, die nu je veer is afgewonden
naar je doden lonkt met open mond
& pruilt omdat je bij de gratie
leven moet van opgeklopt verbeeld
verlangen, vlees dat rot je lijf bespot :

komt nader, schatje, kom & dans
voor mij, mijn byzantijntje,
draai je oude botten lustig
in een farandole, con zelo,
toe maar : languente, dolce,
mesto, patetico, piu mosso,
irato, tempestoso, slentando,
poco a poco meno sentito,
secco, senz’ espressione, morte.

 

2000, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze”

 

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

horatiaans

horatiaans_kathedraal-moeder
dv 2004 ink & water color on paper, varnished, 24×18 cm, 275

 

Zie je, Schätze, mensen
in dit park van menselijke zaken,
vrome mensen, stemmig & wellicht
eensluidend met het stoffige
van deze zomernacht
hun wulpse conversatie?

Hoor je ritselingen
in dit gras & klavecimbelerig
het knetterende zingen van vuur
dat zich in duizenden vleugels
vliezig vel op vel
tastbaar bewogen verteert?

Voel je strak mijn handen
rond je lijf geklemd, vingers wriemelen
rond eindjes been & ogen priemen
in het weeïge wijken
van je hals, het zilte
parelen van zweet op jou?

Ruik je fijntjes, Liebchen,
giftig geurend gas in deze zak van angst,
wasems in de bloei van barbecues,
leven dat zichzelf verast,
opgewonden water
dat mijn mond, mijn maag uitbraakt?

Likt je tong het poeder
dat ik in de schuren op mijn akkers meng,
nippen je besmeurde lippen wijn
die in mijn aderen kolkt
& eet je mee van mij,
vlees dat in je stad verzengt?

2000, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze”

 

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

gaussiaans

gaussiaans
dv 2004, ink & water color on paper, varnished 15×10 cm, €200

 

Ik, nu ik staar : de wereld
draait mij los van jou
& bij god verdomd in gebreke.

Het licht puft muf
gordijnen door,
de dag hoeft niet
zo nodig. Baaldag.

Jij, nu je slaapt : de wereld
is jou glad ontgaan, nergens
aan jouw lijf is iets mislukt.

Gaussiaans vervaagd
droom je van ons.
Het geluk is daar
wanneer je lacht.

2000-2017, uit “101 Eigentijdse aanroepingen van de Muze”

 

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

egyptisch

egyptisch
‘Egyptisch’ – dv 2004 ink & water color on paper, varnished, 24×18 cm, €175

In tegenspraak, uw zinnen tergende,
soit disant als plaag
in duizendvouden dit moment :
hoe langzaam ik je
open, hoe uitgesplinterd in
mijn oor het kirren
van je oudste lach weerklinkt.

Ik, de schender van je opgeruimde
staat, force majeure, riet
dat splijtend naar je diepte dingt :
in vreemde luchten
mond ik uit, stof strandt op mijn tong
van onbesproken
kamers, tomben blauw in jou.

Jij, op barricaden spinnende,
aardse liaison,
omkaderd vlees dat lacht om mij :
langs brede lanen
redt je oog het moeiteloos, deint
je onbewogen
hoofd in wervelingen mee.

Zij, haar museale schoonheid is
vanzelfsprekend nu
in stilstand bevende nabij :
schril tableau vivant,
van hoe je uitverkoren door
haar zee mag komen,
hoe mijn leger sterft in jou.

2000, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze”

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

evasief

alomtrent

‘evasief’ – dv 2004 ink & water color on paper, varnished, 24×18 cm, €175

 

Als het blad met mijn gedachten
baldadig nu & vergenoegd,
door misverstand, door overmoed,
de waan die jij in mij verwekt,

zwart op wit wordt afgedrukt,
als jij mij knelt, woorden tomeloos
rond mijn daden spelt die ik niet
in mij draag, niet dragen wil,

als jij mij zoent, mij neemt,
genadeloos tot vent ontkracht,
dan ben ik dit, dit niet, jouw
diepste nachten al omtrent.

2000 – 2017, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze”

 

Creatief Afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis opgestuurd (naar een adres binnen de BENELUX) en zijn voorzien van een echtheidscertificaat PCAE 1.1.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.

U kan het Afval na ontvangst zonder enige plichtplegingen op autonome wijze (verder) recycleren.

Bedankt alvast! Viert de Vrije Lyriek!

broederlijk

 

2004-2
dv 2004, ink & water color on paper, varnished 24×18 cm, €75

Vergelijk mij musicerend
in uw kille kelders niet
met hem wiens aanschijn ik
bij u verwek.

Omschrijf mij niet, verspreek geen naam
aan mij, verzwijg mij, nu ik
plakken vochtig pleister
van uw muren zing,

hoe ik sprekend op hem lijk, hem
evenaar, zijn stem herhaal, zijn
vingerzetting slaafs dezelfde
naakte steen van u inkras.

Hou mij, nu ik stil, in spanning
haast, de rotte treden van uw trap
bestijgen wil, geen spoken voor
uit uw herinnering.

Verkerkelijk mij niet,
hoe heilig ook mijn hijgen
in uw oor weerklinkt.

2000, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze

De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje.

Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!

 

Creatief afval getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen.

De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat.
Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de afhandeling.
Bedankt alvast!

 

ambachtelijk

dv2007

Scan10008
dv 2007, ink & water colour on paper, A4

Ik hield de wereld in een boog van staal
om jou gespannen. Het duurde niet lang
of ik nam geschuifel waar : een veteraan
viel snuivend met zijn stok het bouwwerk aan.

Ik liet je naam in zware letters staan :
de regen trok de muur in strepen krom
& bij het vallen van een halve o, kwam ei
zo na het baby-zoontje van de bakker om.

Ik had je lijf in liedjes rustig lief :
buurvrouw kaat, helaas, bestierf het gauw
maar buurman frank, die eet zijn vleesje rauw
& draait hard house of soms led zeppelin.

Er rest mij niets dan je geslachtelijk tot mij
te nemen, & in de smidse van mijn nacht
je vuur te stoken tot dit oude ledikant,
van ons ontdaan, in elke hechting zucht

van passie, wanhoop & verbittering.

 

2000, uit “101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze

precair

als ik het zeg,
luistert men niet.
als ik het dicht,
leest men het niet.
als ik het teken,
krijg ik een koekje.

als ik een fout maak,
stuurt men de honden,
de jagers, de beulen.

10-07-2017
uit ‘101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze’

precair
dv 10/07/2017, bister, pierre noir & ink on paper, A§ – €12

don’t mess with a missionary man

versleuteld

(behuist zij elke vrouw als alfabet)

oh ik heb haar lief omdat de liefde haar tot woord
verdingt, het letterlijke van haar wil in mij verzet
mijn hemeltergende gebleir van het restje  leegte
op de schimmenrijke bodem naar volledigheid. de

voegen barsten uit de letters uit in klanken, motoren
slaan bulderend aan & elke chip begint van haar te zingen.
het lied staat hier voor haar & niemand peilt de diepte
van mijn minnen. ik leef voor haar, haar naam die mag

je hebben & het wachtwoord ook dat ken je toch dat
is de dood. geen schoonheid zal ik ooit binnendringen
het schone wacht mij alom op, het zinnige in mij is zij

die ’s nachts in mij blijft woelen & het zweet mij afdipt nu
ik weer gaan dromen moet. dertien jaar had zij de naam
mijn vrouw te zijn. nu ik zit hier & heb eenzelfde maan.

dv, uit 101 eigentijdse aanroepingen van de muze

Jij weer

Reïncarnerend

De lucifer die je kende & knakte is het stoffen staafje
dat ik  plet tussen twee natte vingers die ik effen
van je leen & ondertussen verlustigt u lieden zich

in het begaan van het ene onrecht na het andere door
mij halsbrekend & reikpiemelig uit het dwaze gehoekte
van jullie woordelijke dwalen te breken , ik zie ik zie
zeg jij (terwijl de hippe quizmaster klaarkomt op een alfa)
de plas bruine geheugenkoek met eigen nat erbij
dat ik in je ogen was, die brij daar, zei jij,

dat ben jij.

Hoe meer ik breek echter hoe fijner mijn stof
hoe zwaarder  ik in je longen kom te liggen
hoe sneller mijn roest je kankeren voedt, nou

jij weer (wist ik het niet).

Tijd is een diafragma

bloemlezing van het oofdloos verzet tijdens de moeilijke jaren 1945-1962

bloemlezing van het oofdloos verzet tijdens de moeilijke jaren 1945-1962

Besluitend


met melkvlammen de grafadem
in  zweefmonden  het tonggolven
in volle zaadstulp die bulken maar  heilzang
gaat bij sluitselpijn in de stemspleten knellen, juffrouw

het hert HMS Spanningsberger
– te jong in de sterfspijlen
– afwaarts de tranenvloed éenogig  blijft
– de dijen bekoren de dijen bekronen de dijen bekreunen de spil
– hij dóór dorst te g(r)aan (doe de molensong)

wit tonaal de kus je lip het lust

“slingering in slingerring
zo slinger ik je in”

als om krult je leegte je
leegte & hemelhels vliegt je rode

in het verwonde & verwond nog ze lacht

  • haar stembraaksel bloot
  • haar stikschuimzilver op het bruisplaatje pruttelt
  • het praatscherm het ruisen van heur haar te zingen legt
  • haar lijfjes dompelt in de pek van uit

>>>> nu je mij als een huid de lucht afstroopt

onrust het naderen & vragen

onrust
het naderen & vragen
in je zwartleren jekker
met donkerrode spitsruiten

je grijze  vleeslappen
prondels tussen de zogklamp

deze arm (neem een arm)
deze hand (neem een hand)
die je de mist aandraagt, in je haar
opdrijft het  gefonkel
in straatlamplicht, jij,

oh jee, ja,  jij

(allemaal samen))))

waar er op hetzelfde ogenblik (negen ballonnen in de wind)
indien de klant met betrekking tot de uitvoering (guur & donker)

de omtrek drie maal (tok pad diep tok dap)
genoegdoening omdat je hand (pak plak palmt lap

pal tegen het raam)

het verraad is je
het gezicht ingegroeid, de scherven
lachen je lach stuk, je mond
sijpelt je tong kaduuk

(ja jij, oh jee) (x3)

hier, ervoor, nu, te laat, straks
de zee op

productie productie productie
op  elke derde een  ik

het einde van de aanvankelijke duur

je schoen op je neus, je neus  blinkt, scheurt op het beton
het wrede ik  het wrede dwars door je speklagen

wit, wit, rood, zwart

flitst witte schittering flets je water

zwart

zw)

t

breek

[cfr. http://www.vilt.net/kessello/?p=1439]

Duister

Het duister met de kleffe armen slaat de kleffe armen om
& om de natte dag. Diep oranje kleuren in mijn handen
alle tonen die ik  vang. Er tokkelt iets van nu op fel
gespannen snaren toen & nooit. Giraffen schuren traag

hun hals in het slome wiegen van een donker groen. Ik ban
de weemoed &  de warmte uit het donker in je lach. Ik schuif
de ladder uit tot hoog boven de daken. Het laatste licht vervalt
ook daar maar hier kan ik tenminste nog het einde raken.

Alle vormen glijden nu in vormen weg & takken braken takken
uit & slierten wak gebladerte. Wortels duwen grond op grond,
de kraaien pikken wormen alsof jij niet meer bestond. Ik weet

niet waar je bent. Je naam ben ik vergeten. Ik gil. Je lichaam trilt
waar ik mijn handen leg, de aarde tolt, je bent mijn lijf, mijn goud,
de wereld die ik verdwijnende in jou om haar heb opgebouwd.

Nooit

[actueel geperforeerde retro-lyrieke mijmering vanop
maar vlug & ver verwijderd van
een draagvlak door Judith V. opgericht
]

Nee. Nu.

Nu & straks. Of niet,
nu de verwelkte daad
gebaart in  droge kronkels
van het raken bijna aan
de kille tegels van de dood.

Of niet. Of nu

& nu het aan de grijze lippen net niet lippen gaat
& nu het aan de starre tongen  niet wil likken
& nu het monden in de monden opent veel  te wijd, uit te

doen vloeien te zeer gebiedt de lichamen in lichamen
van het angstige spreken kokhalzend
van de kolkende rivier de gutsende letters verslikkende
met de woorden stollend in de misselijk makende tijd.

Met het zure van toen & met de gal van straks
waar telkens weer de lust ons in de kelen
brandt & brandend lusten wekt in ’t heden.

Nu & metterdaad sluit inderdaad dit ik
een jij dat in mij sloop, een affe draad
die het verleden in mijn staande zuilen
sloeg & keert & keerde, slaat.

Een stenen slang die mij  mijn naam ontnam
& mij als woord  vervlecht in lege woorden.

Maar mijn gramschap treft u altijd pal in’t zwarte gat
& marmer stuift nog eerder weg dan dit bewegen
& de sterrenhemel drijft nog eerder uit
in ’t al & niets omvattend doodse lege
dan dat dit verlangen stopt verlangen op
te roepen &  door mij in u
als einde op te leven:

zoals uw bekken bij het golven op scharnierde
zoals uw hoofd & oog de trilling had van donker licht
zoals uw huid & hand tot spiegelijs verglaasde
zoals uw tong de kilte gaf & droeg van uw genot.

kristallen

de wereld zakt vervaarlijk
weg de daken stormen op
de hemel af de vogels

zwenken ver om mij
mijn stem versteent
mijn lichaam breekt

mijn taal verguist
& waar de koude
in het kille huist

daar ruist nu zilt mijn stof
een letterdans van zout
een stuk kristallen ik

dat eertijds hete adem
in je natte hijgen was
& straks vervalt tot glas

verwordt van scherf tot schuren
& dan verzonken is verzwonden
in welig woelende watermonden

karnaval

Bloed ik niet als gij mij in de ogen kerft?
Is mijn maag u dan niet naakt genoeg, mijn vel
geen afdoend oponthoud? snijdt uitzinnig
niet dit woord de hemel open? Voelt

gij niet de doden in mijn mond te roeren
staan, had mijn tong u daaromtrent teveel
of net niet goed of niet die sprong? Waar
wilt gij met uw pijnen in mij razen? Wie

wilt gij dat ik u terwille ben? Ligt niet al
mijn stank genoeg  in u te sluimeren? Ruikt ge niet
alreeds het rotten van mijn meesterschap,

het krinkelen het lillen langs van uw
verstilde tong? Hebt gij ook nog kreten
nodig bij de omvang van uw karnaval?

Zonnig te september (nu ook met gratis liedjesteksten)

De hond is het veld

op de oud-ierse wijze van The Pogues

de straten vol stralen de huizen vol hoop
de mensen te wachten de vijand getemd
de luchten gewillig het janken gestemd
de meiden verwerken de jongens tot vent

maar de tijd wil niet stoppen
& de plaats werkt niet mee
de stukka’s gaan komen
het gieren begint
de doden verrijzen
& hoog stijgt de zee

daar zijn de armen & ook nog de borst
de handen dragen de handen de handen
dragen de vingers op handen de vingers
echter verstijven & de taal is gestremd

want de tijd wil niet stoppen
& de plaats werkt niet mee
de stukka’s gaan komen
het gieren begint
de doden verrijzen
& hoog stijgt de zee

het hoofd is afwezig de broek is een tent
de vrede gaat komen de mens is een held
de dichter wint prijzen de lezer heeft geld
het einde der tijden is nog maar ’s uitgesteld

want de tijd wil niet stoppen
& de plaats werkt niet mee
de stukka’s gaan komen
het gieren begint
de doden verrijzen
& hoog stijgt de zee

gelukkig mijn hond is gelukkig maar hond
& het veld is gelukkig geen landschap maar veld
want het veld is als veld goed genoeg voor mijn hond
daar komen immers de geuren van teefjes hem toe(hoe)gesneld

maar de tijd wil niet stoppen
& de plaats werkt niet mee
& de stukka’s gaan komen
& het gieren begint
& de doden verrijzen
& hoog stijgt de zee

[untsoweiter]