ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

121 Manieren

121 Manieren om Heraclitus te lezen

22B53


ingelijfd verdwenen symbolen wil het toeval dat je haren strepen mijn schouder tot op het wit klinkende bot & in mijn navel mateloos versterkt raketten bulderen (spektakel met moederkoek). hoofden met halen gemaskerd van rillende rompen ge- scheiden & het leed wordt een deel van mijn vurige pink (knipschaar in spreidstand : momentop- name). met suisvogels mig wapent eustachius de hersenpan & davert & bloedstraal verloren de grijze druppels lopen […]

Lees verder →

hier bladert men niet


22B55 tingeling de dingen strijken hier de schermen aan & op als daken richten zich in lettersneeuw verpakt de klanken. ik stroom u in & uit als oceaan, het zilte vocht hertaalt zich naar een zacht gefluit. koel een oester op uw tong leg ik te vondeling, verdeel mijn oorlogskind van mond tot oog tot mondeling een zin verglijdt met fijne korrel in het slijmen van verlangen waarin u proeft […]

Lees verder →

geen rivier


22B91 ik wil de vorst wel zien,  de pegels van je waterval als tanden in je opgewekte koude bijten.  ik wil de klanken van je zogenaamde liefde  zien verstarren tot de letters l & i & e & f & d & e. & hoe je licht & vuur ontkent tot je bloed je lippen siert met het vercijferde verlangen. ik wil het ruisen ook nog horen, hoe je beenderen […]

Lees verder →

mother of flies


de vliegenmoeder heeft de namen van de maan vannacht verslonden. de lijnen van de letters zakken uit het rotten van haar huid. verderf, ellips van handen, mergeltanden, geur van brandend haar. het roet bedekt het gras in parken, een laagje asse mengt zich met de sneeuw op banken. de fijnbesnaarde kopers willen goden kopen, wervelwinden gooien hen de hemel & het laaien in. in vuur verpakt, met zwarte ogen de […]

Lees verder →

corps(e)


22B96 νέκυες γὰρ κοπρίων ἐκϐλη­τότεροι. dv, oude Neo-Kathedraalse schets van de RA-klasse (2005?) corps(e) :: OB CD (Obsessive Demolition of [nature’s] Corpi Delicti –  cfr. ‘death is a criminal’ ♣) oder het individu is een artificieel aggregaat dat en masse genomen word, het individu produceert het verlangen –  het verlangen differentieert het onverschil van het verschil –  het verschil produceert het individu (je ziet opvliegende duiven de half-verteerde lucht doorklieven […]

Lees verder →

22B41


halszaak je knaagt. je kauwt het lijf dat je beminde. je tong verparelt mij,  je speeksel is glazuur. je haat doorboort. je bakt. ik rol het zwart in van je oven. lig hard & heet in koude vingers, korrels ik doorpriemt je naald. je rijgt mij dood aan je verlangen & knipt de draad & bindt je rechtspraak aan je hals. je pronkt, je nijd is voorwerp van bewondering. alleen, […]

Lees verder →

chocomelk


de vlammen in je handpalm verslinden de geschenken de letters dansen een mazurka het wordt hem oker voor de ogen eerste links, tweede rechts & dan een kuiltje graven er komt paarse damp uit de hamvraag een geruststellende nederlaag met het oor op de grond zij wil dat het toeval een geleedpotige is het begin is nog niet in zicht het vermoeden versterkt de zekerheid, zonder dewelke er geen vermoeden […]

Lees verder →

22B25


‘Capital is dead labor which, vampire-like, lives only by sucking living labor’ Karl Marx, quoted in The Necrosocial, by George Agamben van de instortende gangen. een rookpluim siert de heuvel (het gevederde hoofd), dwarsbalken branden, een hand tekent een M in het roet & valt stil. ‘kom, de zee wacht op ons.’ (de nacht deint op andere dagen in haar ogen, er zitten vele werelden in, haar  ranke lichaam is […]

Lees verder →

Eet ’s een zonnestelsel


22B101a de nacht schuift in de nacht haar brede laden uit. een f blijft in je oren suizen. steek nu je hand in kokende soep, voel de ui, hoe hij groeide. een huis met 2000+ orchideeën. je slurpt woestijnen op met een rietje, droog stof walmt uit je neusgaten. het hoge blauw wordt geel, goud, purper, blauw. als je snel tot vier blijft tellen wordt de één een vijf. ‘Ik’ […]

Lees verder →

22B119


Het karakter van een mens is zijn lot* Zijn demon giert in kieren door de stad. Vrij van hem, een slangenvel dat in zijn bed zijn bed niet kent,  vermorzelt zich met dekens droom & droge daad. Herinneringen spuwt hij met het vuur van ziekelijke weemoed zwart op alles wat beweegt. De scherpte van zijn pijnen schaaft hij snerpend op de pleinen. Wilde haren dansen leeg om hem. Geen gelaat, […]

Lees verder →

22B99


Je ziet een rode vogel die de zwarte  luchten van beneden van het donkerblauwe boven scheiden wil. Hij faalt naast wat je ziet. De klanken u & a vermengen zich tot o & au. De snelheid van je ogen is niet hoog genoeg, je trilt te laag. Je ziet de soep staan dampen op de tafel & in je oren kookt het vuur een portie liefde klaar,  gekruid met haat. […]

Lees verder →

Bliksem


22B64 – 22B121 Je laat de warmte binnenvloeien, eerst je buik & dan je rug, je huid. Springstoffen razen in containers over de autosnelweg. Op de middenberm staat een stekelhaag. Heel erg luid roept het meisje in de blauwe bikini dat ze haar teen aan een kei stootte. Schimmen van oude mensen knisperen achter het behang. Ze willen er niet teveel van zien. Een ijsschots stuikt met veel geraas de […]

Lees verder →

val niet over de triangel


KLANKKOORD (voor i.d. & a.c.) er is het wit er is het zwart we lopen er verloren het oog valt immer tussenin het wit is hard & oogverblindend het zwart is hard & ondoordringbaar je komt niet uit het zwart (het is te hard) je komt niet in het wit (het is te hard) ik ben het wit & we gebeuren & jij bent het zwart & we gebeuren & […]

Lees verder →