ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

gedicht van de dag

momentaan


“groteske: de gift van de muze” dv2005, 24x18cm, ink & water colour on paper, varnished €350 Niet eens beweegt je hand : het boek ligt als gegoten sinds jaren open op dit blad. Het linkerkinderwagenwieltje waar een slag aan zat, heeft zich voor twee maanden in het voetpad aan je voet plots stuikend klem gereden : des moeders vloek klonk simultaan met mijn geslaakte zucht, je schouderblad stak uit haar […]

Lees verder →

Maritiem


dv 2006, 18×12,5 cm ink & water color on paper, varnished   Omdat jij toen toch zo doordacht het kleine meisje speelde & elkeen die naar je lachtte vol ontzetting na één nacht nooit meer uit zijn woorden kwam; omdat de giechel mij beviel waarmee je om het leven gruwde & elke waarheid die ik sprak jou even kostbaar was als het ivoor dat in jouw mond vergeelde; omdat er […]

Lees verder →

Laconiek


dv 2017, ink & water color on paper, 2×18 cm, €40   Leef je dagje, zweveteefje, want ik kleef je lieve lijfje aan als aarde ’s nachts aan lucht. Drink je wijntje, fuivetrijntje want ik zwelg je klanken tot het barst & knarst van stille pijn. Lik je ijsje, snoepedoosje, want ik kauw je zinnen tot het bloedt uit bleke blaadjes roos. Lach je lachje, linkepinkje, want ik maak je […]

Lees verder →

kathaars


  Ik zocht de bloem die in haar cirkel brandde (haar naam is uit elk boek geschrapt). Een tempel had ze niet ; ze bleef soms even in profiel op natbestoomde ramen staan. Zij is wellicht sinds lang in walm & kreten opgegaan & wat een kerksteen ademt van de treurnis om haar dood, heeft niets van het afgrijzen dat in steden flinterfijne groeven zoekt, de kleinste plaats om niet […]

Lees verder →

italiaans


Unheimliche, van wrok verkrampte teef, misnoegde enkelinge, van elke zin onterfde, hoogbejaarde slet, jij, die van je knekelhuis de grond verspeelde & mekkert nu, je lot bejammert, jij, die nu je veer is afgewonden naar je doden lonkt met open mond & pruilt omdat je bij de gratie leven moet van opgeklopt verbeeld verlangen, vlees dat rot je lijf bespot : komt nader, schatje, kom & dans voor mij, mijn […]

Lees verder →

horatiaans


  Zie je, Schätze, mensen in dit park van menselijke zaken, vrome mensen, stemmig & wellicht eensluidend met het stoffige van deze zomernacht hun wulpse conversatie? Hoor je ritselingen in dit gras & klavecimbelerig het knetterende zingen van vuur dat zich in duizenden vleugels vliezig vel op vel tastbaar bewogen verteert? Voel je strak mijn handen rond je lijf geklemd, vingers wriemelen rond eindjes been & ogen priemen in het […]

Lees verder →

gaussiaans


  Ik, nu ik staar : de wereld draait mij los van jou & bij god verdomd in gebreke. Het licht puft muf gordijnen door, de dag hoeft niet zo nodig. Baaldag. Jij, nu je slaapt : de wereld is jou glad ontgaan, nergens aan jouw lijf is iets mislukt. Gaussiaans vervaagd droom je van ons. Het geluk is daar wanneer je lacht. 2000-2017, uit “101 Eigentijdse aanroepingen van de […]

Lees verder →

egyptisch


In tegenspraak, uw zinnen tergende, soit disant als plaag in duizendvouden dit moment : hoe langzaam ik je open, hoe uitgesplinterd in mijn oor het kirren van je oudste lach weerklinkt. Ik, de schender van je opgeruimde staat, force majeure, riet dat splijtend naar je diepte dingt : in vreemde luchten mond ik uit, stof strandt op mijn tong van onbesproken kamers, tomben blauw in jou. Jij, op barricaden spinnende, […]

Lees verder →

evasief


‘evasief’ – dv 2004 ink & water color on paper, varnished, 24×18 cm, €175   Als het blad met mijn gedachten baldadig nu & vergenoegd, door misverstand, door overmoed, de waan die jij in mij verwekt, zwart op wit wordt afgedrukt, als jij mij knelt, woorden tomeloos rond mijn daden spelt die ik niet in mij draag, niet dragen wil, als jij mij zoent, mij neemt, genadeloos tot vent ontkracht, […]

Lees verder →

broederlijk


  Vergelijk mij musicerend in uw kille kelders niet met hem wiens aanschijn ik bij u verwek. Omschrijf mij niet, verspreek geen naam aan mij, verzwijg mij, nu ik plakken vochtig pleister van uw muren zing, hoe ik sprekend op hem lijk, hem evenaar, zijn stem herhaal, zijn vingerzetting slaafs dezelfde naakte steen van u inkras. Hou mij, nu ik stil, in spanning haast, de rotte treden van uw trap […]

Lees verder →

ambachtelijk


dv2007 Ik hield de wereld in een boog van staal om jou gespannen. Het duurde niet lang of ik nam geschuifel waar : een veteraan viel snuivend met zijn stok het bouwwerk aan. Ik liet je naam in zware letters staan : de regen trok de muur in strepen krom & bij het vallen van een halve o, kwam ei zo na het baby-zoontje van de bakker om. Ik had […]

Lees verder →

precair


ik zag haar daar, ik zie haar nog. als ik het zeg, luistert men niet. als ik het dicht, leest men het niet. als ik het teken, krijg ik een koekje. als ik het doe, ziet men mij niet. als ik een fout maak, stuurt men de honden, de jagers, de beulen.   10-07-2017 uit ‘101 Eigentijdse Aanroepingen van de Muze’

Lees verder →

B48


“Blossveldt 112- Herakleitos B48” dv 2017 – ink & water color on paper, A4- €40 not a copy original handmade unique piece of creative trash!     Duid nu op de vingertop die in de folie drukt met rode stift het ijkpunt aan, waar plaats & tijd precies een uitspraak lang & voor ’t blijken der wetmatigheid ruimschoots, denk je, gebrand op ingebeeld applaus, vol- doende in evenwicht zijn, stoot […]

Lees verder →

B84


“B84 -Blossfeldt #27” dv 2005- 2017, ink, pencil & water color on paper, A4, €40   Het span trekt de kar. Op de top briesen paarden. De kar duwt het span. 1994-2017, uit “123 Manieren om Herakleitos te Lezen” De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje. Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek!   […]

Lees verder →

A1


“A0 -Blossfeldt #149” dv 2005- 2017, ink, pencil & water color on paper, A4, €40   Vertrekkend uit het eensklaps toegeslagen donker toont het wat het toont aan hem die net een vorm van weg ontwaarde, op het punt stond te dalen, zich bij de dalenden op te houden & zie : de weg trok eensklaps een lijn die net nog hem toonde wat het hem zoal tonen kan in […]

Lees verder →

Tunnelvision


mijn standje op Mestfest 2017   TUNNELVISION Een mondvol spuug & bloed dat kelderkil een tel zijn kin aankleeft, glinsterend oplaait in een naaldje Napolitaanse zon : felst bevochten landkaart is zijn avondmaal dat even van zijn zwart op doodsprekend bleek & dun gezaaide stoppelbaard niet scheiden wil. Ik heb geen land & bovenal, sprak hij terwijl Il Duce al zijn gal van vaderleed in toorn ontsteekt, bemin ik niets […]

Lees verder →

Lemmet


Werken van Catherine Buyle op MestFest 2017 LEMMET Zilver draaiend blinkt het ijl & zinkt verstild de weide in. Op de worp na gleed het heft je glad de hand uit. Wat het inhield, werd je nooit te los om te bepraten, verraadde nooit van angst zichzelf, hoe vast het in je lag. Was het bloed dat nu gestold de snede tekende, of is van wat verdween dit zwarte de […]

Lees verder →

spiegel


het ‘bureauke’ van Ilse Derden op Mestfest 2017   SPIEGEL Ligt er wel degelijk, onder het draagvlak, soutane die blauw de blik ophoudt & in haar ruisen laat verwijlen; ligt er vereeuwigd, onbewogen toeverlaat, nu je haar indaalt, haar zijden nachtverhaal onderschrijft & kwijlt als gek van haar, de zeewaardigste herinnering haar hoofdschuddend ophaalt, uit haar diepste oogzwart toewenst, lag niet onomstootbaar daar : ontbonden weerklank nu, vervaagde vlek, van […]

Lees verder →

Rigorisme


  In vreze om larven die minzaam ebbenhout tot zwartste nacht vermalen, wanhopig om regen die de witte twijfel voor de vraag van antwoord dient, & rillend om warmte die het geroofde ei gaaf de grauwste bek uitstoot, kokhalzend het leven aanbeden als de dood voor jouw aalgladde dageraadswoorden. 1992   De serie ‘Gedicht van de dag’  geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie,  een andere dv-tekst met […]

Lees verder →

B26


‘naar Blossfeldt #210’ dv 2005-2017, ink pencil & water color on paper, A4 – €40   In laaiend vuur verworpen neemt het droge blad van lucht, vuur & aarde alle kleuren in zich op & zweeft. Het krult & weegt zich al krullende af. De roos vergeelt tot tere flinterlijntjes waar de zon in trilt. Wit gebald wil een strakke hand als van zijde het voelen van de hand nog […]

Lees verder →

hoort den dichter roept zijn duiven binnen


‘MestFest-a’ dv 26-06-2017, bister & ink on paper, A6, verkrijgbaar op Mestfest 2017 Paleis waar ik de rijkdom dood bezit, & honderdduizend soorten duisternis, geheiligd schrijn waar niets het niets aanbid, verloop van tijd,  vrij van gebeurtenis, een plaats waar slechts voor leegte ruimte is. Ik ben herhaling die zichzelf herkent, vervormde uitspraak van een dode vent. Mijn code dreunt hier vers na vers voorbij: het duren van verveling dat […]

Lees verder →

kleefkruid


inhoud amper heeft het kleefkruid impact evenwel meteen: de woordnaad ligt ter vingertop. categorisch lost het op in velden prittstick & sauzen bolognaise, maar toch geheel gespletenheid is het, gelijkenis & onderscheid, concordant & discordant uit één het vele, het vele ook het ene in. (de bloemetjes op groene ballen zijn klein & wit). 2017, uit “123 Manieren om Herakleitos te lezen”   De Vrije Lyriek in haar tekstuele verschijningsvormen […]

Lees verder →

dol


jouw lichaam ontvalt mijn vingers & zinkt het vormeloze in. jouw zucht verwijdert zich in beelden die vervagen. jouw hals is nog een vale waas van licht, ik durf de ogen niet te sluiten. koude die niet wijken wil. kale takken tikken op het raam. de frigo slaat aan, jouw adem is ondertoon. de honden huilen, ruiken al mijn bloed. weerspannig draait de wereld dol in mij, de gronden willen weg van ons, de zeeën walgen wee de stranden aan,  een rode zon doet teken naar de maan:  geheel de naam van dit bestaan moet nu maar uitgesproken. onder slagen zal het ongedierte verder gaan.   2009, uit ‘123 Manieren om Herakleitos te Lezen’   De Praktijk van de Vrije Lyriek vergt jarenlange training in het bereiken van de Praktijk van de Vrije Lyriek. De serie ‘Gedicht van de dag’  geeft […]

Lees verder →

herderin


  Met het ene roze handje in de heup & het andere hoog alsof er in de haar omringende ruimte een belangwekkende scheidslijn viel waar te nemen, in een niet aflatende poging om het halsstarrig fluitende herdertje van zijn berg neder te laten dalen, draait, op vastgestelde stonden, in schokjes de herderin weg & weg van de noodzaak haar beweging te moeten aanzien. De herdershond, met ere arm aan pootjes & zichtbaar gammel op zijn sokkel blijft als een hond geolied glijdend rondjes rond haar doen. Van het vlugge oordeel over de gewichtigste zaken, verlos ons heer. 2000, uit ‘123 Manieren om Herakleitos te lezen’ De Vrije Lyriek is een programma dat zichzelf al lopende verder programmeert, een bijzonder kwaadaardig virus dus. Niks helpt. De serie ‘Gedicht van de dag’  geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie,  een andere dv-tekst met […]

Lees verder →

Kerkhof


Ik ging buiten. Je laat de warmte toe, eerst je enkels, dan je rug, je hele huid. Springstoffen razen in containers over de autosnelweg. Op de middenberm staat een stekelhaag. Heel erg luid roept het meisje in de blauwe bikini dat ze haar teen aan een kei stootte. De herhaling herhaalt alleen zichzelf. Schimmen van oude mensen schuilen achter het behang. Je wil er niet te veel van zien. Een ijsschots stuikt met veel geraas de zee in. De plooien in je huid verraden hoe je huilde als baby. Muziek verzet zich tegen de stilte die ze zelf creëert. De Efesiërs kunnen zich maar beter ophangen en de stad aan hun kinderen laten. Er hing een druppel aan haar neus, ik zei het & ze lachte. België voldoet hiermee niet aan de Europese richtlijnen. Ik hoor haar zingen dat een roos een roos is, roos is. Nog zo’n veertig, vijftig jaar. De bliksem is het roer […]

Lees verder →

een trede lager


B60  – B32 Een trede lager is het beeld, versluierd in de geur van zachte zeep en lijf, het glijden over het chroom van de leuning, de opwaarts zwevend neergelaten slanke hand een oogwenk hangende, verscherpt door een plotse inval van licht op de leuning van het soort dat zich niet noemen laat of van de god de naam wil dragen, stokt & dreigt dan je in je val, het in je haast ternauwernood de rand aantippen van de treden die je liever overslaat, te vellen, je als een kattenjong ter dood op de blauw gevlamde steen te laten smakken van de inkomhal, waar het zich balde & wonderlijk tot de woorden ontplooide : de  weg  omhoog,  omlaag, is  één  &  dezelfde. uit ‘123 Manieren om Herakleitos te lezen’ De commercie reduceert de Vrije Lyriek tot het minst interessante stadium van haar proces, haar afval:  een verhandelbare afdruk van een tekst. De serie ‘Gedicht van de dag’  geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


ONWEER Hoe helder kan gehurkt bij nacht nog de lichtknak in de loop geblazen worden ? Hoe blauw nog bij het vervagende, de schaduw van een ver verschoten pijl ? Wie spreekt nog dit graf uit en welk masker afdoende voor het nakende geslechte ? Soms, gruwend, hul ik mij dieper in de plooien van haar kleed, mijd zelfs van lucht de verplaatsing, heb slechts haar lijf lief in herinnering […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


B55 bijwerkingen van de zon ‘proton ta peri tas archas’. Aris. Fys. 184 a,15 tingeling van dingen zo floepen hier de schermen aan & op als daken richten zich in lettersneeuw verpakt de klanken. ik stroom er in & uit met resten oceaan, mijn vocht hertaalt zich naar zacht gefluit of ruis. koel een oester op de tong leg ik te vondeling, versluis dit oorlogskind van mond tot oog tot […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


Pribramiaans  “He [=Karl Pribram] believes that conscious experience is the act of correlation itself and that correlation occurs in the dendritic structures by the summation of the polarisations (and depolarisations) through the processes in the dendritic networks” Jeff Prideaux (WCU) in “Comparison between Karl Pribram’s “Holographic Brain Theory” and more Conventional Models of Neuronal Computation”, in XXXXX, Compiled and edited by XXXXX, XXXXX 2006, ISBN 0-9550664-4-1, p82   Beeld je […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


Het dier spreekhoofd, huig met bloed omwonden, voor haar buig ik, asklodders in het brein, zij, die mij de tijd heeft aangebonden, in haatvuur gebrand tot korrels pijn, angsvisioenen uitgepuurde schijn van wat ik in haar droomland moordend was, slijmrot nu rond een valse vloed van glas die mij rijst in de uitgezongen keel, haar lach leep op de spiegel van wat was: hoofd dat zich uitbraakt als kristal geheel. […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


AFWEZIG Ik hou niet van je, ruik je haren, voel je huid de hele dag, dus hou vannacht je benen stil, je mondje dicht, terwijl ik graaf & schraap & ril. Ik ben nog nooit zo niet verliefd geweest als nu op jou, maar nu je naam  nog zwart geblokt mijn kop naar jou vertekend heeft, nu duizel ik & fluister : ontreddering om haar, afwezigheid in jou. 1995, uit […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


Besluitend   bij het melkvlammen de grafadem in  zweefmonden  het tonggolven o bulkende zaadstulp maar bewaar:heilzang gaat bij sluitselpijn in de stemspleten knellen, juffrouw! het hert HMS Spanningsberger – te jong achter de sterfspijlen – indien afwaarts de tranenvloed éenogig  blijft – de dijen bekoren de dijen de dijen bekronen de dijen de dijen bekreunen de spil – hij dóór dorst te g(r)aan (doe de molensong) wit tonaal de kus je lip […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


HET LEED DER LAGE LANDEN voor k.v.g. Een duimbreed telkens schuift heel wit het schip de kustlijn af & aan van Nazaré. Haar voorbeeldig getaande huid is door het blauw boven de duin zo scherp omlijnd dat het afdrukbaar is, op de gekende tegels, bv., waar hetzelfde blauw dit land is ingebakken & zich onder glazuur van aanraking onthoudt. Snel, besef je, diende een vinger daar gelegd, & nu, in […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


KLANKKOORD (voor i.d. & a.c.) er is het wit er is het zwart we lopen er verloren het oog valt immer tussenin het wit is hard & oogverblindend het zwart is hard & ondoordringbaar je komt niet uit het zwart (het is te hard) je komt niet in het wit (het is te hard) ik ben het wit & we gebeuren & jij bent het zwart & we gebeuren & […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


BLUE DELIGHT in zonnedwarrelstof je blauwe blouse kronkelt even & vuurwater sprenkelt op het zuchtkussen hier, sist op het harde aardse daar, lost op in dit azuur jouw huid maakt in mijn handen blauw geluid & ondertussen speels een teenpunt hangt aan zweefpantoffel te bengelen hangt aan teenpuntertje hangt aan (wollen sokken willen wollen sokken) schud ik je schud ik je schud ik je ja schud ik je je ik […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


DROOMDOOD De gestalte die je was, daareven, de wandelaar die toen halt hield, zich omdraaide, vervaagt al in het park : wellicht geurde er nog wat, zag je het nog te vatten als verwelkte bloesemgeuren in je brandkast, een verhaal dat afgesloten zijn plaats bewaart, waar het niet eens wenste te zijn. Loodzware, dichtslaande deur : zo klinkt dan de klap die de droom maakt, als hij stilvalt, vierkantig door […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


  Er de moed inhouden n.v.d.r.: het onderstaande gedicht gaat wel degelijk  over: het niet helen der wonden de onmogelijkheid van het vergeten de herhaaldelijk weerklinkende roep het niet Gebeuren van het niet-gebeurde het onafwendbare van de grijns (van waar-las-ik-dit-eerder) het ons   Wanhoop zet haar schouders onder de precisie waarmee er naar de vallende regendruppel verwezen wordt, die ongeveer 200 meter verderop op straat valt, in een poel van […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


Proper vers In het boek Huis in de deur Blad op de vloer Vloer op de foto Schim in de schim Vlees: het Schuimmeisje. Schuim in de emmer Emmer. 03/12/06 De teksten de Vrije Lyriek zijn constant in hun ongestadigheid. De serie ‘Gedicht van de dag’  geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie,  een ander dv-gedicht met dagelijks een ander dv-prentje. Leve de Praktijk van de Vrije Lyriek! […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


Op water wachten voor C., A. & T. nu is het zo dat ik een bootje was waarop jij fel verkleind ter zee kon gaan & als je dan na heel wat heen- en weergezwalp de kusten ziet & van de meeuwen het weidse zwenken dan kan je heel hard land roepen land in zicht maar dat hoor ik niet omdat ik immers nog dat kleine bootje was   24/09/06 […]

Lees verder →

Gedicht van de dag


NEEM EEN STAD, PLOOI ZE OPEN  I [helicopters vliegen over, geluiden van een woedende menigte] Zeefdruk van een werelddeel : ik heb een vinger in de inkt, leg hem eruit, verscheur de vrede op papier. Gedachtengang waar bij benadering nooit een einde aan komt. Natura naturans, de vinger vingerend in de pappende pap. Doordraven dan maar, over die Europese teef,  dat in pathetische oliekleuren vereeuwigd vlaggenwijf, over die afhangende vleeslappen […]

Lees verder →