ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

gedicht van de dag

so[ro]res


zusters lieve zusters wees toch lieve zusters f* (sorry) mild voor ons alles immers (ook dat wat blijkbaar levensvatbaar was) is weer helemaal wég no f* (sorry) virus found in outgoing message –  checked by AVG Free Edition 7.5.430 zoals het mondje thuis glinstert, zo ook de opdrachtenlijst: kinders … aborteren; stoelpootjes … afzagen letters … uitgommen … als een hangend handje dat als een hand van g*d (sorry) de […]

Lees verder →

met Isis de trein op


Bij het zich tijdelijk wegcijferende slingeren der intensiteiten kwakt de hylomorfe fluim landschap mij het spiegelraam op. In onderscheid ik ontwar het ingewikkeld zijn der lijnen: beeld van het beeld dat ik u aanstamp, hic et nunc. De krullen. Kent het geen vorm of mal waaruit winst sectorieel sijpelen kan, zo is er geen hand die lippen dermate labiel in die wolk kan strepen. Jij. Toch is zoekgeraakt onderweegs onze […]

Lees verder →

in de geestestoestand der maranen


door dwang gewend wat men belijdt te ontveinzen, tegen de ascamot van de parnassim, op straffe van herem, in weerwil der edicten der mahamad naar de letter van de Kroon der Wet, zo kus ik jou: net boven je lip net boven je lip waar het splitst waar de engel jou kuste, waar ook jouw ik jou in het leven kuste een lijn die aan je lichaam aanbeland rust op […]

Lees verder →

ode aan helena


  heur slibber-gladde strengen haar de oogopslag in / de inval op het oog uit, de wilde blik wild op het bordeel van de hoop; op de stoeprand van de beleving; in het met kunst bemetselde portaal der banale tastbaarheden; de rode gloed van haar welwillende lichaam de amstel in; de seine in; de [mijnRivier] in; op de kleffe deurmat van de dood; in de ros-fluwelen gaanderijen van het niet; […]

Lees verder →

herstelling


dag hruimte goergho is het guoarg lijf van de tijd ars rgh, de tijd de tijd is de agha eouhg arhg ziel van de hr uimte ruimte de ruimte is de ziel van het zlijf de trijd is het uruimte urui van de urizile, ach jongens toch: “Hier, in mijn contemplatieve subjectiviteit, snakkend O naar de satanisch-erotische extase, gekonfijt enigszins, geconfronteerd met de purperen afgrond van het niets & de […]

Lees verder →

zeis


De dubbele zeis scharniert hoog op het uiterste punt A, hoog op het uiterste punt B, en zet aan beide zijden simultaan het naderen in. De tijd loopt nu af naar het nu. De naderende bladen scherpen met snerpen het moment aan, het naakte van de nu onafwendbare onthoofding: o vrije spilzucht, o stille drijfas dood erin. De weidse glans der zeisbladen, hun scherpte is ongezien in dit land, zo […]

Lees verder →

trafiek der gewaarwordingen


jij die zo stelde geen kik nog je kop eraf en bedolven met honderderlei korven tuilen boezems bloemenvrachtwagens vol tulpentapenade als vette zavel aanstampende kinkels en (); en: ter betonbestemming teder; de bergleemte met staalwand; de blubberbekleding dubbel geperst; het aanverwante gebrek in de lijst; droogjes de markt opschuivende jij, die zo stelde dat de pakkans quasi on- je naamval met kontcapsules & slikzakjes & al je maag & je […]

Lees verder →

punt


In elk der vier windstreken staat jarenlang een man zijn baard te laten groeien. Het punt is dat waar er niks is om zeg maar een touw aan vast te knopen, je er één dier mannen ook niet kan op aanspreken waarom of wat ie daar nou zo staat te laten groeien. Een baard ja, dat wisten we al.     2006-2017, uit “HEMELNETLYRIEK – Lyrische teksten van vilt.skynetblogs.be 2004-2007” […]

Lees verder →

de koorzangen ik


Het werkpaard recht de rug het werkpaard spreekt: “ Gunt mij het recht, het slecht, het oud, het all-gemeen, het onbemorst gebruijck van wat ghij hebt gesproken” De stal knort & draait zich om in haar stal morst wat mest op het stro & de hoop druppelt een fijn straaltje geel in het gele spaarlampenlicht. Het licht loopt uit, het herfst alom & het baalt om het beest dat staande […]

Lees verder →

het snotjoch g*d


wij uw steden ingelokt ja wij die wij zijn: de spotziekte met haar vrieskou grijnst ons aan, de pneumatische hechting niet onze handen aan het asfalt wijl de oorlappen op de lellen opwippen en de order gedwongen flatlandinlijving de blauwe armpjes in een stalen vat brak water steekt; wij zijn die wij zijn: de mouw die ons klef omvouwt wijl de in troostmist rijzende zakzon de laatste boomgezangen leegvreet, wijl […]

Lees verder →

sonnet


(besmet door een nijdige sekwens van de nietsontziende Radicale Blauwput-Kabbalisten) Zich een frisse duim halende, de Held Aspergis – enkel potentieel oneindige verzamelingen zijn in de constructie-activiteit gegeven – duikt op uit den Indische oceaan reusachtige infusoriën: parfoit il neige des roros dans sa coeur. Als je eraan trekken wil, dan moet je het er helemaal uittrekken, anders schiet het veel misbaar veroorzakend terug op de No matter what, or […]

Lees verder →

radicaal


Passie is een enkelinge, ze strompelt als vergeet-mij-nietje uit de keuken, verspreidt het woord vanuit de Naad & is het eens met het vuil onder de tegels, zwiert de N van haar set bij een bos uit de kleren, sleutelt aan rozen, weet dat het een roos is, roos is, roos op, roos af, die roos, vezel per vezel, 1 bloemblad per bloedbad, 1 rampspoed per stengel of ze slaapt […]

Lees verder →

niks is nog echt echt Alles


Houdt mijn hand op, dan is het ophouden geblazen, noli me tangere me moe aptoe die rots niet, mijn vel niet pas op of ik blaf immers sluiten doet het toch niet want voor elke y element van mij heb je een bijkomend pilletje nodig, een flikk’ren, puntig geel dat de volbloed bibbersidderaal boven ’t diep-werk’lijke paars uit tilt, dit nee dit nee nee: dát soort grens dat in de […]

Lees verder →

Zijn en Pijn


I Als je met jouw teen, jouw grote Teen, tegen een uitstekend Randje van de Badkamertegels in de Bad- Kamer stoot, waar Zich het vollopende Bad bevindt, dan is er, mijn Liefste, geen hoger- of achterliggende Tegel achter of vóór die Tegel waartegen jij je de Teen stootte & evenmin kan er ooit nog Ergens een Teen de jouwe genoemd worden die zich aan het stoten nog onttrekken kan.   […]

Lees verder →

visionair


mijn werk een dode klomp lood die door de rotte draden van een zakdoek zakt.   2006-2017, uit “HEMELNETLYRIEK – Lyrische teksten van vilt.skynetblogs.be 2004-2007” P.O.D.-boekje in voorbereiding     De serie ‘Gedicht van de dag’ geeft sinds 2/06/2017 dagelijks, in de laatst bewerkte versie, een andere dv-tekst met dagelijks een ander dv-prentje. (gelieve taal- of spelfouten of andere stoorsels te melden als reactie hier, dank!) Leve de Praktijk van […]

Lees verder →

Kunstberg


De mens is massa & de mens Massa heeft massa, massa bulkt uit & de massa is er & er vormt zich In het klankloze wemelen der te water gelaten woorden wier plaatsen niet te onderscheiden zijn van wat er plaatsvindt, daar, bijvoorbeeld, waar her en der een maagd in heilig oliesel draaft/drijft Apollo driemaal daags op Daphne jaagt/zwoegt &/of enkele nette heren een Wahnseeconclaaf beleggen er vormt zich aldaar […]

Lees verder →

de badwaternimf


Wat slokt in het bad is het opgezogene spuugzat, de angel verzweert diep in de cervix. Hellebaard. Wat ’n vaart. Snelste stijger na de sterfafslag is heden de weggooigeboorte (na de boodschap live vanop de belt): Aansluitend op de triomftocht met klokkenspel de  eensgezinde verankering: de klaptong klakt, de hoofddoek zakt. Ja het spartelt na! Snel, wapper wind in haar blouse, teken huid onder het strelen, veeg in hoogglans de […]

Lees verder →

prangel


Je ligt er afgewonden bij, een draadje ik klost dagelijks de aardkloot om & om & aan het eind daarvan daar spartel jij. Je danst misschien of iemand duikt je haren in maar zelfs je arm heeft weet van hoe het laken zal van de schouder schuiven. Handen klam op de rand. Groeven daar, een ferme kweek krasjes alreeds in het huidbeeld, wachtend op een lezing, vergeefs. Op je tong […]

Lees verder →

rif


  RIF De blinde wien het danst voor de ogen ziet er wellicht nog de grap van in. Wij meesmuilende wij de gelatenen wij verdoen & vergeven onszelf al doende zoals het een ruiterlijk toegeven is van dit ik aan zijn ontbinding, van dit lijf aan haar zucht, de lust die giert in de zinnen om niet hier niet daar niet ergens hoeven te zijn. Zoals ook meewarig de zee […]

Lees verder →

rot in de routine


“mecanolodiamauro” – dv 2008   Het fout gekleurde water klotst o god de kade aan, frutselt ingenieus gedraaide parafrasen uit je oor alsof a) de mestvlieg plakt op je hand b) de kooldag schopt keet onder de stapelwolk c) het beddengoed kleeft tot ver boven de heupwieggrens Verder het gras is niet fel genoeg het sop niet snel genoeg iets hangt hing – onvoldoende – knets – in de ruimte […]

Lees verder →

Epigram


(te sturen naar een geletterd persoon van uw voorkeur bij haar/zijn zoveelste publicatie) (de links zijn naar de za-li-ge onlineversie van het WNT) Hawaar gij nederzijdse kettermeester(es) die op de havezate van gestookte heretiekers legt uw gore ondergrauw van ’t babels wrochtsel hier hebt ge nog wat zomp’ hernuttertjes, zo moogt gij vretend  onder d’heren vrolijk & voos te weepstaarten komen. Maar hou toch in uw schompermuil de weepsche kwijl […]

Lees verder →

Kapel Constantijn Huygens


De Kapel Constantijn Huygens (KCH) is een plaats (NKdeE:Locus) in de Kathedraal zoals de Meret Becker Plaza ook een plaats is in dat virtuele bouwsel, of je kan het ook een ‘object in het geheugenpaleis’ van de Kathedraal noemen zoals de Tombe van Maurice Scève er ook een is. De KCH gebeurt sinds 1992 toen in onderstaande teksten schreef die nadien nauwelijks nog veranderden, alsof ze meteen alleen maar zo […]

Lees verder →

lezing


dv 2010, “Schoonschrift a” voor de jarige Haar licht maakt van mijn hok een kathedraal, zij vult de zolder op tot aan de nok. Ik kus haar beeld als reine zonnestraal & lach haar lach bij ‘t vallen van haar rok: zij is mijn lust & avondmaal, ik schrok. In het duister glanst zij als betovering: ik zie  elk antwoord daar, een glinstering. Haar naam heeft al wat is teniet […]

Lees verder →

schroef


“schroef” uit het 2008 A5 “Suena”-boekje   “Dans le continuum d’ un monde compossible, les rapports diférrentiels et les point remarquables déterminent donc des centres expressifs (essences ou substances individuelles) dans lequels, à chaque fois, le monde tout entier s’ enveloppen d’ un certain point de vue.” Gilles Deleuze, Différence et Répetition, ISBN 2 13 045516 6, p.69   Verduistering. Het ene zakt uit het schitterende ene. Schemer. Nacht. Vallen […]

Lees verder →

afloop ()


dv 2008, “was- Afloop” uit Suena, een onafgewerkt A5 boekje afloop ()   importeer (lamentaties); in het andere zoekt het ene de contouren van het ene; uiteindelijk gaan allen op in angst (op in angst) & heen in vrede (heen in vrede); wijl de lamentaties altereren: de muil gaat open, waarin gorgelt de afloop (afloop) van de zoektocht naar het ene; 2008-2017, lyrische pseudocode uit ‘Suena’ De serie ‘Gedicht van […]

Lees verder →

zomers


Het is nog koel dus doen we maar. Het lichaam niet is de gevangenis, het zijn de woorden eerst die er toe doen: ze slikken in het strelen strelen in & dan hun tong & in hun mond de mond; ze sluiten aan vervolgens in & staan dan klaar met daden waar geen mens om vroeg; ze rukken op zodra de stilte stopt met schuren aan de oevers van jouw […]

Lees verder →

duister


“muzerot” dv 2007, ink & water color on paper, A4, €45   Het duister met haar kleffe armen slaat de kleffe armen om & om omhelst de dag. Het schuiven schokt, het is discreet, er zit staccato in het rot. Er tokkelt iets van nu op de al te fel gespannen snaren toen & nooit. Er braakt. Giraffen schuren traag hun hals in de wiegewals van donker groen. Krak. Ik […]

Lees verder →

de klasse HIJ


“zelfportret als sekteleider” uit het A4 scratchbook dv 2004, pencil on paper A4 noot: deze klasse is een onderdeel van het protocol benodigd voor een geldige lezing van de Aanroepingen en andere packages van de NKdeE lyrische codebibliotheken. Elk gebruik van de desbetreffende klasse in die pakketten instantieert, vervolledigt en/of overschrijft deze klasse of gebruikt haar methodes. Het betreft hier, in vergane/vergaande/uitrottende literaire terminologie een overcodering (surcodage) van  het begrip […]

Lees verder →

de klasse Zij


dv 2006 -potloodtekening A4 noot: deze klasse is een onderdeel van het protocol benodigd voor een geldige lezing van de Aanroepingen en andere packages van de NKdeE lyrische codebibliotheken. Elk gebruik van de desbetreffende klasse in die pakketten instantieert, vervolledigt en/of overschrijft deze klasse of gebruikt haar methodes. Het betreft hier, in vergane/vergaande/uitrottende literaire terminologie een overcodering (surcodage) van  het begrip ‘intertekstualiteit’ of ‘thematiek’. Deze overcodering is begrijpelijkerwijze verwarrend voor […]

Lees verder →

de klasse JIJ


        noot: deze klasse is een onderdeel van het protocol benodigd voor een geldige lezing van de Aanroepingen en andere packages van de NKdeE lyrische codebibliotheken. Elk gebruik van de desbetreffende klasse in die pakketten instantieert, vervolledigt en/of overschrijft deze klasse of gebruikt haar methodes. Het betreft hier, in vergane/vergaande/uitrottende literaire terminologie een overcodering (surcodage) van  het begrip ‘intertekstualiteit’ of ‘thematiek’. Deze overcodering is begrijpelijkerwijze verwarrend voor […]

Lees verder →

wreed


  Verdwijn ik niet als jij mij ziet? Bloedt mijn oog niet in jouw lege wereld uit, smelt mijn hand niet kleverig je polsen langs, je vingers ver weg in, als jij mij roept, mij raakt? Ik sta, ommuurd als jij door eender traliewerk, & geef jou slaafs bevelen door die ik spartaans van haar ontving : spreek niet, zeg niet hoe doods ik jou, jij mij de dood instoot. […]

Lees verder →

zakelijk


“play it again” dv 2017, ink & water color on paper, 25x21cm , 110 €   Wonderbaarlijk noem je hoe haar stem mij vangt & ik van jou versleept op harde grond bevlogen kronkels maak. Betoverend vind je elk gebaar dat ik van haar op jou verhaal & hoe haar lijf in elke streling past. Zaligmakend heet het als ik in je krul, je tongen vurig lik & al gods […]

Lees verder →

slaafs


“naar Steichen’s ‘Der Spiegel’ (1902)” dv 2017, water color on paper,18×24 cm, €45   Slaapwel, slaap nu, slaap niet. Verhef je fijnst besnaarde gil tot in je spiegel plotse barsten elke stilstand woest verdoezelen. Breek dan, in jouw dag die sterft, mijn boerse woorden aan, ontrafel mij tot ik die aan jouw voeten lig & zing van hoe je heilig bijna bij mij lag, niet bij mij ligt, tot mij […]

Lees verder →

religieus


“la religiosa” – dv 2007-2017, ink & water color on paper, A5 – €30   Er is geen tijd & niets staat ons te wachten. Er is geen bed waarop mijn nacht geschreven staat, maar dagelijks is je schoonheid krijtend op mijn zwartgeblakerd land een toverzang : geborgen klank van zilversnaren, handen, dansend, die mijn talen breken, klakkeloos van liefde spreken, alsof geen wervelstorm ons in die oogwenk ooit nog […]

Lees verder →

pastoraal


  dv2009 –  “la muse asemique” ink & water color on paper, varnished, A4, €150 1 Dat geschipper liefje, hoeft niet meer. Het strand is uit, de hemel af,  de em is  uit haar hel geheven. De zee valt stil, ze golft nog uit in flauwe kabbeling. & Ook de zon zijgt  neer, het zand versmelt in radiatie tot een ál van glas. Ik kijk  erdoor & zie je weer […]

Lees verder →

overdrachtelijk


“de bloemenzoen” dv 2017, uit het ‘A5 letterboekje voor AC’, nog aan bezig Was je als een lelieblaadje dat ik onder handen had, een vale rest die moeilijk van mijn vingers ging? Werd je als dit zomerse gras, zachtaardigheid, eens aangedrukt, een tijdelijke vorm van tederheid maar dra weer ongezien ? Was je als een vlinder beter ver van mij gebleven toen, toekomst die niet ik maar mij in handen […]

Lees verder →

momentaan


“groteske: de gift van de muze” dv2005, 24x18cm, ink & water colour on paper, varnished €350 Niet eens beweegt je hand : het boek ligt als gegoten sinds jaren open op dit blad. Het linkerkinderwagenwieltje waar een slag aan zat, heeft zich voor twee maanden in het voetpad aan je voet plots stuikend klem gereden : des moeders vloek klonk simultaan met mijn geslaakte zucht, je schouderblad stak uit haar […]

Lees verder →

Maritiem


dv 2006, 18×12,5 cm ink & water color on paper, varnished   Omdat jij toen toch zo doordacht het kleine meisje speelde & elkeen die naar je lachtte vol ontzetting na één nacht nooit meer uit zijn woorden kwam; omdat de giechel mij beviel waarmee je om het leven gruwde & elke waarheid die ik sprak jou even kostbaar was als het ivoor dat in jouw mond vergeelde; omdat er […]

Lees verder →

Laconiek


dv 2017, ink & water color on paper, 2×18 cm, €40   Leef je dagje, zweveteefje, want ik kleef je lieve lijfje aan als aarde ’s nachts aan lucht. Drink je wijntje, fuivetrijntje want ik zwelg je klanken tot het barst & knarst van stille pijn. Lik je ijsje, snoepedoosje, want ik kauw je zinnen tot het bloedt uit bleke blaadjes roos. Lach je lachje, linkepinkje, want ik maak je […]

Lees verder →

kathaars


  Ik zocht de bloem die in haar cirkel brandde (haar naam is uit elk boek geschrapt). Een tempel had ze niet ; ze bleef soms even in profiel op natbestoomde ramen staan. Zij is wellicht sinds lang in walm & kreten opgegaan & wat een kerksteen ademt van de treurnis om haar dood, heeft niets van het afgrijzen dat in steden flinterfijne groeven zoekt, de kleinste plaats om niet […]

Lees verder →