BEVROREN VIJVER


Ijsveld, glazen oog.
Op het orgelpunt stilte
kucht droogjes een gans.

 

 

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

 

vijver.jpg
dv 2018 – “BEVROREN VIJVER” – crayon, bister – A4 – €25
Advertenties

papa maakt de lente niet


De jongste dag begon met kraaien,
naar dansend licht dat viel voor haar
door ongekuiste kinderkamerramen.

Nog winterlijk was daar
de zon in opgeknoopt 
voor het stelen van paarden
uit de droom die zij ontloopt.

Zo zingen lastte zij de vogels
dat de botten afgetekend in de bomen hingen,
zo gonzen gold haar kraaien de bijen
dat het haar beloofde zou beginnen,

zo schril doorsneed zij schellend mij	
dat ik mij verspreken wou aan haar
en mij allicht te dun tot land ontrolde
en laaiend wakker werd en blij.
 
uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

winterkind
dv 2018 – “winterkind” – bister, crayon,acryl – A4 – €25

14 sonnetten – 14


Hij sluit zolang de avond uit haar naderen
en uit haar spelen, even, dat zij lopen kon,
is elke vorm van val geschrapt. De scherven 
zetten hem beweend weer regelrecht paraat

beschreven in de zetel waar alsnog 
geen woord voor is. Zij let nog niet op 
noten: hij maakt haar de wereld uit en is
tot haar vermaak hertekend in de lach

die hij als vanouds herkent. Zij leest
hem wel, maar spelt slaapwel als hij
de kamer toch al donker noemt. Nacht.

Het licht gaat uit. Zij fluistert nog
in dieper donkergroen een rozenblad 
voor hem en stiller al voor haar de bloem.
uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)


joy
dv 2018 – “every child a joy for ever” – crayon,bister – A4 – €25

14 sonnetten – 13


Hij weet zich aan beweging meegedeeld,
telt met haar de reeds behaalde waarden.
Hier wat ter vervollediging hem toekomt,
plaats, tijd, uitgesproken nummering

en nu wat niet. In kringen wordt een vijver
vast zijn daad aangemeten. Wat niet past
verdwijnt en drijft terzelfdertijd al
boven. Het vriest niet, maar wat zou het 

zonder warmte zijn. Likkend aan het mes
vreet ook ter dood een wolf zijn bloed.
Haar huiveren schermt hem van de koude

af. Opnieuw zegt hij haar schouder aan,
hoe hij door haar was aangedaan. Lente.
De steen vervult de boog die hij beschreef. 

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

 

ripples
dv 2018 – “ripples: fate or consequence?” – crayon, bister – A4 – €25

14 sonnetten – 12


Vliegt en slaat dan plots in drift de veer 
zijn hand en wendt het wiel zich van hem af. 
Verging niet ieder die het vuren in de heuvels 
hoorde en in rivieren treden wou het zo ?

Zij zwijgt en lijft zich uit bij wat hij schreef,
een daad die haar met niets volop verving
en wat zij sierlijk meed als ongehoord : 
het aanslaan, namelijk, in stilte van een do.

Werpt hij nu te vroeg zijn blik haar toe, 
zij keert zich af en spiegelt in een droom
haar leegheid aan zijn volle schroom.

Bos. Een hert duikt op, zij noemt het ree,
het wintert weer, zij mompelt nog en eet
wat moet. Hij drinkt wat, breekt en bloedt. 
 

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

nodo
dv 2018 – “geen re in dit lied” – crayon, bister – A4  –  €25

14 sonnetten – 10


Homeros was een sterrekundige, verzon hij nu
als grootste deugd en wat geschreven stond,
bevreemdde hem niet meer. Hij beval haar 
ten huwelijk en spon zich diep in haar:

een lila toverbol in slierten uitgezaaid,  
een ritselen, gesluierd rond haar hals, 
dat terminaal haar doordeweeks geklets
verbond in delicaat geraas, een gaas

met perspectief op wat er was, geweest
moet zijn misschien, dat was niet klaar.
Hij groef nu mooier telkens weer hun graf,

en maakte in stijl met stilte het zwijgen af.
Niets anders immers was zijn wens, want spreken
was de dwaasheid van de onbeschreven mens.

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

 

refusalism
dv 2018 –  “refusalism” – crayon, bister – A4 – €25