BEVROREN VIJVER


Ijsveld, glazen oog.
Op het orgelpunt stilte
kucht droogjes een gans.

 

 

uit Spelen dat het Donker Wordt (1995-1999/ rev. 2018)

 

vijver.jpg
dv 2018 – “BEVROREN VIJVER” – crayon, bister – A4 – €25
Advertenties

papa maakt de lente niet


De jongste dag begon met kraaien,
naar dansend licht dat viel voor haar
door ongekuiste kinderkamerramen.

Nog winterlijk was daar
de zon in opgeknoopt
voor het stelen van paarden
uit de droom waarin zij loopt.

Zo zingen lastte zij de vogels
dat de botten afgetekend in de bomen hingen,
zo gonzen gold haar kraaien de bijen
dat het haar beloofde zou beginnen,

zo schril doorsneed zij schellend mij
dat ik mij verspreken wou aan haar
en mij allicht te dun tot land ontrolde
en laaiend wakker werd en blij.

winterkind
dv 2018 – “winterkind” – bister, crayon,acryl – A4 – €25

				

14 sonnetten – 14


Hij sluit zolang de avond uit haar naderen
en uit haar spelen, even, dat zij lopen kon,
is elke vorm van val geschrapt. Scherven
zetten hem beweend weer regelrecht

beschreven in de zetel waar alsnog
geen woord voor is. Zij let nog niet op
noten: hij maakt haar de wereld uit en is
tot haar vermaak hertekend in de lach

die hij als vanouds herkent. Zij leest
hem wel, maar spelt slaapniet als hij
de kamer toch al donker noemt. Nacht.

Het licht gaat uit. Hij is. Zij fluistert nog
in dieper donkergroen een rozenblad
voor hem en stiller nog voor haar de bloem.

joy
dv 2018 – “every child a joy for ever” – crayon,bister – A4 – €25

14 sonnetten – 13


Hij weet zich aan beweging meegedeeld,
telt met haar de reeds behaalde waarden.
Hier wat ter vervollediging hem toekomt,
plaats, tijd, uitgesproken nummering

en daar wat niet. In kringen wordt een vijver
wel zijn daad aangemeten. Wat niet past
verdwijnt en drijft zogezegd meteen al
boven. Het vriest niet, maar toch zal het

zonder warmte zijn. Likkend aan het mes
vreet ook ter dood een wolf zijn bloed.
Haar huiveren schermt hem van de koude

af. Opnieuw zegt hij haar zo het leven aan,
hoe het hem door haar werd aangedaan. Lente.
De steen vervult de boog die hij beschreef.

ripples
dv 2018 – “ripples: fate or consequence?” – crayon, bister – A4 – €25

14 sonnetten – 12


Vliegt en slaat dan plots in drift de veer
zijn hand en wendt het wiel zich van hem af.
Verging niet ieder die de schoten in de heuvels
hoorde en de rivier betreden wou het zo ?

Zij zwijgt en beent zich uit bij wat hij schreef,
een daad die van haar lijf geen punt verving.
Wie leest wat zij zo sierlijk meed als ongehoord :
het aanslaan, namelijk, in stilte van een do?

Werpt hij nu te vroeg zijn blik haar toe,
zij keert zich af en spiegelt in een droom
haar leegheid aan zijn volle schroom.

Bos. Een hert duikt op, zij noemt het ree.
Het wintert weer, zij mompelt nog en eet
wat moet. Hij drinkt wat, breekt en bloedt.

nodo
dv 2018 – “geen re in dit lied” – crayon, bister – A4  –  €25

14 sonnetten – 11


Homeros was een sterrenkundige, verzon hij nu
als grootste deugd en wat geschreven stond,
bevreemdde hem niet meer. Hij beval haar
ten huwelijk en spon zich diep in haar:

een lila toverbol in slierten uitgezaaid,
een ritselen, gesluierd rond haar hals,
dat terminaal haar doordeweeks geklets
verbond in delicaat geraas, een gaas

met perspectief op wat er was, geweest
moet zijn misschien, dat was niet klaar.
Af en toe begroef hij haar een teder graf

en stortte zeeën stilte over haar verderf.
Zij werd zijn rijk, want sinds zijn schrielste
hanenpoot, schreef hij haar af tot in de dood.

refusalism
dv 2018 –  “refusalism” – crayon, bister – A4 – €25