14 sonnetten – 10


Grimmig groent bijtijds ontworteld dagelijks
de stramme stam wat aan. Scheuten worden
bij de late vorst door haar ontraadseld
onder zode : misverstand, want zonder zijn

was onder mos zijn woeden een toonbeeld
van duurte: goud, gestolen van de zolder
en voor wat schamel geld als tijd verheeld,
werd zo bij haar van nijdig ros het zinnebeeld.

Met niets van hem nog is zij ingenomen,
doet zijn woord in kranten af als kolder
en houdt niet op te smeken, onderkomen.

Verharde wegen tonen op zijn jaagpad niet
hoe hij haar snuivend zocht en dronken hakte,
hakend naar ’t moment dat haar verliet.

lack
dv 2018 – “one cannot give what is withheld” 
Advertenties

14 sonnetten – 9


Onder dwarse handen spant het ribfluweel
de huid in groeven naar het graf. Haar onmin
wekt een droef doortrokken wrijven op: het spel
ontaardt tekort gedaan in ongewilde siddering,

een obligaat droget waarmee haar nijd
tot in het merg der malse knopen snijdt,
het zoemen van viraal gezag blootlegt
en zo de daad haar tegenwoordigheid ontzegt.

Zij laadt zich op met aan haar lust verwijt
en wil niet tot zijn spijt wat hij hardleers
steeds weer in haar verborgen zag en ziet.

Zij weet en noemt hem scheppend erfgenaam
en plukt zijn witte zwijgen tergend langzaam
uit haar goed van ruwe, vaderlandse inslag.

digging
dv 2018 – “de blote handen van de liefde graven het graf van de liefde” -bister, crayon – A4 -€25

14 sonnetten – 8


De misdaad loont. Vol schuld en boete hijst
de oude vloek zich in het stalen krijsen
van de treinen die op lijken rijden, heeft
hem die zij verdroeg een winter lang

van niets ontdaan, met herinnering
belaagd gestaag, alsof een helse drang
in hem of haar zo liefdeloos en leeg,
hen scheiden wou en tijd van alle dingen.

De stad ontwaakt. In files ingebed
hoort ieder die het wil wat opgeld maakt
en wie de ring verlaat en ’t volgen staakt,

verstaat geen vlek van wat hij morsen wil.
Schaamte overstemt in hem zijn hang naar haar
en doodt de lentezang met letters van zijn wet.

vloek
dv 2018 – “De Vloek” -bister, crayon – A4 – €25

14 sonnetten – 7


i.m. Samuel Beckett

De lucht klaart uit. Een open venster staat
open op de hemel en hij staat hier en hier
staande is het afgelopen. Stilte, volle maat.
De heg wordt groener dagelijks en dagelijks

dichter en dichterbij hier een beetje zelfs.
Het land vergeet hem staande en hij het land
en het vergeten duurt het denken verder uit
tot het sluiten plots zich imploderend sluit,

alsof het met die plop iets imposants
poneren wou, maar het spreken zelf dan
breken zou. Bonte gekte is het, blijdschap

uit de gaten in de muren van het rot en de heg
wordt groener elke dag en hij staat hier en
staande is het afgelopen. Niet. Verder. Hij.

statue.jpg
dv 2018 – “standbeeld voor SB, wachtend op vergetelheid’

14 sonnetten – 6


Een tak breekt af. Een late loper traint
zich in lang lopen, de vijver vijfmaal
rond of meer. Hij schrikt en schikt zich
van zijn pad een plasje in, bespat

de nieuwe blazer die hij net nog had
en hem, en wat hij toen had toegedacht,
sprong open, over, zette hem de hak
en buitenmaats geblaf, vond zijn hondje,

hoorde ’t gruwelijk teveel geketend toe
dat volgde in het zog van de reden:
een herdershond die gromde. Een tak

brak af. De laatst bewaarde ijskadavers
zakken in de brakke bak, de nieuwste kom,
vol rot dat stervend nergens aarden kon.

mad_dog
dv 2018 – “kwade hond” – bister, crayon – A4 – €25

14 sonnetten – 5


De barst breidt uit. Een lauwe wind bekrast
het zilverwerk in bomen, een merel vreet zich
geel gebekt door ’t laatste ijs de modder in.
Als hersenvocht vloeit uit de open huizen

in dampend grijze golven vol van hondenhaar
de doodsbevlekte winter weg: de angst
verbeeldt zich in een groet, een overslaand
gebaar, een schoongemaakte hal zegt kom erin

maar weet zich nat nog met de voet getreden.
De lente lacht zich hol in helse stormen,
en droomt zijn nachten geil vol bloei,

en ’s ochtends stijgen zwermen witte meeuwen
hoger dan de dreigend lage zon hen kleurt,
hem priemend wekt tot oog in wat gebeurt.

cleaning
dv 2018 – “”grote kuis” – bister,crayon – A4 – €25

14 sonnetten – 4


Het vallen, regelrecht door kale bomen
van onvertakte druppels, ongehinderd
haast: zo snel viel al het loof de takken
af op ’t rottend klaterdek. Waar het om

ging, gaat, is als een loze zenuwtrek
uit het gezicht vergaan. Herhaaldelijk:
een lichaam stelt zich op, stuikt in
en laat zich nooit nog lezen. Afgaande

op de vleugelslag van meeuwen en wat
voortdurend vragend zij een woord aandoet,
strekt echter hij, die stapt en in verlatenheid

haar duwt, niet eens te luid of lang niet
eens, maar in een pijnlijk grand écart
overlands haar da van zee tot zee.

da
dv 2018 – ” da” – bister, crayon – A4 –  €25