afloop


we dalen af naar zaventem. het is mooi weer. hier
sta ik weer. image image beeld. sound son klank.
tongue langue tong. mijn hart doet zeer, mijn longen
piepen. mijn land is grijs.de kleur ontbreekt. simpel,

lispelt een blondine, volg gewoon dit pad path voie.
vous voyez? het pad leidt naar een binnenkoer. de
duiven worden geactiveerd. ruku roukou roekoe.
in het innerlijk van de mensen zit een taperecorder.

oud model. twee koppen. 1 naar buiten, één naar
binnen. as op de tongue langue tong. ruis in de
sound son klank. duister op het image image beeld.

een roos ploft open (erg versneld). in apeldoorn vallen
4 doden te betreuren. acht. 4 naar buiten, vier naar
binnen. mijn land is grijs. de kleur ontbreekt. wij?

 

dv, kessel-lo, belgië 30/04/2009 @ 23:14 – rev. 24-09-2018

 

wouwen
dv 2018 – “2 zwarte wouwen”  -crayon – A5
Advertenties

my thoughts into matter grotesquely explode


boule de boule de terre wrapped in air my breath
sadly retrouve droef retrieves ego (yes) découvre
lentement la là au dessus d ‘elle a lingers on le language
wagers de Schone van Li  avec lust dans son œil la

(oui) liefde over there fladdert stumbles into its
cœur enchantée by its own frightful faiblesse
i don’t love myself (ja) je me vois comme une poudre
de chicken nugget soup oplos- en weekmiddel

mixture explosive azijn zweten mijn tenen sulfur
ignites het mijne middenin het hoopje tenen daar
and what is mine is coming down fast it descends

out goes l’ air d’ avoir into what is seen of air c.a.d.
le grand sing sang sung of us (ça bouge quand même).
je ne suis qu’ ici. when i leave here i will be gone already.

 

dv, bujumbura, burundi -28/04/2009 @22:43 – rev. 24-09-2018

 

bujuman
dv 2018 – “bujuman” – inkt,acryl, bister – A5

hand


overdonderd. het was nochtans vrij aardig gestapeld
in je hoofd, de blokken mensenkennis bovenop het
genoegzame weet hebben van, de onderbouw
in lagen ervaring, mislukking, ervaring en af en toe fiks

gemors met de pot van het vernis: succes is wat je krijgt
als je maar aanhoudt met leven zoals je geleerd werd te leven
en ja schudt en nee zegt daar kunnen wij toch niks aan doen
tot wanneer de schaar van het reële plots al het zeil verknipt.

het rolt jou de berg af. kiriri. had sisyphus ook tyfus? cholera?
je stapelt in een dageraad van goud de lompen weer op.
maar de zon lacht zich cynisch een equatoriale wolkbreuk.

als je dan alles weer  netjes hebt uitgedacht volgt de stilte
van de stilstand in de stilstand van je hart. het klopt gewoon niet
meer. dan heb je mijn hand bereikt. samen doen we niets.

dv, bujumbura, burundi 28/04/2009 @ 9:55 rev. 20-09-2018

 

hand
dv 2018 – “hand” – potlood – A5

 

please run this loop forever while awake


oui tout je te donne d’ici l’ici d’être là-bas le
rien remplit mon verre de rien que toi et toi
ne sommes que les étoiles qui règnent en haut et
encore tu te lèves et encore tu m’échappes

comme je veux que tu m’ échappes comme
j’ aime d’ être là-bas en bas absent de moi en toi
et dans toi je te donne l’ être, cette grande illusion
trop féminine qui s’ enfuit déjà car il n’ y a rien, il ne

peut être que moi et toi dans le rien qui nous règne
et je te la répète comme grand seigneur néo-colonialiste
glauque cette amour qui n’ est pas là, qui est pres-

que la mort, mais je te la donne et le tout d’ être
rien que ce mouvement lent astrale doux qui te
pénètre qui nous donne toi et moi et partout tout

[da capo]

dv, bujumbura, burundi  27/04/2009 @ 20:36 rev. 19-09-2018 (rev. M.T. 23-9-18)

 

 

bouke
dv 2018 – “portrait de jeune femme”  -pastel/photoshop

alles


ik fezel tot mijzelf alsof ik iemand was, een muzelman.
de maan waar ik naar kijk is dezelfde als de jouwe daar.
alle andere lijnen krullen zwiepend weg van het punt
waar jij ze hebt doorgeknipt. bloed welt op in striemen.

neen. een man klopt bij zijn buurman aan,  zijn ene arm
wordt afgehakt. verdwaast kijkt hij zijn buurman aan die
weerom hakt voor arm 2 en benen 1 en 2. dan

brengt hij hem naar ’t hospitaal, je kan je buurman toch
niet. jarenlang rijdt de buurman hem rond en overal deelt
de romp de vreugde van het leven aan de mensen mee.

ik fezel tot mijzelf alsof ik iemand was, een muzelman.
de maan waar ik naar kijk is dezelfde als de jouwe daar.
dat is alles.

 

dv, bujumbura,burundi, 24-04-2009 @15:12  rev 19-09-2018

 

muzelman
dv 2018 – “muzelman (apothekersgaper)” – potlood – A5

niet nu


jouw handen helaas draag ik overal nog mee. jouw vingers
strelen mij de nek als burundese regen en uit mijn droom
trekken ze meedogenloos de stoppen van het verlangen.
herinnering stroomt dan in vlagen uit mijn beven. wenend

word ik wakker en ik ween omdat ik wakker word. krekels
zetten vogels naast de schoten in de verte en van de moskee
zet in een klagerige gebedenzang. zij snoeren tanganika vast
en willen van de wereld net als jij het einde zien en daarna pas

de tijden tot een plaats vervoegen waar het goede goed en het
kwade kwaad mag zijn. maar niets daarvan bestaat. de wereld
draagt ons in een diep geborgen bel en in het wiebelende

omspansel daarvan zien wij enkel onze eigen hel. het schone
spiegelt zich in de ogen van hen die in de ogen stonden toen die
nog keken naar het schone dat wij in elkander zagen. nu dus niet.

 

dv, Bujumbura, Burundi 24/04/2009 @6:33 rev. 19/09/2018

 

 

 

 

nietNu
dv 2018 – “niet nu” – pastel & photoshop