LAIS


voor karen josso

dv 2008 – “LAIS”

Zie wat ik zag toen ik weigerde te zien.
Hoor wat ik verzweeg toen ik weigerde te spreken.

Niets van jou is ooit daadwerkelijk beschreven.
Niets is van jouw lichaam ooit naar waarheid verteld.

Jij weet niet wie jij bent.
Jouw lippen sluiten niet jouw mond,
jouw ogen zien niet wat jij ziet,
jouw hand heft niet jouw hand.

Jij splijt de wereld. Jij
bent een diepe aarden mond.

De goddelijke tongen vlammen
aan zichzelf verwrongen
gebonden lijden zij
aan het uit hun hemelen
verdrongene.

Jij wint. Jij won altijd.
Tijd? Met vloek en krijsen zullen
eeuwig de goden
zichzelf moeten dwingen

om jouw naam
bij elke mens in het hart,
in het hoofd te branden.

Uit vuur
vuur. Uit mij
jij:

LAIS

inputtekst (2017)

online stemdizain


Te rusten in het stille ligt haar stem.
Te dralen in gedachten wil de nacht
haar zwijgen aaien maar zij zucht om hem.
In tintelingen taal,  in grote pracht
wil spreken hoorbaar klinken vol van macht
en zwijgend nee wil klaren tot een ja.
Maar waar gevaar al is, is angst bijna
en onvoldaanheid stuwt de luide drang
ook daar voorbij tot waar ik hier plots sta:
als hij in haar, jouw ware samenzang.

fatale fout


Het remmen schoot door alles heen: de weg
was van behangpapier, het ogenblik
modder, het licht ziek en wij waren weg:
jij op jouw pad weg en op mijn pad ik.
  Het boek baalde kleverig en zo dik
dat je blad na blad eruit moest scheuren.
  Hier, zei je, neem deel aan ons gebeuren.
De woorden schuiven bitter op de tong
en de zinnen zijn naar stof gaan geuren.
  Vergeefs dicteer ik mij die jij ooit zong.

 

 

 

vergeefs
dv 2018 – “fatal error during init”– crayon, bister & ink – 15,7x22cm – €40

Kermisgrijpers tussen afgerukte (4/4)


Kermisgrijpers tussen afgerukte
delen zoeken onvindbare ogen
uit te wrijven. De mond maakt drukte,
kernwoorden krom in de keer verbogen
roesten groezelig op tongen. Togen
waarop glazen de dromen al klaren
drijven de geest tot drieste gebaren:
‘iets toch, iets toch’, zo tremt  het bibberlijf.
Iets dan daartoe besluit tot vergaren
van munten voor ’t meewarig kassawijf.

 

comprendre
dv 2018 – “high end comprehension” – 15,8x22cm – crayon bister & ink – €40

Het lichaam rilt. Het is niet koud. ( 3/4)


Het lichaam rilt. Het is niet koud. De klank
is op (importeer een nieuw bestand?). Ik
kom in beeld, het gezicht is grauw. De drank
staat af, het licht is oud licht, traag en dik.
De vloer hoest vlekken zwart op als ik slik.
Kom nou, doe het mondje maar goed open,
breng een vinger in de keel, blijf hopen.
Nee, het wil niet, teveel verdriet erin.
Zou het ook met god zo zijn gelopen,
eerst dat, en daarna dit met niets erin?

 

 

tree
dv 2018 – “dying tree praying for salvation” – crayon, bister & ink – 15,7x22cm – €40

De katten zijn onrustig (2/4)


De katten zijn onrustig, er is niets
te eten, de hand die hen wou strelen
slaat. Een kraai schiet als een schaduw van iets
langs het raam. De bomen buiten stelen
hun leugens van elders, met zovelen
zijn ze, de  woorden, en ze vallen aan.
De vloer kraakt, een stoel schuift, het scherm floept aan.
De living duikt in haar letters, het wordt
te donker, niemand kan er nog verstaan
wat je leest, is jouw lijf wel vast omgord
en zijn de deuren al op slot gedaan?

 

 

building
dv 2018 – “some concrete walls writing themselves off into the wind” – 15,7x22cm – crayon bister & ink – SOLD

Een hand grijpt naar het vallen (1/4)


I

Een hand grijpt naar het vallen van regen
in regen, begrijpt  dat het een hand is
die het vallen voelen wil van regen.
In het haar krabt iets dat wat anders is,
een zich dat zowel hand als geen hand is
en het hoofd dat eerder mond is of tand,
schudt nee, vraagt zich af waar het nu beland
is, of onderhand we nu  kunnen gaan?
Een been houdt zich stijf alsof het verstand
is, twijfelt aan houding, grond en bestaan.

 

handschrift
dv 2018 – “hand attempting to write itself in the rain” – 15,8x22cm – crayon bister & ink – €40

 

‘eerste van een reeks van voorlopig 4 gerelateerde dizaines