ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

Proza

geef er een draai aan


Gisteren naar aanleiding van de uiterst beknopte explicatie van enkele Neo-Kathedraalse spreuken bij de dagelijkse wandeling toch effen stil blijven staan bij het woord ‘inventie’. Het woord ‘inventie’ ligt meestal zo goed als nieuw ergens in de buurt van de Stinkende Gedachtengracht bij de Offerweide. Ja, ik weet het: de foto van Geugle is nog van voor dat Natuurpunt hier haar Kamsalamanderpuntjes kwam zetten. Ik heb hier een geforward fotoke […]

Lees verder →

het niets is een uitvinding


8 mei 2005. Mei is mijn Maya. Nederland ontwaakt uit haar consumentenroes. Lode schrijft: Ongeluk voor twee personen Bespottelijk, ook hier, is het opgeven van bloed ter verduidelijking, de donatie clarificeerplasma, het wat glijdt er nu weer in het duidingsveld, het wie vaart er daar mijn aderlating aan, het hoe heks ik het hier uit. Kom, kortom, de bel gaat, schuif aan, treedt binnen, bestel ons een ongeluk voor twee […]

Lees verder →

Lode’s doel


‘Die lieve coele mei, die is ons ontdaen’ Anon. 15de eeuw mei is mijn maya & doet mij geloven dat het absoluut vele, het schone in mijn enige niets is verscholen hoe zoetelijk zingt het & wil het de nachtegaal hoe hoog & hoe lustig zoekt ook de leeuwerik hoe wild & onzinnig graven mijn honden hoe dicht in zichzelf heeft mijn ik zich gesloten mei is mijn maya & […]

Lees verder →

formulier PCAE 1.1


  Om de verkoop van Persoonlijk Creatief Afval van de NKdeE te regulariseren is mij in functie van Kathedraal-Auteur vanochtend opgedragen (“regelt da ne keer“) een formulier PCAE te ontwerpen waarvan u hier de versie 1.1 kan downloaden in pdf-formaat: PCA Echtheidscertificaat_versie_1_.pdf Zelf zie ik de noodzaak van die regularisatie niet goed in, Afval is Afval denk ik dan, maar blijkbaar ligt de verkoop van Afval in E-Kliniek Vlaanderen moeilijker […]

Lees verder →

Lore’s lied


“Mijn lief es leet, mijn heyl verdriet, Aldus ende wers es mi ghesciet; Ic biddu, vrauwe, ghedinct mijns yet Eer ic van rouwen sterve.” Anon., Gruuthuuze MS, 15de eeuw “De tijd is een hoer” dv, Anke Veld 13/04/2018 mijn lief is leed, mijn heil verdriet van pijn ken ik het einde niet ik bid u muze voltooi mijn lied eer ik van zeer moet sterven. de zon is zwart, mijn […]

Lees verder →

Anna’s anagram


“Den tijdt die gaet voorbij // en hij Bewijst scheydens termijn/ Gheen blijven hebben wij // hier vrij” Carel van Mander De tijd gaat hier voorbij  & hij bewijst op zicht door zijn termijn dat wij niet blijvend zijn of vrij. Met pijn verscheiden wij per dag een dag als straf van ons verblijf weer af & raken wij reikhalzend met een vingertop verlangen de ochtend straks al aan. De […]

Lees verder →

Kathedraals Uitdeinend Tobben


“Er is geen oplossing. Het brengt geen zoden aan de dijk. Je kan er tegen zijn, maar wat is het alternatief? Er is geen beginnen aan. ’t Moet wel hè. Ik weet dat het niet zou mogen, maar ik moet toch (op mijn werk geraken/iets eten/voor mijn kinderen zorgen/…). Wat moet ge denken, hè? Die politici zijn maar zakkenvullers, je kan stemmen op eender wie, veranderen doet er toch niks… […]

Lees verder →

Rodenko, heraut van het accelerationisme


‘Rodenko, heraut  van het acceliorisme’ dv-IKEA 2017, ink & watercolor on paper, A5, €20 lees het volledige gedicht van Paul Rodenko Werk getoond in blogposts met het label ‘te koop’ kan u kopen aan de vermelde prijs om de creatieve praktijk van Afhankelijk Auteur Dirk Vekemans te ondersteunen. De werken worden na ontvangst van betaling gratis (binnen Benelux) opgestuurd  en zijn voorzien van een echtheidscertificaat. Mail naar dirkvekemans_at_yahoo.com voor de […]

Lees verder →

twee bedenkingen


1. Geen nieuws goed nieuws “Literatuur is nieuws dat nieuws blijft”, zo deelt ons mede de oude waarzegger Ezra Pound.  Een uitspraak die als Facebookstatus al meermaals bedolven werd onder de likes: zolang het onderwerp van Pound’s bruinigheid vermeden kan worden,  wordt er  massaal instemmend cognacbelgeklonken en dikke sigaargetrokken bij Vijveruitlatingen als deze. “Hoor, hoor”. Goed, maar hoe speelt de literatuur dat klaar, zo’n evidente tegenspraak? Pound lost het op […]

Lees verder →

gignogram ‘verwelken’


‘gignogram verwelken‘ dv 2017, ink & water color on paper A5 gignomenologische noten het eigenlijke verwelkingstraject begint vanaf de doodsvernauwing die in feite een ultieme bloeiopstoot is de leefweerstand of doodsaversie en de simultane verwelkingsescalatie zorgt voor een onhoudbare trajectspanning die dan ook tot trajectdesintegratie (overwerpontbinding) leidt: er ontstaan divergerende trajecten die enkel middels  objectontbinding kunnen worden opgelost in de uitwaai van het rot (bovenaan het gignogram) kunnen rottingswervels optreden: […]

Lees verder →

cartoon van de dag


“schets voor een cartoon” dv 2017, pencil on paper, 7×12 cm boutade van de dag deze boutade geldt ook wel als oeuvre van de dag want zij vertegenwoordigt tezelfdertijd (Derrida: à la même fois) mijn volledig literair-kritisch werk. Dus als later, in de gezegende toekomst van mijn afwezigheid, ooit – god behoede – het iemand in haar hoofd zou halen om te spreken over mijn literair-kritische oeuvre, dan gaat het […]

Lees verder →

sonnet van de dag


dv 2017, foto (detail) van het NKdeE Altaar, van en te het Centrum van het Gekende Universum uit Ronsard, ‘Continuation des Amours’ (1555) LVI Amour se vint cacher dans les yeus de Cassandre, Comme un tan, qui les boeufs fait mouscher par les bois, Puis il choisit un trait sur tous ceus du carquois, Qui piquant sçait le mieus dedans les coeurs descendre. Il élongna ses mains, et feit son […]

Lees verder →

De Roos van Umm-El-Tiel


Afdrukbaar PDF-bestand: de_roos_van_umm-el-tiel.pdf ( voor CB en mijn zus Herlinda) Muhammed vertelt mij het verhaal van Salim, Farrid en de Roos van Umm-El-Tiel. Tot in Al-Hasakah spreekt men van de Roos van Umm-El-Tiel, dochter van Sîn. Tot in Quneitra en Daraa luistert elke man met open mond naar verhalen over haar schoonheid. Er wordt gezegd dat zij weldra zou trouwen met de man die haar het juiste antwoord gaf op […]

Lees verder →

de gave van het onmogelijke


[ waar is dat voorwoord henen] de opeenstapeling van de vernomen trivialiteiten leidt tot zinsverbijstering mocht er iemand nog aan twijfelen: artaud had gelijk. ge zoudt er zot van worden. het gegevene is een gave, dwz. voor anderen is het een gave (“zij heeft een gave”). een lyricus heeft niets. voor de lyricus is de gave een opgave. de opgave is de lyrische opgave (die voor de anderen niet geldt, […]

Lees verder →

NKdeE Instructie Tablet 001


T 001, zijdelings genomen // NkdeE Instructietabletten worden gebruikt in de Kristineacademie ter instructie van de Novicen in de Kathedraalse Leer. Het zijn plaatjes in triplex waar langs beide zijden kunstig ingekleurde Leesnotities van de Kathedraalauteur zijn gekleefd. Voor de duurzaamheid (die Novicen toch) worden de tabletten minstens driemaal gevernist met bootvernis. De Kristineacademie is een Participatief Educatief Proces  (PEP) in de Kathedraal, thans, zoals van bij haar opening, gesloten. […]

Lees verder →

NKdeE Ekphrasis – introductie Yuko Otomo


over Ekphrasis in de NKdeE // gereserveerde woorden in de NKdeE programmataal staan in italic en beginnen met een hoofdletter – een verklarend Lexicon van deze woorden is in voorbereiding Je merkt er (nog) nauwelijks wat van, maar de Neue Kathedrale des erotischen Elends heeft dit Werkjaar (’16-’17) een Zijbeuk lopen rond ekphrasis. Ekphrasis is, volgens Wikipedia, een kunstige beschrijving van een voorwerp, meestal van een kunstvoorwerp en in het bijzonder […]

Lees verder →

gil: het


// voorontwerp van een GIL (Generatief Interactief Literatuurprogramma) Lees aandachtig volgende opgave°: HET wat is het? kom & breng het in de omgang ( het mengen het in verandering brengen het vertroebelen) de dode letter met de dood besmeuren het levende woord met het lijf belichamen de zin uitbraken als schreeuw van een gevangene* het eten – er in roeren – paplepel het drinken – het schudden – hanenstaart het […]

Lees verder →

nieuwe pdf: The Seven Stages of Being


Een paar kleine wijzigingen, spellingcorrectie dan nog voornamelijk, maar toch voldoende om een nieuwe versie te rechtvaardigen. De ‘Zeven Stadia van het Zijn’ uit 2013, een “seminal” tekst voor de Nieuwe Kathedraal van de erotische Ellende en haar Bouwkunde,  blijft een onvertaalbare tekst, dus ook nu in het Engels: the seven_stages_of_being_2016-signed.pdf  

Lees verder →

maskerman (fiche)


[zonder titel – Werkblad] dv2016, ink on paper, A4 f (ekphrasis) ” De vinculis in genere, the lid nailed shut, the sarcophagus of light” Peter Lamborn Wilson, Abecedarium, Xexoxial ed. 2010, p.23 BAF VAV –, zie de op het land genagelde aarding i-k afglijdend in de trage neergang a-b naar het eternele vlak van het niet- iets, de taohemel e-f. elk ogenblik (de letter is hol, vol verdwenen klank, een […]

Lees verder →

NKdeE Deeldoosje


Zoals het een kathedraal past, heeft ook de Neue Kathedrale des erotischen Elends vele rituelen. Eén daarvan vindt plaats in de intieme, huiselijke sfeer: het NKdeE Deelritueel. Het Deelritueel is in wezen een theeceremonie: de bezoek(st)er van een Kathedraalauteur, Kathedraalarbeider of Kathedraaladept (de drie KA’s, m/v) wordt uitgenodigd samen een kopje (groene) thee te nuttigen. De theetafel wordt in gereedheid gebracht, de thee gezet & in stilte wordt de thee […]

Lees verder →

kathedraal strijkt neer te Linter


DE KREET (mededeling van de Kathedraal-Moeder) “Hedenochtend 10u50 is het Kathedraalbeeld met haar Attributen in de nieuwe ambtswoning van de huidige Kathedraalauteur (dv) geïnstalleerd & voltrok zich in een Oogwenk de Inwijding van de Nieuwe Kathedraal van de Erotische Ellende te Drieslinter. Drieslinter, & bij uitbreiding de fusiegemeente Linter ( sinds 1977 bestaande uit de dorpskernen Drieslinter, Melkwezer, Neerhespen, Neerlinter, Orsmaal-Gussenhoven, Overhespen & Wommersom), is dus voortaan het nieuwe Centrum […]

Lees verder →

collectie (vert. v. Michaux – Collection)


Collection lac occulte des phoques anhydres des fesses de mica le confessional plombé des vierges trempées dans des draps de lit un aigle loué pour la saison une pie nettoyeuse de pavés les lézards ensevelis dans un éclat sans borne la vermine qui abonde dans le sens du noir d’ivoire la morve fidèle au nez l’âsthme qui vit dans les cages d’escaliers araignée, sale petite femme dans ton assiete de […]

Lees verder →

over intuïtie, Beuys & het maken van vlekken (1)


een NKdeE CR&D schrijfsel over Joseph Beuys, de duale  modi in de organisatie van ons sociaal gedrag en de vlek als aleatorisch aanspreekpunt voor directe waarneming/grafische creatie INTUITIE / EXTREME WAARNEMING / WAARNEMING VAN HET EXTREME / WAARBIJ HET DENKEN AAN / ZIJN BEGIN IS / DE COUPE KUNSTMATIG VOEREN / EXPERIMENT (GRENZEN / IN HET GEGEVENE / ACTIEF BINNENSTAAN (13,5×29,2cm – Beuys 1965) **** ** *   noot vooraf: […]

Lees verder →

Michaux Mystique


… 1918. De Eerste Wereldoorlog liep ten einde. België was onder de bezetting meer dan ooit een patattenveld in de ogen van menig intellectueel (“Le chant national de la Belgique c’ est le champ de pommes de terre” – Scutenaire ). De jonge Michaux (19j) leefde zich uit in de lectuur van de Christelijke mystiek. Zijn immer revolterende geest zocht uitwegen uit de beklemming van gezin, stad en land in […]

Lees verder →

songs in the nick of time (1)


April 2015. Dromen zijn een plaag geworden. Ik word wakker bij mijn geliefde. We zijn tot glans verstrengeld, de zon herkent zich in haar gouden haar. Ik kijk naar het uur, schrik & zeg dat ik uit werken moet. Er volgt een kreuntje, ik doe mijn broek aan, mijn tenue. Ik ga zwijgend de berg af, één met haar, de ruimte is herleid tot singulariteit, de onze. Ik sta te […]

Lees verder →

dialoog


– Hoe leeg het leven is zonder onze liefde: volledig. De armen om elkaar, gekruist, fragiel, behoeftig. De woorden door elkaar, alsof het ratten zijn. De gebaren verzanden in een droog gefluister. Angst. Lelijkheid. De weg is weg, een doolhof zonder jou. Herinnering. – Inderdaad. Woorden lijken op restanten. Weerloos verzet tegen het gebeurde. Het is zo ver. Alles is over. We praten niet meer, niets is nog nodig. Laat […]

Lees verder →

alles


Het lijden is van die aard dat het lijden het lijden versterkt tot het onontkoombaar beleden wordt & alles ontsnapt aan de wilskracht van de lijdzame die zich neervlijt in het leed, het leed omarmt als een geliefde, het zwarte kleed dat leegte belooft, stilte geeft, teloor gaat in het verdwijnen van de lijdzame, implosie van het ego, de overbodigheid van de constructie in het zicht van de einder. Hoe […]

Lees verder →

cathedral proverbs


Slimies:  you get to see them everyday, next to the loads of selfies. Slimies are beautiful, lovely pictures with some ‘deep wisdom’ written on them in a nice, comforting type font. These pictures beg you to like them, share them, perhaps your friends will not like you anymore if you don’t. The amount of pseudo-philosophical crap of this kind floating like plastic garbage on the waves of the social networks […]

Lees verder →

kathedraalspreuken


U ziet ze dagelijks: mooie, lieftallige prentjes met daarop in een fraai en dus braaf lettertype één of andere ‘diepzinnigheid’. Je behoort dan ‘aja’ te zeggen, want het is ‘waar’ & dus dien je het te leuken en/of te delen. De hoeveelheid pseudo-filosofische crap van die aard die de sociale netwerken teisteren, neemt ondertussen gigantische proporties aan. Aangezien het exponentieel veel meer moeite kost om informatie te verwijderen dan om […]

Lees verder →

alfabet van de erotische ellende – a


[noot: bij elke letter van  het “Alphabet of erotic Misery” staan 9 Nederlandse woorden (sommige ervan zijn neologismen). deze serie  gebruikt deze woorden op lyrische wijze in  korte teksten, waar vaak ook verwezen wordt naar de bisterschilderingen van de letter in kwestie, die soms ook verwijzingen bevatten naar andere Realiteiten.] a, zoals in alfa Die  blinde God van ons,  die  kosmische azijnzeiker die William Blake zo treffend weergaf: op handen […]

Lees verder →

Otto S. Janker (1)


Otto S. Janker gaat huiswaarts van zijn werk. Otto woont in een bosrijk gebied vlakbij een riant Winkelcentrum, ooit een provinciale stad van enige allure. Otto noemt het Winkelcentrum ‘Het Vochtige Veulen’ omdat hij het vergelijkt met een verdwaald veulen met vochtige ogen vlak vóór het genomen wordt door een woeste stier waarlangs het snikkende liep met opgeheven staart. Hij gaat uit werken in een andere provinciale stad, kleiner dan […]

Lees verder →

lus (t)


gruwelijk is de hunkering naar gruwel in het oplaaiende geweld & zo leidt alle gruwel naar vernietiging vernietigend is de drang naar  vernietiging in de ondergane gruwel & zo glijdt alles onhoudbaar in het Niets nietig is de weerklank der verzuchtingen in het schrokken van het Niets & zo ontstaat het Alomvattende het Alomvattende is Niets & in het Niets  is het Alomvattende als Niets geborgen & zo ontstaat de […]

Lees verder →

strelingen


U, u ziet het & zegt het, beaamt het, verbindt het tot het galmende amalgaam van een uitspraak, uw dagelijkse bevlekking van de strakke gleufjes die u toegang verlenen tot de mondiale databank: de parachutes van de deviërende Hergéfanaten openen automatisch in de beklemmende ruimte van het neerstortende pleziervliegtuigje, de aanspoelende lijken der bootvluchtelingen spellen beklijvende lijfspreuken op de stranden der riante badsteden, gedweeë neo-nazihoertjes zuigen met diep-bruine dwaalogen & […]

Lees verder →

getijde in mij


voor Tati Zij is mijn gelijke. Stel je voor, na al die jaren dit: zij beweegt, net zoals ik, niet in, maar door de holtes in de tijd. Haar bewegen ís aldus de tijd. Zij is er niet, niet hier, nergens, haar lichaam houdt zich nergens op, het is geborgen in de warme schelp van haar bewegen, dans in de dans van de wereld. Haar mond is zee, haar lippen […]

Lees verder →

de van gogh routine


Ik drink absynth aan een tafel die te groot is voor mij alleen. De barmeid is een kleine, tengere schoonheid in een roze katoenen jurk met daar onder niets dan haar huid. Mijn gedachten zijn een natte tong omringd door kroepoek: gedwongen verenging van het aangename soort. Alles is echt: er zijn krekels, tepels schuren zacht tegen het katoen, een aanraking wil zichzelf aanraken om tot aanraking te komen, het […]

Lees verder →