SATORAREPOTENETOPERAROTAS 16

’t zijn nare tijden dus we moeten lief zijn voor elkaar. maar je moet toch wel pech hebben om als dubbeltalent in Nederland geboren te worden, hè.
gosjamme. je sukkelt hier wat hogerop in de nakende overstromingsgebieden hoe dan ook in vakje A of in vakje B en eens je erin zit wil men van enig gewriemel van je in dat andere niks meer weten. minstens een eeuw lang niet. nee, neen, zelfs die wat verrassend goed getimede onthullingen over je fout-idealistische jeugdfratsen kunnen je niet aan een degelijke catalogue raisonné helpen, da’s voor de B-vakkers, jij bent een lekker mals Aatje.

komkom, terug in je hok! ‘ik draai een kleine…’ jaaa! braaf dichtertje, goed zo!

tja. zelfs een geverfde ruiter als Claus hier is beter gediend. in 1963 kon er in de Schrift & Bild catalogus ook niet meer af dan dit onooglijk zw-w reprootje, op je foon is het ware grootte als je wat breed zit.

de begeleidende tekst vermeldt niet eens zijn naam.

prog. manifest (ontwerp)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS oba het NKdeE DRAAIBOEK-programma gebruikt hedendaagse middelen (Google, internet) om de afbeeldingen van een tentoonstellingscataloog van 1963 te stofferen met uitleg en, waar opportuun, wat zachtaardige Neo-Kathedraalse Stichting


Al het grafische materiaal is gescand uit dit boek (als iemand daar een auteursrechterlijk probleem mee heeft, contacteer mij aub):

  • Schrift und Bild- L’Art et l’ écriture. Katalogbuch zur Ausstellung Schrift und Bild, Amsterdam – Baden-Baden, 1963 (de Duits-Franse versie, er bestaat ook een Engels-Nederlandse)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS 14

Bernard Schultze – ‘Klaagmuur’

Bernard Schultze (1915-2005) lijkt van hieruit wat op een vrolijke versie van Requichot. Dat hij genoot van het schilderen spat alleszins van de veelkleurige doeken, zijn lyrisch-abstracte werken volgen duidelijk ook de intuïtie eerder dan de ratio of de bespiegeling en ja, je wordt er vrolijk van als je ernaar kijkt.
enfin, ik toch als ik de reproducties op mijn scherm tevoorschijn haal.

schilderen is genieten, wees gerust. ik ben zelf beginnen schilderen/tekenen omdat ik prentjes nodig had bij mijn teksten omdat anders niemand er wil naar kijken, laat staan lezen. maar gaandeweg is het een genot op zich geworden en nu twijfel ik soms al eens of ik mijn geklieder niet interessanter vind.

maar ik blijf altijd wel schrijver denk ik, zelfs al kliederend, hoe driftig ook soms, ik blijf denken als een schrijver en als ik op de asemische toer ga voel ik mij mss nog meer verwant met een musicus of een danser dan met een echte true grit peintre.
misschien mocht ik wat meer ruimte hebben en verf om in het rond te pleuren, als ik mij echt lichamelijk in de substantie kon gooien…

maar ’t is zo al erg genoeg met mij gesteld, vermoedelijk.

en het maakt ook dat ik mij vrij en volop genietend kan overgeven aan de bewondering voor dit soort dingen, en dat ik oprecht dankbaar ben om echte schilderessen zoals Ilse Derden of Catherine Buyle te kennen, en zelfs, o mirakel, enkele mannen.

want het schildersvolk is, dat valt mij toch op, duizend keer aangenamer gezelschap dan, op enkele uitzonderingen na, misschien, eventueel, de bende sikkemeurige kneuten die zich schrijver noemen…

Schultze in 1968 – Von Gerdschwenke – Eigenes Werkeigenes Foto, CC BY-SA 3.0, https://commons.wikimedia.org/w/index.php?curid=30814951

Schultze, zo lees ik hier, vond ook namen uit voor zijn werken die dan plots creaturen werden, een eigen categorie vormden, onderdeel van zijn innerlijke wereld. zo maakte hij lang ‘tabuskris‘ (>lat. tabulae scriptae, schrijfschilderijen) en vanaf 1961 ‘Migofs‘, fantasiedieren zoals de vlindercadaverbloeitoestand met wollen kluwhart hieronder.

Als ze’t hebben, laat ze doen è, hoe plezant is dat wel niet!

Artwork by Bernard Schultze, »Butterfly-Kadaver-Migof« (Butterfly-Cadaver-Migof), Made of Mixed media on canvas

prog. manifest (ontwerp)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS oba het NKdeE DRAAIBOEK-programma gebruikt hedendaagse middelen (Google, internet) om de afbeeldingen van een tentoonstellingscataloog van 1963 te stofferen met uitleg en, waar opportuun, wat zachtaardige Neo-Kathedraalse Stichting


Al het grafische materiaal is gescand uit dit boek (als iemand daar een auteursrechterlijk probleem mee heeft, contacteer mij aub):

  • Schrift und Bild- L’Art et l’ écriture. Katalogbuch zur Ausstellung Schrift und Bild, Amsterdam – Baden-Baden, 1963 (de Duits-Franse versie, er bestaat ook een Engels-Nederlandse)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS 12

ja, er staat ook een collage van AartsKerkvaarder Kurt Schwitters (1887-1948)  in de Schrift und Bild cataloog van de gelijknamige tentoonstelling in 1963, ons Draaiboek voor deze Uitzending van becommentarieerde grafische bestanden naar aanleiding van het euh, Corona-incident.

een ‘terugkeer naar Schwitters’ is een van de grote zekerheden in mijn leven, net zoals een herlezing van Faverey en met mijn Laatste Lief* (ocharme ’t meiske) ga ik vast nog eens naar Hannover op Schwitters-bedevaart.

dus ja, als ik over Schwitters begin hier, niet zo efkens terloops zoals nu, maar echt ‘beginnen’, zoals ik over Réquichot begonnen ben, dan moogt ge beginnen pollekens wrijven want dan loopt het op z’n eind met mij en dan kan uw Brol-verzameling met Prul van mij eindelijk beginnen renderen.

(ja, schatteke echt spijtig dat we nu nie weg kunnen, anders had ik u zeker meegepakt naar Hannover nu, maar ’t mag nie è…)


(ǝz ɟǝı˥ ǝʇsʇɐɐןɹǝןן∀ uɾıɯ ʇǝɯ ɹǝpɹǝǝ ɥɔoʇ uǝıɥɔssıɯ)*

prog. manifest (ontwerp)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS oba het NKdeE DRAAIBOEK-programma gebruikt hedendaagse middelen (Google, internet) om de afbeeldingen van een tentoonstellingscataloog van 1963 te stofferen met uitleg en, waar opportuun, wat zachtaardige Neo-Kathedraalse Stichting


Al het grafische materiaal is gescand uit dit boek (als iemand daar een auteursrechterlijk probleem mee heeft, contacteer mij aub):

  • Schrift und Bild- L’Art et l’ écriture. Katalogbuch zur Ausstellung Schrift und Bild, Amsterdam – Baden-Baden, 1963 (de Duits-Franse versie, er bestaat ook een Engels-Nederlandse)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS 11

Carlo Carrà (1881-1966) was tot WOI een anarchist van overtuiging en een manifesten onderschrijvende futurist. Vanaf dan werd hij reactionair in zijn overtuiging en ook zijn kunst kende een draai naar de verstilling en het verheerlijken van oude idealen (Giotto was een inspiratie). In 1917 werkte hij nauw samen met Giorgio de Chiroco en zij werden de innovators van de ‘metafysische school’ een schilderstijl waarin ik veel van Paul Delvaux in herken.
Carlo Carrà ging meer en meer het opkomende fascisme ondersteunen, werd lid van de Strapaese groep, een fascistoïde club van Giorgio Morandi .

Afbeeldingsresultaat voor Carlo Carrà

Il cavaliere rosso (1913), een werk uit zijn futuristische periode

bekijk hier meer werk van Carlo Carrà

prog. manifest (ontwerp)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS oba het NKdeE DRAAIBOEK-programma gebruikt hedendaagse middelen (Google, internet) om de afbeeldingen van een tentoonstellingscataloog van 1963 te stofferen met uitleg en, waar opportuun, wat zachtaardige Neo-Kathedraalse Stichting


Al het grafische materiaal is gescand uit dit boek (als iemand daar een auteursrechterlijk probleem mee heeft, contacteer mij aub):

  • Schrift und Bild- L’Art et l’ écriture. Katalogbuch zur Ausstellung Schrift und Bild, Amsterdam – Baden-Baden, 1963 (de Duits-Franse versie, er bestaat ook een Engels-Nederlandse)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS 9

Kennen we het nog? allez ze, allemaal samen:

Melopee

Voor Gaston Burssens

Onder de maan schuift de lange rivier
Over de lange rivier schuift moede de maan
Onder de maan op de lange rivier schuift de kano naar zee

Langs het hoogriet
langs de laagwei
schuift de kano naar zee
schuift met de schuivende maan de kano naar zee
Zo zijn ze gezellen naar zee de kano de maan en de man
Waarom schuiven de maan en de man getweeën gedwee naar de zee

Heinrich Campendonk (1889-1957) is een Duits-Nederlands expressionistisch schilder vooral bekend ook voor zijn glas-in-lood creaties waarvan het bekendste allicht dat in het Muiderpoort Station in Amsterdam is:

Onze cataloog zegt bij het Melopee-werk dat de schilder zich helemaal moet overgeven aan de sensation interieure van de powezie want de powezie is al geschilderde compositie van de verbale waarheid enzoverder enzovoort met op haar vel een snottebel.

Op één of ander manier wèrkt het toch niet echt vind ik, dat typografisch geklungel met tekstuele ritmieken in een beeldend werk dat eigenlijk uit lichamelijke impulsen is opgebouwd.

’t Is schoon, het heeft iets maar ’t is vis noch vlees. En als het dan zo’n subliem gedicht is als dat van onze Pol stelt het teleur als een cotelet met garnalensaus.

Nu ja ik zeg dat natuurlijk omdat ik op volstrekt ideologisch verkleurde wijze de praktijk van het Asemisch Lezen wil promoten dat volgens het Neo-Kathedraalse Dogma 42.3 de enige echte ware techniek is die men dient te bezigen om de beeldende, muzikale en verbale kunsten in 1 Openlichtzweumbad te verenigen.

Zodat we meteen tot onze Prijsvraag van de Dag zijn gekomen: waar o waar in Leuven had je vroeger nog een Openluchtzwembad? Luisteraars en medewerkers van Radio Klebnikov mogen wel meedoen maar ze kunnen nie winnen want dat zou niet eerlijk zijn! Iedereen anders wint altijd minstens twee uur gratis luisterplezier!

PRIJSVRAAG van de DAG: waar in (centrum) Leuven bevond er zich vroeger een openluchtzwembad?

prog. manifest (ontwerp)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS oba het NKdeE DRAAIBOEK-programma gebruikt hedendaagse middelen (Google, internet) om de afbeeldingen van een tentoonstellingscataloog van 1963 te stofferen met uitleg en, waar opportuun, wat zachtaardige Neo-Kathedraalse Stichting


Al het grafische materiaal is gescand uit dit boek (als iemand daar een auteursrechterlijk probleem mee heeft, contacteer mij aub):

  • Schrift und Bild- L’Art et l’ écriture. Katalogbuch zur Ausstellung Schrift und Bild, Amsterdam – Baden-Baden, 1963 (de Duits-Franse versie, er bestaat ook een Engels-Nederlandse)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS 8

Josua Reichert met “Joshua tree“(1963). Het werk maakt deel uit van de collectie van het Stedelijk in A’dam: kijk maar:

Ja, er gaat veel impact verloren zonder de fel rode kleur, Reichert had toen evenwel nog geen kleurenreprostatus. Een artiest met kleurenreprostatus kreeg destijds een reproductie in kleur in de tentoonstellingscatalogus van dit soort grote evenementen. De werken van artiesten met kleurenreprostatus waren voor Kees met de Kaasbol, ja zelfs voor Fritz met de Volkswagen onbetaalbaar.


De cataloog hierover: “… Grieshaber, Reichert, Ben Shahn en anderen willen de zin van de woorden doen samenvallen met hun plastische echtheid: teksten waarvan de frasen leesbaar zijn, worden vormen waarin iets van hun inhoudt leeft. Aan de zin van de woorden voegt zich hun picturale waarheid. Maar daarbovenop verkrijgt de compositie tezelfdertijd een nieuwe waarheid die de vaak banale en zinloze betekenis van het woord aan het wankelen brengt.”

Haar oudere zus Mina Clauwaert misschien? En welke bewering in dit artikel kan je als fake news beschouwen en waarom? Vul het formulier in en win twee minuten minder lange lockdowntijd!

prog. manifest (ontwerp)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS oba het NKdeE DRAAIBOEK-programma gebruikt hedendaagse middelen (Google, internet) om de afbeeldingen van een tentoonstellingscataloog van 1963 te stofferen met uitleg en, waar opportuun, wat zachtaardige Neo-Kathedraalse Stichting


Al het grafische materiaal is gescand uit dit boek (als iemand daar een auteursrechterlijk probleem mee heeft, contacteer mij aub):

  • Schrift und Bild- L’Art et l’ écriture. Katalogbuch zur Ausstellung Schrift und Bild, Amsterdam – Baden-Baden, 1963 (de Duits-Franse versie, er bestaat ook een Engels-Nederlandse)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS 7

Tussen zijn houtsneden van de Alfa en de Omega stellen we ons Helmut Andreas Paul Grieshaber  of HAP Grieshaber zoals hij zich liet noemen. Deze Duitser (15 februari 1909 – 12 mei 1981) was gespecialiseerd in de houtsnede. Hem werd verboden zijn beroep nog uit te oefenen door de nazi’s en als onwillige dienstplichtige belandde hij in de Belgische mijnen als dwangarbeider. Na de oorlog leefde hij in een kleine cottage in Achalm en maakte daar vooral grootschalige houtsnedes en posters. In de jaren ’50 gaf hij ook artistiek onderwijs aan twee instituten waaronder de Kunstakademie van Karlsruhe.

Grieshaber was een overtuigd pacifist en nam duidelijke politieke standpunten in tegen dicatoriale regimes maar ook in de ecologische sfeer en voor de hereniging van Duitsland. Zijn latere jaren deelde hij met de lyrische dichteres Margarete Hannsman

Grieshaber, HAP (1909 red on d. Red - 1981 Achalm) color woodcut, lower right signed, approximate 90x65 cm Dealer Badisches Auktionshaus Auction Minimum Bid: 60.00 EUR

dit (gevonden op pinterest) is misschien een betere illustratie van zijn gebruikelijke stijl: erg expressief maar met een duidelijke hang, ja zelfs nostalgie naar klassieke eenvoud: het werk spreekt van iets dat kon en treurt daarom met een tragische complexiteit, een dubbele articulatie

Onze cataloog vermeld over deze twee houtsneden dat Grieshaber de twee letters als vuurpijlen voor en achter het Paradijs plaatst : de Alfa verspert er de toegang vooraan en de Omega kijkt terug op een wereld in vlammen. Ik onderzoek nog of Régine Clauwaert bij het tot stand komen van deze teksten betrokken is geweest, misschien haar moeder?

prog. manifest (ontwerp)

SATORAREPOTENETOPERAROTAS oba het NKdeE DRAAIBOEK-programma gebruikt hedendaagse middelen (Google, internet) om de afbeeldingen van een tentoonstellingscataloog van 1963 te stofferen met uitleg en, waar opportuun, wat zachtaardige Neo-Kathedraalse Stichting


Al het grafische materiaal is gescand uit dit boek (als iemand daar een auteursrechterlijk probleem mee heeft, contacteer mij aub):

  • Schrift und Bild- L’Art et l’ écriture. Katalogbuch zur Ausstellung Schrift und Bild, Amsterdam – Baden-Baden, 1963 (de Duits-Franse versie, er bestaat ook een Engels-Nederlandse)