ViLT

Neue Kathedrale des erotischen Elends, nl weblog (v.2)

LBB

Het talige verlangen


DOODMISTIG Op een glibberige golfbreker omdolend. Klotenbibber. De mantel van het leven ruifelt. De zee wist betekenis na betekenis. Hoe, zeg mij, hoe strikt men de geluksster in zijn tredmolen? De titel Mark Van Tongele’s Lichtspraak is het tweede deel van een gepland drieluik,  het ‘vervolg’ op Met de plezierboot mee. De titel van de bundel  laat er niet veel twijfel over bestaan dat het hier zal gaan om een […]

Lees verder →

LBB – de auteur (2)


Animatiefilm uit de ‘Dichtvorm”verzameling van Kristof Luyckx op http://www.kristofluyckx.be : klik op ‘Enter Site’ klik bovenaan links op ‘movies’ klik onderaan links op ’03’ klik op ‘watch movie’ In een mail naar mij benadrukte de auteur dat  deze animatiefilm (naar het gedicht ‘adembenemend’) zijn visie, onder meer op het schrijverschap, op de meest omvattende wijze in beeld brengt. [schitterende animaties aldaar, overigens, maar met zo’n moeilijke refereerbaarheid/navigatie, krijg je geen […]

Lees verder →

LBB – de auteur (1)


“Waar vindt men in bundels van hedendaagse Vlaamse dichters daadwerkelijke sporen van het existentiële, ongegeneerde, onnoemelijk taalplezier terug? Frisheid van woorden die de lezer aanademen? U moet maar eens Vlaamse lyriek ter hand nemen. Vrolijker wordt u er zeker niet van. Want ‘gewektheid’, enige zinnelijke dynamiek, het genieten, is in poëtische ogen. een besmet woord. Want de wereld is niet fraai. Alsof u dat niet weet. Doch denk er eens […]

Lees verder →

foto’s scannen als LBB-preparatie


Iemand vroeg mij waar ik mij zoal mee bezig hield de laatste tijd. De persoon die het vroeg was vooral geïnteresseerd in zaken die buiten mijn activiteiten in dienstverband vielen en die ook niet dadelijk gerelateerd waren aan mijn familiale genietingen. Het zal geen kat interesseren, tant pis voor de katten (en Henk),  maar een antwoord op die vraag  leek mij een goeie manier om het proces van de Lopende […]

Lees verder →

Wat is een LBB?


Daar waar je zou verwachten dat men eerder spaarzaam is met oordelen gebaseerd op één of ander statisch representationistisch systeem, daar woekeren ze alsof het een  virus betreft dat op het hoogtepunt van proliferatie de hele populatie van het haar omringende in de greep heeft, &  elke levensruimte ontzegt. Het hele post-modernisme hadden we net zo goed kunnen overslaan want de Aristoteleske fallus staat als een onverduurbaar elastiekje weer pal […]

Lees verder →