PdG – EPIG. III


Ce grand renom de ton meslé sçavoir
Demonstre bien, que tu es l’excellence
De toute grace exquise pour avoir
Tous dons des Cieulx en pleine jouyssance.
Peu de sçavoir, que tu fais grand nuysance
A mon esprit, qui n’à la promptitude 
De mercier les Cieulx pour l’habitude
De celui là, ou les trois Graces prinses
Contentes sont de telle servitude
Par les vertus, qui en luy sont comprinses.

Naam en faam van jouw gemengde weten
tonen aan dat jij d’ excellentie bent
van alle gratie, daar jij mag heten
met alle Hemelgiften blij verwend.
Weinig weten is hoe inconveniënt
dit is voor mij die geen gewoonte heeft
de Hemelen te danken voor wie geeft
zijn ommegang, waar ook de Gratiën
gewend zijn dat elkeen de diensten heeft
der deugd die zij vertegenwoordigen.

(vert. dv)

dv 2019 – ” la tripernette tournante”
Advertenties

PdG – EPIG. I


Le hault pouvoir des Astres à permis
(Quand je nasquis) d’estre heureuse & servie :
Dont congnoissant celuy, qui m’est promis,
Restee suis sans sentyment de vie,
Fors le sentir du mal, qui me convie
A regraver ma dure impression
D’amour cruelle, & doulce passion,
Ou s’apparut celle divinité,
Qui me cause l’imagination
A contempler si haulte qualité.

De hoge stand der Sterren heeft gedoogd
(Bij mijn geboorte) geluk en dienstbetoon:
En daar ik wist wie er mij was beloofd
Bleef ik zonder het gewone levensloon
Alleen kwaad bood mij van gevoel vertoon
De harde indruk, die mij volgen deed,
Van liefde wreed en ’t zoete passieleed,
Tot waar verscheen mij zo ’n god in leven
Dat mijn verbeelding mij besluiten deed
Om ook zo’n hoogte na te streven.
(vert. dv)

noten:
bron: Victor E. Graham en eigen onderzoek/commentaar:

1. Le hault pouvoir des Astres : de astrologie stond destijds nog steeds in hoog aanzien. Ik heb de macht (‘pouvoir’) hier vertaald met het ambigue ‘stand’ om het in ’t hedendaags wat aannemelijker te maken.

8. divinité : Pernette was 16 toen ze Scève leerde kennen, Maurice zelf 35 en al serieus met literair eerbetoon beladen dat hij wel serieus indruk op haar moet gemaakt hebben met zijn voor hem al vanzelfsprekende ‘haulte qualité’, die overigens het wederwoord was op de ‘haulte vertu’ waarmee hij haar krachtens zijn Délie bekleedde.

https://archive.org/details/rymesditioncri00dugu/page/8

PdG – EPIG. II


La nuict estoit pour moy si tresobscure,
Que Terre, & Ciel elle m’obscurissoit,
Tant, qu’à Midy de discerner figure
N’avois pouvoir, qui fort me marrissoit :
Mais quand je vis que l’aulbe apparoissoit
En couleurs mille & diverse, & seraine,
Je me trouvay de liesse si pleine
(Voyant desjà la clarté a la ronde)
Que commençay louer a voix haultaine
Celuy, qui feit pour moy ce Jour au Monde.

Zo heel erg donker was voor mij de nacht
Dat zij mij d’ Hemel verborg en d’ Aarde
Zodat ik ’s middags niet was bij machte
Wat te zien, hetgeen mij erg bezwaarde:
Maar toen ik daar de dageraad ontwaarde
In duizend kleuren velerlei, sereen
Ging er zulk ’n volle vreugde door mij heen
(Ik zag de klaarte aan de einder al )
Dat ik in hoge stem ging loven diegeen’
die is geheel mijn Dag op Aarde al.
(vert. dv)

noten (geselecteerd en vertaald/bewerkt van Victor E. Graham):

5. Mais quand je vis que l’aulbe apparoissoit : cfr Scève, Delie XXXIV v.1:
“Apparoissant l’Aulbe de mon beau jour”
10. Jour: voor Pernette is Scève altijd haar Dag, zie ook EPIG. VIII, XXXVIII, XXXIX, XL, XLI, Chansons III, IV en IX en Elegie III. Hier denkt ze allicht ook aan Apollo, wat haarzelf tot “délienne” maakt, uiteraard…

Afbeeldingsresultaat voor Pernette du Guillet
Titelpagina van de 1545 editie van Jean de Tournes te Lyon met diens motto QUOD TIBI FIERI NON VIS. ALTERI NE FECERIS : ‘doe een ander niet aan wat je zelf niet wilt’

PdG – EPIG. XXI


Si le servir merite recompense,
Et recompense est la fin du desir,
Tousjours vouldrois servir plus, qu’on ne pense,
Pour non venir au bout de mon plaisir.

Als een beloning dan verdient het dienen,
En door beloning het verlangen eindigt hier,
Dan wil ik meer nog dan men denkt, altijd dienen,
Om nooit een eind te zien aan mijn plezier.
(vert. dv)

Pernette Du Guillet – Rymes
tekst wikisource : https://fr.wikisource.org/wiki/Rymes/Si_le_servir_merite_recompense

het kleinood is sinds vandaag opgenomen in de Bibliotheek van het Centrum van het Gekende Universum

2 rondeaus van Christine de Pisan


X

Puis qu’ Amours le te consent,
Par qui as empris l’emprise,
Amis, dont tu m’as surprise,
Mon cuer aussi s’i assent.

Mon vouloir du tout descent
A toy amer sanz faintise,
Puis qu’ Amours le te consent.

Si n’a il pas un en cent
Dont Amours m’eust ainsi prise;
Mais quant c’est par ta maistrise
Ne te doy estre nuisant,
Puis qu’ Amours le te consent.

.

letterlijke vertaling (dv):
Omdat de Liefde het jou toelaat
die de onderneming heeft ondernomen
waarmee je mij overrompeld hebt vriend,
stemt ook mijn hart ermee in.

Mijn wil daalt van alles neer [ziet van alles af, laat het liggen]
om zonder voorwenden te minnen
omdat de Liefde het jou toelaat.

Ook is er niet één in honderd
waarmee de Liefde mij zo heeft bemachtigd
maar als het door jouw macht is
zal ik je niet weerstaan
omdat de Liefde het jou toelaat.


XII

Pour ce que je suis longtains
De vous, belle, que tant aims,
A nulle joye n’attains,
Ains est mon bien tout estains.

Ou païs aux tremontains
Mon cuer est de doulour tains,
Pour ce que je suis longtains.

Regretant voz biens haultains
Je mourray, j’ en suis certains;
Car je searay desert ains
Qui cy n’ait joye ratains,
Pour ce que je suis longtains.

letterlijke vertaling (dv):
Omdat ik zo ver verwijderd ben 
van jou, mooie, die ik zo min,
bereik ik geen vreugde
zozeer is mijn goed helemaal weg [gedoofd].

waar het land [is] over de bergen
is mijn hart door pijn getekend [bevlekt]
omdat ik zo ver verwijderd ben.

missende jouw verheven goed
zal ik sterven, ik ben er zeker van?
want ik zal zo verlaten zijn
want ik zal zo verlaten zijn
die hier geen vreugde gehouden heeft
omdat ik zo ver verwijderd ben.

voc. XII:
http://www.atilf.fr/dmf/definition/lointain
http://www.atilf.fr/dmf/definition/éteindre 
transmontanus: https://apps.atilf.fr/lecteurFEW/lire/132/211?DMF
http://www.atilf.fr/dmf/definition/tresmontain
http://www.atilf.fr/dmf/definition/ratteindre

dv 2019 -‘myopogramme colorée de Christine de Pisan’ -A6

de ellendelingen


vrij naar Kamiel Choi en Harmen Verbrugge, PleePoeten

dv 2019 – ‘de ellendelingen’ – photoshop montage

Aan de rand bulkt het naamloze: de melaatsen
schieten er op met de vaart van het rot in beton.
Zij geuren en blaken als drogende drek in de zon
tussen gevels die klagen en kermen weerkaatsen.

Kijk, daar heb je Choi die zomaar langs komt lopen.
Hij heeft in zijn tas een buidel stinkend verval.
Hij briest van de kou, en krabt aan een bal:
wie wil er nu nog sonnet van hem kopen?

Wakker hij droomt van een bordeel zonder muren
waar iedereen iedereen pakt gans de nacht:
het is hem te machtig dat dit nog moet duren.

De draad hier hangt slap tussen twee lege polen:
de koude ondode houdt stroomloos de wacht
en klutst bij min zes met verlopen symbolen.