inleiding op de asemische formance


Performance is sinds jaar en dag een verzamelnaam voor fysieke optredens waarbij taal een erg ondergeschikte rol speelt. Het ligt voor de hand dat de asemische beweging met haar voorkeur voor de gestiek van het schrift en haar rigoureus weigeren van (eenduidige) betekenis een eigen vorm van performance dient te ontwikkelen die de interne logica overdraagt op de traditie van deze uitingsvorm (Broodthaers, Devos, Beuys, Nam June Paik,…).

Waar de asemische schriftuur (die wij als vorming gelijkschakelden met de asemische lectuur)

  • schrift presenteert ontdaan van haar communicatieve intentie
  • de activiteit van het schrijven voorrang geeft op haar productie die enkel als spoor, restant of afval van de activiteit wordt gepresenteerd als aanmoediging aan de lezer (met de uitnodiging deze resten terdege te recycleren dan wel zelf over te gaan tot asemische schriftuur)
  • de schrijfster vormen door haar los te weken van haar fixatie met (humane) betekenis
  • haar eigen Brol recycleert en geen kweddels achterlaat

zal de Asemische formance

  • performances uitvoeren in de afwezigheid van een humaan publiek (de formance is een oefening van de formant die in de eerste plaats zichzelf informeert in de erkenning van haar inhumaan gebeuren:  de formance is er voor en door de formanten)
  • streven naar een volledig integratie in het omgevingsgebeuren en in haar gestiek contact te maken met de energetische gevoeligheden van andere soorten (planten, dieren,..)
  • gericht zijn op de (autodidacte) vorming en ontwikkeling van de formanten
  • de registratie van deze formances verspreiden en promoten ten einde de kijker aan te moedigen zelf over te gaan tot het uitvoeren van soortgelijke formances
  • geen kweddels achterlaten op het formance-terrein

Uiteraard kan er in deze formances gebruik gemaakt worden van traditionele ingrediënten zoals dans, voordracht, mimiek, gestiek, kreten en gefluister of van iconografische, beeldende of architectonische artefacten maar het verdient toch de voorkeur deze ‘betekeniscontainers’ tot een minimum beperkt te houden en liefst zo amateuristisch mogelijk uit te voeren/in beeld te brengen.

Het spreekt dat er bij de verdere ontwikkeling van de asemische formance nog een lange weg te gaan is en dat we hier slechts aan de wieg staan van een ingrijpende vernieuwing in onze omgang met de gedeontologiseerde realiteit.

De Asemische Formance maakt als praktijk van de deontologisering deel uit van het streven van de Neue Kathedrale des erotischen Elends naar de reïntegratie van de mens in het geheel van het Gebeuren (in een project van het Inhumane, dus niet als toppunt of ‘verantwoordelijke’ van de (al dan niet) aan een mensengod verdachte Schepping in het Humanisme). De Formance wijst niet naar de Ander maar naar het Zelf en kan dus ook niet ‘onderwijzen’.

Als eerste aanzet voorden wij afgelopen week op 26/04/2018 al deze allereerste Asemische Formance uit nabij Tienen (B): 

Advertenties

Grapes of Art – Cinema Kunstroute 2011


Vier filmpjes van Grapes of Art die te zien waren op Kunstroute Leuven 2011, op de Bereklauw in Herent. U kan deze filmpjes best op You Tube zelf in full screen bekijken!

1. ZACHTE PARAPHRASE

Fotografie, montage en productie: Arnout Camerlinckx
Schilderij: Ilse Derden
Voordracht: Angelika Thulke (Radio Klebnikov)
Tekst: Dirk Vekemans (uit ‘Lylia’, 449 dizains)
Geluidsmontage: Arnout Camerlincks (Radio Klebnikov)

tekst:

Er is een thema, zachte parafrase
& Jouw ritme, dwingend, maar ook heel stil
De Barman, nerveus, rammelt wat met glazen,
Zelfs de planten weten dat ik jou wil.
Ik ontdoe jou van jouw naam als schil
& Strijk jou als een cello teder aan,
Er tulpt een tepel, dit is ons bestaan.
De zon klimt uit de kim, vogels fluiten
Wij zijn naakt, & met elkander aangedaan
& Al het leed wil nu in jou naar buiten.

2. SCHOPPEN IS TROEF

Geluid : Radio Klebnikov, Sylvia Wesemael leest Paul van Ostaijen
Fotografie, montage en productie: Arnout Camerlinckx (Grapes of Art)

3. CORONA / HEAVEN IS A BEAUTIFUL PLACE

Schilderij: Ilse Derden
Fotografie, montage en productie: Arnout Camerlinckx
Geluid: Radio Klebnikov (Angelika Thulke leest Corona van Paul Celan)

tekst:

Corona
Aus der Hand frißt der Herbst mir sein Blatt: wir sind Freunde.
Wir schälen die Zeit aus den Nüssen und lehren sie gehn:
die Zeit kehrt zurück in die Schale.

Im Spiegel ist Sonntag,
im Traum wird geschlafen,
der Mund redet wahr.

Mein Aug steigt hinab zum Geschlecht der Geliebten:
wir sehen uns an,
wir sagen uns Dunkles,
wir lieben einander wie Mohn und Gedächtnis,
wir schlafen wie Wein in den Muscheln,
wie das Meer im Blutstrahl des Mondes.

Wir stehen umschlungen im Fenster, sie sehen uns zu von der Straße:
es ist Zeit, daß man weiß!
Es ist Zeit, daß der Stein sich zu blühen bequemt,
daß der Unrast ein Herz schlägt.
Es ist Zeit, daß es Zeit wird.

Es ist Zeit.

4. UIPELICHTZWIMBAD

Fotografie, montage en productie: Arnout Camerlinckx
Deelnemers: de kinderen van de Appeltuin met hun lange sjaal voor Pakistan
Geluidsmontage : Radio Klebnikov – Martine (Grapes of Art) vertelt over het verdwenen openluchtzwembad aan de Cappucijnenvoer te Leuven

nada


download het geluidsbestand

tekst & voordracht: Malherbe, dv
mixage & productie: Grapes of Art

tekst (deels):

L’enfant désherité s’enivre de soleil
een voetafdruk geluid in grint
& maanlicht op de wagen viel
tot het lichaam zich weer sloot,
tot het lichaam zich weer sluit.
kleur bedacht ik om het haar
& om het vlak der ogen te betasten,
warmte om het einde van mijn koude
op haar poorten voelbaar stuk te slaan.
een korte nacht wellicht is dit bestaan.

Envoie-toi bien loin de ces miasmes morbides;
vel op derrie, roos in slijk,
op vegen nacht een vaal gezicht
tot het lichaam mij bekoorde,
tot het lichaam mij bekoort.
vlees verhaalt de zeeën
hoe het vocht vergaat in grond
& mijn onkruid brandt in monden
die mijn aandrift nimmer schonden.
tekort aan haar wellicht is wat ik deed.


Et vous, femmes, hélas! pâles comme des cierges

eender licht door kathedralen
als door ijs dat wellust ving
tot het lichaam ons bedaarde,
tot het lichaam ons bedaart.
onbewogen zie ik strakke koorden
van haar ogen naar mijn dood :
net zo zag ik haar dijen op & af mij glijden
van het glimmend branden naar de kille moord.
tekort aan niets wellicht gebiedt de kus.