Over het Harusmuzeprogramma

Het Harusmuzeprogramma is een praktijkgericht tekenprogramma ter instructie van de NKdeE-neofiet (aspirant Kathedraal-Auteur). Het verplicht de neofiet tot zich dagelijks minstens 1 keer te oefenen in de grafische expressie en stelt haar in staat om een diepgaande kennis van het Boek der Veranderingen te ontwikkelen. Als het wat meezit krijgt de neofiet ook de kans om op een onthechtte maar toch onmiddellijke wijze te leren omgaan met haar meer onbewuste verlangens, onverschilligheden en afkeren.

 

Er werd op voorgeschreven wijze tijdens een Asemische Formance op 14/05/2018 een ‘Werkende Invocatie van de Muze’ aangemaakt (WIM: de benaming vormt afgekort dit letterwoord als eerbetoon aan de in 2018 overleden Leuvense milieu-activist Wim Merckx, een zeer sympathieke, eervolle en gedreven man die ik mocht kennen).

De W.I.M. van 14/06/2018

Die WIM is een geheel van vlekken die met enige welwillendheid de contouren van een vrouwentorso heeft,  doet wat aan de Venus van Milo denken. Het werk hangt aan het voeteneinde van mijn bed.

Elke ochtend bij het ontwaken maak ik in bed een tekening, zwart op wit in houtskool, potlood, pastel of crayon. Na het opstaan voeg ik daar kleur aan toe, indien de tekening dat lijkt te vereisen.

In de tekening probeer ik beelden uit de droom van die nacht te verwerken, maar vaak herinner ik mij niets. Het staren naar de WIM helpt bij het vinden van inspiratie (vandaar ook haar benaming, tiens) als er zich geen droombeeld aanbiedt. Of je bladert wat in een van de talloze reproductieboeken die je in de Kringwinkel voor Geen Geld kan kopen en kopieert/bewerkt iets daaruit. De Oude Meesters zijn uitstekende tekenleraren, ook.

Bij de koffie, met de gemaakte, ingekleurde tekening voor mij, raadpleeg ik dan het I Ching orakel op de klassieke wijze, die met de 50 duizendbladstokjes.

De bedoeling is dan dat ik aan de hand van de omschrijving bij  het gevormde hexigram, inclusief de veranderende lijnen, een titel (/bijschrift/tekstje) bedenk voor de tekening van de dag. Voor de explicatie van de hexigrammen gebruik ik het gekende werk van Ritsema en Karcher, ISBN 90 5637 001 4

(In mijn dagsluiting lees ik de laatste tijd het gevonden hexigram nog ’s na in een ander boek, bv. ‘De innerlijke I Tjing’ van Liu I-ming in de vertaling naar de vertaling (beuh) van T. Cleary, of in een ander I Tjing boek – in mijn ervaring is het beter over belangrijke dingen vele boeken half te lezen dan je te concentreren op 1 boek, want dan lees je het boek en gaat het belang verloren)

de titelbepaling van de dagelijkse Harusmuze

Op deze manier combineert – zo stellen we met een licht ahum – het Harusmuzeprogramma een klassieke divinatietechniek met een toch wel erg Jungiaans aandoende, maar geheel open, creatieve raadpleging van de onderbewuste fantasie.

Deze ochtendmeditatie vormt steevast het meest aangename gedeelte van de dag en de raadgevingen die ik in de titels tot stand laat komen helpen mij enorm in mijn streven naar geestelijke rust, tevredenheid en algemene creatieve opening voor het Gebeuren in en rond mijzelf, een zelf waarvan ik naar ik mag hopen de ontzettend trage maar uiteindelijk sowieso algehele oplossing (‘dissolutie van het ik’) in alle vrede mag beleven.

Het Harusmuzeprogramma vormt samen met het Meditatief Schrijven op dit ogenblik (augustus 2018) de kern van mijn persoonlijke de-ontologiseringspraktijk, een bewustzijnssanering die het ideaal van het Niet-Zijn nastreeft. Deze praktijk gaat zoals u zal merken naadloos over in een creatieve praktijk die de creatieve beleving laat primeren op de productie met een sterke nadruk op anti-elitaire en dus open en participatieve en op het helende, therapeutische karaktertrekken.

De praktijk wordt in haar geheel zoveel mogelijk online, geheel vrijblijvend en gratis raadpleegbaar gedocumenteerd in de vorm van ‘NKdeE programma’s’ en als een uitwerking van wat ik ‘exemplarisch activisme‘ ben gaan noemen, minder een ideologie dan wel een houding die zich terugtrekt uit de wereld en op zichzelf plooit om zich als een mogelijk voorbeeld van uitweg aan de anderen aan te bieden. Elke houding kan uiteraard ideologisch geduid worden, het is een gekende paradox geheel onbehandeld mag schijnen te midden de leer van het niet-handelen.

Uiteindelijk zijn deze programma’s slechts willekeurig te onderscheiden van het ene programma dat de Neue Kathedrale des erotischen Elends is, maar ja, tja , een mens wil zo graag voor de weinige lezers toch wat overzicht en vatbaarheid bewaren è.

De benaming van dit programma komt van de oude praktijk van de haruspex’, zie aldaar…

allez vooruit!

Advertenties