Harusmuze #339


// de rechtzetting bevoordeelt de indeling boven de mededeling

339 – de mededeling benadrukt het gelijkende in de verstandhouding van het gebeuren

hexagram 4 –  蒙 – méng –  “Verhullen”

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/04/harusmuze-109/

commentaar

goe, we gaan het Nederlands ’s ewa surcoderen met Beweegtaal (BT) de programmatietaal van de Bewegingsleer. De BT moet nog groeien, alle begin is moeilijk enzo, maar uiteindelijk wordt het wel een analoge beweging aan hoe een programmeertaal als Java het Engels surcodeert om er werkende code van te maken. de ontwikkeling van de BT is euh, nogal vies, slijmerig, onvatbaar, glibberig en bij momenten weerzinwekkend. sorry è.

wat gebeurt er, gignomenologisch gesproken bij communicatie, bv. een menselijke conversatie? ge ziet al dadelijk het verschil in de bevraging: we vragen ons niet af ‘wat is communicatie?’, maar ‘hoe gebeurt communicatie?’. voor de Bewegingsleer is de eerste vraag triviaal: communicatie is een woord en woorden gebeuren als dynamische poorten. ‘communicatie’ is dus hetzelfde als ‘patat’ , ‘pisbloem’, ‘vrede’ , ‘scanner’ of ‘nimf’…

communicatie gebeurt wanneer het ondeelbare gebeuren zich in verstandhouding bevindt zodat in analoge waarnemingen van het gebeuren gelijkenissen kunnen worden aangeduid. dat benadrukken noemen we mededelen: het aanwenden van dezelfde of analoge indeling binnen een tijdskader in de GeldRuimte.

elke mededeling hanteert een protocol dat in de mededeling vervat zit: het gesproken woord manifesteert zich eerst (in de init-faze) als gesproken woord en zegt dan wat het te zeggen heeft (maar dit is al een verregaande ontologisering, een explicatie van BT-code in de ontologisch verziekte taal).

verstandhouding, gelijkenis(sen), benadrukken, mededelen, GeldRuimte, mededeling, protocol, init-faze en explicatie, zijn allemaal Klassen of Termen in de BT-taal, een beetje zoals object, private, void, boolean enzo reserved words of benamingen van classes zijn in Java.

het verschil is dat de benamingen in BT vervoegd en verbuigt kunnen worden, zodat ze zich in een ‘natuurlijk’ zinsverband kunnen blijven schikken.

maar bon: alles op z’n tijd è…

scève

Pictura of Scève, Maurice: Délie (1544): A SEURTE VA QUI SON FAICT CELE.
E38 – A seurté va qui son faict cele (Europa sur le boeuf)

Ainsi que l’air de nues se devest
Pour nous monstrer l’esprit de son serain:
Ainsi, quand elle ou triste, ou pensive est,
Reprent le clair de son tainct souverain,
Pour entailler mieulx, qu’en Bronze, ou aerain,
Et confermer en moy mon esperance:
A celle fin, que la perseverance
Tousjours me poulse a si heureux deduytz,
Comme elle sçait, qu’en fidele asseurance,
Celant mon feu, a bon Port le conduys.

Advertenties

al


halfweg. wist je dat
maar. windstil. op
straat valt het wit

in een ritme dat niet
meer bij te benen is.
jouw naam op zich is

misdaad verbannen
ook omdat er toch
geen plaats was en al

evenmin welkom
seg wat denk je wel.
hier is je luit van lier:

verleng niet nodeloos
herhaal niet zoekende
je kan heus ook nu al.

dv 2019 – AR van ‘Al’

inputtekst: ‘WOUD’, 8 gelijnde schriftbladen gedateerd 11/11/1994 tot 26/11/1994 :

PdG Epig. IV


Esprit celeste, & des Dieux transformé
En corps mortel transmis en ce bas Monde,
A Apollo peulx estre conformé
Pour la vertu, dont es la source, & l’onde.
Ton eloquence avecques ta faconde,
Et hault sçavoir, auquel tu es appris,
Demonstre assez le bien en toy compris :
Car en doulceur ta plume tant fluante
A merité d’emporter gloire, & prys,
Voyant ta veine en hault stille affluante.

Hemelse geest, van goden omgevormd
in sterflijk lijf ter wereld doorgestroomd
en aan Apollo’s zon misschien conform:
van zo’n deugd ben jij ’t wellen en de stroom.
D’ eloquentie, weelderige woordenstroom,
d’hoge kennis die jij hebt opgedaan
tonen duidelijk ’t goede in jou aan:
want zacht het vloeien van jouw schrijven
bracht jou glorie, gaf jou de prijzen aan,
gezien jouw bron zo rijk aan stijlen.
(vert. dv)

https://fr.wikisource.org/w/index.php?title=Fichier:Pernette_du_Guillet_-_Rymes,_Tournes,_1545.djvu&page=20

Harusmuze #338


// een lijn verdeelt het niets

338 – een bal op een traject is op elk moment van het traject evenzeer bal als traject

hexagram 38 –   kuí – “Tegenstelling”

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/05/harusmuze-110/

commentaar

in sommige commentaren ook begrepen als: “de wilde tijger wil als een storm bedwongen worden en de diepe dalen golven mee”

scève

Affection en un si hault desir
Poulsa le Coeur, qu’il y attira l’Ame
Toute credule, & d’un noveau plaisir
(Combien que vain) si doulcement l’enflamme,
Que toute ardente en si confuse flamme,
Moins si congnois, quand plus de douleur sent.
Que songe cheoir en un peril recent,
Pene, & tressue encores qu’il s’esveille:
Parquoy je souffre & present & absent,
Comme enchanté d’amoureuse merveille.

r.6: si congnois : staat er zo in beide edities maar de meeste tekstbezorgers willen dit gecorrigeerd zien tot een der opties se cognois(t) of s’y cognoist
het zou ook gewoon kunnen betekenen, zoals het r staat dan ‘dat terwijl ik minder weet (hoe minder ik weet), terwijl [het hart] meer pijn voelt’: het weglaten van de pv gebeurt wel meer in de gelatiniseerde écriture van Scève
men dient er mss rekening mee te houden dat dit dizain een antwoord kan zijn op Epigram XI van Pernette met dezelfde weglating van de pv in de pointe:

Comme le corps ne permect point de veoir,
A son esprit, ny sçavoir sa puissance :
Ainsi l’erreur, qui tant me faict avoir
Devant les yeulx le bandeau d’ignorance,
Ne m’à permis d’avoir la congnoissance
De celuy là, que pour pres le chercher
Les Dieux avoient voulu le m’approcher :
Mais si hault bien ne m’àsceu apparoistre.
Parquoy a droict l’on me peult reprocher,
Que plus l’ay veu, & moins l’ay sceu congnoistre.

Saulnier zegt hiervan dat het waarschijnlijk van latere datum is: “L’ Elegie V, Confort, peut dater de la derniere periode de la vie de Pernette, entre le moment of elle quitta Sceve et sa maladie. De meme pour l’épigramme XI, ou Pernette se reproche de n’avoir pas su “connaitre” son ami tant qu’elle l’avait aupres d’elle. ”
Verdun L. Saulnier, ÉTUDE SUR PERNETTE DU GUILLET ET SES RYMES: AVEC DES DOCUMENTS INÉDITS , Bibliothèque d’Humanisme et Renaissance, T. 4 (1944), p. 19

ut pictura poesis


Het verschil tussen grijs
en zilver
is de opstandigheid
van zwart
in de waan van het wit.

Het verschil tussen geel
en gouden
is de onzichtbaarheid
van zwart
in een geslaagd gedicht.

inputtekst (19-20/06/1993) een kopie is enkel op aanvraag en persoonlijk af te halen gesteld dat u al aan de zeer strenge voorwaarden zou voldoen

Harusmuze #337


// elke aanzet bergt haar duizenden restanten

337 – afschuw maakt de schelp voor al het schone

hexagram 7 師 – shī – “Leiden”

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/06/harusmuze-111/

commentaar

het ongekwalificeerde is louter kwantum in de kwantiteit, een humane vertekening van het gebeuren. de waarneming kwalificeert, het gekwalificeerde intensifieert de waarneming tot begrenzing, de begrenzing kwantificeert de kwalificatie en vertekent de aanvankelijk ‘neutrale’ kwantiteit tot gekwalificeerde entiteit die opbloeit, zich al dan niet telbaar maakt en wegrot, terug naar het louter kwantitatieve.

de individualisering zoals die tot stand komt in de menselijke waarneming is een schijnbaar ontologiserende interactie, een oscillatie in het Veld, de contingente expressie van een recursie, een golfbeweging.

de menselijke ‘waarneming’ is in die context een heel breed spectrum aan cognitief en vooral pre-cognitief en onbewust gebeuren en gelijkt in niets op de ‘waarneming’ zoals die in de fysica gedacht wordt, waar het louter interactie is tussen abstracta zodat de conclusies toepasbaar blijven op alles wat tot die en alleen die kwantificaties herleid kan worden. zulk een abstractum kan je niet ‘waarnemen’, je kan de ‘lichtsnelheid’ niet zien, een ‘gravitatieveld’ voelen, in een ‘golf’ duiken of een ‘deeltje’ omcirkelen.

het is hier dus de fysica zelf die door haar woordgebruik voor verwarring zorgt omdat ze er verkeerdelijk vanuit gaat dat een volgehouden fictie van het Zijn en de Dingen hun bevindingen ‘begrijpelijker’ kan maken. het is dezelfde onnozele metaforendrang die er ook al voor zorgde dat programmeurs hun eigen programma’s niet meer begrijpen omdat er ‘snelkoppelingen’ op hun ‘bureaublad’ staan die dan ‘klik hier voor meer uitleg’ als naam hebben.

eigenlijk feitelijk is dat vrij afstotelijk om aan te zien, al even pathetisch, nu we het toch daarover hebben, om vast te stellen dat iedereen die zijn werk ewa degelijk doet bij julie zoals Einstein en Heisenberg en Turing enzo meteen als semi-god de hemel in moet worden gehesen: man man man, die mensen waren gewoon goed in hun job zoals Celan en Joyce en Yeats enzo dat waren è, al die flauwe zever is voor niks nodig dus stopt daar ’s mee è, seg! pfft!

scève

Veu que Fortune aux accidentz commande,
Amour au Coeur, & la Mort sur le Corps:
Occasion conteste a la demande,
Qu’affection pretent en ses accordz.
Toy seule, ô Parque, appaises leurs discordz,
Restituant la liberté ravie.
Vien donc, heureuse, & desirée envie,
Nous delyvrant de tant facheux encombres:
Vien sans doubter, que l’esprit, & la vie
Par toy fuyront indignez soubz les umbres.

evident


Bij oogopslag verdwijnt het, zinkt
slaafs als een afbeelding in de afgebeelde
zee waarmee het zichzelf toe plooit, uit

zet, in het niets uitstrekt. Nochtans
de nacht lang laafde het zich aan
het sijpelen van de roestige kraan,

het druipen van engelenbloed
waarvan elke drup het antwoord
geeft dat in de vraag al was vervat.

Zo versmacht in rook en koffiegeur
vervolgt vergeefs het lichtziek oog
de kracht die daar tot stof verstijft,

dat het vloekt en krimpt en snikt
om hoe onbarmhartig weinig er
geschreven blijft, terwijl het lezen

zich zo evident besluiten laat.

dv 2019 – Asemische Lezing van ‘evident’ – 27,8 x 20,4cm

inputtekst (1993) enkel op aanvraag persoonlijk af te halen enkel indien u aan de zeer strenge voorwaarden voldoet