Harusmuze #484


22B133

484 – het kwaad gebeurt tijdens het oordeel

hexagram 1 (qián)“Kracht”

invoer

Harusmuze #188: de aard van het gebeuren gebeurt

commentaar

er zijn koeweiden, speeltuinen en autostrades volgeschreven over de ware aard van het kwaad en of dat wel bestaat enzo, maar de Gignomenologie houdt het hier liefst simpel: het is ontegensprekelijk zo dat er allerlei prul gebeurt dat we liever niet zouden zien gebeuren maar het poneren van ‘het kwaad’ of het benoemen van iemand als ‘kwaadaardig’ is in de stelling zelf, in de benoeming een kwaadaardig gebeuren.

het ‘Kwaad’ is wellicht een van de ‘meesterwerken’ van het Zijn, het Zijn heeft het Kwaad zo briljant in de wereld gebracht dat het Zijn zelf er een glans van Noodzakelijkheid door heeft verworven. het Zijn moet zijn omdat het Kwaad er toch is.

met het Goede, zeker het Goede uit de Platoonse grotshit, is het uiteraard idem dito. mensen toch, vrienden, kinders: we hebben dat niet vandoen è! ’t is zo al erg genoeg!

Kierkegaards beschouwingen over de Erfzonde in ‘Het Begrip Angst’ kunnen hier van nut zijn als referentie, al was het maar om het soort redenering ’s vanuit minder dichterlijke bron te horen – hoewel: het proza van K. bevat hoogst sublieme lyrische passages, dus dat klopt niet echt. soit: ‘van een ander’ dan gewoon.

elke benaming van iets of iemand als ‘kwaad’ is een vervloeking en brengt daardoor het kwaad in de wereld door middel van de taal. de wijze zal daarom vertrouwen op zijn intuïtie van het nakende dilemma, het afgedwongen oordeel dat er zit aan te komen en in afschuw de blik afwenden, dan wel dwars doorheen de eisende vraag tot veroordeling als kwaad het gebeuren te bestaren en tot bedaren pogen te brengen zonder ‘het kwaad kwaad te laten zijn’ door het als dusdanig te benoemen.

dilemma’s moet ge voor zijn è, dilemma’s gebeuren als patstellingen, ge moogt het niet zover laten komen.als er zich een dilemma aandient zoals het Kwaad dat wil benoemd worden als Kwaad dan moet ge een uitweg verzinnen voordat ge alleen maar dat pad op kunt gaan. dilemma’s zijn denkfouten, slechte gewoontes, een vorm van vadsigheid eigenlijk.

om een ietwat extreem voorbeeld te geven: een kwaadaardig gezwel onderscheid zich om louter medische redenen van een goedaardig gezwel, maar alles wat er gebeurt dat de dood van een persoon kan veroorzaken, bv ‘kanker’ als ‘kwaad’ benoemen veroordeelt de persoon zelf omdat het dan het ‘kwade heeft’ en het enig mogelijke ‘goede’, de onsterfelijkheid, nooit kan bereiken. kanker is kak, maar kak gebeurt nu eenmaal, elke poging om die ziekte of een andere ziekte te demoniseren is een volstrekt nodeloos versterken van de ‘schuldenlast’ van de zieken, want wie het ‘kwade heeft’, heeft niet het goede (gedaan).

hetzelfde geldt overigens voor de al te vaak gepersonaliseerde ‘dood’, een der meest meelijwekkende manieren om met de onvoorspelbaarheid van de spatio-temporele coördinaten van het onvermijdelijke overlijden om te gaan.
als je een vijand nodig hebt, gaat dan ewa lekker ouderwets fallisch-concurrentieel sporten ofzo è. zweet het uit!

of wacht op uw slechter ik è, dat komt vanzelf wel, nu ge weer zit tegen te pruttelen dat ge toch zo ne goeie zijt…roept er op: “slechter ik! slechter ik!”

Advertenties

Harusmuze #473


22B69

473 – in de afwezigheid verbetert het

hexagram 1 (qián)“Kracht”

invoer

Harusmuze 176 – in het knipperen van de cursor schuilt de afwezige eenvoud van het Gebeuren

commentaar

In de afwezigheid verbetert het
de verdwijning van het ontoereikende.
In het verdwijnen daar verwerkelijkt
van het tekort het onaflatende
van het teveel het daaropvolgende
van tevredenheid het nutteloze
van het rotten ook het weergaloze
en van de dood de oude waardigheid.
In eenzaamheid het kleine hulpeloze
weigert het, maakt zichzelf omstandigheid.

Harusmuze #438


22B104

438 – elke stem die zich horen kan wil zingen

hexagram 1 (qián)“Kracht”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/06/25/harusmuze-10/

scève

Pictura of Scève, Maurice: Délie (1544): ME SAULVANT JE M'ENCLOS.

embleem XLIX : Le Chamoys & les chiens – motto: Me sauluant ie m’enclos

Que je me fasche en si vain exercice,
Comme le mien, certainement fais:
Veu mesmement que d’un si long service
Ne voy encor sortir aulcuns effectz.
Et si je quitte & le joug, & le faix,
J’eschappe a doubte, espoir, ardeur, attente,
Pour cheoir es mains de la douleur lattente,
Et du regrect, qu’un aultre aye le prys
De mon labeur. Dont en voye patente
Saulver me cuyde, & plus fort je suis pris.

Harusmuze #412


412 – in een serre kan je geen problemen oplossen

hexagram 1 (qián)“Kracht”

input

https://dirkvekemans.com/2018/07/23/harusmuze-36-reconstructie/

commentaar

in deze Rotcultuur wordt een mens van kindsbeen af aangemoedigd om loemp te zijn, dus het is ook niet verwonderlijk dat velen het belang van de omstandigheden en het gereedschap bij intellectuele inspanningen schromelijk onderschatten.
ik noem het ‘intellectuele inspanning’, want je kan het huidige denken bezwaarlijk nog arbeid noemen: je wordt immers enkel nog betaald om loemp te zijn en een bestaande ‘productieve’ denktrant zo kritiekloos mogelijk verder te zetten. men heeft zich immers niet voor niks al die moeite getroost om jou al die jaren elke vorm van creativiteit en kritische zin systematisch af te leren en jou voor te bereiden op de sociale dood van het beroepsleven [cfr. ‘Social death’ van Giorgio Agamben, maar waar is uw bibliografie weer è, Vekesteek…]

van het gebrek aan respect voor het gereedschap is de literatuur een mooi voorbeeld: het belang van de middelen waarmee de schrijverij tot stand kwamen is plat- en domweg straal genegeerd, van de schrijfmachine over de eerste tekstverwerkers naar de huidige explosie van tools en middelen met het internet: iedereen doet zijn uiterste best om voor te wenden dat heel die revolutie niks afdoet aan de ‘genialiteit’ van ‘rasschrijver’ X of hypertalent Y.

X en Y zijn dan net als Z gewoon vrij begaafd in het slimmere copy-pasten, maar Y is een knap blondje en X is getrouwd met de juiste dochter van en Z is een lelijke oude viespeuk die nooit ’s wat kan inbinden bij de juiste mensen. tja.

het gebrek aan zorg bij de uitbouw van de juiste werkomstandigheden is minder evident, omdat er bv. ook niet echt intensief meer geschreven wordt, het party-hossen en de marketing slorpt daarvoor teveel van de ahum ‘auteurstijd’ op.

maar laat ons het vooral niet te veel over die marginale schrijverij hebben: de werkomstandigheden zijn ook voor wetenschappers, managers en andere serieuze lui erg belangrijk en worden vaak onderschat. Herakleitos wist al dat een droog, warm klimaat de snuggerste geesten produceert. hij legde dat verband louter intuïtief en vooral ook chauvinistisch (pun intended): recent onderzoek heeft immers aangetoond dat het menselijk brein het best functioneert rond een graad of 17 [bronvermelding è, waar is uw bronvermelding weer, Vekemans!].

De NKdeE raadt toch een iets hogere werktemperatuur aan omdat wij uitgaan van een pancorporeel en handig humaan bewustzijn: om het onderste uit de kan te halen moet ge het in uw vingers hebben, en het door gans uw lijf voelen jagen, die geniale vonken, dus geef ons maar een ideale temperatuur van 21 à 22 graden… [neologismen om te epateren da lukt wel nog precies…]

te warm is alleszins desastreus zegt ons Harusmuzeke vandaag. en inderdaad, bij het recente voorproefje van de ‘normale’ 21ste eeuwse zomer in ons land bereikte het toch al slappe peil van de Facebookblabla een wellicht historisch dieptepunt: veel meer dan” ’t is wel warm è” kwam er niet meer uit…

Harusmuze #407


407 – het zweven zweeft door de minnaars als een vliegende draak

hexagram 1 (qián)“Kracht”

input

https://dirkvekemans.com/2018/07/28/harusmuze-41-reconstructie/

commentaar

jeuh.

op het gedeelde moment van de liefde verlaten de minnaars zichzelf en gaan zij op in het gebeuren. het gebeuren wordt een alomvattend zweven in het zweven van de vliegende draak.

weuh.

overweldigd door het verwijlen als indifferent gebeuren in het gebeuren ontdaan van zijn maskerende, omzwachtelende dimensies, keren zij terug in de naakte, exhaustieve complexiteit van de expressie, het rot waartegen geen verweer bestaat, en plengen daartoe veelal een traan.

scève

En moy saisons, & aages finissantz
De jour en jour descouvrent leurs fallace.
Tournant les Jours, & Moys, & ans glissantz,
Rides arantz defformeront ta face.
Mais ta vertu, qui par temps ne s’esface,
Comme la Bise en allant acquiert force,
Incessamment de plus en plus s’esforce
A illustrer tes yeulx par mort terniz.
Parquoy, vivant soubz verdoyante escorce,
S’esgallera aux Siecles infiniz.

Harusmuze #397


22B42

397 – als je alleen schrijft wat mensen willen lezen, verdien je geen prijzen maar stokslagen

hexagram 1 (qián)“Kracht”

commentaar

pfft, nu geeft Ze ’s een thema waar ik lekker op zou kunnen doordrammen, dan màg het niet van heur I Tjing-module (een 9 onderaan). Kleremuze, begot!

scève

Toute fumée en forme d’une nue
Depart du feu avec grave maintien:
Mais tant plus hault s’esleve, & se denue,
Et plus soubdain se resoult toute en rien.
Or que seroit a penetrer au bien,
Qui au parfaict d’elle jamais ne fault?
Quand seulement pensant plus, qu’il ne fault,
Et contemplant sa face a mon dommage,
L’oeil, & le sens peu a peu me deffault,
Et me pers tout en sa divine image.

1-2: de rook vertrekt als een dichte wolk, een substantiële vorm van het vuur (hogerop verwaait dat)