Harusmuze #418


22B43

418- het oneindige is het exces van de matiging

hexagram 58  (duì) – “Openheid”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/07/17/harusmuze-30-reconstructie/

commentaar

ernstige twijfels moet je toch hebben bij de authenticiteit van fragment 43 toegeschreven aan Herakleitos waarin beweerd wordt dat de hybris (overmoed, ongeremde impulsiviteit) meer bestreden moet worden dan een brand. of toch weer niet?
H. is de filosoof die vuur en oorlog als het eerste beginsel bespeurt in de natuur. de lijn die wij dan doortrekken van wat we gemakshalve maar de Herakleitos-traditie in de filosofie zullen noemen (er zijn er wel meerdere die zo’n traditie ontwaren, een tegenstroom binnen/tegen de academische filosofie die dan meer naar het platoonse ideaal zou neigen of naar de rigide analyse) naar het exces-denken van Bataille en ons eigen Rot-concept ligt voor de hand: Bergson, Whitehead, Deleuze en Derrida vinden ergens op of naast die lijn wel hun plaatsje, naast menig ander auteur, zodat het al verdacht gezellig wordt, dat onderonsje.
maar wat te denken dan van deze echt klein-griekse uitspraak? je kan niet veel meer kleinburgerlijk worden in het spuien van ‘wijsheden’ in de Klassiek Griekse context dan dit, het bedwingen van de hybris was al een even grote platitude daar en toen als de ‘rustige vastheid’ of de ‘gulden middenweg’ of ander tjevendenken nu. alleen een Duistere Duitser kan zulks nog zonder ironie in de mond nemen…

ach, misschien was het wel in een vlaag van sarcasme dat hij zich dat heeft laten ontvallen. of als verzuchting bij het aanschouwen van de consequenties van zijn inzichten, die de mens nu eenmaal opzadelen met de onmogelijke taak om zich tegen het Rot te verweren terwijl hijzelf waarschijnlijk het ergste rot op aarde is?

we zullen het nooit zeker weten, en dat is op zich al een troostende gedachte, want als je alles aan banden legt en herleiden wil tot de menselijke maat, creëer je een soort oneindige lus van het teveel dat er is, het leven dat dient bestreden te worden omdat het niet tot het gekende en het zekere wil behoren, en dat soort omslaande brand van de humane megalomanie willen we echt niet meer meemaken, dat is het soort hybris dat zich wil bestendigen in een duizendjarig rijk.

tenzij het weer bezig is? wat moeten we dan doen? kunnen we iets doen?wie is dat, ‘wij’? bestaan wij wel?

scève

Soubz le carré d’un noir tailloir couvrant
Son Chapiteau par les mains de Nature,
Et non de l’art grossierement ouvrant,
Parfaicte fut si haulte Architecture,
Ou entaillant toute lineature,
Y fueilla d’or a corroyes Heliques.
Avec doulx traictz vivement Angeliques,
Plombez sur Base assise, & bien suyvie
Dessus son Plinte a creux, & rondz obliques
Pour l’eriger Colomne de ma vie.

Advertenties

Harusmuze #69


harusmuze069

69 – “ja, een schoon plan! gedurfd maar doordacht!”

hexagram 58 – 兌 (duì) – ‘openheid’

scève

Pictura of Scève, Maurice: Délie (1544): APRES LONG TRAVAIL UNE FIN.
Embleem VIII: ‘La Femme qui desuuyde’ – Motto: “Apres long travail une fin”

Par le penser, qui forme les raisons,
Comme la langue a la voix les motz dicte:
J’ay consommé maintes belles saisons
En ceste vie heureusement maudicte.
Pour recouvrer celle a moy interdicte
Par ce Tyrant, qui fait sa residence
Là, ou ne peult ne sens, ne providence,
Tant est par tout cauteleusement fin.
Ce neantmoins, maulgré la repentence,
J’espere, apres long travail, une fin.

Tyrant: de man van Delie, die daarmee een traditionele rol opneemt
cauteleusement: ‘kunstig’ la repentence: van Délie

Harusmuze #57


harusmuze057

57 – het kleinste licht wordt warme gloed in ’t volle duister

hexagram 58 –    (duì) – ‘Openheid’

scève

Comme celluy, qui jouant a la Mousche,
Estend la main, apres le coup receu,
Je cours a moy, quand mon erreur me touche,
Me congnoissant par moymesmes deceu.
Car lors que j’ay clerement apperceu,
Que de ma foy plainement elle abuse,
Ceste me soit, dy je, derniere excuse:
Plus je ne veulx d’elle aulcun bien chercher.
L’ay je juré: soubdain je m’en accuse,
Et, maulgré moy, il me fault chevecher.

jouant a la Mousche: een vorm van tikkertje spelen waar de anderen de vlieg van zich af moeten zien te ontwijken want als de (blinde?) vlieg u raakt zijt gij het