Harusmuze #328


// het tellen vertelt zich onophoudelijk

328 – de verteller vergist zich constant

hexagram 31 – XIAN – “Verenigen”

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/15/harusmuze-120/

commentaar

in elke relationele fysica is het humane perspectief de enige constante die noodzakelijk als constant moet worden gedacht.

scève

Tant variable est l’effect inconstant
De la pensée encor plus incertaine,
Que sur les doigtz deux pour troys va comptant,
Et tient jà près la chose bien loingtaine.
Car estant pris dessoubz sa main haultaine,
Je m’en allois plorant la teste basse:
Et devant elle ainsi comme je passe,
En me voyant me jecte un soubris d’oeil,
Qui me feit rire: & par ce je compasse
Amour leger mesler joye en mon dueil.

Advertenties

Harusmuze 297


// fien, de foefelfleur, in ’t vol van heur kleur 

297 – het schrijven betekent, het tekenen beschrijft

hexagram 31咸 – XIAN – ‘verenigen’

Lees over het Harusmuzeprogramma

Bekijk alle Harusmuzes

input:

https://dirkvekemans.com/2018/11/16/harusmuze-151/

commentaar:

[later]

strikt gesproken staan tekenen en schilderen natuurlijk buiten het talige maar er is, zo stelt ons vandaag de Harusmuze voor, wel degelijk een verband. de formule: ‘het schrijven betekent / het tekenen beschrijft” is immers een indicatie van dat verband.

de menselijke interactie met het ‘echte‘, met wat wij zien wordt enerzijds vanuit het denken middels de betekenis aangereikt in de vorm van taal, benoeming, verwoording en schrift

anderzijds beschrijven wij het echte wat wij zien met onze gedachte lijnen en tekenen wij vaak ook al het aldus beschreven echte, waarin ook een wil in schuilt om het ‘mooie’ te zien, het schoon bedachte te priviligeren boven de achtergrond van het ‘gewone’ en onze blik het cachet te geven van door ervaring gerijpte wijsheid de toeschouwer een zienswijze aan te reiken die haar overweldigt met ons ‘kunstenaarschap’.

dat het tekenen dan voorafgaat aan de betekenis van het schrijven is maar één draai aan het recursieve wiel van de humane waarneming die altijd in de eerste plaats zichzelf waarneemt en voor waar neemt…

CCXCVII

Si, tant soit peu, dessus ton sainct Pourtraict
L’oeil, & le sens aulcunement je boute,
De tout ennuy je suis alors distraict,
Car ta figure a moy s’addonne toute.
Si je luy parle, intentive elle escoute,
Se soubriant a mes chastes prieres.
Idole mienne, ou fais que ses meurs fieres
Celle là puisse en humaines changer,
Ou bien reprens ses superbes manieres,
Pour non, ainsi m’abusant, m’estranger.

Harusmuze #117


117

117 – je leest niet wat je zegt, je hoort niet wat je schrijft: over het doen zullen we dan maar zwijgen.

hexagram 31 – – HSIEN – ‘verenigen’

scève

Pour m’enlasser en mortelles deffaictes
Tu m’afoiblis le fort de ton povoir:
Soit que couvrir esperances deffaictes
Face un bien peu d’espoir appercevoir,
Si ne peult on non asses concevoir
A quelle fin ton vouloir se dispose.
Parquoy mon bien, qui en ta foy repose,
Au long souffrir patiemment m’enhorte: 
Car aussi bien ta cruaulté propose
De me donner, comme a mort, vie morte.

r.2: “Délie hides the full force of her influence so as to ensnare the lover the more easily” (McFarlane)
r.3: Soit que : ‘hoewel’ couvrir esperances deffaictes : ‘het bedekken van [de herinnering aan] verloren hoop’
r.5: Si : ‘Niettemin’
r.10: comme a mort : ‘als aan een dode man’ (cfr Erasmus ‘De Vrijer en zijn Meisje”)