Harusmuze #347


// DK22B55 – ὅσων ὄψις ἀκοὴ µάθησις, ταῦτα ἐγὼ προτιµέω –

347 – de mensen kiezen voor wat zij zien, horen of leren kunnen

hexagram 42 – yì – “Vermeerderen”

input

https://dirkvekemans.com/2018/09/26/harusmuze-101/

commentaar

de leraar neemt zichzelf als voorbeeld wanneer Heracleitos zegt het waarneembare en het aanleerbare te verkiezen boven wat niet waarneembaar is. hij doet dat immers in een betoog waarvan het punt is dat alles één is, en dat elke tegenstelling uiteindelijk in het goddelijke Gebeuren (voor H is dat de oorlogsgod – volgens Lebedev hanteert H. een monotheistische ideologie, we moeten dat nog checken) samenkomen.

de bescheiden wijze is bijzonder schoon in haar gedachten en weet dat zij niet weet, maar daar zij beseft dat het menselijk waarneembare uiteindelijk met het onnaspeurbare samenvalt, berust zij in de aanvaarding van het ‘natuurlijke’ menselijk gedrag, namelijk zich te baseren op wat je ziet , hoort of leren kan.

het inzicht dat die keuze een beperking inhoudt is de basis voor haar rechtvaardiging want als je beseft dat die beperking er is ben je ook niet langer blind voor het bepalende karakter van je keuze, die ook geen echte keuze is.

aja: de rede die zich baseert of de ervaring is het enige wat wij ‘hebben’, oké, maar het maakt ons ook blind voor wat het nog-niet van onze kennis, daar onze kennis altijd een voortschrijdend boorplatformpje is een fragiel humaan veld, waar wij ons zwakke lampeke laten schijnen te midden een oceaan van wat wij enkel kennen als totale duisternis.

vandaar dat wij steeds dienen te schrijven (denken/ageren/proberen) op en over de grens van onze onwetendheid.

scève

Heureux joyau, tu as aultresfoys ceinct
Le doigt sacré par si gente maniere,
Que celle main, de qui le povoir sainct
Ma liberté me detient prisonniere,
Se faingnant ore estre large aulmosniere,
Te donne a moy, mais pour plus sien me rendre.
Car, comme puis en te tournant comprendre,
Ta rondeur n’à aulcun commencement,
Ny fin aussi, qui me donne a entendre,
Que captif suis sans eslargissement.

Advertenties

Harusmuze #314


// de stroom morst stormen in de stroom

314 – onder de zielen spiegelt het vuur de tijd in het meer

hexagram 42 – YI – ‘meer’

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/29/harusmuze-1342/

commentaar

314 is een omkering van 134.

scève

Souvent Amour suscite doulce noise,
Pour tout a celle uniquement complaire,
Qui a m’occire est tousjours tant courtoise:
Que ne luy veulx, & ne scauroys desplaire:
Et si m’en plaings, & bien m’en vouldrois taire,
Tant est fascheux nostre plaisant debat.
Et quand a moy son droit elle debat,
Mon Paradis elle ouvre, & lors m’appaisse,
Pour non donner aux envieux esbat:
Parquoy je celle en mon coeur si grand aise.