Harusmuze #454


454 – het weerleggen van de leugen kan je beter aan anderen overlaten

hexigram 4  (méng) –  “Verhullen”

invoer:

Harusmuze 157de eenvoud gebeurt ingewikkeld in de dingen, hoe anders kan de eenvoud eenvoud zijn?

PoH #1: “In seed time learn, in harvest teach, in winter enjoy”.

Advertenties

Harusmuze #448


448 – elke remedie maakt minstens twee kwalen

hexigram 4  (méng) –  “Verhullen”

invoer

https://dirkvekemans.com/2018/11/13/harusmuze-148/

commentaar

de ingreep die je doet als je een remedie toedient maakt een eerste kwaal doordat die daad een min of meer omschreven gedeelte van het gebeuren van de recipient onderscheidt en dat als kwaal benoemt: elke toediening van een remedie herleidt het gebeuren van de recipient tot een aan lijden onderhevig gebeuren, het maakt van de recipient sowieso een patient, want aja: de remedie gaat iets (willen) verhelpen.

die eerste kwaal is dus enerzijds wat je vaak al hoort noemen de diagnose die verziekt: een gemis bij de persoon met klachten wordt in een benoembaar vakje gestopt en als kwaal ‘behandelt’, terwijl het vaak zo is dat men beter de (dieper liggende) oorzaak van de klachten zou proberen te achterhalen : ‘waarom wil iemand patiënt worden?’ kan in dergelijke gevallen een nuttige vraag zijn.

daarbij moet men best opletten misschien om dan weer de klacht van de persoon zelf niet op clichématig psycho-analytische wijze te willen wegwuiven als slechts een symptoom van de echte kwaal, die elke tot patiënt gereduceerde recipiënt maar al te graag zal beamen. ‘ja natuurlijk dokter, ik wil mijn papa vermoorden en met mijn ma naar bed, het is daarom dat ik in mijn bed plas met die blaasontsteking van me’.

hoedanook: het toedienen van een remedie fixeert ‘vaneigens’ een eerste kwaal, namelijk die kwaal die het wil verhelpen, en overruled de idee dat een klacht een symptoom, een teken is, een signaal, en het gaat dan van ‘zou je niet beter wat rechter gaan zitten aan je werktafel’ in rechte lijn naar ‘hier heb je een pijnstiller tegen je rugpijn’

de tweede kwaal die een remedie doet ontstaan heeft te maken met het feit dat een remedie toedienen een toepassing is, een applicatie.

je ziet: ik gebruik een moeilijk woord om het makkelijke begrip verder technisch te maken, het grijpt nu dieper in in uw cognitieve ordening, het spreekt u aan op uw hoger denkvermogen. het verschil tussen toepassing en applicatie is dat tussen de lagere en de middelbare school, bijna.

je kan geen toepassing hebben zonder kennis, tenminste als we het over het soort toegepaste kennis van een remedie hebben: elke remedie wordt toegedient als men een diagnose heeft gemaakt waarbij het toedienen van de remedie vanuit de ervaring aangewezen is, dat is nou eenmaal de basis van het medicinaal denken, de geneeskunde, zeg maar.

maar net omdat het op die wijze een toepassing is van een ‘bekend gegeven’ bv.: ‘personen met een vervelende hoest zijn beter af met een hoestsiroop’ gebeurt er iets heel anders als wanneer een hond gras eet omdat er wat schort in zijn buikstreek.
wat is er anders? wel de hond past niets toe, hij reageert ‘gewoon’ ‘instinctmatig’ op het gerommel in zijn buikje door gras te eten.

een hond is zo een ‘beter’ systeem omdat het eenvoudiger is: het past onmiddellijk het eigen gedrag aan. bij de mens, het meer complexe systeem, wordt middels een diagnose het gedrag losgekoppeld van de lichamelijke effecten daarvan en remedieert men de lichamelijke effecten los van de verwaarloosde gedragingen. wij ‘maken’ zo een lichaam dat los gedacht wordt van onze gedragingen, en gelijkgesteld met andere lichamen die een totaal andere gedragshistoriek hebben misschien maar wel dezelfde ‘lichaamsklachten’.
in het saneringsdenken van het Rot stippen we aan dat het eenvoudige systeem geen remedie nodig heeft en dat derhalve het complexere systeem wat de gezondheid betreft een deterioratie is: het systeem zadelt door haar complexiteit zichzelf op met een magazijn aan ‘liabilities’, in het Nederlands vertaalt men dat meestal met ‘kwetsbaarheden’ maar het woord heeft ook de betekenis van ‘verantwoordelijkheden’: we moeten ons van meer zaken rekenschap geven.
dus het resulteert rechtstreeks in een gedragsstoornis, want het gedrag moet beredeneerder gebeuren, ergo meer rekenkracht nodig. je ziet dat het minste vonkje van intelligentie meteen een evolutionaire ‘causaliteit’ op gang brengt die niet te stuiten is: intelligentie als Rot.

okee, da’s wat diep getast zal u denken. goed, we laten het effen rusten.

hoedanook: elke geneesheer moet omwille van deze complexiteit telkens hij een remedie voorschrijft de nadelen t.o.v. de voordelen afwegen, hoewel er natuurlijk nog steeds vluggerds zijn die hun patiënten onmiddellijk op hondse wijze het gras in de bek stoppen, in de vorm van medicatie in een olifant-muis verhouding.

de tweede kwaal die elke remedie onontkoombaar met zich mee brengt is uiteraard de ‘bijwerking’, maar ik wou het effen met u samen wat properder doordenken dan dadelijk de bijsluiter erbij te halen waarop geheel doorzichtig en sluitend de applicatie van de remedie aan het businessmodel, het kapitale programma, het geheel van voorschriften, vereisten en best practices van de farmaceutische industrie wordt onderworpen ten einde een marktconform winstgevend product van uw rugpijn te maken.



scève

Vouloir tousjours, ou le povoir est moindre,
Que la fortune, & tousjours persister
Sans au debvoir de la raison se joindre,
Contre lequel on ne peult resister,
Seroit ce pas au danger assister,
Et fabriquer sa declination?
Seroit ce pas, sans expectation
D’aulcun acquest, mettre honneur a mercy,
Ou bien jouer sa reputation
Pour beaucoup moins, qu’a Charles Landrecy?

Harusmuze #371


371
het boek gebeurt niet in de kast,
het denken staat niet op papier:
de schrijver hangt aan lezers vast,
ik ben van opgewekt plezier.

hexagram 4 –  (méng) – “Verhullen”.

input

https://dirkvekemans.com/2018/09/02/harusmuze-77/

commentaar

alsof niet iedereen dat al jaren door had out zich vandaag de Harusmuze als Muze-tout-court,met slangenhaar behepte Veelvraatster van lyrieke zieltjes en aanstichtster ook van het pseudo-profetische gewauwel van heur Neo-Kathedraals Dichtertje dat zich evenwel verkneukelen kan omdat Zij zich nu plots een octosyllabische kwatrijn in de mond laat leggen.

want als er iets is waar het Dichtertje graag mee vormelijk zwaait alsof het geheel van eigen vinding is , is het wel het octosyllabische kwatrijn!

scève

Blasme ne peult, ou n’est aulcun deffault,
Ny la peine estre, ou n’y à coulpe aulcune:
Dont si justice en nous mesmes deffault,
C’est par malice ou, par propre rancune.
Ny l’Or prisé, ny la chere Pecune,
Dieu de vilté, & de sagesse horreur,
Me tire a doubte, & de doubte a terreur.
Mais en mon coeur à mis dissention
Consentement, qui met en grand erreur
Le resolu de mon intention.

Harusmuze #339


// de rechtzetting bevoordeelt de indeling boven de mededeling

339 – de mededeling benadrukt het gelijkende in de verstandhouding van het gebeuren

hexagram 4 –  蒙 – méng –  “Verhullen”

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/04/harusmuze-109/

commentaar

goe, we gaan het Nederlands ’s ewa surcoderen met Beweegtaal (BT) de programmatietaal van de Bewegingsleer. De BT moet nog groeien, alle begin is moeilijk enzo, maar uiteindelijk wordt het wel een analoge beweging aan hoe een programmeertaal als Java het Engels surcodeert om er werkende code van te maken. de ontwikkeling van de BT is euh, nogal vies, slijmerig, onvatbaar, glibberig en bij momenten weerzinwekkend. sorry è.

wat gebeurt er, gignomenologisch gesproken bij communicatie, bv. een menselijke conversatie? ge ziet al dadelijk het verschil in de bevraging: we vragen ons niet af ‘wat is communicatie?’, maar ‘hoe gebeurt communicatie?’. voor de Bewegingsleer is de eerste vraag triviaal: communicatie is een woord en woorden gebeuren als dynamische poorten. ‘communicatie’ is dus hetzelfde als ‘patat’ , ‘pisbloem’, ‘vrede’ , ‘scanner’ of ‘nimf’…

communicatie gebeurt wanneer het ondeelbare gebeuren zich in verstandhouding bevindt zodat in analoge waarnemingen van het gebeuren gelijkenissen kunnen worden aangeduid. dat benadrukken noemen we mededelen: het aanwenden van dezelfde of analoge indeling binnen een tijdskader in de GeldRuimte.

elke mededeling hanteert een protocol dat in de mededeling vervat zit: het gesproken woord manifesteert zich eerst (in de init-faze) als gesproken woord en zegt dan wat het te zeggen heeft (maar dit is al een verregaande ontologisering, een explicatie van BT-code in de ontologisch verziekte taal).

verstandhouding, gelijkenis(sen), benadrukken, mededelen, GeldRuimte, mededeling, protocol, init-faze en explicatie, zijn allemaal Klassen of Termen in de BT-taal, een beetje zoals object, private, void, boolean enzo reserved words of benamingen van classes zijn in Java.

het verschil is dat de benamingen in BT vervoegd en verbuigt kunnen worden, zodat ze zich in een ‘natuurlijk’ zinsverband kunnen blijven schikken.

maar bon: alles op z’n tijd è…

scève

Pictura of Scève, Maurice: Délie (1544): A SEURTE VA QUI SON FAICT CELE.
E38 – A seurté va qui son faict cele (Europa sur le boeuf)

Ainsi que l’air de nues se devest
Pour nous monstrer l’esprit de son serain:
Ainsi, quand elle ou triste, ou pensive est,
Reprent le clair de son tainct souverain,
Pour entailler mieulx, qu’en Bronze, ou aerain,
Et confermer en moy mon esperance:
A celle fin, que la perseverance
Tousjours me poulse a si heureux deduytz,
Comme elle sçait, qu’en fidele asseurance,
Celant mon feu, a bon Port le conduys.