Harusmuze #340


// beheers wat je verdient

340 – geef wat je nodig hebt

hexagram 22 – bì – “Verfraaien”

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/03/harusmuze-108/

commentaar

“geef wat je nodig hebt en beheers wat je verdient” is een goede samenvatting van het exemplarisch activisme dat de NKdeE uitdraagt als ethiek.
omdat je alleen maar van jezelf kan leren heeft het geen zin om enige ethiek als opgelegde oefening naar voren te schuiven: als men het zelf nier ervaart, en mede doordenkt, werkt de goede raad toch niet. dus we laten iedereen en alle dingen met rust (cfr. het niet-handelen in de Tao).
we proberen wèl zoveel mogelijk van onszelf te leren en daarom oefenen we ons in exemplarisch voorbeeldig gedrag: we proberen de goede raad van anderen in de praktijk van ons leven om te zetten en tonen zo aan de ander een nuttig voorbeeld van ‘actief (bewust) niet-handelen’

ieder is in haar leven afhankelijk van de omstandigheden en de ander. zich hechten aan illusoir bezit kan enkel tot treurnis lijden (de Dingen bestaan niet). vreugde vinden we meer in het geven dan in het krijgen, want wat zou je kunnen krijgen dat je niet alreeds had?

hoe beter ons voorbeeld, hoe meer mensen elkaar geven wat ze nodig hebben, dus we geven graag wat we nodig hebben aan de ander. wordt ons gedrag door de ander beloond, dan beheersen we onze verdienste en zorgen ervoor dat onze verdienste niet ons gaat beheersen, door ons voor te wenden dat we de verdienste nodig hebben en dat ze ons rechtmatig zou toekomen. wij aanvaarden de verdiensten omdat we de ander het plezier van het geven niet willen ontzeggen en vormen een doorgeefluik voor de verdienste die wij aan de ander gaan toekennen.

benodigdheden voor wat wij tot onze taak hebben gemaakt dienen beschouwd te worden als gunsten die ons zijn verleend in functie van de taak die wij verrichten. als wij vaststellen dat deze benodigheden niet meer nuttig zijn voor onze taakbeoefening dan zijn deze verworden tot Brol.

Brol moet gerecycleerd of weggeschonken worden, of , als het niet anders kan, gekwantificeerd (verkocht) om zo terug omgezet te kunnen worden in daadwerkelijke benodigdheden.

scève

Avoir le jour nostre Occident passé,
Cedant icy a la nuict tenebreuse,
Du triste esprit plus, que du corps lassé,
Me sembla veoir celle tant rigoureuse
Monstrer sa face envers moy amoureuse,
Et en tout acte, oultre l’espoir privé.
Mais le matin (trop hastif) m’à privé
De telz plaisirs, ausquelz, comme vent vistes,
J’estoys par vous, traistres yeulx, arrivé,
Qui cloz mon bien, & ouvertz mon mal vytes.

Advertenties

Harusmuze #311


// het belemmerende belemmert

311 – moedig moeten wij gebeuren

hexagram 22 – BI – ‘sieren’

input

https://dirkvekemans.com/2018/11/01/harusmuze-137/

commentaar

de menselijke weerstand, de fundamentele weigering om tot de laatste snik ons lot als noodlot te ondergaan is onze eerste en laatste waarde.
als Christine de Pisan de moed, haar eigen moed en die van alle vrouwen vers na vers bezingt, heeft zij niet alleen recht van spreken maar heeft eenieder van ons de plicht om haar te aanhoren, haar te eren met onze volle aandacht, die aandacht is voor onze meest fundamentele waarde, de basis van al onze denkbare en vooralsnog ondenkbare waarden.

want de moed die standhoudt is de weigering die standhoudt in functie van de onstuitbare liefde voor het leven, inclusief het onvermijdelijke van de dood, en die liefde is het begin dat geen einde maakt aan haar beginnen, ondanks het alles dat zij niet wil zijn, want het zijn is de dood van alles.

de moed moet, want het kan niet anders, vandaar dat ook de deemoed de eerste nood is van de mens, de humilitas en de zachtaardigheid die in dienst staat van het kunnen opbrengen en blijven opbrengen van de noodzakelijke moed.

in de onstuitbare entropie van het rot bekleden wij moedig de wanden die ons tijdelijk beschermen met de verzachtende deemoed.

scève


Asses ne t’est d’avoir mon coeur playé,
Mais tout blessé le tenir en destresse,
Ou tant Tyrant, fors toy, eust essayé,
L’avoir vaincu, le jecter hors d’oppresse.
Et tu luy as, non point comme Maistresse,
Mais comme sien capital adversaire,
Osté l’espoir a ce mal necessaire:
Lequel par toy si aigrement le mord,
Que se sentant forcé soubz tel Coursaire,
Pour non mourir tousjours, ne crainct la Mort.


Coursaire: (‘piraat’ zegt McFarlane, maar een corsaire is geen piraat natuurlijk) zou volgens Defaux kunnen verwijzen naar Barbarossa,
ik zou van die ‘mogelijke allusie’ maar een zekerheid maken want als er iemand tijdens het leven van Scève synoniem was met ‘vijand’ was het Barbarossa Khair ad-Din Pasha wel.
Délie is erger dan een tiran en haar bijten is erger dan dat van de vermaledijde Barbarossa. Joa, da’s redelijk straf…