Harusmuze # 400


22B46

400 – als u zich als vuil blijft gedragen, wordt u uiteindelijk als vuil opgestookt

hexagram 30 –    (lí) – “Stralen”

input

https://dirkvekemans.com/2018/08/04/harusmuze-48-reconstructie/

scève

Quand l’allegresse aux entrailles créée
De son desir du tout ressuscité,
Doibt appaiser, comme ame recréée,
Les passions de sa felicité,
Se deffaict toute en la diversité,
Et en l’ardeur de son contentement.
Parquoy voulant tirer le sentement
Hors du repos de consolation,
Luy fourragé par l’esbahyssement,
Umbre me rend de la confusion.

Advertenties

Harusmuze #384


22B3

384 – wat van jou is, is te plots om weg te geven

hexagram 30離 (lí) – “Stralen

input

https://dirkvekemans.com/2018/08/20/harusmuze-64/

commentaar

het ware geschenk is een gave die je nooit kan hebben, enkel doorgeven. wanneer je het geschenk ontvangt bestaat het krijgen ervan in het aanvaarden en het doorgeven ervan aan jezelf, die plaatsen in jouw gebeuren die de liefde ervan nodig hebben en aan de ander, want net als elektriciteit moet liefde kunnen stromen of je voelt ze niet. en zolang je jezelf de ontvangen liefde niet gunt, kan ze niet verder stromen, want dan ben je een soort weerstand.

de kunst van het geven bestaat er dan wellicht in om vooraleer je iets geeft het volledig zelf aanvaard te hebben als iets dat je nooit hebben kan, zodat je niets ervan nog nodig hebt en het naadloos kan laten aansluiten bij wat je ontvangen hebt, dat ook net zo vrij was van hebben, omdat je anders enkel wat narigheid kreeg waar je niks aan hebben kan.

de kunst van krijgen bestaat uit dankbaarheid niet voor wat je krijgt maar voor wat de ander heeft kunnen ontvangen en koesteren als iets dat kan gegeven worden, als een gave. dankbaarheid is appreciatie van de ander.

zolang wat je geeft van jou is in je hoofd, kan je het niet geven, want het geven kijkt enkel naar de ander om zichzelf te zien oplossen in het stralen van een samenkomst. alles wat je van jezelf geeft is brol, te plots zegt de Harusmuze, waar je vanaf wil. wat je echt geeft is waar je zelf nooit genoeg van kan krijgen en dat duurt al zolang als het duren zelf…

scève

Pictura of Scève, Maurice: Délie (1544): A MON LABEUR JOUR ET NUICT VEILLE.
embleem XLIII – L’Horologe- Motto: A mon labeur iour et nuict veille.

Me desaymant par la severité
De mon estrange, & propre jugement,
Qui me fait veoir, & estre en verité
Non meritant si doulx soulagement,
Comme celluy, dont pend l’abregement
De mes travaulx me bienheurantz ma peine,
Je m’extermine, & en si grande hayne
De mes deffaultz j’aspire a la merveille
D’un si hault bien, que d’une mesme alaine
A mon labeur le jour, & la nuict veille.

Harusmuze #318


// het keerpunt zakt in het keren en wordt een ontbreken, begin van ontspruiten 

318 – bewustzijn compenseert het gebrek aan gebeuren

hexagram 30 – LI – stralen

input

https://dirkvekemans.com/2018/10/25/harusmuze-130/

commentaar

het is volop lente dus de Harusmuze is weer verrassend zeker van haar stuk. wat wij ‘bewustzijn’ noemen, zo begint ze, is geen bewust zijn maar een gebeuren waarvan de existentie niet gesteld kan worden omdat elke vorm van ‘existentie’ louter een linguistische lus is, een loopje dat we nemen met het gebeuren: elk zijn valt bij de gedachte in de gedachte weg en ermee samen, er is geen grond voor het zijn, dus ook niet voor het ‘bewust zijn’ laat staan voor het ‘Zijn’ dat van het ‘Alles’ oorsprong zou zijn.

het besef daarvan zadelt ons op met het rottende lijk van god, een zijnskanker die al sinds Parmenides elke oncologische verbeelding tart.

het gebeuren dat wij dus ‘bewustzijn’ plegen te noemen is een kolken in een kolken, zo pogen wij de beweging dan taalkundig op te roepen in de breinen van onze schaarse lezertjes, die met hunne blinkende knietjes maar ook die met de treurende oogjes.
het kolkende en bij lenteweer vrij onstuimige gebeuren dat des mensen is, is afhankelijk in haar intensiteit van de geboden inputs, en daar waar angst of ontzetting of gewoon kalmte, contemplatie of vertraging van de lichamelijke functies plaatsvindt in de mens lijkt het ons fel toe dat er slechts ‘bewustzijn’ is, iets hogers waaraan wij deel hebben, of naartoe vluchten in de weg van de angst naar het Zijn.

in beide gevallen evenwel is het ontspruiten van de kiemen van het Zijn die meteen al met de groengrijzige algen van de Nijd en het Spijt hoog oplaaien in de leegte hetzij in het midden van onze Angst, hetzij in de sereniteit van onze bezinning geheel en al onafwendbaar indien wij er niet in slagen om onze gedachten algeheel te laten verstenen, want enkel een steen heeft niet die behoefte aan compensatie voor een gebrek aan gebeuren daar de steen nog met het gebeuren zelf kan samenvallen, en dus nog niet in dergelijke mate onderhavig is aan de onstuitbare wetten van het Rot.

scève

Jà tout haultain en moy je me paonnois
De ce, qu’Ammour l’avoit peu inciter:
Mais seurement (a ce, que je congnois)
Quand il me vint du bien feliciter,
Et la promesse au long me reciter, 
Il me servit d’un tresfaulx Truchement.
Que diray donc de cest abouchement,
Que Lygurie, & Provence, & Venisse
Ont veu (en vain) assembler richement
Espaigne, France, & Italie, a Nice?

paonnois: letterlijk: ‘mij verpauwde’, pochen, zich sterk maken in

Harusmuze #132


132

132 – het zich hechtende hecht zich en verlicht

hexagram 30 – LI – ‘het zich hechtende’

input_132

scève

Pictura of Scève, Maurice: Délie (1544): MILLE REVOLTES NE M'ONT ENcor BOUGE.
MILLE REVOLTES NE M’ONT ENcor BOUGE.

Le bon Nocher se monstre en la tempeste,
Et le Souldart au seul conflict se proeuve:
Aussi Amour sa gloire, & sa conqueste
Par fermeté en inconstance esproeuve.
Parquoy souvent en maintz lieux il me troeuve
Ou audevant me presente un object
Avec si doulx, & attrayant subject,
Que ma pensée, a peu pres s’y transmue,
Bien que ma foy, sans suyvre mon project,
Cà, & là tourne, & point ne se remue.

in dit stadium van de schrijftijd van de Délie is Scève duidelijk met Pernette verwikkeld in een erotisch geladen epigrammenspel – het motto bij het embleem is ook niet geheel zonder inuendo – hoge bloei in deze serie, in schril contrast met de serie rond CCC

Harusmuze #121


121.jpg

121 – uit het donker komt het donker dat in ogen licht doet schijnen: in de angst voor het verdwijnen schuilt de helderheid van geest

hexagram 30 離 – LI – ‘stralen’

scève

Tu celle fus, qui m’obligeas premiere
En un seul corps a mille Creanciers:
Tu celle fus, qui causas la lumiere,
Dont mes souspirs furent les Encenciers.
Mais vous, Souciz, prodigues despenciers
De paix tranquille, & vie accoustumée,
Meites la flambe en mon ame allumée,
Par qui le Coeur souffre si grandz discordz,
Qu’apres le feu estaincte la fumée
Vivra le mal, avoir perdu le Corps.

Harusmuze #54


harusmuze054.jpg

54 – verzamel de vaarzen, het verdonkert: in golven het weeklagen waart over het land als een gonzen

hexagram 30 –    (lí) – “Stralen”

scève

Glorieux nom, glorieuse entreprinse
En coeur Royal, hault siege de l’honneur,
Luy feit combatre en si dure surprise
L’hoir de Jason guidé par le bonheur.
De palme aussi le juste Coronneur
L’en à orné, durant qu’il à vescu.
Car, se faisant de sa Patrie escu,
Feit confesser a la Fame importune,
Que celuy n’est, ny peult estre vaincu,
Qui combat seul Ennemy, & Fortune.

L’hoir de Jason : Karel V, hoofd van de Orde van het Gulden Vlies
le juste Coronneur : God
escu: ‘schild’
Fortune: hier, zoals zo vaak, het noodlot