afloop


we dalen af naar zaventem. het is mooi weer. hier
sta ik weer. image image beeld. sound son klank.
tongue langue tong. mijn hart doet zeer, mijn longen
piepen. mijn land is grijs, de kleur ontbreekt. simpel,

lispelt een blondine, volg gewoon dit pad path voie.
vous voyez? het pad leidt naar een binnenkoer. de
duiven worden geactiveerd. ruku roukou roekoe.
in het innerlijk van de mensen zit een taperecorder

oud model, twee koppen: 1 naar buiten, één naar
binnen. as op de tongue langue tong. ruis in de
sound son klank. duister op het image image beeld.

een roos ploft open (erg versneld). in apeldoorn vallen
4 doden te betreuren. acht. 4 naar buiten, vier naar
binnen. mijn land is grijs. de kleur ontbreekt. wij?

inputtekst kessel-lo, belgië 30/04/2009 @ 23:14

wouwen
dv 2018 – “2 zwarte gouwen”  -crayon – A5
Advertenties

hand


overstroming. ’t was nochtans vrij aardig klaar
in je hoofd, de blokken mensenkennis boven op
het genoegzame vergeten, de onderbouw der lagen
ervaring, mislukking, ervaring en af en toe fiks

wat morsen met techniek: succes is wat je krijgt
als je maar blijft leven zoals het je geleerd werd
en ja schudt en nee zegt dat kunnen wij niet helpen
tot wanneer de echte schaar de droom verknipt.

het rolt de berg af. kiriri. had sisyphus ook last
van tyfus? cholera? je stapelt de brokken weer op,
maar de zon lacht zich een equatoriale wolkbreuk.

als je het dan weer netjes hebt, komt er misschien
een stille stilstand in je hart. het klopt niet meer.
dan geef ik jou mijn hand. kom. samen doen we niets.

inputtekst bujumbura, burundi 28/04/2009

hand
dv 2018 – “hand” – potlood – A5

please run this loop forever while awake


…oui tout je te donne d’ici l’ici d’être là-bas le rien
remplit mon verre de rien que toi et toi vous
n’ êtes que des étoiles qui règnent en haut
et encore tu te lèves et encore m’échappes

comme je veux que tu m’ échappes comme
j’ aime d’ être là-bas en bas absent de moi en toi
et dans toi je te donne l’ être, cette grande illusion
trop féminine flip flop plain plein de rien, il ne

peut être que moi et toi dans le rien qui nous règne
et je te la répète comme grand seigneur néo-colonialiste
glauque cette amour qui n’ est pas là, qui est pres-

que la mort, mais je te la donne et le tout d’ être
rien que ce mouvement lent astrale doux qui te
pénètre qui nous donne toi et moi et partout tout…

[da capo]

inputtekst dv, bujumbura, burundi  27/04/2009 @ 20:36

bouke
dv 2018 – “portrait de jeune femme”  -pastel/photoshop

alles


ik fezel tot mijzelf alsof ik iemand was, een muzelman.
de maan waar ik naar kijk is dezelfde als de jouwe daar.
alle andere lijnen krulden zwiepend weg van het punt
waar jij ze hebt doorgeknipt. bloed welt op in striemen.

kijk. een man klopt bij zijn buurman aan,  zijn ene arm
wordt afgehakt. verdwaasd kijkt hij zijn buurman aan die
weerom hakt voor arm 2 en dan voor benen 1 en 2. dan

brengt hij hem naar ’t hospitaal, je kan je buurman toch
niet. jaren nadien rijdt de buurman hem rond en de romp
deelt alom de vreugde van het leven aan de mensen mee.

ik fezel tot mijzelf alsof ik iemand was, een muzelman.
de maan waar ik naar kijk is dezelfde als de jouwe daar.
dat is alles.

inputtekst bujumbura,burundi, 24-04-2009 @15:12 

muzelman
dv 2018 – “muzelman (apothekersgaper)” – potlood – A5

breugel in burundi


iedereen weet alles.  onherroepelijk echter verglijdt
alles naar  de fictie van fotonen in de tijd. plaats is er
te over voor belevenis en avontuur.  vast, de zon breekt
door de wolken, een druppel valt. plots misschien schuif

ik mijn leegte om tot gele koorts, aids, malaria. het ene
oog van hem is er uit. het andere is stuk. de jongere leidt
de oude door de straat in bujumbura. zijn stok rust met
liefde maar vol van eigen leed op de jonge schouders. zoon.

zon. de link is er. we hebben een besluit. we voeren
ons geluk in pakjes minute soup naar het zwoele arme
zuiden uit. ik zeg dit. jij dat. daarover. hierover. wij

weten alles. onnaspeurbaar zwart verglijdt het geld
als aflaat voor het gebrek aan geweten naar nergens.
hoezo? me tarzan. you jane. you niggers shut the f*ck up.

dv, Bujumbura, Burundi – 21/04/2009

breugelblind
dv 2018 – 

elke geboorte is de maatstaf van het onbestaande


wat verbogen is, verbuigt de dingen naar hun ondergang.
wie gedwee buigt, verandert elke heerser in een streep.
bloed wolkt door witte lakenstof. schittering ontstaat
aan de randen van de voortschrijdende randen. de zon

is  zoenende lippen en jouw tong de maan. met sintels
in het doek wikkel ik je in en uit je ingesnoerde lijf komt
geen druppel meer. je bent nu lichter dan de leegte in
de bewegingsloze ruimte in het doorschijnende cocon.

het genstert en een vlam laait op. je dwarrelt schilferig
neer en zwart. je bent nu dunner dan het dunste haar
en de wind wakkert het niets in je aan. ik zweer je af:
‘jij hebt in ons, in hen, in mij nooit echt als mens bestaan.’

fout. ik. jij: er treedt in het bewegen nu fatale deining op.
jij maakt je op, ik maak mij af. een tong likt slijmen schoon.

Burundese droom  20/04/2009

cocon
dv 2018 – “cocon” – digitally altered drawing

gedicht van de machete


de wetten van de tijd verbergen graag dat zij door ons
zijn opgesteld. hun gedrag vertoont enige gelijkenis
met de grijze bedelaar vandaag die voor de grootste
supermarkt in Bujumbura – een kleine kruidenier

bij ons – de concurrentie van zijn terrein verjoeg.
hij sloeg hard in op de andere verminkten met zijn
lange stok. het gelijk kan je maar beter op afstand
houden, de kracht in de gebalde vuist die je nog rest

en dan maar meppen want dat volk met centen
dat hier komt, heeft nadien daarvan toch geen weet.
het zielige gespetter in zijn ogen was even beurs

als de gespeelde sentimenten in de vale soaps hier
waarmee u zich het dagelijks gemis toedient. u lacht,
huilt, knielt. ik niet: ik hak er op los. mij heb je niet.

dv, Bujumbura, Burundi – 20/04/2009 

ikoko
dv 2018 – ‘ikókó’ is geen Kirundi (gesproken in Burundi) maar Nkundo (gesproken in de DRC) voor ‘machete, hakmes’, ik vond de juiste dictionnaire weer nie, sorry.