toen het schone aanbrak was het vocht al lang verstreken


kelk
dv 2017 – “de kelk bodemloos de kelk”

wij, wij lagen wak te duren, het weefsel in ons weefsel
als een kanker bij het weven ingewreven. de vloedgolf
wemelende larven vrat ons bloot. aan de einder rode
vegen van ons die de luchten besmeurden, het vage

in novemberlicht, de opwaaiende bladeren een werveling
die de pestilente winden zichtbaar maakte. aldus het nu
verankert zich in de beweging eerst: de geest implodeert,
de eenhoorn stijft op tot een gevleugelde penis te paard,

de vrouw van het lijden draagt aan het lijden haar lijdensweg op,
de puist van het ik in de breinen barst uit in een zwerm kraaien.
dan, de zintuigen verlagen de waarnemingsdrempels tot nul,

het zien beperkt het zicht tot zien, de klank tot een bleep
in een golf, de geuren vergrijzen tot wit, wat je aanraakt
dreigt jou aan te raken, hou maar beter je mond jij jongetje

wij, wij lagen wak te duren, het weefsel in ons weefsel
als een kanker bij het weven ingewreven. de vloedgolf
wemelende larven vrat ons bloot. aan de einder rode
vegen van ons die de luchten besmeurden, het vage

[…]

wijl de dikhuidige op het klavier haar lusten botviert


bleibtnix
dv 2017 – “PLIX,  oder (b)Leibnix: the updated baroque -pastel A5

 

op komt de rosse,  holda met heur alom geleukte ontvangstbenen
wijds open ter inzicht in de bloedeloze omloop het volk. klik en
tel. spin k1 als de kernbal  i (x1,x2, tot xn), k2 is cellulair
de ovaliteit s(y1,y2 tot yn), dan is ik1 in de mond bij k2s gelijk

of groter dan k2s minus de pus met k1i over s erin.  de waarheid
loopt om en om en in de omgang kent men zijn vrienden. aubade:
haan kraaie, hen legge: zo is bij renwet de voortgang der pennen:
is de kam gekomen ter hane dan zwijgen ook weldra de hennen.

roestdraad uit de kont? de kunst bestaat er in ons zwijgen af te vangen.
bevlekt het ik zich niet aan wie anders dan wodan? hoe dan? ho maar,
rukt hij ons niet de moederkoek uit? niets is nog, enkel het koper bestaat,

het koopt op, hoopt op verlossing in aftelrijmpjes, worst om het vel
in te binden, een wijfjesstrik a.h.w.. ach liesje, ziehier de er-volte: vage
vegen fontanellenvenijn. laat ons het zijnde in de zinnen verstillen:

op komt de rosse,  holda met heur alom geleukte ontvangstbenen
wijds open ter inzicht in de bloedeloze omloop het volk. klik en
tel. spin k1 als de kernbal  i (x1,x2, tot xn), k2 is cellulair
de ovaliteit s(y1,y2 tot yn), dan is ik1 in de mond bij k2s gelijk

[…]

en de talloze ondoden die in de dwalingen lopen te dolen


elveld
dv 2007 – ” het Elveld”

 

wanneer u in pek en teer onze nummers en letters tot grijs plet,
te smelten legt, bedenk dan dat het ons een verlossing was … u zal
ons evenwel moeten … dit … het weefsel, het spel hapert. meneer
ik met zijn mijns inziens. het lijk schuift langzaam van de wanden af.

handen. de boom kromt de lucht in haar takken, de boom licht
een lijn zachtjes uit de kromme lucht, de zon slaat in als een obus,
de boom klapt toe, de hunkerende ijzerlippen van het kind in de helm
klappen toe. o dat ik u nog knijpen kon. ik, van het zijn af.  de olie.

de rest is. god sta ons bij: er resten ons inderdaad enkele restanten.
de dood Kil met zijn doodsjekkertje aan knoopt het doodsjekkertje
open knoop per knoop. en, Kil? wel? wat zie je? ik kom, sergeant.

je ziet de zwarte wilgen knappen, de snoeren springen, je hoort
jezelf denken laat mij dit nu maar eens niet ontcijferen. tel de letters.
geen Er is nog brug. de weg Altijd klapt in. olie doet de wanden glanzen.

wanneer u in pek en teer onze nummers en letters tot grijs plet,
te smelten legt, bedenk dan dat het ons een verlossing was … u zal
ons evenwel moeten … dit … het weefsel, het spel hapert. meneer
ik met zijn mijns inziens. het lijk schuift langzaam van de wanden af.

 […]

 


 

 

maar gelukkig stond er op het einde van de lachband nog een geile zucht


verzet1.jpg
dv 2008 – ‘verzet #1’

 

nog zo’n catastrofe bij het lijkencijfer uit de etterbak kon vissen. onze hoeren
zijn goedkoper dan onze hotels. de productie wordt kunstmatig op peil gehouden.
omdat anders omdat anders omdat anders omdat anders omdat anders het
dichten ach. het was sowieso al niks meer sinds. hoor mij als ik jouw naam zeg,

verdomme, zie mij voor ik je de ogen sluit. Ik zie ik zie ik zie A) zo de weiden verdorren
B) de vijvers wegdampen F) het bloed koken C) het plasma sissen D) de aders verstenen.
het verdwijnen zál ons lukken. overigens. het oog op de toekomst. voel het als ik jou
in gang por. de verkiezingsthema’s zijn dit jaar verschroeiend. de vele geaardheden

van de goede bedoeling in hun eigenheid respecteren, er het rot uitharken,
het sentiment tot op het breekpunt opspannen en het dan vocaliseren, visualiseren,
de mogelijkheden van de technologie ten volle benutten, bijsturen, de controle

opvoeren, de agents trainen in het smetteloos uitspreken van de keywords: google,
babes, cellofaan, verpakt, bijlage, krant, heet, naald, nat, plekje, gratis, koop, nu.
wat een kutboek dacht je, maar al bij al mag je nog blij zijn dat je

[…]

Level 4


GAL1
dv 2008 – G.A.L. 1

 

Jij, het meisje blind en dartel diep in mij,
jij, die delireert, frivool, en rebelleert
van schim tot schim, de stad voorbij
tot in de tuin waar racha vegeteert,

jij, die in het trage stromen van lome gedachten
bleke rozen ziet en anjers van vergane dromen.
Jij, die op jouw lipje bijt om levens jou beloofd
waarvan er nooit een kind in huis kon komen.

Jij, die beeft in de gevangenis die jou zo heilig is.
Jij, die al het blauw verduren ziet naar zwart.
Jij, die schoonheid zoekt in belten vuil en rot.

Jij, die mij leerde mijn leed als een kracht te beminnen.
Jij, die oplost straks in tranen vol vergetelheid, jij,
geheim en einde waar het galabal beginnen kan.