Lode’s doel


mirrorburn
dv 2005, photoshop montage

‘Die lieve coele mei, die is ons ontdaen’
Anon. 15de eeuw

mei is mijn maya & doet mij geloven
dat het absoluut vele, het schone
in mijn enige niets is verscholen

hoe zoetelijk zingt het & wil het de nachtegaal
hoe hoog & hoe lustig zoekt ook de leeuwerik
hoe wild & onzinnig graven mijn honden
hoe dicht in zichzelf heeft mijn ik zich gesloten

mei is mijn maya & wil mij doen zeggen
dat ontieglijk het vele, het ware
in mijn nietige ik ligt verscholen

met ruimte de lucht wil mij wurgen
met halmen het gras mij doorklieven
de mensen zijn monden met blijtende bleinen
de goden zijn spasmen, ventielen & klieren

mei is mijn maya dus drink van mijn hart
mijn gutsende geven, mijn woord
is uw weg, mijn hel is uw leven

Lore’s lied


sensanke2
“Mijn lief es leet, mijn heyl verdriet,
Aldus ende wers es mi ghesciet;
Ic biddu, vrauwe, ghedinct mijns yet
Eer ic van rouwen sterve.”
Anon., Gruuthuuze MS, 15de eeuw
“De tijd is een hoer”
dv, Anke Veld 13/04/2018

mijn lief is leed, mijn heil verdriet
van pijn ken ik het einde niet
ik bid u muze voltooi mijn lied
eer ik van zeer moet sterven.

de zon is zwart, mijn dag is nacht
er is geen bed dat op mij wacht
alleen de koude leegte lacht
om mij: mijn geest moet zwerven.

geen vrouwe lief geen eerlijk man
geen mens die mij nog helpen kan
enkel gij LAIS hebt kennis van
wat ik van haar moet erven.

mijn lief is leed, mijn heil verdriet
sinds Anna mij hier achterliet
ik bid u muze zing nu mijn lied
voor ik van zeer mag sterven.

 


Anna’s anagram


cb_tijd
werk van CB, zie Pimpelmeest

“Den tijdt die gaet voorbij // en hij
Bewijst scheydens termijn/
Gheen blijven hebben wij // hier vrij”

Carel van Mander

De tijd gaat hier voorbij  & hij
bewijst op zicht door zijn termijn
dat wij niet blijvend zijn of vrij.

Met pijn verscheiden wij
per dag een dag als straf
van ons verblijf weer af
& raken wij reikhalzend
met een vingertop verlangen
de ochtend straks al aan.

De tijd gaat hier voorbij  & hij
bewijst op zicht door zijn termijn
dat wij niet blijvend zijn of vrij.

Mijn dag was vaak nog nacht waarin
ik zacht met enkel van gedachten
stille kracht wat klankenpracht
dieper in het droeve donker bracht
lankmoedig liefdevol voorbij
de lianen spijt  & nijd  & razernij.

De tijd ging hier voorbij  & hij
bewees altijd al per termijn
dat wij niet blijvend zijn of vrij.

Mijn spijt ging weg van mij want jij
lag elke nacht bij mij & in het donker
raakten ik  & jij zo lijf aan lijf
het donker aan elkander kwijt.
Maar jij ging weg van mij  & toen
lag enkel nog de tijd in bed bij mij.


nottamun_003- den ketterschen dichter afgevoerd door de ratachtige ordehandhavers

Laat ons toch al maar aanvangen met het
inperken der geschiedenissen,
de getallen groter dan Math.abs (6000)
met een index-out-of-range foutmelding
in de duivelsputten colloqueren of
alleszins onze kudden daarover
in het ongewisse
laten mekkeren
in de hun vakkundig
opgeklopte weeïgheden
volproppen met piratenpap
& ’t goorste blootsap,
abraxispuur vervetten
opdat de schepnetten der commercie
hen ter Oogst efficiënter
zoude kunnen prooivissen.

dv, Anke Veld 10/04/2007